Phileine zegt sorry door Ronald Giphart

Beoordeling 4.6
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 4e klas vwo | 3139 woorden
  • 14 oktober 2006
  • 6 keer beoordeeld
  • Cijfer 4.6
  • 6 keer beoordeeld

Eerste uitgave
1996
Pagina's
213
Geschikt voor
bovenbouw vmbo/havo/vwo
Punten
2 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Literaire thema's
Verfilmd als

Boekcover Phileine zegt sorry
Shadow

Phileine, de hoofdpersoon in deze roman, is 'beauty brains beast best'. Maar wanneer ze haar vriend Max onverwachts in New York gaat opzoeken en hem daar aantreft in een wel hele eigentijdse uitvoering van Romeo and Juliet, knapt er iets in Miss Ultimate Happines. Hilarische verwikkelingen zijn het gevolg.
 

Phileine, de hoofdpersoon in deze roman, is 'beauty brains beast best'. Maar wanneer ze haar vriend Max onverwachts in New York gaat opzoeken en hem daar aantreft in een we…

Phileine, de hoofdpersoon in deze roman, is 'beauty brains beast best'. Maar wanneer ze haar vriend Max onverwachts in New York gaat opzoeken en hem daar aantreft in een wel hele eigentijdse uitvoering van Romeo and Juliet, knapt er iets in Miss Ultimate Happines. Hilarische verwikkelingen zijn het gevolg.
 

Phileine zegt sorry door Ronald Giphart
Shadow
Titel: Phileine zegt sorry
Auteur: Ronald Giphart
Genre: Roman
Druk: Eerste druk
Jaar van uitgave: Oktober 1996
Aantal bladzijden: 214 bladzijden

Literaire stroming:
Het is een psychologische roman, alle gevoelens zijn goed beschreven en je kunt je goed in de personen inleven.

Perspectief:
Het verhaal is geschreven in de: ik-vorm, maar het is ook geschreven in een soort filmscript, het begint met een proloog eindigt met het woord: aftiteling en tussen door staan er dingen als:

“Tijdens deze lachbui ga ik er heel even uit voor een mededeling van de sponsor, maar straks kom ik terug met meer over Gulpjes irritante gedrag. Hierna staat er in een kader het volgende: “EEN BOEK VAN UITGEVERIJ MALMBERG, DAN HEB JE WAT IN HANDEN”.


“Volgens het script zitten Gulpje en ik nu in een restaurant dat Veselka’s heet.”

Chronologisch?
De tijd verloopt chronologisch.

Hoeveel tijd verloopt er tussen de eerste en laatste bladzijde?
Zes dagen.

Opbouw:
Het verhaal is verdeeld in hoofdstukken, namelijk zes. Elke dag beslaat een hoofdstuk.

Ruimte:
Geef een korte beschrijving van de ruimte (indien relevant ook van de tijd: Het verhaal speelt zich grotendeels af in New York.

Spanning:
De auteur bouwt de spanning op de volgende manier op: de schrijver bouwt de spanning op door naar de gebeurtenis toe te schrijven. Je weet dat er iets gaat gebeuren, bijvoorbeeld dat Phileine weer eens uit haar slof schiet, maar omdat je niet precies weet wat en wat ze nu weer gaat zeggen wordt het steeds spannender.

Omschrijf de thematiek in maximaal 15 woorden:
De thematiek gaat volgens mij over het omgaan met mensen, iets waar Phileine veel moeite mee heeft.


Noem de motieven:
Het belangrijkste motief is volgens mij seks, seks met Max, seks om wraak te nemen met L.T., seks in het toneelstuk van Max. De seksscènes van Maxs toneelstuk worden uitgebreid verteld en in de ‘’paragraaf’ waar hun ontmoeting wordt uitgelegd worden de seksuele handeling, net als in de rest van het boek erg benadrukt en zorgvuldig en uitgebreid uitgelegd.

Verklaar de titel:
Aan het eind van het boek zegt Phileine voor het eerst sorry tegen haar vriend voor alles wat ze hem heeft aangedaan.

Noem het motto:
Het motto is volgens mij een spotprent van gummbah, genaamd: meisje met ondragelijk hoog IQ waarbij er een meisje op de voorgrond achter een bureau zit en een collega achter haar aan een andere collega vraagt: ‘’nog koffie’’ waarop die antwoordt:’’ja, graag’’ het meisje draait hierop helemaal door en schreeuwt OH GOD!... WAT ZIJN ZE DOM!!!
Het meisje zou zo Phileine voor kunnen stellen aangezien die ook iedereen erg dom vindt en zich kan storen aan de vreemdste dingen.

De auteur is geboren in:
Ronald Giphart werd geboren op 17 december 1965 in Dordrecht.

Noem relevante biografische gegevens van de auteur:
In april 2005 verscheen Gipharts nieuwe roman Troost, een roman over gastronomie, liefde, roem & ondergang.

Verder werden in het voorjaar 2005 de voorbereidingen voor de verfilming van Ik omhels je met duizend armen in gang gezet. Naar verwachting zal de film in het voorjaar van 2006 in de bioscopen draaien.

Geef een korte kernachtige samenvatting:
Als Phileines vriend Max naar New York vertrekt om in het toneelstuk rOmEO-n-jULieT te gaan spelen, mist ze hem vreselijk. Ze reist hem achterna en wordt voorgesteld aan zijn vrienden. De lezer komt in dit deel van het boek achter Phileines uitgesproken mening over verschillende onderwerpen, maar voornamelijk over seks. Phileine gaat veel om met Gulpje, omdat zij op dezelfde negatieve manier naar de wereld kijkt.
Ze gaat samen met Max’ (en inmiddels ook haar) vrienden naar de première van rOmEO-n-jULieT, waarna Phileine in allerlei moeilijke situaties terechtkomt. Max voert tijdens het toneelstuk een heftig liefdesspel met Joanne op. Natuurlijk is Phileine geschokt, maar toch leggen Phileine en Max het diezelfde avond weer bij. In de dagen die volgen, komt Phileine in allerlei vreemde situaties terecht. Ze gaat bijvoorbeeld vreemd met Joannes vriend L.T. Phileine en L.T. besluiten samen naar een volgende voorstelling van rOmEO-n-jULieT te gaan. Ze willen weten of Max en Joanne zich bij de première hebben ingehouden. Max en Joanne gaan dit keer veel verder, en Phileine schopt een rel, waardoor ze in een keer beroemd is. Ze staat op de voorpagina van alle kranten en ze wordt zelfs uitgenodigd voor de Late night show van David Letterman.
Max probeert het hierna goed te maken door haar mee te nemen naar een aids-gala, tot hij erachter komt dat Phileine is vreemdgegaan met L.T. Hij is vreselijk kwaad, maar vooral teleurgesteld. Hierna klimt Phileine op het podium en biedt haar excuses aan iedereen aan.

Wat waren je verwachtingen:
Dat ik erg om het boek zou kunnen lachen, ik had wel verwacht dat er een serieus gedeelte in het boek zat maar ik ben toch blij verrast dat ik hem leuker vond dan ik dacht.

Door wie of waardoor zijn die verwachtingen gewekt:
Doordat ik al wel wat over het boek had gehoord en omdat ik een gedeelte van de film had gezien.

Geef aan welke passages indruk op je hebben gemaakt en waarom juist die:
Het hele boek door heeft Phileine al commentaar op iedereen. Eerst op Lena, die met een sla-mij gezicht, (die ze verderop in het verhaal ook daadwerkelijk slaat). Wanneer Lena haar aanbiedt om een keer echte stroopwafels te komen eten, slaat Phileine haar in haar gezicht en zegt ze: ‘’o ja, en moeten we dan ook praten tussen het kauwen?!!’’ Dat sloeg natuurlijk al nergens op. De moeder van Ruth, een collega van Max, is een mevrouw met een enorme onderkin, een verschrikkelijke bal doelloosvlees of een enorme haverzak, zoals Phileine het allemaal noemt. Nadat die mevrouw ongeveer veertig keer heeft gezegd dat de regisseur makkelijk praten heeft en dat het porno was had Phileine er genoeg van en gebeurde er dit:
‘’En weet u waar ik nu echt genoeg van krijg?’’ Vraag ik
‘’Nee’’ zegt ze verheugd, in de hoop dat iemand haar tirade ondersteunt.
‘sorry hoor, maar van het kijken naar die onderkin van u, daar krijg ik nu echt genoeg van. Uw onderkin irriteert mij mateloos. Het is werkelijk niet te geloven zoals die mij dwarszit.’’
Even knippert mamma Ruth verbaasd lachend met haar ogen. Oké, ze is tenminste een moment stil.
‘’ god wat een verschrikkelijke bal doelloos vlees, die onderkin van u!’roep ik .’werkelijk, ik heb een broer die is een onderkinnen-fetisjist. Ik zweer het u: hij zou spontaan klaarkomen als hij die dikke haverzak onder uw gezicht zag. Weet u waar mijn broer vrouwen op selecteert? Op de drilmassa van hun bovennek. Daar wil hij namelijk zijn lul indrukken. Vies He? Porno He?’
Dan: algehele consternatie.
Ó god, ze staat me te beledigen,’zegt mamma Ruth tegen haar man, kwaad en ook boos. Ik weet niet hoe het komt maar ik begin door te draven. Dit gebeurt me soms, en zo lachwekkend is dat helemaal niet. Kan iemand me tegenhouden?
‘sommige mannen’ga ik verder(op Gulpje na kijkt iedereen boos ende verschrikt), ‘’leggen hun penis het liefst tussen de naar elkaar toegedrukte borsten van vrouwen toe. Maar mijn broer niet, o nee, bij hem steigert zijn pik als hij een goed gevulde spekkin ziet. Niet omdat zo’n vrouw beter zou kunnen pijpen, welnee: vanwege de onvermoede mogelijkheden van een dergelijke zak blubber. Ken jij ook zulke mannen Gulpje?’’
Gulpje knikt gretig.L.T. lacht besmuikt, Benny&Marc kijken bezorgd en Jules vindt het geen mooi toneelbeeld.
Mamma Ruth kakelt: ’’o God, hier hoef ik toch niet naar te luisteren?’’
Ik kan niet meer stoppen.
‘’ mijn broer wil bijvoorbeeld – het is echt walgelijk – dat de vrouw eerst haar hoofd helemaal naar achteren kantelt, zodat de onderkin goed strak komt te staan en hij zijn lul er lekker tegenaan kan leggen. Vervolgens moet de vrouw haar hoofd naar haar borsten brengen, waardoor de vetbagger onder haar mond de pik van mijn broer helemaal insluit.’’
De moeder van Ruth bereikt de grens van haar uithoudingsvermogen, zet woest haar glas neer en stapt eindelijk op.
‘’Tip: dat zou u ook eens moeten proberen, meneer vader van Ruth!’’ roep ik pappa Ruth na, als zijn vrouw drie meter voor hem loopt te briesen en stomen, op weg naar de uitgang. We zien Ruth er verbaasd achteraan rennen.
‘’Mother!’’ krijst ze.’’where are you going?’’
Rumoer overal.
Ik schreeuw:’’ het schijnt namelijk dat de romige bedding van een onderkin geëvenaard genot is voor een stijve. In geval van uw vrouw denk ik zelf dat er meerdere lullen tegelijk in haar vetput kunnen wegdrijven!’’
Of pappa Ruth dat laatste heeft gehoord weet ik niet, maar het geeft me een opgelucht gevoel. Diep uitademend bekijk ik het slagveld: Gulpje staat met tranen in haar ogen na te lachen, L.T. schatert ook, Benny glimlacht, Marcs mondhoeken trillen en alleen Jules kijkt boos en verontwaardigd. Jules wil weten waarom ik dat soort dingen toch almaar schijn te moeten zeggen en doen. Jules heeft op haar beurt genoeg van mij. Hoe het komt weet ik niet, want er ontstaat plotseling een beetje een agressief sociaal correct sfeertje, want plotseling beginnen ook Benny&Marc en zelfs L.T. te vragen waarom ik toch altijd zo vervelend ben. Ben ik vervelend? Ik vind: daar hoeven mensen me niet over aan mijn kop te zeuren, dat weet ik zelf ook wel.

Beschrijf de karakters van de belangrijkste personen:
Phileine:
Zoals ze zelf ook beweert, is ze de grootste bitch die er op aarde rondloopt, maar daarnaast is ze even ‘gewoon’ en lief als ieder ander mens. Ze zegt alles en iedereen in haar omgeving te haten, maar uiteindelijk blijkt toch dat er genoeg dingen zijn die haar wel bevallen zoals Max, het Aids-gala en Gulpje (tot op bepaalde hoogte). Maar de meeste mensen hebben toch gewoon een hekel aan haar omdat ze veel te snel de neiging heeft simpelweg te zeggen (en dan vooral in explosieve vorm) wat ze denkt over mensen. Ook werkt haar stomheid niet altijd mee, wanneer ze sommige opmerkingen maakt, die achteraf erg kwetsen blijken te zijn. Volgens Max is zij Brains, Beauty, Beast, Best

Max:
Over Max krijg je hoofdzakelijk dingen te weten die in verband staan met Phileine. Hij is een normale jongen die ook zo zijn eigen dromen en werkelijkheden heeft. Zo ziet hij het stuk waarin hij een hoofdrol speelt niet als een sex-play en heeft hij op veel gebieden een totaal andere mening dan Phileine. Hij heeft nooit echt spijt van ‘zijn’ toneelstuk en is er stiekem trots op.

Gulpje:
Zij lijkt over het algemeen erg veel op Phileine en ze schreeuwen daarom samen om het hardst dat ze de grootste ‘bitches’ zijn die er op de aarde rondlopen. Toch blijkt er een verschil tussen de twee aan het einde van het boek. Op een gegeven moment blijkt Phileine toch nog ergens medelevend voor te zijn, terwijl het van Gulpje allemaal mag barsten.

Welke vraag zou je aan wie in het verhaal willen stellen en waarom:
Ik zou graag L.T. willen vragen waarom hij eerst heel onaardig tegen Phileine doet dan weer aardig en steeds maar wisselt. Omdat ik niet goed snap aan welke kant hij precies staat en of ik nou moet denken dat hij eigenlijk een beetje een hypocriet iemand is of niet. Omdat hij bijvoorbeeld wel lacht om wat Phileine doet maar haar drie seconden later wel boos aankijkt en vraagt of zij gek is geworden.

Bedenk een alternatieve titel voor het werk en motiveer je keuze:
Phileine doet het niet meer op haar manier.
Omdat Phileine er aan het eind van het boek achter komt dat ze veel mensen heeft gekwetst en ze heeft daar nu spijt van. Ze zegt ook sorry tegen die mensen en dat is iets wat ze nog nooit eerder heeft gedaan.

Evaluatie:
Wat vind je van het werk, schrijf een persoonlijke beoordeling:
Het onderwerp:
Ik vond het een leuk onderwerp. Ik kon mij goed in Phileine verplaatsen. Hoewel ik natuurlijk nog nooit in New York een ‘’sex-play’’ met mijn geliefde erin heb gezien, waren de gevoelens die Phileine had erg herkenbaar en ik kon mij ook goed inleven in haar. Er zaten wel een paar dingen bij die mij aan het denken hebben gezet, maar ik kon voornamelijk erg om het boek lachen. De theorieën over hoe seks en liefde bij elkaar horen kwamen erg veel aan de orde, sextrouw en liefdestrouw. Het hoofdonderwerp was toch wel seks. Dit werd voornamelijk oppervlakkig behandeld. Phileine had veel leuke synoniemen voor het word seks, ik barste in lachen uit toen ik dit las:
‘’Ik hou van meisjes die het over 'wippen' hebben, over 'hem erin blaffen', over je 'loosdoos' of 'in je muts gekletterd worden.’’
Er zat wel enige diepgang in het boek maar het is denk ik voornamelijk geschreven om er hard om te lachen denk ik.
Dit was het eerste boek dat ik las over dit onderwerp, ik heb wel een stuk van de film gezien, waardoor ik dit boek graag wilde lezen. Ik weet wel bijna zeker dat ik nog een keer een boek van Ronald Giphart ga lezen.

De gebeurtenissen:
De belangrijkste gebeurtenissen waren dat Phileine naar New York is gegaan en het toneelstuk van Max.
Er waren veel andere gebeurtenissen, maar dit waren toch wel de belangrijksten.
De andere gebeurtenissen waren erg leuk, vooral de uitspattingen van Phileine ( het slaan van Lena of het wegjagen van mamma Ruth).
Het waren niet echt geloofwaardige gebeurtenissen. Ik ken tenminste niemand die zomaar iemand in zijn of haar gezicht slaat omdat die een sla-mij gezicht heeft of iemand zo voor schut zet als de moeder van Ruth. De gebeurtenissen riepen hoofdzakelijk lachgevoelens op. Ik vond de afloop van de laatste gebeurtenis, Phileine klimt op het podium tijdens het aids-gala om haar spijt te betuigen niet echt zo leuk toen ik er midden in zat, maar toen het einde naderde kon ik toch wel begrijpen dat ze dat deed.

De personen:
De personen kwamen eigenlijk wel allemaal levensecht over, hoewel ze waarschijnlijk een beetje zijn overdreven. Voornamelijk Phileine is een beetje overdreven, dat is waarschijnlijk wat haar zo grappig maakt. Ik kon me goed in Phileine haar gedachten inleven omdat ze heel duidelijk en voor iedereen wel herkenbaar zijn. Ik herkende niet zozeer eigenschappen van Phileine in mijzelf maar sommige gedachten herkende ik wel. Ik ben ook niet echt beïnvloed door gedachten of het gedrag van Phileine. De rest van de personen in het boek herkende ik ook niet echt in mensen uit mijn eigen leven. Ik kan eigenlijk wel alle eigenschappen van Phileine waarderen als positief hoewel dat alleen komt omdat ze prettig gestoord is, soms overdrijft ze wat en weet ze niet waar de grens ligt. Ik heb dan ook niets dat ik aan Phileine wil veranderen of anders zou doen.

De opbouw:
Het was een makkelijk boek om te lezen. E zaten weinig stukken in waar je moeilijk doorheen kwam, hoewel Ronald Giphart wel de neiging heeft om in een gezelschap waarbij een iemand afwijkt van de rest, bijvoorbeeld paars haar te zeggen: iedereen heeft paars haar behalve Jan, Peter, Bart, José en Harrie. Oké eigenlijk dus alleen Willem. Waarbij ik dan eerst altijd moet kijken of ik het wel goed heb gelezen, dit is wel leuker dan dat het storend is. De rare momenten van Phileine komen eigenlijk niet op een onverwacht moment. Behalve dat ze Lena in haar gezicht slaat, iets wat tussen neus en lippen door wordt verteld, de rest van haar uitspattingen verwacht je wel als je verder in het verhaal bent. Doordat je Phileine leert kennen en weet dat als er drie nette jongeheren met stropdassen naar haar zitten te kijken ze die flink aanpakt. Dat je het verwacht maakt het zeker niet minder leuk, want wat ze ook daadwerkelijk zegt is zeker niet iets wat je had verwacht maar erg hilarisch. Ik vond de afloop eerst een beetje onbevredigend omdat ik dacht dat het weer als een ‘’happy-end’’ zou aflopen, dit gebeurde ook wel maar er werd wel een draai aangegeven waardoor ik het toch niet als helemaal teleurstellend kon ervaren, maar ik vond het zeker niet het beste deel van het boek.

Het taalgebruik:
Het taalgebruik was niet erg ingewikkeld het las lekker weg en er zaten een paar engelse woorden en zinnen bij, wat bij mij een modern gevoel gaf.
Ik vond het over het algemeen een duidelijk boek waar geen ingewikkelde verwijzingen of onduidelijkheden in zaten. Het was niet zo dat het heel erg makkelijk was om te lezen, omdat je onder het lezen door erg over de dingen die Phileine zichzelf afvroeg meedacht. Er waren veel dialogen en soms werden die op natuurlijke wijze verteld, maar soms ook meer door Phileine gedacht.
Er zat een zin in het boek die ik erg goed vond die heb ik dan ook omcirkeld met mijn potlood. Na het stuk dat ik bij vraag 8A heb opgeschreven worden haar vrienden, op Gulpje na, boos op haar waarna zij, nadat die zijn uitgeraasd en haar vroegen waarom ze toch altijd zo moet doen antwoordt it’s better to be hated for what you are, than to be loved for what you’re not.

Schrijf een ingezonden brief voor de krant waarin je je boos maakt over het boek of het gedrag van een personage:
Geachte redactie

Ik zou graag iets kwijt willen over het boek: Phileine zegt sorry.
Het is een schande dat uitgevers dit soort boeken uit durven te geven.
Toen ik dit boek aan het lezen was voor school, kon ik mijn ogen niet geloven. Uitdrukkingen die werkelijk te grof voor woorden zijn komen op bijna elke bladzijde voor. Er zit totaal geen diepgang in dit boek. Daarbij komt dat de moeder van de hoofdpersoon vreemdgaat, en dat wordt verteld alsof het de normaalste zaak van de wereld is. De hoofdpersoon zelf zegt de meest absurde dingen, niet alleen tegen mensen die zij om de een of andere reden niet kan uitstaan, maar ook in zichzelf, waarneer ze verteld dat ze bepaalde vrouwen kan waarderen. Vervolgens wordt op de meest verschrikkelijke manier beschreven hoe deze mevrouw in plaats van het normale, de liefde bedrijven, woorden gebruikt die verboden zouden moeten worden! Net als dit boek!
En dan nog de verschrikkelijke manier waarop alle gedeeltes waar seks in voor komen, en dat zijn er erg veel, worden beschreven. Elk klein detail staat op papier, zo duidelijk hoeft het toch niet allemaal.
In boeken moet diepgang zitten. Stukken waar je over na moet denken, die je langzaam op je moet laten inwerken en waar je nog uren lang van wakker ligt. Geen platte grappen die je na een bladzijde alweer bent vergeten of taalgebruik dat zo grof is dat je de grap niet eens durft uit te leggen aan je vrienden. Ik betreur het erg dat dit soort boeken worden uitgebracht.

Groet,


REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Phileine zegt sorry door Ronald Giphart"