Oesters door Rascha Peper

Beoordeling 7.4
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 4e klas havo | 5043 woorden
  • 10 november 2006
  • 36 keer beoordeeld
  • Cijfer 7.4
  • 36 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Methode
Eerste uitgave
1993
Pagina's
130
Geschikt voor
bovenbouw havo/vwo
Punten
2 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Literaire thema's

Boekcover Oesters
Shadow
Oesters door Rascha Peper
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
Titel: Oesters
Auteur: Rascha Peper

Korte motivatie van mijn boekkeuze:
Dit boek sprak mij aan omdat ik de flaptekst en al eerder een recensie van gelezen heb. Dat motiveerde mij en steurde mij naar de keuze van dit boek.

Korte samenvatting van de inhoud:
Ik beschrijf ze per hoofdstuk want er komen regelmatig flashbacks uit het verleden naar voren en zijn ze dus moeilijker te beschrijven.

Hoofdstuk 1 (heden)
De hoofdpersoon, Olga, gaat naar een psychiater.

In de praktijk van Dr. Helmut Kroch (psychiater) ziet ze een klein dieren schedeltje dat in haar hoofd spookt. Ook hangt er een schilderij met stillevens in de praktijk. Stillevens zijn een symbool voor vergankelijkheid.

Hoofdstuk 2 (verleden)
Olga is hier 19. Ze is op vakantie geweest naar Zuid-Frankrijk, en reist terug naar huis samen met Frank Winter, een vriend van de vader van haar vriendin waar ze op vakantie is geweest. Hij is een zestig jaar oude kunsthandelaar en woont in Zeeuws-Vlaanderen. Door files en een kapotte auto zijn ze laat en biedt hij haar aan om door te rijden naar zijn huis zodat ze de volgende ochtend de pont naar Amsterdam kan nemen, waar ze studeert. Ze vindt het oké en hij brengt haar naar een oude logeerkamer. Als hij even later terug komt om iets te zeggen over de kast schrikt Olga van haar eigen gedachten omdat ze stiekem hoopte dat hij voor iets anders kwam.

Hoofdstuk 3 (heden)
Er wordt een etentje gehouden bij Harold en Olga thuis.
Olga heeft er weinig zin in dus gaat ze de tuin in om Herr Funke (kat) te zoeken.
In haar gedachten beschrijft ze de hele omgeving en de achtertuin. Harold roept haar maar ze blijft nog een tijdje buiten tot een groep kraaien haar afschrikken.
Tijdens het eten ergert ze zich aan de gasten.

Hoofdstuk 4 (verleden)
Olga wordt wakker in Franks huis. Op Franks aandringen en omdat ze zelf wil besluit ze nog een nacht te blijven. Als ze een rondleiding krijgt door het huis ziet ze een kamer vol stillevens en een rode kater, Piet. ’s Avonds gaan ze eten in een restaurant waar Frank oesters eet. (Oesters, symboliek voor potentie) Later praten ze over Franks leeftijd. Olga denkt dat hij minstens vijftig is maar hij verteld dat hij over drie maanden zestig wordt.

Hoofdstuk 5 (heden)
Dit is de enige keer dat Olga over Frank praat. Ze praat over hem met Arthur, een internist uit het ziekenhuis. Als Arthur weer weg moet pakt ze het verzamelde werk van Elsschot, van haar nachtkastje.


Hoofdstuk 6 (verleden)
In dit hoofdstuk denkt Olga terug aan haar relatie met Frank.
Als een vriendin (Hanna), een opmerking maakt over een jongen die zich aan haar opdringt en die dertig is (dus veel te oud), besluit Olga dat ze Frank moet vergeten.
Als de colleges weer beginnen belt Frank Olga om haar uit te nodigen voor een weekend bij hem in Zeeuws-Vlaanderen en Olga vindt het goed.

Hoofdstuk 7 (heden)
Olga zit weer bij de psychiater en vertelt over vroeger. Over een minnaar van haar moeder (Kees) die haar had laten beloven dat ze als hij later groot was met hem moest trouwen. Olga maakte zich daar druk over en vertelde aan haar moeder dat ze dat helemaal niet wilde. Haar moeder vertelde haar dat hij maar een grapje maakte, maar Olga dacht dat hij het toch echt meende omdat hij het zo serieus zei.
Als Olga op de terug weg in de metro zit heeft ze het gevoel dat ze op een wolk zit, dat ze de wereld van boven ziet.

Hoofdstuk 8 (verleden)
Als Frank op een dag bij Olga op bezoek is, komen haar ouders onverwachts langs.
Ze praten wat en als Frank er even niet bij is net voor ze weg gaan, laten ze duidelijk merken dat ze door hebben wat er aan de hand is en dat ze het maar niets vinden, zo’n oudere man met zo’n jong meisje. Langzamerhand begint Olga een dubbel leven te leiden; het leven in Zeeuws-Vlaanderen met Frank en haar studentenleven in Amsterdam.

Hoofdstuk 9 (heden, met een grote flashback)
Olga moet naar de psychiater en bedenkt wat ze aan moet doen om er niet depressief uit te zien. Als ze in de badkamer komt ziet ze zichzelf hangen in een witte jurk.
Dan wordt ze gebeld over een artikel dat ze nog in moet leveren (dat was ze totaal vergeten). Olga besluit dan niet naar de psychiater te gaan. Olga gaat even naar buiten en ziet dat de kraaien weg zijn. Dan gaat ze naar bed, terwijl Harold beneden nog zit te schaken. (Symbool voor de logica van Harold) In bed gaat ze nadenken over Frank en zijn stijl van boeken. (Het stuk dat ze aan hem terug denkt is een flashback.)

Hoofdstuk 10 (heden)
Ze zit bij de psychiater, die vraagt of ze vaak over de dood nadenkt. Olga zegt ‘Nee’ terwijl dat niet waar is. Dan geeft hij haar het dierenschedeltje omdat hij merkte dat het haar aantrok. Olga wil dan meteen weg en niet verder meer met hem praten. Als ze op straat staat, krijgt Olga het gevoel alsof ze weer boven op de wolken is.
Opeens loopt ze een man achterna, omdat hij op Frank lijkt. Even later beseft ze waar ze mee bezig is en schaamt ze zich dood. Ze gaat een winkel binnen, koopt een trui van glans katoen zonder hem te passen en rijdt weer naar huis.

Hoofdstuk 11 (verleden)
Olga en Frank hebben een ruzie over het geloof. Daardoor denkt Olga terug aan een meningsverschil wat ze eerder al gehad hebben. Ze zaten toen in de tuin en Olga zag een egeltje voorbij rennen. Ze wilde het pakken maar dat lukte net niet, dan gaat ze een zaklamp halen om hem nog te kunnen zien, maar ze is te laat.
Frank liet Olga merken dat hij niets om het egeltje gaf en zei dat hij ze alleen platgereden op de weg zag. Daardoor werd Olga boos.

Hoofdstuk 12 (heden)
Olga loopt in haar eentje door de stad en denkt na over haar leven, hoe ze er nog van kan genieten als Frank overlijdt. Als ze door loopt komt ze in een park waar ze de mooie dingen van het leven weer begint te zien. Ze ziet reeën en een paar dwergen. Ze voelt zich meteen een stuk beter daardoor.

Hoofdstuk 13 (verleden)
Olga besluit samen met Frank naar Florence te gaan, dus moet ze aan haar moeder vertellen dat ze een relatie met hem heeft. Haar moeder kan het niet begrijpen omdat hij zestig is. Dan besluiten ze dat ze het niet tegen haar vader zal vertellen. In Florence hebben ze een jongen gevonden die hen de hele omgeving zal laten zien. De jongen en Olga voelen zich dan tot elkaar aangetrokken. Olga probeert dan ook om oogcontact te voorkomen zodat ze Frank niet zal kwetsen. Maar Frank heeft het toch door. Om hem te bewijzen dat het niet zo is besluit Olga hem in de hotelkamer al haar liefde geven om hem duidelijk te maken hoeveel ze om hem geeft.

Hoofdstuk 14 (heden)
Olga is weer in het ziekenhuis en praat met Arthur over Frank. Ze zegt dat ze nooit meer aan hem denkt, en Arthur zegt dat ze met iemand over hem moet gaan praten. Als ze even later in de ochtendkrant leest dat de Zeeuwse oesterteelt door een vreemde virusziekte wordt bedreigd moet ze meteen weer aan Frank denken.

Hoofdstuk 15 (verleden)
Als ze bij Frank in Zeeuws-Vlaanderen is, doet hij haar in een huwelijksaanzoek. Ze kan het eerst niet geloven en zegt dat ze nog minstens drie jaar met haar studie bezig is. Dan zegt hij dat ze het maar weer moet vergeten omdat het toch nergens op sloeg. Even later zegt ze dat ze het nog niet weet, hij reageert dan heel fel en zegt dat ze het moet vergeten en dat hij er niet over had moeten beginnen. Ook de volgende dag doet Olga weer een poging om er nog een keer met Frank over te praten, maar hij wil het er echt niet meer over hebben, dus besluit ze om het op te geven. De volgende dag koopt ze bloemen en schrijft een gedichtje voor Frank.

Hoofdstuk 16 (heden)
Op een feestje van Harolds collega’s stort Olga in. Harold belt de huisarts, en legt haar samen met de huisarts in bed. Net voor ze in slaap valt komt Herr Funke (kat) binnen, die ze aan ziet voor Piet, de rode kater van Frank.

Hoofdstuk 17 (verleden)
Nu ontmoet ze Harold echt. En het gaat erg goed tussen hen. Harold gaat op vakantie naar de Verenigde Staten. Olga gaat in die tijd samen met Frank op vakantie, daar is Frank. Als Harold terug komt besluiten ze om te gaan trouwen. Olga gaat naar Zeeuws-Vlaanderen om het aan Frank te vertellen. Maar ze durft in het begin niet zo goed. Frank heeft het zelf al door en hij vertelt dat ze elkaar niet meer moeten ontmoeten. Maar Olga wil dat nog wel.

Hoofdstuk 18 (verleden)
Olga verteld Harold over Frank, die is boos en geschokt.
Hij vindt dat ze moet stoppen met de relatie. Olga praat met Frank over die reactie. Frank zegt dat Harold gelijk heeft en dat ze die reactie wel had kunnen verwachten.

Hoofdstuk 19 (heden)
Olga ligt in bed, kan niet slapen en gaat naar buiten daar ziet ze een egeltje en pakt het op. Terug in bed gaat ze na denken over de keer dat Harold en Frank elkaar hebben ontmoet. Ze waren allebei positief over elkaar, ze had geen slechte keuze gemaakt. Onder het gesprek was er gewoon over oppervlakkige dingen gepraat en had het gesprek maar een keer, heel kort, over Olga gegaan.

Hoofdstuk 20 (verleden)
Harold is in New York en Olga gaat stiekem naar Frank die in het ziekenhuis ligt. Hij slaapt en op zijn nachtkastje ligt “Het Verzameld Werk” van Elsschot.
Als ze weer terug naar Vlissingen gaat denkt ze na over de afgelopen vijf jaar met Frank. Hun afscheid was kort.

Hoofdstuk 21 (heden)
Olga is met haar ouders in een museum. Olga gaat in een zaal met schedels zitten, haar moeder komt erbij zitten en begint tegen haar over Frank te praten. Ze liegt tegen haar en zegt dat hij nog leeft, anders is ze bang dat haar moeder achter de reden van haar depressie komt.

Hoofdstuk 22 (verleden)
Olga woont in New York en leest toevallig in het NRC het overlijdensbericht van Frank. Eerst dringt het niet tot haar door en kan ze het niet geloven. Dan besluit ze om zijn neef te bellen en die vertelt haar dat hij aan een hartstilstand is overleden. Ze weet niet meer wat ze die avond verder nog gedaan heeft, ze herinnert zich alleen de kleine dingetjes nog. Als ze haar erfenis op gaat halen ziet ze dat het zijn mooiste stilleven is: de Vanitas. Later gaat ze naar Zeeuws-Vlaanderen om naar het graf van Frank te gaan. Na een tijdje zoeken heeft ze het kerkhof en zijn graf gevonden. Het valt haar tegen dat het een familiegraf is.

Hoofdstuk 23 (heden)
’s Morgens gaat ze aan haar bureau zitten, daaronder staat een kartonnen doos, deze haalt ze onder het bureau uit. Het is de Vanitas, ze kijkt er goed naar en ziet Frank voor zich, gelijk duwt ze het schilderij weer ruw terug onder het bureau. Ze besluit dat ze eens op moet houden met dat gepieker en haar schuldgevoelens van zich af moet zetten. Ze gaat de tuin in en wordt daar rustig, ze krijgt een soort innerlijke rust (katharsis) en vrede met het verleden. Op dit moment komt ze dus uit haar depressie.

Eerste persoonlijke reactie
Het boek en de eerste bladzijden ervan maakten mij nieuwsgierig. Ik dacht dat het een interessant en origineel verhaal zou worden. Na het lezen van een paar hoofdstukken kun je de samenhang van ontroerende gebeurtenissen begrijpen. Dit alles komt samen in een verhaal.
Het indrukwekkende was dat de schrijver, de gebeurtenissen van de hoofdpersonage (Olga) goed beschrijft, ondanks het moeilijke thema van het boek (psychologie).

Onderwerp:
De titel is ‘Oesters.’ Het slaat voor een deel op Olga, omdat ze in het begin als een soort oester leeft.
Ze leeft in zichzelf en gesloten. Ook praat ze liever niet over het verleden. Maar ook Frank leeft zo, dus slaat het ook op hem.Verder slaat het nog op Frank omdat oesters symbool staan voor potentie en Frank al een ‘oude’ man is.
Oesters staan ook symbool voor het langzaam slijtende verdriet van Olga.
Ergens in het boek staat: ‘Sommige verdriet zet zich vast als een oester op een dakpan en zit daar stilletjes maar hardnekkig en laat zich niet wegspoelen.’

Ik vind het onderwerp van het verhaal interessant. Psychologie is geen makkelijk onderwerp maar hier wordt het door de schrijfster duidelijk uitgelegd zodat het geen ingewikkeld, langdradig verhaal wordt. Het onderwerp wordt goed behandeld door de schrijfster want ze gebruikt makkelijk taalgebruik en symboliseert bijvoorbeeld alles met oesters om het onderwerp niet al te moeilijk te maken, ze gaat dus zo ver zodat de jeugd van nu het nog kan begrijpen. Ik zou het verhaal precies zo laten lopen, omdat ik het een goed einde vindt van het verhaal en ik het niet anders zou kunnen bedenken. Ik denk dat er over dit onderwerp wel films worden gemaakt en boeken geschreven, meestal zijn de boeken heel dik en moeilijk maar hier wordt psychologie volgens mij duidelijk ‘vertaald.’

Gebeurtenissen
De gevoelens en gedachten van de hoofdpersonage waren even belangrijk als de gebeurtenissen, omdat deze een sterk verband heeft. Ik vind dat er genoeg gebeurtenissen in voorkwamen om het onderwerp van het verhaal in het leven van Olga te verduidelijken. Er kwam wel een trieste gebeurtenis in voor, wanneer Olga Frank verliest. De gebeurtenissen zijn wel geloofwaardig, ik snap best het lijden van Olga en waarom ze bepaalde dingen besluit die gevolgen hebben. Ik denk ook dat er mensen zijn die net zo leven of geleefd hebben als Olga en zichzelf ontdekken in Olga’s personage. In het dagelijkse leven kan dat best realistisch zijn. De afloop vond ik een goed einde, want Olga moet verder leven en ze heeft tenminste aan iemand (psychiater) duidelijk gemaakt hoe ze leeft of leefde waardoor haar verhaal verteld is en zo afgerond is.

Karakters:
Olga: een 35 jaar oude vrouw, getrouwd met Harold Kingsley en woont in Wenen.
Ze heeft lang donker haar, erg mager, een ingevallen gezicht, donkere kringen rond haar ogen en draagt vaak erg sombere kleding. Ze is depressief, in zichzelf gekeerd, slaapt slecht. Ze is dromerig, gewetensvol emotioneel en denkt veel na.

Frank Winter: een man van 59 die er voor zijn leeftijd nog jong uitziet. Hij is slungelig lang en slank en heeft grijs haar en grijze stoppeltjes. Hij is begripvol maar ook jaloers. Het is een zacht en evenwichtige kunstenaar met erg veel levenservaring. Frank leeft als een oester.

Types:
Harold Kingsley: een diplomaat. Hij heeft in Amsterdam Geschiedenis en Economie gestudeerd. Hij wordt cool, clever en geestig genoemd: een echte carrieremaker.

Moeder van Olga: ze kan het goed vinden met Olga, maar is het niet eens met haar vriendschap met Frank. Ze is blij als Harold, Olga een huwelijksaanzoek doet.

Herr Doktor Kroch (psychiater): hij helpt Olga met haar problemen. Hij praat erg luid. Zijn zware postuur past bij hem. Hij is informeel en artistiek. Hij kleedt zich in een zwarte fluwelen broek en een rode lamswollen trui.

Hannah: kent Harold oppervlakkig, ze is een vriendin van Olga. Ze is populair, iedereen bewondert haar. Ze heeft een bos krullen en ze kan heel fel zijn, dat straalt ook van haar af.

Kees: een vriend van de ouders van Olga. Hij plaagt Olga door te zeggen dat ze met hem moet trouwen. Vroeger was hij de minnaar van de moeder van Olga. Hij is grappig maar bedoeld het soms ook serieus.

Arthur: is een internist, de enige waar ze ooit mee over Frank heeft gepraat. Hij lijkt niets bijzonder te vinden. Hij is een zware, slordige man.

De jongen in Florence: een mooie jongen waar Olga zich tot aangetrokken voelt.
Hij voelt zich ook aangetrokken tot Olga. Zij probeert haar gevoelens voor hem te verbergen om Frank niet te kwetsen.

Ik vond dat elk persoon een eigen karakter heeft en daarom vond ik dat ze origineel waren en een mooie rol konden spelen in het boek.

Bouw:
Het boek bestaat uit 23 hoofdstukken zonder titel.
De tijd springt op en neer van heden naar verleden en terug met veel flashbacks, daarom heeft het verhaal niet een echt chronologische volgorde.
Maar bij twee hoofdstukken is het anders:
Hoofdstuk 9 en 10, want die zijn allebei heden.
Hoofdstuk 17 en 18, want die zijn allebei verleden.
Omdat het het heden en verleden zich de hele tijd afwisselt kom je steeds meer te weten over haar treurige geschiedenis en kun je begrijpen waarom ze depressief is.

Ruimte
De plaatsen waar het verhaal zich afspeelt:
- Amsterdam: hier speelt Olga’s ene leven zich af, haar studentenleven.
Ze heeft een leuke kamer en een leuke tijd daar.
- Het huis van Frank in Zeeuws-Vlaanderen: dit is waar de andere helft van haar dubbel leven zich afspeelt. Zeeuws-Vlaanderen lijkt voor haar een andere wereld, als ze met de pont overgestoken is vergeet ze alles wat er aan de andere kant van het water is.
- Praktijk van de psychiater: in Wenen, het is een ruimte die allerlei herinneringen oproept die Olga probeert te vergeten.
- Het huis van Olga en Harold: ook in Wenen, bijna heel het heden speelt zich af in Wenen.
- New York: hier verblijven Frank en Olga. Daar leest Olga ook dat Frank overleden is.

Taalgebruik
Het is een verhaal met veel korte zinnen. De zinsopbouw was dus wel makkelijk. Dit komt ook omdat veel dialogen in dit verhaal voorkomen. Het verhaal is makkelijk te lezen en er komen weinig moeilijke woorden in voor. Er komen wel stukjes Duits in voor, maar die zijn wel te vertalen. De schrijfster gebruikt symbolische en diepzinnig taalgebruik. Meestal is alles vanuit Olga’s perspectief, maar soms ook bij de verteller. Ik denk dat de schrijfster dit perspectief gekozen omdat je zo makkelijker mee kan leven met Olga en je zo ook haar gevoelens kan volgen. Je kunt zien hoe iemand depressief wordt en hoe iemand daar weer probeert uit te komen.

Recensie:
Peper, Rascha
Oesters
Krant: De Gelderlander
Publicatiedatum: 03/04/1991
Omschrijving: Rascha Peper : ”Oesters '

Verbeeten, T - Een fijnzinnige kleine roman - Rascha Peper legt in ”Oesters ' diep verdriet bloot - ”Inzicht, verzoening, overgave, het zijn allemaal woorden die haar pas later ter beschikking zullen staan en die dan nog zo weinig zeggen.'

Zo luidt het slot van het verhaal ”Een poging tot beschrijven' van Rascha Peper . Zij debuteerde vorig jaar met de verhalenbundel ”De waterdame'. Nu ligt er de roman ”Oesters '.
De opmerking over de geringe kracht van grote woorden staat er als een verklaring achteraf bij drie beschrijvingen van bijna ongrijpbare en nauwelijks vast te houden momenten van ”helder inzicht in de dingen des levens dat je zomaar ten deel valt'. Die momenten vallen respectievelijk een volwassen vrouw, een pubermeisje en een kind van acht ten deel.
Je mag zo'n opmerking ook lezen als een aanzet tot een beginselverklaring van de schrijfster.
Grote woorden schieten hun doel voorbij. Ze plakken als een etiket op het onbenoembare en benemen je het uitzicht op enig inzicht. De taal die het onzegbare omcirkelt en in zich opneemt, geeft wel uitzicht op inzicht.
De kleine roman ”Oesters ' stoelt op zorgvuldige hantering van dit principe. Het verhaal is beeldend zonder opsmuk. De taal is helder en wordt nergens nadrukkelijker. Binnen het perspectief van een terugblik op het ontstaan en het verloop van een niet bepaald alledaagse liefde, vertoont de opbouw van de roman een rustig ritme tussen heden en vroeger. De feitelijke informatie is zo gespreid dat je voortdurend geboeid blijft. Alles sluit als een bus.
Bovenal echter legt ”Oesters ' zonder enige geforceerdheid, maar onontkoombaar het diepe verdriet bloot over een verloren liefde. Dat mag gerust een groot thema genoemd worden. Bovendien heeft het een klassieke geschiedenis. De toon mag licht blijven, de lezer ontkomt niet aan een gevoel van mededogen met haar hoofdpersoon.

Stilleven
Dat Rascha Peper de lezer mondjesmaat van informatie voorziet waarvan de betekenis pas later op zijn plaats valt, blijkt al meteen in het eerste hoofdstuk. De hoofdpersoon Olga loopt door de stad Wenen. Ze heeft zojuist een bezoek aan haar psychiater gebracht. De man heet Kroch en ”tot in de diepste krochten van uw ziel!', vind ik dan toch iets te gewild en dat geldt ook voor de korte, maar onmiskenbaar door Freud ingegeven beschrijving van zijn gezicht.
Maar goed. Olga loopt door de stad Wenen en raakt duidelijk geschokt door de onschuldige aankondiging van een tentoonstelling van stillevens uit de negentiende eeuw. Drie (korte) hoofdstukken later blijkt de kamer van haar geliefde vol te hangen met stillevens.
Deze man, Frank, is al jaren dood en ze spreekt nooit over hem. Niet met haar man, niet met haar moeder. Enige uitzondering was de internist in het ziekenhuis in Nederland waar ze enige tijd geleden was opgenomen. Ze is, zoals dat heet, herstellende van een ”gemene ziekte' en dat lijkt haar onbesproken verdriet te verhevigen.

Gesloten
De schaarse bezoeken aan haar psychiater leveren benauwend weinig op. Ze stopt er ook mee. Je krijgt de neiging om de titel van het boek, ”Oesters ', als een beeld voor de geslotenheid
van de hoofdpersoon op te vatten. Dat is mogelijk al te voor de hand liggend. In ieder geval zegt de schrijfster dat nergens expliciet. Frank at graag oesters , Olga gruwde ervan. Dat is alles wat er staat.
Olga heeft Frank ontmoet toen ze 19 jaar was, bijna 20.
Hij zestig. De wederzijdse verliefdheid ontwikkelt zich tot een diepe liefde. Olga studeert dan in Amsterdam. De schrijfsters tekent met luttele verwijzingen de opstandige universitaire sfeer, een jaar na de bezetting van het Maagdenhuis. Elke veertien dagen reist Olga naar het Zeeuwse Breskens, waar haar geliefde een kunsthandel heeft en waar het leven heel anders is.
Onvermijdelijk komt er een jongere man in haar leven. Met hem trouwt ze en is ze nu nog getrouwd maar nergens krijg je de indruk dat die liefde, als daar al sprake van is, het haalt bij die ene grote. Ze geeft haar bezoeken aan Frank aanvankelijk ook niet op. Dat gebeurt door omstandigheden, wanneer haar man in de Verenigde Staten gaat werken. Daar ziet ze in een drie dagen oude Nederlandse krant de overlijdensadvertentie van Frank.
Maar het verdriet was er al voor zijn dood, vervat in ”herinneringen die zijn als pijn in een al lang geamputeerd been'. En met de duidelijke aanwijzing dat dit verdriet zich niet laat verdrijven, eindigt het boek. Je kunt je leven niet ongestraft door de omstandigheden of door zoiets als conventies laten regeren.
”Oesters ' is een fijnzinnige kleine roman.
Rascha Peper , ”Oesters ', Veen, Amsterdam, 1991, | 22,90.

Wat is het eindoordeel van de recensent? Positief, negatief of anders?
Zijn eindoordeel is positief.

Wat zijn daarvoor zijn argumenten? Neem deze over.
De recensent schrijft:
Grote woorden schieten hun doel voorbij. Ze plakken als een etiket op het onbenoembare en benemen je het uitzicht op enig inzicht. De taal die het onzegbare omcirkelt en in zich opneemt, geeft wel uitzicht op inzicht.
De kleine roman ”Oesters ' stoelt op zorgvuldige hantering van dit principe. Het verhaal is beeldend zonder opsmuk. De taal is helder en wordt nergens nadrukkelijker. Binnen het perspectief van een terugblik op het ontstaan en het verloop van een niet bepaald alledaagse liefde, vertoont de opbouw van de roman een rustig ritme tussen heden en vroeger. De feitelijke informatie is zo gespreid dat je voortdurend geboeid blijft. Alles sluit als een bus.
Bovenal echter legt ”Oesters ' zonder enige geforceerdheid, maar onontkoombaar het diepe verdriet bloot over een verloren liefde. Dat mag gerust een groot thema genoemd worden. Bovendien heeft het een klassieke geschiedenis. De toon mag licht blijven, de lezer ontkomt niet aan een gevoel van mededogen met haar hoofdpersoon. ”Oesters ' is een fijnzinnige kleine roman.

Reageer op de genoemde argumenten. Wat vindt jij ervan? Licht je antwoord toe.
Ik ben het eens met de argumenten, het is volgens mij inderdaad een groot thema dat goed verduidelijkt is tussen goede zinsbouw, een goed begrijpelijk verhaal van diep verdriet en goed afwisseling tussen heden en verleden van de gebeurtenissen. Dit komt omdat de opbouw goed beschreven lijkt te zijn en ook al is het verhaal niet in een chronologische volgorde, de schrijfster probeert een balans te vinden tussen het verleden en heden van de gebeurtenissen.

Beschrijf minstens 2 belangrijke personen uit het boek.
Olga: een 35 jaar oude vrouw, getrouwd met Harold Kingsley en woont in Wenen.
Ze heeft lang donker haar, erg mager, een ingevallen gezicht, donkere kringen rond haar ogen en draagt vaak erg sombere kleding. Ze is depressief, in zichzelf gekeerd, slaapt slecht. Ze is dromerig, gewetensvol emotioneel en denkt veel na. Olga is een figuur.

Frank Winter: een man van 59 die er voor zijn leeftijd nog jong uitziet. Hij is slungelig lang en slank en heeft grijs haar en grijze stoppeltjes. Hij is begripvol maar ook jaloers. Het is een zacht en evenwichtige kunstenaar met erg veel levenservaring. Frank leeft als een oester. Frank is een figuur.

Welk doel wil de hoofdpersoon bereiken? Lukt hem dat? Licht toe.
De hoofdpersoon wil uiteindelijk uit haar depressiviteit komen. Ze kan dit doen door haar verhaal te vertellen (aan de psychiater) en door haar gevoelens te uiten, veel na te denken om uiteindelijk haar depressie tegen te gaan.

Veranderd de hoofdpersoon in de loop van het verhaal?
Ja, de hoofdpersoon verandert van een gelukkig meisje tot een depressieve vrouw.

Kon je je goed verplaatsen in de hoofdpersoon? Waardoor (niet)?
Ja, de schrijver uit constant de gevoelens en gedachtes van de hoofdpersoon, waardoor je precies kon weten wat er zich afspeelde in haar als persoon.

Welke andere personages komen in het verhaal voor? Wat is hun relatie met de hoofdpersoon? Noteer of het een personage of karakter is.
Harold Kingsley: een diplomaat. Hij heeft in Amsterdam Geschiedenis en Economie gestudeerd. Hij wordt cool, clever en geestig genoemd: een echte carrieremaker.

Moeder van Olga: ze kan het goed vinden met Olga, maar is het niet eens met haar vriendschap met Frank. Ze is blij als Harold, Olga een huwelijksaanzoek doet.

Herr Doktor Kroch (psychiater): hij helpt Olga met haar problemen. Hij praat erg luid. Zijn zware postuur past bij hem. Hij is informeel en artistiek. Hij kleedt zich in een zwarte fluwelen broek en een rode lamswollen trui.

Hannah: kent Harold oppervlakkig, ze is een vriendin van Olga. Ze is populair, iedereen bewondert haar. Ze heeft een bos krullen en ze kan heel fel zijn, dat straalt ook van haar af.

Kees: een vriend van de ouders van Olga. Hij plaagt Olga door te zeggen dat ze met hem moet trouwen. Vroeger was hij de minnaar van de moeder van Olga. Hij is grappig maar bedoeld het soms ook serieus.

Arthur: is een internist, de enige waar ze ooit mee over Frank heeft gepraat. Hij lijkt niets bijzonder te vinden. Hij is een zware, slordige man.

De jongen in Florence: een mooie jongen waar Olga zich tot aangetrokken voelt.
Hij voelt zich ook aangetrokken tot Olga. Zij probeert haar gevoelens voor hem te verbergen om Frank niet te kwetsen. De bovengenoemde personages zijn allemaal types.

Over het boek
De verhaal elementen die voor mij een hele positieve werking hebben zijn:

- veelbetekenend, elk klein zinnetje betekent veel. bv. “Een paar maanden later was ze getrouwd”
-Aangrijpend, vond ik ook een goed element want de schrijfster geeft je echt een mogelijkheid om mee te leven met Olga.
-Het stuk die mij het meeste aansprak: het stuk waarin Olga naar Frank gaat om te vertellen dat ze gaat trouwen met Harold. Dat durft ze niet, en dan komt Frank er toch zelf achter. Het stuk dat dan geschreven wordt, hoe Frank reageert en hoe Olga daar dan weer op reageert, vond ik heel realistisch geschreven. Dit is echt hoe twee mensen in zo’n situatie zouden kunnen reageren. Daarom vind ik het een realistisch en geloofwaardig verhaal.

Het thema: ik vond het wel een goed thema, daardoor en mede door de manier waarop het geschreven is, is het toch een boek waar je over na gaat denken. Want er zijn wel meer depressieve mensen in Nederland. En doordat ik nu dit boek gelezen heb ga ik er op letten. Ik zie nu om mij heen mensen die misschien zich ongeveer hetzelfde gedragen als Olga.

Het taalgebruik: over het taalgebruik heb ik alleen maar positieve dingen. Rascha
Peper zorgt ervoor dat het verhaal ondanks suggestief, symbolisch en diepzinnige taalgebruik, toch makkelijk te begrijpen blijft. Ook de Duitse zinnetjes die af en toe in de tekst staan maken het er niet moeilijker op en wijzen je er alleen nog maar even extra op dat dat gedeelte van de tekst zich in Wenen afspeelt.

Eindoordeel:
Mijn eindoordeel over dit boek: Ik vind het een goed geschreven, erg mooi, aangrijpend en herkenbaar boek. Argumenten voor die mening:

-Het roept best sterke gevoelens bij je op omdat je je heel makkelijk in het boek kan inleven en echt mee kan leven met Olga.
-Het is op een duidelijke en korte manier is geschreven. Er zaten maar weinig langdradige stukken in. En met een zinnetje wordt er vaak al een hoop gezegd.
-Het geeft ook duidelijk weer wat iemand met een depressie mee maakt en waarom iemand depressief kan worden. Na het lezen van dit boek heb je een hoop geleerd over depressies zonder dat je het zelf echt ‘merkt’.
-Het is erg realistisch geschreven, het zou zo kunnen zijn dat die Olga echt bestaat en dat het gewoon een leven is van een depressief iemand dat beschreven wordt.
-Ook de structuur van het boek is goed. Door de nummers is het duidelijk wanneer je aan een nieuw hoofdstuk begint en na een tijdje ook wanneer je dus weer van heden naar verleden en andersom gaat.

Over het uitvoeren van de verdiepingsopdrachten:
Ik vond de verdiepingsopdrachten best meevallen deze keer. Het boek was makkelijk te begrijpen en ik had geen enkele moeite om mijn argumenten te weergeven bij een bepaald standpunt.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Oesters door Rascha Peper"