Theresienstadt

Vorm:

1. Is het pand oorspronkelijk als museum gebouwd? Zo nee, waarvoor is het oorspronkelijk gebouwd?
Het pand is niet oorspronkelijk gebouwd als museum. Het was vroeger een
groot concentratiekamp in de tweede wereldoorlog. Nu hebben ze het opengesteld
zodat bezoekers een indruk krijgen hoe het was in een concentratiekamp.
2. Hoe zien de ruimtes van het museum of de tentoonstelling eruit?
Als oude woon-en/of werkruimtes.
Het ziet er gewoon nog precies hetzelfde uit zoals het was zoals het vroeger was. Er is niks
ingericht of veranderd.
3. Wat is er te zien?
anders, namelijk......
Je loopt door een oud concentratiekamp heen, waar vroeger joden gevangen zaten. Je ziet
de kamers waar ze met z'n allen in zaten 's nachts en overdag. Ook zie je de washokken( die
waren wel opnieuw gebouwd). En de werkplaatsen. Er was ook nog een heel groot veld bij
met allemaal witte kruizen waar alle joden werden herdacht die zijn omgekomen in dit
concentratiekamp. Een gedenkplaats dus.
4. Hoe staan de kunstwerken en voorwerpen in die ruimtes opgesteld?
Met veel tussenruimte (elk ding is op zichzelf goed te bekijken)&
(Zonder veel tussenruimte) het is meer een totaalindruk die je opdoet.
Ik vind dat alle twee de opties kunnen. Want je kan iedere kamer goed bekijken en de beelden
en de paal waar de mensen aan opgehangen werden kon je goed bekijken maar het is wel een
totaalindruk die je van alles bij elkaar krijgt. Hoe het kamp in zijn geheel eruit ziet.
5. Welke middelen heeft/hebben de inrichters gebruikt? Denk daarbij aan:
- licht (daglicht en/of kunstlicht en in de richting daarvan)
- kleur (monochroom, polychroom,kleuraccenten)
- ruimtewerking (opeenvolging van zalen, plaatsing van objecten)
- sokkels, vitrines, afrasteringen
• De inrichters hebben van daglicht en kunstlicht gebruik gemaakt. Op het buitenplein zijn kleine lampjes bevestigd voor 's avonds/ 's nachts. En sommige zalen/kamers hebben kunstlicht. Maar de meeste kamers hebben daglicht door een heel klein raampje. Soms waren er zelfs kamers die helemaal geen licht hadden. En dan moesten de mensen gewoon hele dagen, soms wel hele weken in door brengen.
• Er is weinig kleur gebruikt (in ieder geval er zijn geen kleuren gebruikt die mij opvielen) Vooral wit,grijs en lichtgeel.
• Ze hebben de kleine kamertjes(kamertjes zonder licht of met 1 raam)allemaal in 1 gang zitten, zodat de kamertjes allemaal opéén volgen.
• Er was maar 1 beeld, 1 groot beeld tenminste die mij op is gevallen en die stond op een grote grijze sokkel van steen. Er waren aan het einde van het kamp vitrines(die er later bij zijn gebouwd) met gedenkspullen erin, je mocht er ook wat voor leggen zoals een kaarsje of een bloem of iets in die richting. Er was een hele grote stenen afrastering want het was natuurlijk niet de bedoeling dat er gevangen zouden ontsnappen alhoewel er wel 2 zijn ontsnapt via grote richels aan de muur aan de zijkant van het gebouw.
6. Vertel hoe de inrichter(s) de getoonde objecten heeft/hebben gestructureerd.
Eén bepaalde zaal is belangrijker dan andere zalen
Je hebt in zo'n kamp natuurlijk veel verschillende zalen, zoals de ruimtes waar de joden hele tijden met ze allen in moesten blijven, de gaskamers, geen eetzalen, ze kregen het eten gewoon door gaten uit de muur van de kamer waar ze in zaten.
7. Is de 'routing', dat wil zeggen de richting waarin je door de zalen loopt of langs de tentoongestelde voorwerpen gaat, logisch of juist niet? Waarom? Word je gedwongen een bepaalde route te lopen? Zo ja, staat deze duidelijk aan gegeven?
Je loopt een bepaalde route door het gebouw en om het gebouw heen die volgens mij wel vanzelfsprekend is maar wij hadden een gids dus ik het niet echt opgelet hoe we nou moesten lopen want je liep gewoon met de groep mee. Je kon natuurlijk van kamer naar kamer lopen maar ook zou je eerst een kamer in kunnen gaan daarna naar buiten om het gebouw te bekijken en dan weer naar binnen om de volgende kamer te bekijken.

Inhoud:

8. Waar gaat dit museum, deze tentoonstelling of dit beeldenpark/route over?
Het is een concentratiekamp uit de tweede wereldoorlog voor Joden.
Je bekijkt het kamp zodat je weet hoe die mensen zich gevoeld hebben toen ze daar gevangen zaten en vermoord werden door de nazi's. Je bekijkt de kamers enzo waar ze in zaten.
9. Zegt de naam of de titel iets over de inhoud? Zo ja, wat?
Het kamp heet 'Theresiënstadt'. Ik weet niet of dat een verdere betekenis heeft maar ik geloof van niet. Het is gewoon dacht ik de naam van de plaats waar het kamp staat.
10. Waarom denk je dat de inrichter(s) de ruimte zó heeft/hebben ingericht?
Hij wil/ze willen:
Informatie geven over een bepaalde plek, gebeurtenis,persoon of object, namelijk...
Zij willen je laten zien hoe het was in een concentratiekamp uit de tweede wereldoorlog.En hoe de mensen zich gevoeld moeten hebben.
11. Heeft dat iets te maken met hun functie? Zo ja, wat?
Nee.
12. Aan de presentatie ligt de volgende ordening ten grondslag:
thematisch:
De vernietiging van de joden en hoe dat is gebeurt.
13. Verstrekt/Verstrekken de inrichter(s) informatie over het tentoongestelde? Zo ja, hoe gebeurt dat? (tekstborden per zaal/ per object,video/film, audiotour, zaalpapier,catalogus)
Er werd niet per zaal informatie verstrekt via borden. Onze gids vertelde alles, wat het was en wat er gebeurde enzo. Er werden geen borden gebruikt. Die heb ik tenminste niet gezien.
14. Is de manier waarop de informatie wordt gegeven begrijpelijk, moeilijk of gemakkelijk? Vind je de informatie storend of niet? En waarom?
De gids vertelde alles heel duidelijk en sprak prima Engels dus als je Engels kon verstaan was het heel duidelijk en zeker niet storend. Als zij er niet was geweest dan had ik niet geweten wat er in iedere kamer was gebeurt enzo. Ik vond dat er voldoende informatie werd verteld en ook op een manier dat het interessant bleef en niet ingewikkeld werd.

Functie:

15. Wat is volgens jou het doel van de opstelling?
- het tonen van -een deel van - de geschiedenis
- het oproepen tot eigen interpretatie (stimuleert de beschouwer zelf over het onderwerp na te denken en daar zijn/haar eigen mening over te vormen
- het oproepen van emoties
• Je maakt kennis van een deel geschiedenis dat in de tweede wereldoorlog zich heeft afgespeeld.
• Je gaat na je bezoek en later er over nadenken omdat je er ook een beeld bij kan vormen je begrijpt het beter en denkt er meer over na (ik tenminste). Als ik nu iets hoor over jodenvervolging of concentratiekampen heb ik er meteen een beeld bij en denk er langer over na. Voorheen zou ik er even over gedacht hebben en dan niet goed weten wat ik er precies bij moest voorstellen en het verder dan maar laten rusten, nu niet meer.
• Het is erg indrukwekkend. Je voelt haat voor de nazi's die zo dachten over de Joden en wat die ze allemaal hebben aan gedaan, dat is gewoon ongelofelijk. Maar ook voel je verdriet en medelijde voor de joden die zoveel hebben moeten lijden.