Kjære Timo door Elin Brodin

Op een regenachtige dag leerde Sofie op straat Timo kennen, nadat ze haar voet verstuikt had. Timo is een 20-jarige homoseksuele jongen die aan aids lijdt, hij is maar tot zijn veertien jaar naar school geweest, is extravagant, heeft gekleurd haar en draagt make-up. Sofie daarentegen is een 17-jarig meisje dat nog naar school gaat en eigenlijk nog niet zoveel van de wereld kent, ze is eerder naïef, ze danst, gaat uit en heeft veel vrienden.
Sofie vindt Timo heel lief en vriendelijk, al vlug wordt ze verliefd op hem. Een weekje na hun ontmoeting zoekt ze hem op. Timo woont samen met zijn vriend Adriaan in een nogal vervallen appartement. Als ze er aankomt ligt Timo op de bank, ze denkt gewoon dat hij moe is. Timo schildert heel graag, hij is er ook erg goed in, Sofie houdt het meest van zijn schilderij met de zuilen, later krijgt het ze dan ook. Het viel Sofie op dat Timo heel vaak moe was, ze ontdekt dat hij aids heeft en dat hij besmet is door Adriaan, alleen was bij Adriaan de ziekte nog niet doorgebroken, Timo wil niet dat Adriaan zich schuldig voelt. Sofie is er kapot van, maar ze is vastbesloten Timo te helpen. Ze brengt nu al haar vrije tijd door bij Timo en Adriaan, waarmee ze nu al beter opschiet, haar leven wordt een puinhoop: ze stopt met school, kleurt haar merkkledij in een donkere kleur, gaat niet meer naar de dansles, haar vrienden bellen haar niet meer, ze vertelt haar ouders niet zoveel meer, …
De ziekte put Timo uit, maar toch blijft Sofie samen met Adriaan vechten voor Timo, maar hij wordt steeds zieker, is helemaal uitgeput en maakt vaak ruzie met Adriaan.
Na een paar weken vind Adriaan dat Timo eens buiten moet komen, ze gaan op restaurant, naar ‘De parel van het Oosten’. Het was een leuk etentje, daarna nemen ze de tram naar de Blitz, een café waar ze vaak gaan. Bij het uitstappen van de tram begint een man te roepen op Timo en Adriaan dat zo’n tuig verboden zou moeten worden in het openbaar. Adriaan neemt dit niet en loopt de man achterna en heeft hem een paar rake klappen. Daarna lopen ze te voet naar de Blitz, daar voelt Sofie solidariteit dat ze nog nooit meegemaakt heeft, als Timo hoofdpijn heeft zetten ze de muziek stiller, ze geven hem een trui als hij het koud heeft, helpen hem bij het drinken van zijn thee,…
Rond de periode van kerstmis wordt Timo opgenomen in het ziekenhuis, hij heeft een longontsteking, wat met aids nog gevaarlijker wordt. Gelukkig geneest Timo van de longontsteking, zo is zijn dood nog wat uitgesteld. Sofie en Adriaan zitten veel bij Timo op de kamer, hij slaapt veel, tekent wat, maar Timo zijn toestand gaat er alsmaar op achteruit.
‘s Avonds zakken Sofie en Adriaan soms nog eens af naar de Blitz, vaak zit er een immigrantenmeisjes, Dolores, met haar hond Peregrine, ze heeft veel littekens. Als ze bijna wordt teruggestuurd naar haar land, trouwt Adriaan met haar zodat ze zou kunnen blijven.
Timo krijgt steeds meer kleine infecties. Op een avond gaat heel het groepje van de Blitz op bezoek bij Timo, waardoor hij zich een beetje beter voelt.
Een paar dagen later krijgt Timo een longontsteking, deze keer is het nog ernstiger, hij geneest er niet van en hij sterft.
Sofie schrijft dit boek een jaar later, ze schreef verschillende brieven aan Timo om haar verdriet te verwerken.