Supertex door Leon de Winter

Beoordeling 4.8
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 4e klas vwo | 2586 woorden
  • 17 augustus 2006
  • 5 keer beoordeeld
  • Cijfer 4.8
  • 5 keer beoordeeld

Eerste uitgave
1990
Pagina's
253
Geschikt voor
bovenbouw havo/vwo
Punten
2 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Literaire thema's

Boekcover Supertex
Shadow
Supertex door Leon de Winter
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
Het Leeservaringsverslag

Verantwoording van de keuze
Dat ik dit boek heb gelezen is een keuze van de klas en de lerares geweest. We moesten een geschikt boek hebben uit de ‘Lijsters’ voor een boekverslag. We hebben toen gezamenlijk besloten om Supertex te lezen omdat het niet te veel bladzijden heeft, en er zit een goed verhaal in.

Verwachtingen vooraf
Ik had van dit boek geen erg hoge verwachtingen. Als eerste heb ik het boek bekeken en de achterkant gelezen. De titel van dit boek ‘Supertex’ kon ik niet plaatsen en de achterkant sprak mij niet aan. Ik ben begonnen in dit boek met de gedachte “het moet voor school”, maar had zelf wel het gevoel dat het heel misschien nog wel een leuk boek kon zijn.

Reactie achteraf
Toen ik het boek dichtsloeg was ik blij dat ik het uit had. Dat was niet omdat het boek heel saai was maar omdat ik het niet interessant en spannend vond. Er kwamen naar mijn beleving geen spannende delen in het boek voor en het onderwerp vond ik gewoon niet interessant, het onderwerp vond ik daarentegen wel erg origineel. Er zijn volgens mijn niet heel veel schrijvers die problemen van mensen op deze manier beschrijven. Hiermee wil ik ook gelijk aangeven dat het boek realistisch is want er zou in deze tijd namelijk best iemand kunnen rond lopen met dezelfde problemen en gevoelens als de hoofdpersoon.

Het boek was redelijk meeslepend omdat je vaak wel wilt weten wat er nu met de personen gebeurt. Verder vond ik het boek niet ontroerend of grappig en er zat vrij weinig tot helemaal geen fantasie in wat natuurlijk ook niet bij dit realistische verhaal past. Het verhaal zelf vond ik vrij moeilijk te begrijpen omdat ik zelf of mijn naasten zich niet in zo’n positie bevinden waardoor ik mij niet in de hoofdpersoon kan inleven.
Het werk heeft mij niet aan het denken gezet omdat ik niemand ken die zich in zo’n positie als de hoofdpersoon bevindt en ik het daardoor eigenlijk niet belangrijk vind. Het werk spreekt mij verder ook niet aan, omdat ik het onderwerp niet interessant vond.

Reactie op verwachtingen vooraf
Mijn verwachtingen voordat ik het boek las komen wel redelijk overeen met de reactie die ik achteraf over het boek heb. Ik had van dit boek geen erg hoge verwachtingen. Als eerste heb ik het boek bekeken en de achterkant gelezen. De titel van dit boek ‘Supertex’ kon ik niet plaatsen en de achterkant sprak mij niet aan. Ik ben begonnen in dit boek met de gedachte “het moet voor school”, maar had zelf wel het gevoel dat het heel misschien nog wel een leuk boek kon zijn.

Thema
Centraal staat het gevoel van vervreemding, omdat de hoofdpersoon in een identiteitscrisis verkeerd, en de tegenstelling tussen het materialisme en het idealisme dat de hoofdpersoon voor ogen heeft.
Het joodse verleden van de hoofdpersoon, Max Breslauer, speelt ook een grote rol. Je zou kunnen zeggen dat het hij de erfgenaam is van de culturele erfenis van zijn vader.

De kernvraag bij dit boek is: Kun je als jood het moderne leven leven zonder je culturele erfgoed te verraden? Bijvoorbeeld zoals in dit boek, een jood in een porsche.
Het verkregen antwoord: nee, want dit levert heel veel verwarring op voor de persoon zelf en zijn naaste omgeving bovendien levert alleen kiezen voor het orthodoxe joods- zijn zuiverheid op.


Motieven
Een aantal motieven zijn;
- De joodse familie geschiedenis, dit komt o.a. naar voren door de vele joodse zegwijzen van zijn vader.
- De strijd tussen vader en zoon. Het opmerkelijke is echter dat de zoon uiteindelijk wel in de voetsporen van zijn vader treedt.
- De joodse religie waartegen Max zich verzet. Een symbolisch voorbeeld: het aanrijden van de joods orthodoxe jongen door Max met zijn porsche.
- Alle welvaart en luxe waarin Max leeft.
- Alle twijfel en verwarring dat het moderne leven met zich meebrengt tegenover Max en het jodendom.
- Het zakenleven, waarbij de handel trucs en de merknamen.
- De mislukte relaties van de hoofdpersoon met Esther en Maria.
- Het verlaten van de hoofdpersoon door de rest van de personages in dit boek.
- De zelfdoding door de ex-man van Esther en Max’s vader?

Titel
De titel ‘Supertex’ verwijst naar de winkelketen van goedkope kleding waar Max de eigenaar van is. Heel eigenaardig eraan is dat hij het heeft overgenomen van zijn vader terwijl vader en zoon samen in een strijd verwikkelt lagen.

Motto
1 uur in het paradijs is ook de moeite waard.
Daar bedoelen ze mee dat: als de mens het paradijs niet voor eeuwig kan bereiken, stelt hij zich tevreden met een moment.

Opdracht
Voor Gideon Spitz. Het is een psychologische roman een biechtroman.

Het onderwerp
Het onderwerp van dit boek werd niet oppervlakkig behandeld maar had heel veel diepgang. Er werden verschillende voorbeelden, argumenten en motieven genoemd waarmee het onderwerp zeer duidelijk naar voren kwam. Het onderwerp ging over problemen die door allerlei gebeurtenissen in het leven van de hoofdpersoon tot stand waren gekomen. De hoofdpersoon heeft ze nooit verwerkt en kreeg er daarom op latere leeftijd last van.

De gebeurtenissen
Er zijn 3 grote gebeurtenissen waar het verhaal en de gevoelens van Max Breslauer omheen verteld worden. Als eerste de gebeurtenis van de jeugd van Max. Er wordt teruggegaan naar de tijd dat zijn vader in het Poolse Lemberg zat. Daarna wordt verteld hoe Max zijn jeugd ervoer toen hij nog thuis woonde met zijn jongere broertje en zijn vader en moeder.
De tweede gebeurtenis is het verhaal van Esther d`Oliveira. Er wordt verteld dat haar man zelfmoord heeft gepleegd. Deze gebeurtenis helpt Esther bij haar besluit om joods orthodox te worden, het heeft dus ook grote gevolgen voor Max. Max en Esther waren samen van 1983 tot 1987.
De derde gebeurtenis is het hele lange verhaal van Boy. Boy heet eigenlijk Benjamin en is de broer van Max. Dit hele verhaal eindigt uiteindelijk dat Boy op Casablanca blijft en dat hij Max verwijt hoe hij een jood in een porsche kan zijn.

De personen
Max Breslauer
Hij is een rusteloos, driftig en egoïstisch persoon dat te maken heeft met overgewicht. Hij is 36 jaar oud, niet bepaald sympathiek en vertoont veel eigenschappen van een patser.
Max leeft in luxe, hij heeft bijvoorbeeld een porsche en een penthouse aan de Amstel. Hij is welvarend maar absoluut niet gelukkig want hij verkeert op 36 jarige leeftijd al in een midlifecrisis en heeft ook te maken met een identiteitscrisis: hij twijfelt aan de juistheid van zijn eigen leefwijze, daarom bezoekt hij psychiater Jansen. Max is al eerder bij dr. Jansen geweest vanwege de slechte relatie met zijn vader en zijn impotentie die daaruit volgde.
Hij had een slechte verstandhouding met zijn vader maar trad wel in zijn voetsporen door het bedrijf over te nemen, zijn maîtresse ‘over te nemen’ en hetzelfde meedogenloze optreden te vertonen. Je kunt Max ook beschrijven als een vervelende, verwende man met vage schuldgevoelens. In 1983 ontmoet hij zijn grote liefde Esther d`Oliveira, in 1987 gaan zij weer uit elkaar omdat Esther joods orthodox wordt. Max is een rond karakter: je kent zijn gedachten en gevoelens en hij maakt ontwikkeling door. Het hele verhaal is vanuit Max`s perspectief geschreven.

Simon Breslauer
Hij is de vader van de hoofdpersoon en komt oorspronkelijk uit Polen > Lemberg. Hij overleefde het concentratiekamp en heeft o.a. daarvan een overlevingsmentaliteit overgehouden; hij is als scharrelaar begonnen en is uitgegroeid tot textielgigant. In 1952 kwam hij naar Amsterdam en zijn kenmerken zijn de joodse wijsheden die je in elk hoofdstuk tegenkomt. Je kunt Simon omschrijven als streng, overheersen en egoïstisch omdat hij niet geïnteresseerd is in de persoonlijkheid van zijn zoon. Verder kent hij ook alleen zijn eigen normen en waarden. Simon Breslauer is een flat character.

Esther d`Oliveira
Heeft een relatie met Max van 1983 tot 1987 omdat ze dan besluit joods orthodox te worden door de schuldgevoelens die ze heeft die betrekking hebben op haar overleden ex man. Esther zou je ook kunnen omschrijven als egoïstisch omdat ze geen rekening met Max en zijn gevoelens toen ze hem verliet. Esther is geen rond karakter omdat we haar gedachten en gevoelens alleen via Max kennen, ze maakt echter wel ontwikkeling door, door voor het orthodoxe jodendom te kiezen. Esther is dus een flat character.

Boy Breslauer
Hij is de broer van Max en is een stille, lieve ingetogen jongen. Hij heeft een Mavo opleiding gedaan en werd later boekhouder bij zijn vader. Hij is ook wel egoïstisch omdat hij Lea van Gelder in Nederland laat zitten door beschaming en zijn nieuwe joodse liefde Sulamit. Hij heeft haar ontmoet op Casablanca toen hij koos voor het joods orthodoxe geloof zodat hij niet meer in de schaduw van zijn broer zou staan. Max is verder een plat karakter omdat hij wel ontwikkeling door maakt, maar we kennen zijn gedachten en gevoelens niet.

Dr. Jansen
Zij is de psychiater van Max en helpt hem om zijn problemen uit te diepen en te verwerken. De omgeving waar zij zich bevind is een wat sjofele kamer met bijvoorbeeld een doorgelegen sofa en een verschoten vloerkleed in een armoedige buurt.

De opbouw
Het is een vorm van een raamvertelling waarbij het kader het bezoek van Max aan psychiater Jansen is, daarbinnen word het levensverhaal van de hoofdpersoon verteld. De tijd is niet chronologisch maar word wel thematisch verteld. De thema’s zijn de hierboven eerder genoemde 3 grote gebeurtenissen.
▪ Het verhaal van de jeugd van Max Breslauer.
▪ Het verhaal van Esther d`Oliveira en de verdere gevolgen daarvan.
▪ Het verhaal van Boy en zijn vertrek, duidelijk gemaakt d.m.v. een brief.

De vertelde tijd is 60 jaar. Het begint op een zaterdagmorgen in oktober 1990, uiteindelijk gaan we nog terug tot 1930 naar het Poolse Lemberg waar Simon, Max`s vader, is geboren.

In het boek worden ook een aantal vooruitwijzingen gebruikt, een paar voorbeelden hiervan zijn op blz. 12 het verhaal rond Boy, en op blz. 41 wanneer hij iets over zichzelf vertelt.
Ook word er gebruikt gemaakt van tijdsversnelling, dit is o.a. op blz. 45 en verder t/m blz. 48 en vlak voor de oorlog in 1939 tot 1990.

Wat opvalt aan de compositie in dit boek is dat bij de oneven nummers van de hoofdstukken, behalve bij hoofdstuk 11, Max bij de psychiater zit en dat je daar dan een stukje van mee krijgt. In de andere hoofdstukken op hoofdstuk 12 na, vertel Max zijn verhaal.

Het taalgebruik
Het taalgebruik in het boek is goed te volgen. Er wordt niet op een bepaalde overdreven manier gesproken en je wordt goed bij de gebeurtenissen betrokken. Toch is het boek soms moeilijk te volgen maar dat komt doordat de gebeurtenissen niet in een chronologische volgorde staan en het verhaal vanuit Max`s beleving bij de psychiater word verteld. Het vertelperspectief is dan ook vanuit de ikpersoon geschreven. De ikpersoon bepaalt mede de karakters van de overige personages. We kennen de anderen alleen maar door zijn ogen, de ikpersoon is in dit boek ook de hoofdpersoon.

De persoonlijke beoordeling

Het onderwerp
- Vond je het een interessant onderwerp?
Ik vond het geen interessant onderwerp omdat het mij niet aansprak. Het ging over de problemen van Max Breslauer en alle tegenstellingen in het leven waar hij mee zat. Ik kon me wel in zijn verhaal inleven maar begrijpen deed ik het niet. Ik vond dat hij sterker moest zijn en zich niet zo af moest vragen waarom hij deed wat hij deed.
- Was het onderwerp herkenbaar in je eigen belevingswereld of juist niet?
Nee het onderwerp was niet herkenbaar in mijn belevingswereld. Ik ken niemand of heb het ook nog nooit meegemaakt dat iemand zich zo afvraagt waarom dingen gaan zoals ze gaan. Ik vind dat dingen gebeuren zoals ze gebeuren en daar moet je niet te lang bij stilstaan.
- Zou je de volgende keer weer een boek van hetzelfde genre en/of uit dezelfde
tijd kiezen?
Ja ik denk het wel. Het boek is geschreven alsof het dit jaar nog gebeurd kon zijn, het is dus gelijk aan de tijd waar wij nu in leven. Hierdoor is het ook makkelijker om je in het boek in te leven. Je weet wat tegenwoordig de leefstijlen en gewoontes van mensen zijn zodat je je er ook heel makkelijk een beeld bij kunt vormen.

De gebeurtenissen
- Riepen de gebeurtenissen bepaalde gevoelens bij je op?
Sommige gebeurtenissen wel, bijvoorbeeld de gebeurtenis dat Esther d’Oliveira haar verhaal vertelt over de zelfmoord van haar man en dat ze uiteindelijk besluit om joods orthodox te worden. Op dit moment is Esther erg egoïstisch. Zij had toe moeten laten dat hij haar zou steunen, ze was dan misschien wel niet eens joods orthodox geworden en bij hem weggegaan. Zo zou ze Max een hoop verdriet besparen, helaas was ze erg egoïstisch en dacht hier niet bij na. Een citaat; ‘Je moet daar leven als joden. Jij bent een jood. Ik hou van je en ik wil dat je meegaat.’
- Waren de gebeurtenissen of de gevoelens en gedachten van de personen het belangrijkst?
Ja, vooral de gevoelens en gebeurtenissen van Max Breslauer. Bijna het hele boek is gebaseerd op zijn gevoelens en gedachten die hij vertelt bij de psychiater.

De personen
- Kwam de hoofdpersoon levensecht over?
Ja ik vond van wel. De problemen waar Max mee zat zouden ook best op iemand anders van toepassing kunnen zijn. Zijn gevoelens over vrouwen die hij beschreef worden hedendaags nog steeds door sommige mensen herkend. Een citaat over Maria;
‘ Zij was een uitzonderlijke vrouw. In tegenstelling tot de favoriet van mijn vader droeg ze iets eenvoudigs, een jurk van zwart fluweel, strak, recht en kaal, maar de jurk was zo volmaakt gesneden dat ik er de meesterhand van een grote ontwerper in vermoedde. Zwarte panty’s, zwarte pumps. Ze droeg een onopvallende zilveren halsketting en kleine witte oorbellen. Ze had zich nauwelijks opgemaakt maar was zo mooi en zo sexy.’
- Herkende je bepaalde eigenschappen van de hoofdpersoon in jezelf?
Eigenlijk niet. De enige gelijkenis is misschien dat ik ook niet heel erg gezond eet. Maar qua karakters of handelingen zijn er geen overeenkomsten tussen Max en mijzelf.

De opbouw
- Vond je de afloop onbegrijpelijk, onbevredigend, verrassend of flauw?
Ik vond de afloop niet verrassend, onbegrijpelijk, onbevredigend, of flauw, geen van allen dus eigenlijk. De afloop voelde je aankomen, en hij was zoals hij moest zijn in dit boek.
-Heeft het boek iets toegevoegd aan jouw “kennis van de wereld”?
Nee, over het algemeen niet. Het enige wat ik hiervan wel heb geleerd is dat je ook goed naar de gevoelens van je naasten moet kijken, zodat er minder negatieve gebeurtenissen plaatsvinden die eigenlijk voorkomen hadden kunnen worden.

Het taalgebruik
- Vond je het taalgebruik (woordkeuze en zinsbouw) moeilijk of makkelijk?
Het taalgebruik in ‘supertex’ vond ik vrij makkelijk, er werden niet veel moeilijke woorden gebruikt en de zinsopbouw was eenvoudig. Wat het soms toch moeilijk maakte was dat het verhaal verteld werd vanuit Max’s oogpunt en dat hij van de ene gebeurtenis naar de andere ging, zodat jij daar het verband maar tussen moest zien te krijgen.
-Waren er zinnen of fragmenten in het boek die je zou willen onthouden omdat ze goed, mooi, humoristisch, gevoelig of beeldend waren?
Nee, voor mij waren er geen zinnen of fragmenten in het boek die ik persé zou willen onthouden. Ik heb echter wel even stilgestaan bij de joods-duitse uitspraken, daarvan vond ik sommigen wel erg pakkend.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Supertex door Leon de Winter"