Luister jij ooit naar podcasts? Wij doen onderzoek naar podcasts en willen graag jouw feedback op een idee van ons. Jij kunt helpen door de vragenlijst (circa 3 min) in te vullen. Ook als je nooit podcasts luistert!

 


Naar de vragenlijst


ADVERTENTIE
Red de planten! Wil jij honger de wereld uit helpen op een duurzame manier? Dat kan door bijvoorbeeld planten te laten groeien op een zilte bodem of door de banaan van uitsterven te redden. Dit en nog veel meer leer je met de bachelor Plantenwetenschappen aan de Wageningen University! Lijkt het jou wel wat om met planten de wereld te verbeteren? Kom dan naar de meeloopdag op 28 november!

Meld je aan!
In sleuteloog gaat kunsthistorica Herma Warner in opdracht van journalist Bart Moorland op zoek achter informatie over een zekere Mila Wychinska, in wie zij haar jeugdvriendin Dee Mijers herkent. In een antieke Indische kist van ebbenhout bevinden zich de foto’s en documenten die haar geheugen zouden kunnen opfrissen, maar zij kan de kist niet openen omdat ze de sleutel niet vindt. Het hele verhaal draait om de sleutel en de kist die niet kan geopend worden. Ze probeert dan zoveel mogelijk herinneringen boven te halen. Toen ze de sleutel gevonden had moest ze hard knijpen in het ‘oog’ van de sleutel (p118). Vandaar de titel. Het boek heeft ook wel een beetje een raar einde wanneer blijkt dat de kist leeg is. Het is niet echt heel origineel.

Er zijn verschillende hoofdstukken, met aan het begin telkens een brief, maar deze zijn niet genummerd. Het is een vlot leesbaar boek, met wel hier en daar enkele buitenlandse woorden erin van verschillende talen (Engels vb.: ladylike, sophisticated; Frans vb.: sur qui, non-valeur; Duits vb.: Fehlleistung, Das gibt’s nur einmal; en in ieder geval ook veel Indische woorden waarvoor er wel een woordenlijst voorzien is op het einde van het boek, maar deze bevat niet alle woorden vb.: obat, totok) maar dit is eigenlijk niet echt een probleem voor de meeste lezers denk ik.

Het boek bevat zeer weinig beeldspraak. Het bevat wel enkele opsommingen (vb.p 77: Het zielvolle of behaagzieke ogenspel, de losheid van houding en gebaar, vormen een façade waarachter heel andere emoties schuilgaan, onrust, vermoeidheid, verveling.), lange zinnen ( vb.p 45: Wij begrepen niet waarom Louis, na zoveel jaren, in zijn gesprekken met mijn ouders steeds bleef hameren op de noodzaak bewijzen in handen te krijgen van iets wat die ‘schoft’ gedaan had.)(vb. p109: Mijn moeder, altijd geneigd tot optimisme, overtuigd dat met goodwill en geestdrift elke tegenstelling gladgestreken, ieder conflict voorkomen kon worden, zal eenvoudig niet geloofd hebben aan de ernst van bepaalde ontwikkelingen.) en veel leestekens.

Het is wel een interessant boek als je op een leuke manier een beetje wil bijleren over Nederlands-Indië (het is wel duidelijk dat de auteur goed op de hoogte is van het leven daar), maar gewoon voor iemand die daar niet echt in geïnteresseerd is en op zoek is naar een goed boek, is dit eigenlijk een beetje een tegenvaller. Daarvoor is het misschien net een beetje te saai, het is niet echt een interessant onderwerp voor jongeren (vind ik). Maar een pluspunt is wel dat ik me goed kon inleven in het hoofdpersonage van het boek dankzij het beeldende taalgebruik.

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.