Sisa door Joyce Pool

Beoordeling 6.2
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 2e klas havo/vwo | 1430 woorden
  • 15 augustus 2006
  • 19 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.2
  • 19 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
2002
Pagina's
173
Oorspronkelijke taal
Nederlands

Boekcover Sisa
Shadow
Sisa door Joyce Pool
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
Inhoud van het boek
Marie-louise van Overbeke van Raamsdonk is een plantersdochter. Haar vader werkt op een plantage. Toen de Fransen moorden den plunderend door Suriname trokken, vluchtte zij, haar moeder en hun slaven Kwasi en Ruth naar neef Olaf. Maar dan op een nacht komen de Fransen ook daarheen. Ze doden Olaf en haar moeder. Map en slaaf Kwasi vluchten het oerwoud in. Map vond het daar niet echt fijn. Na gleufjes in bomen volgen komen ze bij het kamp van Kwasi aan. In het begin is ze niet echt welkom, ze is blank en is de enige die geen weggelopen slaaf is
Map ontmoet Séry hun werkten overdag op het land en daarna wasten hun daarna in de rivier. Dan ontdekt Map iets vreselijks: De achtergebleven familie van de gevluchte slaven werden heel erg mishandelt. Map wilde niet geloven dat haar vader dat ook deed. Kwasi en nog een paar slaven van de plantage gaan kijken of er nieuws is over haar vader. Als hun een paar dagen later terug komen vertellen ze dat de vader van Map niet dood is. Hij heeft een hersenschudding en is gewond aan zijn voet, maar hij leeft nog! Ze moet terug maar ze wilt liever bij Kwasi blijven.

Toen map terug was, mistte ze Séry. Ze moest denken aan wat ze laatst zei: Je bent voor mij een zus een blanke zus. Toen ze vanochtend wegging riep ze nog: Dag Sisa(zus)! Toen ze thuis kwam sprongen de tranen in haar ogen. Ze wou dat dit allemaal niet was gebeurd. Ze wilde niet meer Misi(meesteres) genoemd worden Dan ziet ze M’Amba, dat is haar bruine moeder die haar vroeger altijd verhalen vertelde. Na een tijdje verteld ze dat slaaf Ruth haar halfzus is. Toen de mensen hoorde dat ze in het marrondorp(slavendorp) verbleef wilde ze alles weten, ze wilde iets doen aan de weggelopen slaven. Ze wilden de weggelopen slaven gaan zoeken. Map wilde haar vrienden gaan waarschuwen en ging samen met Séry naar het marrondorp!

Mijn mening:
Ik vond het een super leuk boek. Het boek speelde zich af in het jaar 1712, ondanks dat kon ik me er goed in inleven. Ik vond het heel goed dat Map de slaven niet discrimineerde, maar juist van ze hield. Je hebt grote kans dat je zulke mensen tegen komt. Er gebeurde heel veel spannende dingen in. Steeds een nieuwe situatie, die je vaak niet verwachtte. Ook al was Map de ikpersoon in het boek, ze werd altijd ze genoemd, dat vond ik raar. Map heeft een leuk karakter en wilt mensen niet in groepen delen. Kwasi was een zwarte jongen die graag mensen hielp, ik vond het heel knap dat hij mensen een tweede kans gaf, hoeveel pijn ze hem ook hadden gedaan. Ik vond het boek heel realistisch. Ik denk dat het merendeel van het boek ook in het echt kan gebeuren. Ik vond ook dat de personen echt leken, als je nu naar buiten mensen hielp. Je merkte wel dat er echt heel veel verschillende karakters waren. Ik vond het heel jammer dat het een open einde had. Je was er zo in verdiept, maar op het einde bleef je met vragen zitten. Zou ze het wel overleven of iets met Kwasi krijgen, het goedmaken met de broer van Séry(Kodyo)? Ik vond dat het boek gemakkelijk te begrijpen was. Het lastige vond ik wel dat er negre oftewel negerengelse woorden in stonden. Het viel wel te begrijpen door de vertalingen achter in het boek, maar vooral in het begin was het heel lastig om het op te zoeken.

Extra opdracht (eigen einde verzinnen)
Kodyo zat samen met de rest van de mannen aan het vuur, de vrouwen zaten erachter. ‘Ik wil dat Misi Map mijn vrouw wordt, ik heb haar immers gered!’, zei Kodyo.‘Ze is hier gast, ze moet zelf beslissen, je moet ze de regels van ons dorp niet opleggen!’, zei granman Joelius. ‘Mannen laat haar zelf beslissen! Wat wil je Map?’, vroeg Kwasi. Ze voelde zich ziek worden. Als ze nee zegt moet ze terug naar de blanken, de mensen die haar zwarte vrienden slecht hebben behandelt. Ze wil bij Kwasi blijven, waar ze verliefd op is geworden. Dit is de enige oplossing om bij haar vrienden te blijven. Ze zei ja, iedereen was blij. Map bleef zitten. Diep van binnen wilde ze hem niet. Ze wilde Kwasi, maar nu kan het niet mee. Kodyo gaat haar als vuil behandelen, laten merken wat de blanken hem hebben aangedaan. Na lang piekeren viel ze in slaap bij het kampvuur. Kwasi tilde haar op om haar naar haar hut te brengen. Ze werd wakker. Je wilt dit niet, hé Map? Je zat zo verdrietig aan de kant.’
‘Nee Kwasi, dit is de enige manier om bij mijn vrienden te blijven! Ik houd heel veel van je, ik wil je niet kwijt.’

‘Ik hou ook van jou Map, ik wil ook van je houden maar mijn taak is om je te beschermen, ik heb het aan je vader beloofd’, toen Kwasi dit zei stonden de tranen in zijn ogen. Hij besefte dat hij nooit toekomst zou hebben met Map. Terwijl hij dat zo graag wilde.
‘Ik wil jou, alleen jouw’, snikte ze, ‘heeft granman Joelius geen oplossing?’
‘Je bent verloofd Misi, er is geen weg meer terug, ook al wil je zo graag. Ik wil wel iets met je, maar het mag niet, ik moet je beschermen en van je houden, maar niet op deze manier! Je moet nu gaan slapen!’ Ze wilde er wel tegenin gaan, maar wist dat het geen zin had, ze deed wat hij zei. De volgende dag was ze vroeg op. Er was nog niemand op, alleen granman Joelius. Ze wilde naar hem toegaan, maar ze twijfelde. Ze ging toch! ‘Granman, kan ik even met je praten.’
‘Natuurlijk Map!’
‘Ik weet dat het een schande is, maar ik ben verliefd op Kwasi. Hij is zo lief voor me. Ik wil helemaal niet met Kodyo trouwen. Ik wil gewoon hier blijven, bij Kwasi, Sery en jou’, ze begon te snikken. ‘Map ik snap wat je bedoelt. Ik zal wel met de mannen gaan praten, ik hoop dat het lukt voor je! Ik zal de mannen even wekken en het met hun er over hebben.’ De mannen werden gewekt door granman. Ze zaten al snel met zijn drieën in de hut. Map wist niet wat er zou gebeuren. Haar leven met Kwasi was vrijwel onzeker. Ze was nieuwsgierig, hier zou haar hele leven van afhangen. Na een half uur kwamen ze naar buiten. ‘Verader, ik wist het wel, blanken zijn niet te vertrouwen.’
‘Kodyo ik kan er niks aan doen, mijn liefde voor Kwasi is gewoon veel groter. Het spijt me, maar als ik met jou trouw, wordt ons huwelijk een grote ramp voor ons alle twee. Ik ben ten einde raad, ik wil niet terug naar die verraders, ze hebben me mijn hele leven voorgelogen. Ik ben niet zo als de andere blanken, ik wil gelijkheid, eerlijkheid en ik wil…’, ze wist dat ze het eigenlijk niet had moest zeggen, met het opvliegende karakter van Kodyo, ‘Ik wil Kwasi.’
‘Sorry dat ik je nooit met respect hebt behandeld. Ik ken alleen de blanken die me slecht hebben behandelt, ik wist niet meer wat ik moest doen. Ik denk… ook al zal iedereen het een schande vinden, dat ik je moet laten gaan. Je zult echt een goed leven hebben met Kwasi.Ik beloof dat ik je keuze zal respecteren.Je zult wel voor Kwasi kiezen, maar weet dat ik van je zal houden!’ Kodyo liep weg. ‘KODYO WACHT!’, ze holde achter hem aan, ‘Misschien klinkt het raar, maar ik wil het vergeten wat er gebeurd is. Ik hoop dat je een lieve vrouw krijgt, die veel van je houd en dat jullie gelukkig worden, ik kies voor Kwasi. Maar ik zal dit moment niet vergeten. Ze ging bij de zee staan, toekijken hoe de horizon onder ging. Na een tijdje merkte ze dat Kwasi eraan kwam rennen, ze wist dat Kodyo hem had gestuurd. Ze stond op en rende naar hem toe. Hij sloeg zijn armen om haar heen en tilde haar op. Hun hoofden gingen verder naar elkaar toe en dit werd hun eerste zoen! Ze wisten allebei dat dit een goed begin was voor hun nieuwe leven. Het leven waar iedereen gelijk was, waar ze geen Misi meer was maar gewoon Map of Marie-Louise. Ze was geen blanke meer, maar voor iedereen een businenegre (bosneger)!

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Sisa door Joyce Pool"