Verloren zoon door J. Bernlef

Beoordeling 5.5
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • Klas onbekend | 1121 woorden
  • 17 augustus 2006
  • 11 keer beoordeeld
  • Cijfer 5.5
  • 11 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
1997
Pagina's
351
Geschikt voor
bovenbouw vmbo/havo/vwo
Punten
1 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Literaire thema's

Boekcover Verloren zoon
Shadow
Verloren zoon door J. Bernlef
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
Boek: verloren zoon
Schrijver: J. Bernlef
Jaar van uitgave: 1997

Genre:
Het is een psychologische roman want Rob is gedwongen tot isolement en kan niks meer doen behalve denken over het verloop van zijn eigen leven. Hij is verder de hele dag bezig om in leven te blijven door voedsel te zoeken en een goed huis te vinden.

Samenvatting:
Rob Noordhoek zit op een cruiseschip en het is noodweer. Als hij naar zijn hut wil, gaat hij door de verkeerde deur en komt hij op het dek uit. Daar wordt hij vanaf geblazen de zee in. Hij kan nog net een boomstam beetgrijpen en zo komt hij op een eiland terecht. Dat eiland is vroeger een toeristenoord geweest en er staan nog allemaal oude huizen en een groot kanon. Als hij bijkomt, gaat hij op onderzoek uit en vindt hij achtergelaten blikvoedsel, daarmee blijft hij de eerste tijd in leven. Op een avond hoort hij iemand ‘merde’ roepen maar hij ziet niemand dan vindt hij ook nog uitwerpselen. Eerst denk hij dat het van een mens is maar na onderzoek vindt hij uit dat het ‘merde’ van een papagaai is, die hij Vrijdag (naar Robinsons Crusoe’s partner) noemt, en de uitwerpselen van een hond, die hij Tim noemt maar eigenlijk Wolfgang heet. In de papagaai heeft hij wel een gesprekspartner gevonden. Om ontdekt te worden hangt hij aan het superkanon een grootte gele doek maar die wordt niet ontdekt. Na een paar dagen gaat hij zelf op zoek naar voedsel want de voedselvoorraad begint te slinken. Bij zijn zoektocht over het eiland naar eten komt hij Tim tegen en ziet hij hoe Tim eieren uit de vogelnesten haalt en opeet. Rob doet dat ook en eet een aantal eieren rauw op.
Het verhaal over de zwerftochten op het eiland wordt afgewisseld met een zogenaamde briefwisseling met Suzan. Suzan is een toneelspeelster die zich onder zijn regie iets te erg heeft ingeleefd in haar rol en daarna in een gesticht terrecht kwam. Voordat ze toneelspeelster werd, was ze fotomodel. Op het eiland staat in één van de huisjes een groot kartonnen bord voor zonnebrandcréme met het model Suzan. In zijn brieven aan haar schrijft hij over een toneelstuk dat hij had georganiseerd voor het gouden huwelijk samen met zijn zus Froukje. Daarvoor moest hij allerlei familieleden bezoeken en daar schrijft hij dan over. Aan het einde van het boek als hij oom Niek bezoekt komt hij erachter dat dat zijn echte vader is en dat de man Arie waarvan hij denkt dat het zijn eigen vader is zijn oom is. De brieven naar Suzan schrijft hij om te zorgen dat hij alles op een rijtje kan houden ookal zullen ze toch nooit aankomen.

Op het einde van zijn boek ontdekt hij een klein vlekje op zijn rechterknie. Toen hij de volgende ochtend wakker werd voelde hij zijn been niet meer. Vanuit zijn knie lopen er vurige strepen naar zijn lies. Hij weet niet hoe hij daaraan komt maar takelt snel af en sterft in de plenzende regen in een plas modder.



Titelverklaring:
De titel is op twee manieren uit te leggen.
*Zijn stiefvader heeft zijn zoon verloren omdat hij hem nooit heeft gekend en er eigenlijk altijd afstand tussen hen is geweest. Zijn biologische vader heeft zijn zoon eigenlijk nooit als zoon gehad.
*aan het einde van het boek gaat Rob dood en verliezen beide vaders hun zoon.

Personages:
Rob Noordhoek:
Rob Noordhoek is een typisch product van de moderne technologische samenleving. Dat wil zeggen dat hij een meester is in het bedienen van apparaten. Maar op het verlaten eiland waar hij aanspoelt bevinden zich niets dan resten van een beschaving. Noordhoek is aangewezen op zijn inventiviteit en komt tot de ontdekking dat hij twee linkerhanden heeft. In de brieven aan Suzan blijkt dat hij niet veel van zijn jeugd afweet en dat hij het net vond alsof hij een buitenstaander was en eigenlijk niet bij zijn familie(ouders) hoorde. Op het eiland zoekt hij houvast in de brieven en Vrijdag de papegaai.

Vrijdag:

De papegaai ‘Vrijdag’ is eigenlijk het enige andere interactieve organisme dat in het boek voorkomt. De papegaai kraamt alleen franse woorduitspattingen uit, maar daar blijft het ook bij. Toch is de papegaai wel belangrijk voor Rob, omdat hij ‘vrijdag’ als houvast heeft. Via Vrijdag kan hij toch een soort van communiceren met een levend wezen.

Tim/Wolfgang:
De hond Tim is een hond die is achtergebleven op het eiland sinds de tijd dat er nog beschaving was. Hij zorgt ervoor dat je te weten komt hoe het op het eiland was toen het nog een toeristenoord was. Hij heette toen Wolfgang maar dat wist Rob natuurlijk niet en hij heeft hem Tim genoemd.

Arie Noordhoek:
Hij is de stiefvader van Rob. Hij wordt alleen in de brieven genoemd en wordt door Rob als een stille man die zijn mening altijd klaar heeft en die ook nooit verandert. Hij is dus vooral een type.
Verder worden in zijn brieven nog Suzan en familieleden genoemd, maar deze zijn van weinig belang.

Plaatsing in de tijd:
Het is een chronologisch verhaal met af en toe flashbacks, als hij de brieven schrijft aan Suzan, over zijn jeugd.
Het past goed in onze tijd maar het is niet heel erg logisch meer tegenwoordig dat iemand van een schip af wordt geblazen en op een onbewoond eiland met nog wel een voedselvoorraad terecht komt.


Belangrijkste elementen.
*Het eiland is in dit verhaal niet meer dan een decor voor het isolement waarin Rob zijn hele leven al zat.
*Het toneel vindt zijn tegenstelling in de hele jeugd van Rob, die niet meer dan toneel bleek te zijn.
*Als Rob apparaten aan het zoeken is op het strand en in een oude vuilnisbelt komt hij dingen uit onze moderne afvalmaatschappij tegen. Maar wat moet je ermee als je geen stroom hebt. Wat moetje met een radio als je hem niet kunt aanzetten.
*Rob realiseert zich niet hoe makkelijk het is om de lichtknop om te zetten en dat er licht is tot hij op het eiland komt en merkt dat dat niet allemaal zo vanzelfsprekend is.

Mijn mening:
Ik vond het een erg leuk boek om te lezen. Het was op een prettige manier geschreven zodat ik het gemakkelijk kon lezen en me niet elke keer af hoefde te vragen wat ben ik nou aan het lezen. Ook was het een duidelijk verhaal wat goed is blijven hangen. Je krijgt in het boek duidelijk te zien wat er gebeurd als iemand in een isolement raakt en het zet je aan het denken. Je realiseert je net als Rob dat het allemaal heel gemakkelijk geregeld is in deze maatschappij, je wil licht en er is licht.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Verloren zoon door J. Bernlef"