Rec-play door Hans Hagen

Beoordeling 6.9
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 3e klas havo | 1092 woorden
  • 19 augustus 2006
  • 35 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.9
  • 35 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
1999
Pagina's
112
Oorspronkelijke taal
Nederlands

Boekcover Rec-play
Shadow
Rec-play door Hans Hagen
Shadow
ADVERTENTIE
Studententijd zomerspecial

Heb jij de Zomerspecial van Studententijd de podcast al geluisterd? Joes, Steie, Dienke en Pleun nemen je mee in hun zomer vol festivals, vakanties en liefde. En kijken ook alvast vooruit naar de introductietijd van het nieuwe collegejaar. Luister lekker mee vanaf je strandbedje, de camping of onderweg. 

Luister nu!
Titel: Rec. Play
Schrijver: Hans Hagen
Uitgever: Wolters-Noordhoff
Plaats van uitgave: Groningen
Jaar van uitgave: 2005

Genre:
Romantisch eigentijds verhaal – Het is romantisch want het verhaal gaat er grotendeels om dat Teye verliefd is op Emma, en dat er dingen tussen hen gebeuren die aan de ene kant wel heel romantisch zijn. Een eigentijds verhaal is het ook omdat het echt in deze tijd afspeelt want er worden camera’s en zo in gebruikt.

Korte samenvatting:
Teye is zijn kat kwijt. Hij gaat naar een waarzegster en die vertelt waar hij zijn kat kan vinden, namelijk in een oude schuur ergens in de polder, maar ze vertelt hem ook dat hij een meisje zal ontmoeten, Emma. Teye komt inderdaad een Emma tegen, maar zijn kat vindt hij niet gelijk terug. Hij krijgt verkering met Emma. Op een dag overlijdt de broer van Teye na een aantal dagen in het ziekenhuis in Hamburg te hebben gelegen als gevolg van een ernstig ongeluk. Vanaf dan trekt Teye zich terug achter een videocamera. Hij maakt een halfnaaktfilm van Emma en belooft hem te wissen, maar dat doet hij niet. Emma vindt Teye veranderd dus maakt het uit. Ze krijgt een nieuw vriendje, Lex. Teye heeft de band van Emma nog steeds niet gewist. Emma neemt samen met Lex wraak op Teye, door zijn verdronken, ingevroren kat bij hem voor de deur te gooien. Teye heeft dit vanaf een verdekte plaats opgenomen. Voor zijn beeldbeurt biologie over schimmels, monteert hij de halfnaaktfilm van Emma erachter en laat het zien aan de hele klas. Na de gezamenlijke wraakacties komen Teye en Emma toch weer bij elkaar.


Personages:
Emma: Emma is een meisje dat net verhuisd is naar het platteland. Ze is 14 jaar en is verliefd op Teye, maar in de loop van het verhaal lijkt dat te veranderen. Ze is best aardig en bezorgd over de mensen om haar heen. Er wordt niet beschreven hoe ze eruit ziet. Alleen op blz. 42 dat ze lange vingers heeft.

Teye: Ook 14 jaar. Hij is smoorverliefd op Emma, aan het begin van het boek is hij wel zelfverzekerd en vindt hij zijn leven wel leuk en mooi. Maar na de dood van zijn broer is hij een beetje onzekerder en teruggetrokkener geworden. Dan verstopt hij zich achter zijn camera en communiceert hij niet veel meer met de mensen om zich heen. Over zijn uiterlijk wordt ook niet veel verteld alleen dat hij haartjes op zijn bovenlip heeft op blz. 56

Perspectief:
Je kijkt door de ogen van Teye en door die van Emma. Soms word er een stukje verteld door Teye en dan weer door Emma, zo wordt het bevorderd het verhaal zich steeds een stukje verder. Ik denk dat de schrijver dat heeft gekozen (dat je van beide kanten het verhaal hoort) omdat je je dan kan plaatsen én in Teye én in Emma. Als je het verhaal alleen vanuit het perspectief van Teye had gelezen dacht je van Emma dat ze echt een bitch was want Teye’s broer gaat dood en dan maakt zij het uit met Teye. Alleen nu merk je weer van Emma’s kant dat Teye heel saai en vervelend doet. Dan begrijp je beter waarom zij het heeft uigemaakt.

Structuur:
Je valt eigenlijk midden in het verhaal. Er staat voor dat je gaat lezen wel een korte samenvatting van wat er zo’n beetje gaat gebeuren in het verhaal. Maar als het boek zegmaar echt begint dan val je er midden in dat Lex en Teye op zoek zijn naar Teye’s kat.


Tijd:
1. Het verhaal speelt zich af in deze tijd. ‘En nu dat filmpje afmonteren’’ blz. 79 – Teye. Dit laat zien dat een jongen van 14 dat al kan. Een filmpje monteren. Vroeger kon dat natuurlijk niet. En: ‘hé kijk nou, een rood lampje.. Verrek, Teye staat die camera aan?’’ blz. 70 – Menno. Dit laat weer zien dat het niet van vroeger is want vroeger zaten er ook nog geen rode lampjes op camera’s. En er waren nog verder terug geen eens camera’s.
2. Het boek heeft 88 bladzijdes opgedeeld in 33 hoofdstukken.
3. Er komen wel flashbacks in voor want soms lees je bijvoorbeeld terug hoe erg Teye het vond dat zijn broer was overleden.

Ruimte:
Het verhaal speelt zich af op school en thuis en ook buiten. Over hoe de school eruit ziet word niet zoveel verteld. Over het huis ook niet. Maar buiten speelt er veel af in de polder. Bijvoorbeeld als Teye en Emma naar Teye’s kat gaan zoeken, of als ze in een bos gaan liggen en daar een beetje praten en zo.

Thematiek:
Onderwerp: verwerken van de dood
Thema: de schrijver wilt duidelijk maken hoe het kan gaat als je een dierbare van je verliest.

Titelverklaring:
Rec. Omdat Teye (vooral na de dood van zijn broer) alles opneemt wat hij beleefd. Hij drukt dan natuurlijk op Rec van zijn camera om iets op te nemen.
Play omdat hij zijn filmpjes natuurlijk ook afspeelt. En ik denk vooral omdat hij aan het eind van het boek dat hij het halfnaakte filmpje laat zien waar Emma in speelt. Rec. Play klinkt ook een beetje geheimzinnig en spannend ik denk dat dat ook wel een rol speelt want dan ga je het sneller lezen.

Eigen mening:
Ik heb dit boek gekozen omdat ik het toevallig thuis had en het in de lijst stond. Ik had wat meer verwacht van dit boek dan het uiteindelijk voorstelde. Ik dacht dat het wel spannend zou zijn en wat leuker met wat meer verschillende gebeurtenissen. Maar dat was niet zo want het boek was niet bepaald spannend, alles ging wel rustig en werd nog best luchtig verteld. Er zijn ook maar 2 hele interessante gebeurtenissen. (Dat Teye’s broer dood gaat en dat Teye het halfnaakte filmpje laat zien op school) en ik vond het een beetje saai om te lezen. Ik vond Teye ook niet zo’n leuke hoofdpersoon. Hij is wel apart maar het is een beetje saai om de hele tijd te lezen hoe vervelend hij het wel niet vond dat zijn broer dood was en zo. Emma vond ik alweer wat leuker omdat zij wat meer actie in het verhaal hield. Ik vond het best een interessant verhaal maar het was saai om te lezen. De manier van vertellen sprak mij dus niet zo aan. Ik raad het boek niet aan aan mijn klasgenoten omdat de meeste sowieso niet echt van lezen houden en als ze dan zo’n boek moeten lezen dat niet echt zo een ‘’doorleesboek’’ is, zullen ze het ook wel saai vinden.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Rec-play door Hans Hagen"