Zakelijke gegevens Bundel Op Pennewips plek, Wolters-Noordhoff Groningen & Wolters Planteyn Deurne (uitgegeven met een licentie van De Arbeiderspers Amsterdam), 1982 (geen druk vermeld) Speciale uitgave: Grote Lijsters 1997 Dichter Ed(dy) Leeflang Eerste reactie Keuze Ik heb deze dichtbundel gekozen, omdat ik op de achterkant had gelezen dat het over verschillende aspecten van het onderwijs. Dat interesseerde me, omdat ik uit een onderwijsfamilie kom en zelf ook nog op school zit. Inhoud Ik vond de meeste gedichten gevoelig; er werden duidelijk emoties tot uitdrukking gebracht. Toch vond ik de gedichten niet echt mooi, want volgens mij komt er veel te veel \"dubbelzinnigheid\" in voor. Het stikt namelijk van de diepere betekenissen, die ik helaas lang niet allemaal begrepen heb. Bij sommige gedichten ben ik het wel met de dichter eens, bij andere weer niet. Als de dichter het over de angst en de irritaties van de leraren heeft op een vrij nuchtere manier ben ik het vaak wel met hem eens. Als de dichter de gevoelens van de leraren teveel romantiseert vind ik het al gauw overdreven en ben ik het niet meer met hem eens. De \"gewone\" gedichten vind ik dan ook vrij realistisch over komen; de geromantiseerde gedichten hebben dat veel minder. Ik vind dat de meeste gedichten goed opgebouwd zijn; er zijn veel verschillende dichtvormen gebruikt, wat in zijn geheel een leuk afwisseling biedt, waardoor de bundel niet gaat vervelen.   Het onderwijs vind ik een interessant onderwerp, in dit geval ook omdat het nu eens vanuit een ander standpunt (leraren) bekeken wordt dan waar vanuit ik het normaal bekijk. Verdieping Samenvatting en onderzoek De dichtbundel bevat 43 gedichten, die niet in bepaalde hoofdstukken of groepen zijn onderverdeeld. Het zijn vrij korte gedichten, tussen de 6 en 26 dichtregels. De meeste gedichten zijn ongeveer 20 dichtregels lang, dus ongeveer 3/4 bladzijde. Volgens mij zijn de gedichten vrij modern. Er is sprake van wisselende regel- en strofelengte in de gedichten en er komt bijna nooit eindrijm in voor. Ik zie geen overeenkomsten in de opbouw van de gedichten; ze zijn allemaal erg verschillend opgebouwd. Er is volgens mij geen sprake van het gebruiken van zeer bekende dichtvormen; ik kende ze in ieder geval niet. Er worden weinig tot geen leestekens en hoofdletters gebruikt. De gedichten hebben allemaal hetzelfde thema, namelijk het onderwijs. Dit onderwerp loopt dan ook als een rode draad door de gedichten heen. Er worden wel zeer verschillende aspecten van het onderwijs belicht. Plaats in de literatuurgeschiedenis De bundel is voor het eerst gepubliceerd in 1982, een modern dichtwerk dus. Dit is te zien aan de \"vrijheid\"van de dichter; hij hoeft zich niet aan allerlei dichtregeltjes of -vormen te houden, zodat er een originele bundel is ontstaan. De dichter, Ed Leeflang, werd op 21 juni 1929 geboren in Amsterdam. Hij debuteerde in 1979, dus op latere leeftijd, met de dichtbundel De hazen en andere gedichten, die meteen opviel en waarvoor hij datzelfde jaar nog de Jan Campertprijs kreeg. In 1981 kwam zijn tweede bundel uit, genaamd Bewoond als ik ben. Beide dichtbundels zitten vol tegenstellingen, zoals de vreemde mengeling van ontroering en ironie. In 1982 kwam Op Pennewips plek uit, een dichtbundel over de leuke en nare momenten van het leraar-zijn en hoe daar mee om te gaan. Ook hierin komen dus weer veel tegenstellingen voor, die Leeflang op een merkwaardige manier tóch tot een logisch geheel weet te weven. Beoordeling. Er zijn een aantal gedichten die een positieve werking op mij hadden, maar omdat de gedichten geen titels hebben, moet ik de bladzijde nummers daarvan opschrijven. Het zijn de gedichten op bladzijde 13, 14, 22, 24, 29, 31, 34, 41 en 46 staan. Er zijn -helaas- nog meer gedichten die een negatieve uitwerking op mij hadden, vooral omdat ik, zoals eerder gezegd, niet altijd de eventuel \"diepere lagen\"van de gedichten begreep, of omdat ik ze gewoon erg saai vond. Het gaat om de volgende gedichten: bladzijde 10, 11, 14, 17, 20, 25, 26, 28, 32, 38, 42, 44, 50, 51. Het gedicht op bladzijde 34, beginregel gestren genek nar biuten sprak me het sterkst aan. Dit komt omdat het de onderontwikkeling op school  van allochtone kinderen door integratieproblemen heel goed naar buiten brengt. Ik vind de situaties in de meeste gedichten erg herkenbaar, omdat het situaties op school zijn, maar sommige gedichten vind ik zó onduidelijk dat ik niet eens weet wat voor situatie het is, laat staan dat ik ze herkenbaar vind. Volgens mij worden er niet echt oplossingen aangedragen; daar zijn de gedichten ook veel te kort voor. Maar ik denk niet dat het de bedoeling is om oplossingen aan te dragen; de essentie van de gedichten ligt meestal bij het probleem en niet bij hoe het opgelost zou moeten worden. De gedichten hebben me vaak aan het denken gezet, maar bij een aantal gedichten was dit alleen maar omdat ik de diepere betekenis probeerde te ontrafelen. Leesadvies Deze dichtbundel is zeker aan te raden, maar dan wel voor mensen die er de tijd voor willen nemen om de gedichten te doorgronden. Ik denk dat het handig is als je al een beetje ervaring met het lezen (en misschien ook wel schrijven) van gedichten hebt, omdat het dan misschien wat makkelijker te begrijpen is.