Siegfried door Harry Mulisch

Beoordeling 5.7
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 4e klas vwo | 4456 woorden
  • 4 januari 2015
  • 11 keer beoordeeld
  • Cijfer 5.7
  • 11 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Methode
Eerste uitgave
2001
Pagina's
213
Geschikt voor
bovenbouw havo/vwo
Punten
2 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Onderwerpen
Prijzen
NS Publieksprijs (2001 Genomineerd) , Libris Literatuur Prijs (2002 Genomineerd)

Boekcover Siegfried
Shadow

Rudolf Herter, hoofdpersoon in Siegfried, is een alter ego van Harry Mulisch die de gelegenheid heeft aangegrepen om zichzelf opnieuw met de nodige zelfspot ten tonele te voeren.
Samen met Maria, de moeder van zijn zoontje Marnix, brengt de schrijver Herter een bezoek aan Wenen, de stad van zijn Oostenrijkse vader en van Hitler. Bij uitstek de plek om, zoals he…

Rudolf Herter, hoofdpersoon in Siegfried, is een alter ego van Harry Mulisch die de gelegenheid heeft aangegrepen om zichzelf opnieuw met de nodige zelfspot ten tonele te voeren.

Rudolf Herter, hoofdpersoon in Siegfried, is een alter ego van Harry Mulisch die de gelegenheid heeft aangegrepen om zichzelf opnieuw met de nodige zelfspot ten tonele te voeren.
Samen met Maria, de moeder van zijn zoontje Marnix, brengt de schrijver Herter een bezoek aan Wenen, de stad van zijn Oostenrijkse vader en van Hitler. Bij uitstek de plek om, zoals het in de roman wordt genoemd, de Endlösung der Hitlerfrage te ondernemen.
Tijdens een televisie-interview komt Herter bij toeval op het idee hoe hij dat in een roman zou moeten uitwerken. Wat hij wil is Hitler postuum een 'gefingeerde spiegel' voorhouden, "waarin we zijn gezicht alsnog te zien krijgen". Maar als hij na afloop van zijn lezing in de Wiener Nationalbibliothek kennismaakt met het bejaarde echtpaar Ullrich en Julia Falk, van wie hij de volgende dag iets over Hitler verneemt wat niemand weet, blijkt de werkelijkheid absurder dan de auteur kon bedenken.

Siegfried door Harry Mulisch
Shadow
ADVERTENTIE
De Galaxy Chromebook maakt je (school)leven makkelijker!

Met de Galaxy Chromebook Go kun je de hele dag huiswerk maken, series bingen en online shoppen zonder dat 'ie leeg raakt. Ook kan deze laptop wel tegen een stootje. Dus geen paniek als jij je drinken omstoot, want deze laptop heeft een morsbestendig toetsenbord!

Ontdek de Chromebook!

Leesverslag ‘Siegfried’




  1. Ik heb dit boek gekozen op advies van de mevrouw van de mediatheek. Ik vroeg om een spannend boek. Maar toen ze me vertelde over Siegfried was ik direct verkocht. Ze zei het gaat over Hitler die een zoon heeft, ook worden de laatste dagen van Hitler in zijn bunker verteld. Hitler en de tweede wereldoorlog hebben mij altijd al gefascineerd vandaar mijn keuze van dit boek.

  2. Rudolf Herter is een oudere, zeer gewaardeerde Nederlandse schrijver. Door de ambassade in Wenen is Herter uitgenodigd om een lezing over zijn nieuwe roman, het duizend bladzijden dikke “De Uitvinding van de Liefde” te houden. Tevens zijn enkele interviews gekoppeld aan zijn bezoek aan de Oostenrijkse hoofdstad, die hij samen met zijn vriendin Maria doet. Tijdens een tv-interview komt het gesprek op de rol van fantasie in zijn werk. Rudolf Herter, die dit soort gesprekken zeer geroutineerd voerde en vaak al wist wat hij ging zeggen, probeert zijn standpunt over fantasie uit te leggen: volgens hem is de fantasie een werktuig waarmee je iemand kunt proberen te begrijpen die je niet helemaal begrijpt, bijvoorbeeld door hem in een gefingeerde, extreme situatie te plaatsen en te zien hoe hij zich dan gedraagt. Als concreet voorbeeld draagt Herter Hitler aan: iemand aan wie talloze studies zijn gewijd, zonder dat iemand ooit tot de kern van zijn persoon is doorgedrongen. Herter zegt: “misschien is fictie het net waarin hij gevangen kan worden”.

    Het idee dat Hitler na vele studies nog steeds een mysterieus persoon is, fascineert Herter. Hij ziet Hitler als iemand die met zijn rug naar het publiek staat gekeerd. Niemand zal ooit de voorkant zien, daarom wil Herter hem een visuele spiegel voorhangen. Hij wil weten wanneer Hitler geworden is zoals hij in vele geschiedenisboeken staat beschreven, als een tiran. Hoe komt Hitler aan het vermogen om beslissingen te nemen die ten gevolgen waren voor vele miljoenen mensen. Andere hebben nog ergere verschrikkingen meegemaakt, maar hebben geen racistische ideeën van Hitler gekregen. Zij zijn geen Hitler geworden. Dit idee blijft Herter achtervolgen tijdens het vervolg van zijn verblijf in Wenen. Wanhopig vraagt hij zich af in wat voor setting hij Hitler moet plaatsen om hem beter te begrijpen.



Na zijn lezing komt een oud echtpaar naar hem toe en zij vertellen hem dat zij hem op tv gezien hebben en dat zij wel iets hebben wat hem zou kunnen helpen. Herter ontmoet het echtpaar Ullrich en Julia Falk de volgende dag in hun appartement in een bejaardentehuis. Omdat de Falks een eed hebben gezworen neemt Herter deze over, hij zal niets zeggen tot de dood van de Falks.

Ullrich vertelt dat zij alle twee voor Hitler hebben gewerkt op zijn Berghof. Ze waren alle twee persoonlijke bedienden, waarbij Ullrich vaak in de buurt was van Adolf Hitler en Julia bij, zoals Eva Braun genoemd werd ‘de vrouw des huizes’. Julia Falk en Eva Braun bouwden een goede band op, waardoor ze veel persoonlijke dingen over de dictator van het Duitse Rijk kon vertellen. Door de verklaringen van het echtpaar kon Rudolf Herter een grip krijgen op het denkbeeld van Adolf Hitler, dit was vooral nadat het tweetal het misschien wel grootst bewaarde geheim van Hitler vertelde.

Zoals in het algemeen is bekend hadden Adolf Hitler en Eva Braun een relatie. In het begin van de heerschappij van Hitler kon dit nog niet bekend gemaakt worden.



Dit zou misschien de vele vrouwelijke aanhangers kunnen beïnvloeden: tenslotte stemden vooral veel vrouwen op hem. Maar niet alleen een relatie zou schadelijk kunnen zijn voor positie van de Führer. Zo komt het dat op een dag in mei van ’38 de familie Falk werd geroepen: de Führer wenste hen te spreken. ‘Meneer Falk, mevrouw,’ zei Hitler vormelijk, ‘ik zal u een staatsgeheim verraden: juffrouw Braun verwacht een kind.’

De familie Falk werd opgedragen het kind van Adolf Hitler en Eva Braun aan te nemen. Julia moest met een nepbuik rondlopen totdat Eva zou bevallen. Het moest lijken dat het hun kind was, om verdere problemen te voorkomen. De jongen, Siegfried, werd geboren en aangenomen door Ullrich en Julia. Omdat de familie Falk een appartement in het paleis van Hitler, de Berghof kreeg, kon Eva Braun vaak haar ‘neefje’ bezoeken.

Het einde van het Derde Rijk naderde, want het was mei 1945. Ullrich Falk werd door adjudant van Bormann naar zijn chalet begeleid. Daar aangekomen zij Bormann: “wij kunnen kort zijn, verman uzelf, op bevel van de Führer moet u Siegfried doden”.

Om de dood van hemzelf, Siegfried en Julia te voorkomen moest hij de jongen wel doden. Hij vertelde Julia niets en na twee weken nam Ullrich Siegfried mee naar de schietbaan, waar hij zijn leven afnam.

Met deze informatie kon Rudolf Herter heel veel, maar hij had een eed gezworen. De Falks voelden zich wel bevrijd dat zij dit geheim eindelijk kwijt waren. Teruggekomen in het hotel laat Herter Maria de taperecorder aanzetten waarop hij zijn filosofische ideeën onmiddellijk opnam, voordat hij ze zou vergeten, de feiten verteld hij nog niet. Door alle enthousiasme en alle drukte van verhalen over Hitler die door zijn hoofd schieten is hij erg moe geworden. Maria stelt hem voor nog een half uurtje te gaan liggen voordat het vliegtuig zou komen. Hij valt in slaap en overlijdt aan een hartstilstand, alsof hij het met de dood moest bekopen dat hij dichtbij de ontknoping van Hitlers mysterie was gekomen. Met de taperecorder zijn hand en een merkwaardig loden voorwerp (dat hij van Ullrich had gekregen, die het op zijn beurt weer van Hitler had gekregen) vindt Maria de beroemde schrijver op zijn bed. Wanneer zij de tape afluistert hoort zij niks, totdat ze heel zacht en ver weg een stem hoort. ‘....hij... hij... hij is hier…’



Dit is het globale verhaal, maar rondom de kern wordt veel gefilosofeerd, door Herter als verpersoonlijking van de schrijver en door de personages met elkaar te laten spreken. Er is een stuk uit het dagboek van Eva Braun in verwerkt, er worden verbanden gelegd met theorieën van o.a. Plato en Nietzsche. De ideeën van Hitler zijn volgens sommigen gebaseerd op Nietzsche. Hij probeert hier echt door te dringen tot “wanneer Hitler zo’n tiran is geworden”. Nu stelt Herter dat hij nooit veranderd is, maar altijd al zo geweest is. De ideeën die Nietzsche had, waren slechts op papier gezet. Hitler voerde deze ideeën uit. Dat kon namelijk omdat er zoveel toeval was: Hitler wás hem, hij was bijvoorbeeld op dezelfde dag verwekt als dat Nietzsche krankzinnig werd en nog meer toevalligheden. Wat Herter hier beweert, is wel te bevatten maar moeilijk in een korte samenvatting onder te brengen omdat het een proces is wat gedurende het hele boek naar voren komt, het ontwikkelt zich steeds verder.





Uiteindelijk is de belangrijkste gedachte dat Hitler het absolute Niets vertegenwoordigt, de tegenhanger van God, zeker omdat hij zijn eigen zoon laat vermoorden. Verder worden er nog vele kleine toevalligheden blootgelegd en vele citaten en meerdere filosofen aangehaald.



(Bron: www.scholieren.com)




  1. Ik vond het een prachtig boek. Het steeg boven al mijn verwachtingen uit. Ik had nooit kunnen denken dat het boek zo’n helder beeld had kunnen geven over Hitler, ook al kwamen er nogal een paar ingewikkelde filosofische termen in voor. Ook al ging het hele boek over het verhaal rondom de zoon van Hitler toch zat er nog een ander verhaal omheen. Dat andere verhaal kreeg een heel ander einde dan dat ik verwachtte.





  1. Ik kreeg bij het lezen van dit boek vooral een gevoel van medelijden. Medelijden met Ullrich die z’n pleegkind moest doden. Medelijden met Julia die ook haar pleegkind moet missen. Maar vooral medelijden met Eva Braun die haar zoon eerst al moest afstaan. Later werd haar zoon zelfs vermoord. Maar het meest zielige voor Eva Braun vond ik dat ze haar leven heeft zitten wachten op de thuiskomst van Hitler.

  2. ‘Bruin kwam in het zonnespectrum niet voor, het was een poepkleur die ontstond als je op een palet alle spectraalkleuren door elkaar smeerde, - en bij die gedachte herinnerde hij zich iets, dat alles naadloos verklaarde. In de kliniek van dr. Wille noteerde de dienstdoende arts in de maand van Hitlers geboorte over Nietzsche: 'Smeert vaak met uitwerpselen. - Verpakt uitwerpselen in papier en legt het in een la. - Zalft een keer zijn been met uitwerpselen. - Eet uitwerpselen.' (blz: 181)



Ik heb deze zin gekozen omdat ik niet echt een belangrijke zin in het boek kon vinden. Dit vond ik doch een behoorlijk grappige zin en daarom heb ik deze zin gekozen.




  1. Het belangrijkste word uit het boek is naar mijn idee ‘Niets’ (blz: 181) Ik heb dit woord gekozen omdat Herter Hitler benoemt als Niets.






  1. Zie kopje personages bij 5b.






  1. Personages (§1)



Rudolf Herter

Hij is een beroemde Nederlandse schrijver van 72 jaar oud die naar Wenen komt om daar zijn nieuwe boek ‘De Uitvinding van de Liefde’ te promoten. Herter vergelijkt Hitler met een dirigent en hij maakt ook een vergelijking tussen Hitler en Nietzsch. Ook bedenkt hij aan het eind van zijn boek de theorie over het Niets. In deze theorie komen zoveel toevalligheden bij elkaar dat het bijna geen toeval meer kan zijn. Na het bedenken van deze theorie, sterft hij plotseling op zijn hotelkamer. Rudolf Herter is de hoofdrolspeler. Herter is het alter-ego van Mulisch. Beiden hebben kankeroperaties ondergaan, de uiterlijke verschijning is identiek. Net als Mulisch veel tegenstanders heeft, is er ook “een groep verstokte Herterhaters” (pagina 56). Beiden hebben een bezoek gebracht aan Cuba en geschreven over Eichmann. Rudolf Herter is een round character. Je krijgt veel over het denken en doen van de man te weten.



Ullrich Falk

Hij was een kleine, magere man met blauwe ogen van 89. Hij zag er armelijk uit, maar toch verzorgd. Hij was kaal en tegelijk niet kaal. Zijn witte haar lag als een doorzichtige waas over zijn bleke schedel, die hier en daar roze vlekken vertoonde. Hij was een persoonlijke dienstbode van Hitler en speelde de vader van Hitlers zoon Siegfried. In opdracht van Hitler vermoord hij onder dwang Siegfried. Dit geheim draagt hij al zijn hele leven mee. Hij heeft het nooit tegen iemand verteld. Behalve dan nu tegen Herter. Ullrich is een flat character. Je krijgt niet genoeg over Ullrich te weten om hem een round character te noemen.



Julia Falk

Zij is de vrouw van Ullrich Falk. Ze was een kleine, dikke vrouw van 85. Haar gezicht, omlijst door kleine grijze krullen, was breed, wat benadrukt werd door een goudkleurige bril met te grote glazen. Ze had een natuurlijke blos op haar wangen. Zij speelde de moeder van Siegfried en hield van hem alsof het haar eigen zoon was. Daarom had zij het er heel moeilijk mee toen Hitler Ullrich dwong om Siegfried te vermoorden. Net als bij Ullrich Falk krijg je bij Julia te weinig te weten om haar een round character te noemen. Daardoor is ook zij een flat character.



Siegfried

Afgekort als Siggi. Hij is de geheime zoon van Hitler en Eva Braun. Hij wordt doodgeschoten door Ullrich Falk op bevel van Hitler. Over Siegfried wordt erg weinig verteld. De nadruk van het boek ligt bij zijn biologische vader Hitler. Uit het dagboek van Eva Braun wordt duidelijk dat Siegfried dood moest omdat hij een achtste jood was. Siegfried is een flat character, omdat je in het boek weinig over hem te weten komt.



Eva Braun

Zij is de vriendin van Hitler. Het is een lieve, gevoelige vrouw. Ze was een geblondeerde, knappe, in gezelschap altijd goedgehumeerde, sportieve vrouw van toen der tijd vierentwintig. Toch was ze vaak alleen. Op die dagen las ze veel romans, draaide platen en hield haar dagboek bij. Doordat Hitler haar zo verwaarloosde, heeft ze verschillende zelfmoordpogingen gedaan. Zij nam Julia Falk al snel in vertrouwen en zij werden goede vriendinnen. Samen met Hitler heeft ze een geheim kind, Siegfried. Eva trouwt met Hitler vlak voordat hij zelfmoord pleegt. Over haar gevoelens en twijfels kom je veel te weten in het boek, vooral in het stukje uit haar dagboek. Daardoor is Eva Braun een round character.



Maria

Zij is de vriendin van Rudolf Herter. Ze is rond de 40 jaar. Zij steunt hem en is met hem mee op reis naar Wenen. Ze is een lieve vrouw, die Rudolf niet altijd begrijpt. Je krijgt niet zo heel veel van haar te weten. Dus deze persoon is een flat character.



Adolf Hitler

Wie was hij? Dat is de hoofdvraag die Mulisch heeft geïnspireerd om dit boek te schrijven. In dit boek probeert hij erachter te komen wie Hitler werkelijk was. Hitler heeft het gevoel dat hij veel beter is dan de rest van de mensheid. Zelfs de mensen die van hem hielden behandelt hij slecht. Hij realiseert zich niet dat andere mensen ook gevoelens hebben en hij daar begrip voor moet hebben. Hitler is een flat character. Je komt weinig te weten over zijn denken en doen.





Perspectief (§2)



Het perspectief ligt bij de verteller. Het verhaal is geschreven vanuit een auctoriaal perspectief. Je kunt alleen de gedachten van personen lezen, als deze het zelf ook werkelijk vertellen. De Falks, vertellen tijdens hun verhaal zelf wat ze toen dachten. Ook wanneer Herter zijn theorie bedenkt, lees je dat omdat hij hardop aan het denken is.

Het fragment uit het dagboek van Eva Braun is vanuit een ik-perspectief geschreven. Ze vertelt het zelf al haar gedachten en gevoelens tijdens de laatste paar weken van haar leven.





Structuur (§3)



Het boek is verdeeld in 19 hoofdstukken die genummerd zijn en geen titel hebben. Het verhaal loopt door, het volgende hoofdstuk begint daar waar het vorige hoofdstuk is afgelopen, er zit geen tijdsspanne tussen. Alleen hoofdstuk 18 is anders, dit is een stuk uit het dagboek van Eva Braun. In het begin van het boek is er een verteller. Tussendoor wordt een ‘verhaal’ door Julia en Ullrick Falk verteld, maar de verteller neemt het steeds weer over. Dan heb je weer een heel stuk dat wordt verteld door de verteller, dan lees je een gedeelte uit het dagboek van Eva Braun en ten slotte is er de verteller weer.

Het fabel valt dus niet gelijk met het sujet. De dood van Siegfried gebeurt natuurlijk veel eerder dan dat Ullrich Falk dit aan Herter vertelt. Het verhaal is naar mijn idee wel in ab ovo geschreven omdat de dood van Siegfried ook als een grote flashback kan worden gezien. Flash forwards komen naar mijn idee niet voor in het boek.



De vertelde tijd is dus groter dan de verteltijd.



Het hoofdintrige van het boek is het verhaal rondom Hitler en z’n zoon Siegfried. Daar omheen als nevenintrige loopt het verhaal rondom Herter en Maria in Wenen.



Het boek heeft een gesloten einde. Op de laatste bladzijde wordt duidelijk dat Herter gestorven is aan een hartaanval. 





Ruimte (§4)



Het verhaal speelt zich op zeer veel verschillende plaatsen af. De voornaamste plekken waar het boek zich afspeelt zijn het hotel van Herter en Maria, het bejaardentehuis van de Falks, de berghof van Hitler en de schuilbunker in Berlijn.



De tijd waarin het boek zich afspeelt is november 1999. De historische tijd is tussen 1933 en 1945.





Spanning (§5)



Het boek kent niet echt een vorm van spanning. Wel kent het verhaal een climax maar dit is van te voren niet duidelijk te merken door een spanningsopbouw. Wel blijft het verhaal je pakken en blijft het ook een nieuwsgierig boek. Dit komt vooral omdat het boek aangrijpend is.





Stijl (§6)



Het taalgebruik is van een bepaald niveau. Een aantal zinnen heb ik opnieuw moeten lezen door de moeilijke zinsopbouw. De zinsopbouw en woordkeuze hebben me verder niet belemmert bij het lezen van het boek. Het heeft me misschien zelfs wel geholpen om mijn woordenschat uit te breiden.  





Motief en thema (§7)



Het thema van dit boek is de oplossing van de vraag wie of wat Hitler eigenlijk was. Hitler was geobsedeerd door de Endlösung der Judenfrage. Maar bij Mulisch is dat juist de Endlösung der Hitlerfrage.



De kleur bruin is een motief dat steeds weer terugkomt. Eva’s achternaam was Braun, de SA-ers werden de bruinhemden genoemd, Hitler was geboren in Braunau, de partijcentrale heette het Braune Haus en door Göring werd de Berghof ook wel Braunhaus genoemd. Ook hield Hitler erg van chocola. In het stuk uit het dagboek van Eva Braun veegt ze wat chocola weg van Hitlers gezicht. Een ander motief is “Niets”. Hitler is Niets, want niets kan zo onmenselijk zijn als hij. Mulisch vindt dat je hem geen persoon meer kunt noemen. Ook wordt Hitler met het getal nul vergeleken. Alles wat met nul wordt vermenigvuldigd wordt vernietigd. Hitler is nul en nul is Niets.





Titelverklaring, ondertitel en motto (§8)






  • Het verhaal draait om Siegfried, de fictieve zoon van Hitler.



    Ondertitel + verklaring:

    Een zwarte idylle;

    Ik denk dat het hier gaat om idylle in de betekenis van “bekoorlijk tafereeltje” (Van Dale).





Een 'zwarte idylle' is een paradox, een schijnbare tegenstelling.

Het verhaal begint als een idylle, maar gaandeweg wordt het steeds donkerder en grauwer tot zelfs zwart aan het eind, als Herter dood gaat. 



Motto:

Warum holt mich der Teufel nicht?

Bei ihm ist est bestimmt schöner als hier.



Dit betekent zoiets als: “Waarom haalt de duivel mij niet? Bij hem is het zeker mooier dan hier”.

 



Deze gevoelens komen duidelijk terug in het verhaal. Eva Braun wordt steeds ongelukkiger en ze spreekt ook steeds minder met Hitler. Je kunt ook de parallel trekken met de periode waarin Siegfried vermoord wordt. Dit zou ook ongeveer rond 1935 zijn geweest.





De schrijver (§9)



Leven

Harry Kurt Victor Mulisch wordt geboren op 29 juli 1927 in Haarlem. Over zijn eigen geboorte zegt hij: 'Op vrijdag 29 juli werd ik, negen pond zwaar, uit de Stille Oceaan opgevist. Die zelfde dag kwam de Vesuvius plotseling in verhevigde werking, maar de kranten vermeldden niet of dat kwam door mijn geboorte of door Mussolini, die ook die dag zijn verjaardag vierde'.

Mulisch is de enige zoon van Karl Victor Kurt Mulisch en Alice Schwarz. Zijn vader komt uit het toenmalige Oostenrijk-Hongarije (nu: Jablonec in Tsjechië). Na de Eerste Wereldoorlog is hij naar Nederland geëmigreerd. Zijn moeder is joods, geboren in Antwerpen. Hoewel er thuis Duits wordt gesproken, wordt hij opgevoed met Nederlands. In 1936 scheiden zijn ouders, zijn moeder verhuist naar Amsterdam en Mulisch wordt vooral opgevoed door de huishoudster Frieda Falk.

Hij gaat na de lagere school (1933-1939) naar het Christelijk Lyceum in Haarlem. Tijdens de oorlog werkt zijn vader bij de collaborerende bank Lippmann-Rosenthal&Co en in deze positie kan hij zijn zoon en ex-vrouw beschermen tegen deportatie. In zijn middelbare schooljaren raakt Mulisch in de ban van de wetenschap. Hij richt een laboratorium in voor zijn experimenten, geïnspireerd door het jeugdboek De avonturen van Bram Vingerling van Leonard Roggeveen. Deze hobby gaat ten koste van zijn schoolprestaties: hij zakt voor zijn overgangstentamen in 1944 en gaat van school. Na de oorlog wordt vader Mulisch tot drie jaar gevangenisstraf veroordeeld vanwege zijn baan bij Lippmann-Rosenthal & Co. Zijn moeder emigreert naar Amerika.

Mulisch' belangstelling verschuift meer en meer van de wetenschap naar de kunst. Hij tekent veel en schrijft in 1946 het verhaal Mijn kamer, dat in 1947 gepubliceerd wordt in het tijschrift Elsevier. Daarnaast begint hij met het lezen van grote schrijvers als Multatuli en Dostojevski, gaat toneelspelen en treedt op in een operette. Vanaf 1949 richt hij zich volledig op het schrijven. Zijn vader overlijdt in 1957.

In 1958 verhuist Mulisch naar Amsterdam. In datzelfde jaar wordt hij lid van de redactie van het tijdschrift Podium. Hij is ook redacteur van Randstad en tot 1990 van het bekende literaire tijdschrift De Gids. In de zestiger jaren toont hij zich sterk betrokken bij de nieuwe maatschappelijke en politieke ontwikkelingen. Hij voelt zich aangetrokken tot een communistische staat als het Cuba van Fidel Castro.

 



In 1971 trouwt Mulisch met Sjoerdje Woudenberg. Met haar krijgt hij twee kinderen. In 1992 wordt er nog een zoon geboren uit een verhouding met een nieuwe partner. Op zijn vijftigste verjaardag wordt Mulisch benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. In 1992, bij het uitreiken van het eerste exemplaar van De Ontdekking van de Hemel, volgt een bevordering tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Van de gemeente Amsterdam ontvangt Mulisch de zilveren eremedaille.





Werk

Het werk van Mulisch vertoont ondanks zijn omvang en variatie toch een duidelijke samenhang. Zijn afzonderlijke boeken vormen als het ware bouwstenen voor een coherent geheel. In zijn essaybundel Voer voor Psychologen (1961) formuleert hij zijn opvatting over het schrijverschap: 'Het oeuvre van een schrijver is, of behoort te zijn, een totaliteit, één groot organisme, waarin elk onderdeel met alle andere verbonden is door ontelbare draden, zenuwen, spieren, strengen, en kanalen (…), raakt men het ergens aan, ergens anders reageert het'.

Er is een ontwikkeling aan te geven binnen dit omvangrijke oeuvre. In de beginperiode wordt in de boeken het alledaagse verbonden met magische en mythologische elementen. Mulisch heeft in deze periode een intense belangstelling voor occulte en alchemistische opvattingen. Dit brengt voor de schrijver een aantal vertelkarakteristieken met zich mee als getallensymboliek, naamsymboliek, synesthesie, paradox.

In de periode die volgt wordt het aspect van vernietiging, dat in de eerste periode zijn aanzet vond, uitvergroot. Personages klimmen tot op grote hoogte maar het einde van het verhaal betekent ook voor hen het noodlot. De geschiedenis en de Griekse mythologie worden vermengd, toch lopen realiteit en fictie meer door elkaar dan in vroeger werk.

In zijn latere werk komt de realiteit meer op de voorgrond te staan. De persoon van de schrijver zelf en zijn maatschappelijke betrokkenheid staan centraal. In deze periode schrijft hij uitsluitend non-fictie: essays als De zaak 40/61 (1962) over het proces tegen oorlogsmisdadiger Eichmann.

In de laatste fase van zijn werk keert Mulisch in zijn thema's weer terug bij de verbeelding, hoewel de persoon van de schrijver en zijn literaire werk regelmatig prominent aanwezig zijn. Opvallend hierin is de opkomst van Mulisch als dichter. Van 1973 tot 1978 publiceert hij maar liefst zes dichtbundels. In zijn proza valt op dat zijn schrijfstijl beheerster, strakker wordt. Hij lijkt zich bewust te richten op de verwerking van antieke mythen.

Over al zijn werk kan gezegd worden dat het wordt gedomineerd door een magisch -mythische levensfilosofie. Zijn romans zijn niet realistisch in de traditionele zin van het woord. Veelal zijn de verhalen in eerste instantie heel werkelijk en vertonen ze naar verloop van tijd steeds meer fictionele trekken. Veel van zijn werk heeft autobiografische trekken maar het is altijd verweven met fictie.

Thema's die terugkomen zijn de relatie tussen het alledaagse en het goddelijke en de Oedipus-mythe. Ook kan het thema van de vraag naar schuld en verantwoordelijkheid nog genoemd worden.



Meestal wordt dit behandeld in relatie tot het onderwerp waarvoor in Mulisch' werk een belangrijke centrale positie is weggelegd: de Tweede Wereldoorlog.

In Siegfried beschrijft Mulisch zijn eigen dood. Herter is net als Mulisch een bekende Nederlandse schrijver van 72 jaar oud. Herter heeft net het boek: Uitvinding van de Liefde geschreven, terwijl Mulisch het boek: Ontdekking van de hemel op zijn naam heeft staan. Ook heeft Mulisch een dienstbode die Julia heet.



Bibliografie



Poëzie

- Woorden, woorden, woorden, 1952

- De vogels,1974

- Tegenlicht, 1975

- Kind en Kraai, 1975

- De wijn is drinkbaar dank zij het glas, 1976

- Wat poëzie is, 1978

- De taal is een ei, 1979

- Opus Gran, 1982

- Egyptisch, 1983

- De gedichten 1974-1983, 1987



Romans

- Archiblad strohalm, 1952

- De diamant, 1954

- Het zwarte licht, 1956

- Het stenen bruidsbed, 1959

- De verteller, 1970

- Twee vrouwen, 1975

- De Aanslag, 1982

- Hoogst tijd, 1985

- De pupil, 1987

- De elementen, 1988

- De ontdekking van de hemel, 1992

- De Procedure, 1999

 



Verhalen

- De kamer, 1947

- Tussen hamer en aanbeeld, 1952

- Chantage op het leven, 1953

- De sprong der paarden en de zoete zee, 1955

- Het mirakel, 1955

- De versierde mens, 1957

- Paralipomena Orphica, 1970

- De grens, 1976

- Oude lucht, 1977

- De verhalen 1947-1977, 1977

- De gezochte spiegel, 1983

- Het beeld en de klok, 1989

- Voorval, 1989

- Vijf fabels, 1995

- Het theater, de brief en de waarheid, 2000



Theater

- Tancht elijn, 1960

- De knop, 1960

- Reconstructie, 1969

- Oidipous Oidipous, 1972

- Bezoekuur, 1974

- Volk en vaderliefde, 1975

- Axel, 1977

- Theater 1960-1977, 1988



Studie, tijdsgeschiedenis, autobiografie, etc:

- Manifesten, 1958

- Voer voor psychologen, 1961

- De zaak 40/61, 1962

- Bericht aan de rattenkoning, 1966

- Wenken voor de Jongste Dag, 1967

- Het woord bij de daad, 1968

- Over de affaire Padilla, 1971

- De Verteller verteld, 1971

- Soep lepelen met een vork, 1972

- De toekomst van gisteren, 1972

- Het seksuele bolwerk, 1973

- Mijn getijdenboek, 1975

- Het ironische van de ironie, 1976

- Paniek der onschuld, 1979

- De compositie van de wereld, 1980

- De mythische formule, 1981

- Het boek, 1984

- Wij uiten wat wij voelen, niet wat past, 1984

- Het Ene, 1984

- Aan het woord, 1986

- Grondslagen van de mythologie van het schrijverschap, 1987

- Het licht, 1988

- De zuilen van Hercules, 1990

- Op de drempel van de geschiedenis, 1992

- Een spookgeschiedenis, 1993

- Twee opgravingen, 1994

- Bij gelegenheid, 1995

- Zeilespiegel, 1997

- Het zevende land, 1998



(Bron www.scholieren.com)




  1. Ik vind de uitwerking van het verhaal prima. Er stonden wat moeilijke woorden in de tekst en de zinsopbouw was iets pittiger dan anders maar het boek was prima te doen.




  1. De verwerkingsopdracht is het balansverslag deze zit apart bij het leesverslag.





  1. Wat me het meest opgevallen is, is de verschrikkelijke invloed die Hitler had. Ook het verschrikkelijke leven van Eva Braun vond ik heftig.

  2. Ik heb bij het maken van het balansverslag erachter gekomen dat mijn leessmaak wel degelijk veranderd. Aan het begin van het jaar dacht ik die blijft vast hetzelfde maar niks bleek minder waar. Aan het begin van dit jaar hield ik van boeken waar nagenoeg direct spanning inzat maar nu vind ik een langzame opbouw naar een climax prettiger. Ook geef ik nu de voorkeur aan boeken met een diepere inhoud zoals mijn laatste boek wat grotendeels over Hitler gaat.

  3. Ik vond het lezen van het boek te doen. Ik had het boek vrij snel uit toen ik er eenmaal goed in zat.

  4. Ik heb voornamelijk van het boek ‘geleerd’ dat ik me behoorlijk mag prijzen met in welke tijd en situatie ik nu leef. Ik had het echt vele malen minder kunnen treffen in het leven zoals in de oorlog.




REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

A.

A.

Dit is gewoon gekopieƫrd van andere verslagen, erg triest dat je daarmee gaat lopen pronken hoor..

6 jaar geleden

Andere verslagen van "Siegfried door Harry Mulisch"