Inleiding
In het filmhuis "Lux" draaide de film "Das leben der anderen". Samen met Jur bezocht ik de film. Naderhand heb ik nog best lang nagedacht over de film. Ik vond het deel "een mens kan veranderen" een mooie boodschap. Hierdoor vond ik het einde erg triest. Verandert iemand en dan mag hij als nog de rest van zijn leven in eenzaamheid een sober leven leiden terwijl iemand die slecht is gebleven de rest van zijn leven in luxe blijft leven.
Samenvatting
Oost Berlijn, 1984, Gerd Wiesler (Ulrich Mühe), Stasi-officier, krijgt het toezicht op de toneelschrijver Georg Dreymann (Sebastian Koch) toevertrouwd. Hij vraagt zich niet eens af of het niet om een nep-intrige gaat in scène gezet door de minister van cultuur Bruno Hempf (Thomas Thieme) die verliefd is op Dreymanns vriendin de toneelspeelster Christa-Maria Sieland (Martina Gedeck) en die hem wil laten verdwijnen. Zijn meerdere Luitenant Grubitz hoopt er, wat hem betreft, een carrièrevoordeel uit te halen. Wiesler, vrijgezel en zo goed als zonder privé-leven, ontdekt tijdens zijn toezicht de wereld van de kunst, van de liefde en van de vrijheid van geest, horizonten die hem tot dan toe onbekend waren.
Beetje bij beetje, neemt hij afstand van zijn plicht en hij grijpt niet in wanneer Dreymann, na de zelfmoord van een bevriend regisseur waarvan de loopbaan werd gesaboteerd, een artikel schrijft over het abnormaal hoge aantal zelfmoorden in DDR. Dreymann, nochtans in het bezit van zijn eigen schrijfmachine, gebruikt een gesmokkeld schrijfmachine dat hem door het Westduitse tijdschrift Der Spiegel werd geleverd. Wiesler beschermt zelfs Dreymann door onvolledige verslagen op te stellen.
Wanneer Christa-Maria in de kantoren van Stasi wordt ondervraagd en haar vriend aangeeft, gaat Wiesler naar het huis van Dreymann terug om er het bezwarende schrijfmachine weg te nemen. Dreymann is verrast wanneer hij zijn schuilplaats leeg terug vindt tijdens de huiszoeking.
Gerd Wiesler's carrière eindigt hier. Hij krijgt een minder verantwoordelijke baan. Als tenslotte de muur valt en het Oost-Duitse systeem ineenstort, komt Dreymann de voormalige minister van cultuur tegen. Dreymann vraagt hem waarom hij nooit in de gaten gehouden is. Wanneer hij hoort dat hij 24 uur per dag onder toezicht zat gaat hij uitzoeken hoe het zit. Hij komt erachter dat iemand onder de naam HGW XX/ 7 hem geholpen heeft. Hierna schrijft hij een boek die hij opdraagt aan zijn onbekende redder.
Toelichting Kijkwijzer:
Vraag 1, Fictie of non-fictie?
Ik denk dat je de film kunt indelen in de plek mengvorm. Er zit zeker waarheid in de film. De dreiging die in deze film constant aanwezig was en ook het gebrek aan vrijheid berust op waarheid. Maar het verhaal is niet waargebeurd. Hierdoor kun je niet zeggen dat het een non-fictie verhaal is. Toch berust de situatie wel op waarheid.
Vraag 2, welke filmtechnieken vallen op?
Het camera gebruik viel naar mijn idee wel op. Soms werd het geheel gefilmd en soms echt details. Zo wordt ook een keer via een tv scherm gefilmd wie er voor de deur staat, de andere keer wordt dit weer gewoon via de voordeur gefilmd. Er is duidelijk gebruik gemaakt van een statische camera. De beelden waren star en je had het gevoel er van een afstand steeds bij aanwezig te zijn. Een toekijkende rol.
Belichting veranderd niet echt per scène de film is over het algemeen vrij grauw van kleur. Hierdoor krijgt alles een sombere tint.
De montage is zoals bij zoveel films vrij normaal. de overgangen lopen niet vloeiend in elkaar over maar wat sneller.
De kadrering was af en toe wat specifieker. Zo werd een keer gefilmd dat de hand van de minister van cultuur langs de kont van Christa-Maria strijkt. Je ziet het niet maar je voelt hierdoor de spanning omdat Dreymann naast haar staat.
Misé-en-scène is naar mijn idee altijd wel aanwezig. Er was veel aandacht besteed aan de kleding. Zo paste alles bij het karakter van de persoon. Het decor was vrij strak en er waren niet te veel overbodige spullen. Ze hebben wel hun best gedaan te zorgen dat alles in die tijd past. Zo was er ook een auto die in die tijd gebruikt werd.
Vraag 3, Wat is de verhouding tussen story en plot.
De plot volgt gewoon de chronologische volgorde. Het verhaal loopt geheel chronologisch. Op het laatst ga je een paar keer in stappen van een aantal jaren om zo te tonen hoe het verhaal afloopt. Het verhaal in goed om de plot heen gebouwd. Je ziet langzaam een verandering ontstaan in de houding van Gerd Wiesler.
Vraag 4, Hoe wordt de film vertoond?
Ik heb de film in de bioscoop bezocht. Hierdoor was de film echt voor mij zelf en had ik er eigen gedachten bij. Achteraf heb ik het wel met Jur nabesproken. Hierdoor kun je de film ook van een iets andere kant zien. Over het algemeen hebben we het wel hetzelfde ervaren. Ik vond het einde echter heel triest maar daar was Jur het niet geheel over eens.
Vraag 5, Welke rol speelt de muziek?
In mijn beleving was er weinig muziek. Je hoorde voornamelijk de geluiden van de omgeving waarin de situatie zich afspeelde. Als er echter muziek in de omgeving aanwezig was hoorde je die ook.
Vraag 6, Tot welk genre behoort de film
De film behoord tot de genre (Docu)drama. Omdat er veel waarheid in de film zit zou het tot een documentaire kunnen behoren maar het is een gedramatiseerde film waardoor je het dus tot de Docu-drama kunt laten behoren.
Vraag 7, Waar ligt de nadruk in het verhaal?
De nadruk ligt hem op een historisch gebeurde gebeurtenis waar veel mensen aan hebben deelgenomen. Het speelt zich af in Oost-Duitsland waar het overgrote deel van de bevolking werkte voor de statsi. Net als der Untergang verwijst ook dit verhaal naar een "zwarte bladzijde" uit de Duitse geschiedenis. In de film ligt echter de nadruk ook op verandering. Men laat zien hoe een persoon kan evranderen door gebeurtenissen en zich vrij kan maken van zijn omgeving.
Vraag 8, Wat speelt een grote rol bij het maken van de film?
Ik vind dat vooral de acteurs bepaalden hoe de film was. Door hun overtuigende manier van spelen kon je echt meeleven en mee denken.
Vraag 9, Wat denk je dat de betekenis van de film is?
Ik denk dat men de buitenwereld wou tonen in wat voor een situatie men in Oost-Duitsland zat in die tijd. Op deze manier zullen sommige mansen de gebeurtenissen achter hun kunnen laten. Toch zit er ook een morele boodschap in: "mensen kunnen veranderen geef ze een kans". Maar alles bij elkaar is het natuurlijk ook bedoeld als amusement.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.