The Imitation game (2014)

Beoordeling 8.1
Foto van een scholier
  • Filmverslag door een scholier
  • 4e klas havo/vwo | 3213 woorden
  • 19 februari 2015
  • 18 keer beoordeeld
  • Cijfer 8.1
  • 18 keer beoordeeld

Film
Taal
Nederlands
Vak
CKV
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!

Na The Lion King moest ik op korte termijn een CA-activiteit gaan ondernemen. En aangezien je bij musicals/cabaret of dansvoorstellingen al ver van te voren een kaartje moest komen hebben Abel en ik besloten om samen naar een film te gaan en dat is uiteindelijk de Imitation Game geworden omdat het onderwerp me aansprak en het genomineerd was voor 8 oscars, daarna hebben toestemming gevraagd aan meneer van de Koolwijk en die hebben we gekregen.



Ik verwacht dat het een leuke, spannende en meeslepende film zou worden want de film was genomineerd voor acht Oscars en een Oscar krijg je niet zo snel en al helemaal geen 8 dus de verwachtingen waren hooggespannen. Maar aan de andere kant had ik er ook niet zo heel veel van verwacht omdat de film werd gedraaid in de kleinste zaal van Pathé met 80 plaatsen en hij was maar voor de helft uitverkocht terwijl de film op een best gunstige tijd namelijk 16:00 was.



In de discipline film zijn verschillende aspecten heel belangrijk met als eerste punt de camera. Hoe je een camera stationeert kan de hele loop van een film veranderen. Er kan met camerastandpunten gespeeld worden waardoor een film een veel betere dimensie krijgt en je film veel beter wordt. In de IG* wordt hier ook veel gebruik van gemaakt en is er bijvoorbeeld een scène waar er gerend wordt en die camera rent als het ware voor hun met de lens op hun gericht waardoor er spanning en actie gecreëerd wordt. De montage van de film is ook een heel belangrijk aspect, de volgorde van beelden maakt of schrijft een film af. Tegenwoordig is geluid bij een film de allergewoonste zaak van de wereld terwijl vroeger alleen in de duurste bioscopen enigszins gebruik werd gemaakt van live orkesten. In welke setting de film zich afspeelt en welke kostuums de personages aanhebben is allemaal net belangrijk als het voorgenoemde, als er iets ontbreekt of niet goed is wordt een film belaagd met kritiek en slechte cijfers. Hoeveel geld de IG heeft gekost om te maken heb ik niet op internet kunnen vinden, maar ik weet in ieder geval wel dat het geen goedkope film was kosten noch moeiten werden gespaard om een geweldige film te maken ook de acteurs waren nou niet echt goedkope acteurs.



De discipline film is geen nieuwe discipline voor mij want ik ben vaker naar de bios geweest en dat vind ik iedere keer leuk. Ondanks komt het er niet zo vaak van dat ik er naar toe gaat en het komt er dus ook op neer dat ik maar een of twee keer per jaar een film in de bios bekijk. Thuis kijk ik veel vaker films alleen de beleving is veel anders en niet te vergelijken met thuis naar je kleine beeldschermpje kijken. Dit komt door geluid en de zaal is donker waardoor je je beter inleeft en thuis heb je ook gauw de neiging om snel effe een colaatje te pakken waardoor de beleving en inleving toch echt veel minder is.



Zo nu en dan komt er een biografie voorbij waarvan je jezelf achter de oren krabt en verwonderd afvraagt hoe het in hemelsnaam mogelijk is dat het leven van de persoon in kwestie nog niet eerder een grootschalige bioscoopbewerking heeft gekregen. In het geval van de Britse wetenschapper Alan Turing is dat echter niet zo wonderlijk, aangezien de echte waardering voor zijn werk pas vele jaren na zijn dood zou volgen. De briljante Britse wiskundige ontwikkelde een speciale computer (in feite de voorloper van de pc zoals we hem nu kennen) die de geheime Duitse Enigma-code wist te kraken. Door het onderscheppen van de codes eindigde de Tweede Wereldoorlog naar schatting twee jaar eerder dan gepland en werden miljoenen levens gered.



De verfilming door regisseur Morten Tyldum (Headhunters) richt zich op drie belangrijke periodes uit Turings leven: zijn jongensjaren op kostschool, de werkzaamheden op Bletchley tijdens het bouwen van de decodeermachine en de nasleep na de Oorlog. De focus ligt uiteraard op het middendeel, maar door middel van flashbacks wordt regelmatig de relatie tussen Turing en zijn jeugdvriend Christopher Morcom uitgediept. Hoewel deze misschien zo nu en dan de vaart uit het verhaal halen, geven de (overigens sterk geacteerde) uitstapjes naar Turings jeugd wel een goed inzicht in zijn getroebleerde persoonlijkheid en bijzondere aanleg voor puzzels. Treffend is het moment waarop de jonge Turing zich hardop afvraagt hoe het kraken van codes anders is dan het praten met mensen – ze zeggen immers nooit precies wat ze bedoelen.



Dat Benedict Cumberbatch uitermate bedreven is in het spelen van geniale buitenbeetjes met een veelzijdigheid aan autistische kenmerken, mag na zijn optreden in de BBC-serie Sherlock natuurlijk geen verrassing meer zijn. Er zijn dan ook vele overeenkomsten tussen Turing en de beroemde detective te herkennen en het is moeilijk voor te stellen hoe iemand anders dan Cumberbatch deze rol zo voortreffelijk op zich had kunnen nemen. Ook de rest van de Britse cast kent een topbezetting. De aanwezigheid van Charles Dance levert een stel heerlijk onderkoelde dialogen op tussen misschien wel de twee meest prettig in het gehoor liggende stemgeluiden uit de seriewereld, maar ook Keira Knightley is een genot om naar te kijken als het enige vrouwelijke lid van het onderzoeksteam. Daarnaast ontpoppen Mark Strong en de vaak ondergewaardeerde Matthew Goode zich regelmatig als scènestelers.



Ondanks het feit dat we hier met een biografisch drama in een oorlogssetting te maken hebben, biedt Tyldums film de nodige Britse ‘stiff upper lip’-humor. Cumberbatchs herkenbare optreden als lekker arrogante slimmerik die regelmatig zijn ondergeschikten snedig op hun plaatst zet, of juist op sociaal onhandige wijze het weer goed wil maken, levert zo nu en dan wat hilarische taferelen op. Het nadeel daarvan is echter dat de dreiging van de oorlog zelf hiermee iets teveel op de achtergrond komt te staan. Hier en daar probeert Tyldum de kijker hier nog aan te herinneren middels archiefbeelden of enigszins gebrekkig geanimeerde bombardementen. Maar zelfs dan weet Tyldum, die het credo 'Keep calm and carry on' hier wel erg letterlijk neemt, de spanning niet echt voelbaar te maken, zo laconiek als het Britse volk op een bomaanslag reageert.



Na een ietwat luchtige eerste helft bouwt Tyldum naar het einde toe meer ruimte in voor drama, wat resulteert in een aantal geslaagde en minder geslaagde momenten. Sterk zijn de morele dilemma’s waarbij gekozen moet worden tussen het stilhouden van onderschepte informatie, of het waarschuwen voor een nieuwe aanval met het risico dat de tegenpartij ontdekt dat hun code gekraakt is. Daartegenover voelen de gebeurtenissen na de Tweede Wereldoorlog, toen voor Turings persoonlijke leven juist een periode van ellende aanbrak, weer tamelijk geforceerd aan. Hoewel Cumberbatch en Knightley prima werk leveren, lijken veel scènes louter bedoeld te zijn om de Oscarjury te paaien en te beïnvloeden.


Het is echter juist in deze periode van persoonlijke misère na de oorlog waar het het meest wringt. Rondom Turings homoseksualiteit dient zich namelijk een ongemakkelijke tegenstrijdigheid aan. Indertijd lag dat heel gevoelig (getuige Turings arrestatie en chemische castratie), maar Tyldum benadrukt veel te opzichtig dat het heel normaal is om op hetzelfde geslacht te vallen, een opvatting die anno 2015 toch vanzelfsprekend zou moeten zijn. Aan de andere kant durft Tyldum intimiteiten tussen Turing en andere mannen niet in beeld te brengen en worden de romantische ontmoetingen die leidden tot zijn arrestatie opmerkelijk genoeg volledig uit de film gehouden. Het wekt de suggestie dat de makers vreesden dat teveel gayscènes eventuele Oscarkansen zouden schaden of kijkers zouden afstoten, wat ironisch genoeg volledig haaks staat op de belerende boodschap die wordt aangehaald.





Het is dan ook de vraag wat voor complexere of meer uitdagende kijkbeurt het leven van Turing op had kunnen leveren met een meer vooruitstrevend regisseur aan het roer of als Tyldum meer vrijheid van de studio had gehad. Maar uiteindelijk is het verstandiger om The Imitation Game te beoordelen op wat voor film hij wel is, niet wat hij had kunnen zijn. Hoewel er misschien iets te veel op veilig wordt gespeeld om de Oscarkansen niet in het geding te brengen, is dit een uiterst entertainende, vlotte en fantastisch geacteerde biografie die garant staat voor een prima bioscoopbezoek.





Ik ben het helemaal eens met deze recensie de recensent beoordeelt de film niet alleen maar schetst ook een heel goed beeld van de film. Het is lastig om te onderstrepen wat de mening is van de recensent omdat hij zijn mening eigenlijk verwerkt heeft met informatie over de film, wat zijn recensie en de film ten goede komt ik vind wel dat er een negatief puntje te bespeuren valt in de recensie en dat is dat de recensent het slecht vindt dat er geen homo-scenes in voortkomen wat eigenlijk helemaal niet zo van belang is, omdat hij geen relatie heeft maar af en toe wat aan rommelt.



Verhaal



De Imitation Game vertelt het waargebeurde verhaal van Alan Turing, een briljante wiskundige die tijdens de Tweede Wereldoorlog bij de Britse geheime dienst belandt en de opdracht krijgt een sleutel te vinden tot de geheimtaal van de nazi’s. In een race tegen de klok ontwerpt hij met hulp van een club wetenschappers, technici, taalkundigen en schaakkampioenen zijn eigen vertaalcomputer. In het begin krijgt Turing zijn draai niet gevonden omdat hij communicatief gestoord is maar later nadat hij getrouwd is met Joan Clarke wordt, zorgt zij ervoor dat Turing geholpen wordt door zijn collega's ipv. tegengewerkt en heeft hij uiteindelijk zijn vertaalmachine ontworpen.



Echter kunnen ze niet alle aanvallen tegenhouden die ontdekt worden door zijn vertaalmachines want dan zouden de nazi's erachter kunnen komen dat de onkraakbare Enigma gekraakt is. Via statistieken wordt per aanval berekent of hij wel of niet tegengehouden mag worden. Dankzij de uitvinding van Alan Turing heeft de Tweedewereldoorlog twee jaar korter geduurd en heeft hij daarom het leven van 14 miljoen mensen gered. Nadat de oorlog werd gewonnen moest de vertaalmachine worden vernietigd en alle document worden verbrand. Iedereen die aan het project werkte moest doen alsof er nooit iets was gebeurd zodat bij een volgende oorlog weer op de zelfde manier alles afgeluisterd kon worden. Turing werd veroordeeld voor homoseksualiteit en kon kiezen uit gevangenschap of hormoontherapie, hij koos voor het laatste want hij wou zijn geliefde machine niet in de steek laten. Later werd hij dood gevonden en werd vastgesteld dat hij zelfmoord heeft gepleegd door een appel met cyanide te eten anderen beweren dat de geheime dienst hem heeft vermoord omdat hij te veel zou weten. Na de dood van Turing heeft de Koningin van Engeland gezegd dat zijn veroordeling niet klopte en hem geprijsd voor zijn daden.



Ik vond het een fantastische film, de beste die ik ooit heb gezien. Er liepen zoveel goede verhaallijnen door elkaar die allemaal klopten. De setting was fantastisch en de acteurs speelden allemaal geweldig op een na, de hoofdrolspeler Cumberbatch die was fantastisch.



Ik vond het verhaal heel makkelijk te volgen ondanks dat je heel veel moest nadenken. Er werd gebruik gemaakt van flashbacks in de tijd dat hij opschool zat maar die waren overduidelijk en niet moeilijk.





Thematiek en interpretatie



De film roept heel veel emoties op maar wat voor mij nog het belangrijkste was dat bij mij opkwam was de vraag waarom ik nog nooit eerder van Alan Turing heb gehoord? Ik ben en was altijd al enorm geïnteresseerd in de tweedewereldoorlog en heb best veel boeken en documentaires gezien en gelezen en ik had nog nooit gehoord van die man en na de film geloofde ik ook eigenlijk niet dat de film op waarheid is gebaseerd en toen keek ik op het internet en dan blijkt het tocht allemaal te kloppen maar als je dan op zijn Wikipediapagina kijkt verbaas je je eigen erover dat er maar een klein a4tje tekst over Turing te vinden is terwijl hij voor heel de wereld meer belangrijk is gebleken dan welke commandant of koning dan ook muv Hitler.



De film heeft als thema de WW2 maar is veel anders dan de meeste films over die oorlog die je hebt gezien. Ten eerste is dit een biografie over het leven van iemand, dat is op zich niet zo bijzonder want er zijn veel biografieën gemaakt over mensen uit de WW2 denk maar weer een aan een persoon als Hitler.



Maar hier wordt eigenlijk maar een ''kleine'' strijd gevoerd in een klein hutje in Engeland en deze strijd is uiteindelijk veel belangrijker gebleken dan welke slag in die 5 jaren. En ik denk daarom dat de regisseur geen boodschap had maar een doel en dat doel denk ik was mensen te informeren over wat voor een geweldige, eigenaardige persoon Turing was en wat voor held het uiteindelijk werd zonder daarvoor ooit respect te hebben gekregen.





Acteurs



In de film spelen veel bekende acteurs en actrices. De hoofdrolspelers Knighltey en Cumberbatch hebben in heel veel films gespeeld, met name Hollywoodfilms. Maar aangezien ik bijna nooit naar de bios ga en ik voordat ik naar de IG ging nog nooit van ze had gehoord kan ik moeilijk omschrijven hoe ze in vergelijking waren met eerdere films. Daarentegen kan ik wel zeggen dat ik vooral Cumberbatch de geschikte persoon vond voor de rol. Hij speelde de autistische, spastische, gestoorde maar voor de geniale trekjes van de uiterst boeiende Turing enorm goed en tijdens het kijken van de film had je nooit het idee dat het een film was, hij was enorm overtuigend. Ook zijn vrouwelijke collega Knightley speelde een hele goeie rol als vrouw van Turing en wist ook heel goed te spelen hoe zij Turing begreep. Maar uiteindelijk overschaduwde Cumberbatch zo enorm dankzij geweldig acteerwerk.



Ik zou me graag willen identificeren met Turing alleen dat kan je hem niet aandoen. Hij was zo'n genius dat niemand zich ooit zou mogen identificeren met Turing, dat doe ik daarom ook maar niet. Om me te identificeren met Joan Clark lijkt me ook niet de bedoeling aangezien ze een vrouw is en ik een man en ze heeft zorgzame eigenschappen en ik niet zo. Om je te identificeren met andere personages is heel lastig omdat je hun karakter niet te weten komt.



Wel is degene met wie je het meest meeleeft Turing omdat je wil dat zijn machine uit gaat komen.





Locatie/set-dressing



De film speelt zich af in drie tijdsperioden. In de eerste periode wordt de jeugd van Turing op een kostschool laten zien. De tweede periode is de belangrijkste periode en neemt ook de meeste tijd van de film in beslag en is van 1940-1945. En de laatste periode van de film is de afhandeling van oorlog. Alle scenes spelen zich in de buurt van Londen af, de middelste periode speelt zich af in Bletchey Park. De kleding en de set pas precies bij de tijd en welk verhaal zich afspeelt, bijvoorbeeld bij de kostschool heeft iedereen dezelfde kleren aan en speelt het zich af in een klooster. Of een scene in de kroeg waar alle leden samenkomen die werken aan de vertaalmachine speelt zich af in een Engelse pub met ook de kledij van vroeger. En als derde voorbeeld kan je geven dat de oorlog is gewonnen en Enigma is gekraakt en ze rennen allemaal naar de hut onder begeleiding van soldaten en oud-Engelse voertuigen dat er heel vet uitziet allemaal, de kleding dat was echte soldatenkleding en de auto's waren echte klassiekers. Ik vond eigenlijk dat er niks mis was met de film qua setting of kleding. Ik vond de stad: Londen in oorlog in combinatie de kleding en leefstijl van die tijd gewoon goed passen.





Camera



Je kan het cameragebruik typeren als rustig en afwisselend. Close-ups worden afgewisseld als dat nodig is overzichtsbeelden en in uitzonderlijke gevallen beweegt de camera mee. Met als voorbeeld dat Enigma wordt gekraakt en dat ze allemaal naar de vertaalmachine rennen onder begeleiding van soldaten en met de auto op de achtergrond dan loopt de camera voor de acteurs en dan is die camera zelf in beweging zodat je de spanning krijgt en ook zodat je de soldaten erachter kan zien. Deze scene is daarom spannender en je krijgt het idee dat er echt een doorbraak is omdat het camerabeeld de hele film stabiel is geweest en nu opeens veranderd.





Geluid



In de film wordt veel gebruik gemaakt van muziek net als eigenlijk iedere film die er bestaat. In deze film wordt doormiddel van muziek duidelijk gemaakt wat voor situatie er aan de hand is of het versterkt het idee van de situatie. Dan neem ik weer de scene als voorbeeld dat iedereen onder begeleiding van de soldaten naar de vertaalmachine rent en tijdens dat rennen wordt er natuurlijk spannende, drukke muziek gedraaid om weer het effect te geven dat er echt iets veranderd is en dat er een grote doorbraak is. Als er bijvoorbeeld dan andere muziek zou draaien bijvoorbeeld hele rustige of droevige muziek denk je dat er iets misgaat maar als er naderhand niks misgaat dan vraag je je af waarom draaiden ze die muziek en dan ga je dit een minpunt van de film vinden want je gaat dan ook minder op en mee met het verhaal terwijl als de goede muziek draait zit je er beter in en kan een film sneller goed worden.





Montage



De montage in de IG kun je vooral omschrijven als onopvallend en subtiel. De kijker moet het idee kijken dat het als het ware achterelkaar is opgenomen en dat de overgangen niet te duidelijk zijn maar subtiel. Ik vind dat ze dit goed is gelukt want het lijkt me best lastig om tussen de drie tijdsperiodes te schakelen. Om te schakelen van de tweede periode naar de eerste is niet het allermoeilijkst dat doe je gewoon met een flashback maar de overgang van de tweede naar de laatste, derde periode is lastig. De film begint eigenlijk met de derde periode want Turing is opgepakt bij de politie en krijgt een verhoring en moet zijn verhaal vertellen over de oorlog en hij doet dit en zo start dan de tweede periode op en in die periode zijn ook weer flashbacks naar de eerste periode op de kostschool. De film eindigt in de derde periode dat hij geholpen wordt door Joan met een mentaal probleem. Dan wordt het scherm zwart en komt er een tekst met dat hij zelfmoord heeft gepleegd en de oorlog twee jaar heeft ingekort en daarmee 14 miljoen mensen het leven heeft bespaard. Het rustige effect en de redelijk gecompliceerde volgorde maakt de film tot een geweldig kunststuk en laat je brein iedere seconde kraken.



Mening (conclusie)



Ik vond de Imitation Game een geweldige, interessante film. Waarin ik me heb verbaasd dat weinig mensen kennis hebben van Turing en biografie totaal niet saai was, iedere minuut was spannend en enorm interessant omdat je in veel oorlogsfilms er al veel vanaf wist maar bij deze film niet. Er is eigenlijk maar een woord goed voor deze film en dat is het woord Magnifiek. Ik heb enorm genoten van de film en ik zal voortaan vaker weer naar films gaan want deze is me erg goed bevallen.  


REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

J.

J.

Zeer goed verslag, een van de beste ooit op scholieren.com ik heb hem mooi gebruikt voor mijn CA Bedankt!!!!!!

6 jaar geleden

Andere verslagen van "The Imitation game (2014)"