Mij overkomt dat niet door Gunnel Beckman

Beoordeling 6.8
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 2e klas havo | 632 woorden
  • 24 april 2007
  • 14 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.8
  • 14 keer beoordeeld

Eerste uitgave
1975
Pagina's
103
Oorspronkelijke taal
Zweeds
Literaire thema's

Boekcover Mij overkomt dat niet
Shadow
Mij overkomt dat niet door Gunnel Beckman
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
Samenvatting

De hoofdpersoon van het boek is Anne, een meisje waarvan de ouders geen goed huwelijk hebben. Haar ouders negeren elkaar vaak of ze maken knallende ruzie. Anne heeft ook een jonger zusje, Lillan. Lillan is vaak aan het spelen met poppen of ze doet alsof ze in een raket zit, en daar is ze dan zo aandachtig mee bezig, dat ze de ruzies van haar ouders niet eens hoort. Anne wel. Ze heeft er ook onwijs veel moeite mee. Ze zoekt steun bij haar vriend, Janne. Maar Hij studeert en heeft niet echt veel tijd voor haar. Het boek begint bij dat Anne thuiskomt van een feestje en ongeveer 10 trappen op moet rennen, maar ze is misselijk. Ze heeft het gevoel dat ze moet overgeven. Elke dag wordt ze steeds banger dat ze in verwachting is. Ze is al een paar keer naar bed geweest met Janne, maar niet veilig. Janne zei toen steeds dat er niets kon gebeuren, en dat het hartstikke veilig was. En dat Anne daar ingetrapt was, kan ze zichzelf maar niet vergeven. Ze is al 24 dagen overtijd, wanneer ze zich écht zorgen begint te maken. Ze twijfelt steeds om een zwangerschapstest te halen bij de apotheek. Maar er spoken veel gedachtes door haar hoofd die haar tegenhouden om naar de Apotheek te gaan. Bijvoorbeeld, dat het nichtje van haar vader daar werkt. Natuurlijk gaat ze er niet over praten, maar ze weet het wel. En hoe moet die test betaald worden? Het kan niet op de rekening, daar komen haar ouders natuurlijk achter. Contant betalen kanniet want ze heeft bijna geen geld. Anne durft niemand over haar probleem te vertellen, omdat ze het nog niet zeker weet. En dan veroorzaakt ze natuurlijk veel onrust bij iedereen, terwijl er misschien wel helemaal niets aan de hand is. Het gaat steeds slechter met Anne, geestelijk en lichamelijk. Ze is vaak ziek en duizelig, ze vreest het ergste: dat ze in verwachting is. Als Anne haar vriend Janne eindelijk over haar probleem vertelt, reageert hij boos en onaardig. Hij vindt dat ze maar gewoon moeten gaan samenwonen, trouwen en dat Anne een baan moet zoeken. Natuurlijk is dat een simpele oplossing, maar is Anne daar wel al aan toe? Kan zij niet beter haar school afmaken en een goede opleiding volgen? Anne denkt eerder aan abortus dan aan Janne’s ideeën. Ze is nog helemaal niet toe aan een kind! Ondertussen merkt Anne dat het steeds slechter gaat tussen haar ouders en zoekt daarom hulp bij haar grootmoeder. Anne durft haar grootmoeder haar angst niet te vertellen, dus besluit ze maar gewoon te luisteren naar haar oma’s verhalen. Na het aanhoren van die verhalen komt Anne erachter dat haar moeder in precies dezelfde situatie zat dan Anne zelf. Haar moeder zat ook nog op school toen ze met Arne, Anne’s vader trouwde. Ze was later ook zwanger. Anne’s grootmoeder had gezegd dat ze Anne’s moeder nog gewaarschuwd had. Dat ze eerst haar school af moest maken. Uit al die verhalen trekt Anne de conclusie dat zij ook een ‘ongelukje’ was. Nu is Anne helemaal gebroken. Hoe kon ze haar moeder nou achteraangaan?! En is ze nou zwanger of niet?! Uiteindelijk gaat Anne toch naar de apotheek voor een zwangerschapstest. Wat moet ze anders? Blijven twijfelen? Op een donderdagmiddag neemt ze de beslissing. Ze gaat meteen. Ze deed de test en het vrouwtje van de apotheek zei: ’De uitslag krijg je over 5 dagen.’ ’vijf dagen?!’ Dat duurde dus toch iets langer dan ze gedacht had. ‘Dus ik hoor het pas aanstaande dinsdag?’ ‘Nee meisje,’ zei het vrouwtje, ‘5 werkdagen. Dus aanstaande donderdag.’ 'oh. Oké.’ Anne ging naar huis. Aanstaande donderdag. Dat duurt echt te lang, dacht ze.
Uiteindelijk wordt ze ongesteld en zijn alle zorgen voorbij.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Mij overkomt dat niet door Gunnel Beckman"