Medeplichtig door Anke de Vries

Beoordeling 6
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 3e klas vmbo | 1790 woorden
  • 17 augustus 2006
  • 15 keer beoordeeld
  • Cijfer 6
  • 15 keer beoordeeld

Eerste uitgave
1984
Pagina's
152
Oorspronkelijke taal
Nederlands

Boekcover Medeplichtig
Shadow
Medeplichtig door Anke de Vries
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
Eerste persoonlijke reactie:

Waarom heb ik nou dit boek gekozen?
Ik ging de lijst, met boeken die je mocht lezen, af en zag dit boek van Anke de Vries.
De keuze was snel gemaakt, omdat ik eigenlijk niet zo heel veel schrijvers ken, en ik bij Anke de Vries in ieder geval kon rekenen op een boek wat me interesseerde. Dit omdat ik al eens de rode handschoen van haar las. Op de achterkant waren al wat dingen af te leiden. Ik houd van spannende detectives, en vind het dubbel zo leuk als het ook nog een beetje terug gaat in de tijd. Nou is dat bij dit boek niet zo erg. Het speelt zich af rond de jaren ´80 (waarschijnlijk).

De Samenvatting:

De hoofdpersoon is Marcella. Marcella heeft een probleem, want er moet een moord opgelost worden. Laten we beginnen bij het begin.

Marcella ontdenkt dat haar vader (Jean Fabre) 2 'stijve' vingers heeft die hij niet goed kan gebruiken. Ze vraagt waarom maar hij wil er niets over zeggen. Na doorzeuren vertelt hij dat hij heeft vast gezeten, negen jaar lang. Hij had een geweer afgegeven aan de jachtopziener Betrand, om hem schoon te laten maken. Betrand is later dood gevonden met het geweer verderop in de bosjes. Dit was natuurlijk een keihard bewijs en de link was snel gelegd met Jean, de vader van Marcella. Nog twee andere mannen werden ook verdacht, Antoine en Hubert. Ze werden gemarteld tot ze een bekentenis aflegde. En dat is gebeurd. Ze verzonnen dat het lichaam van Betrand in hetwater was gegooid. Marcella's vader zat dus negen jaar in de cel, de andere twee iets korter, ze waren medeplichtig. De de baas van de opziener meneer Bidernais, had veel voor het zeggen, was dus machtig en bezat veel geld. Niemand wilde een slechte naam bij Bidernais, uit angst zijn baan te verliezen of zelfs huis. Want Bidernais bezat ook veel panden, ook bijvoorbeeld scholen. Op een van die scholen gaf Theresa Ponti les. Maar niet voor lang meer. Ze was de enige in het hele dorp die opkwam voor de drie heren, terwijl iedereen wist van hun onschuld. De familie Fabre werd uit het huis gezet.
Marcella's vader zegt te hebben geaccepteerd wat er is gebeurd, en blij te zijn dat hij vrij is. Maar bij Marcella zit dat niet zo. Haar zit dwars, dat hun familie de rest van hun leven moest lijden onder de gevolgen van iets wat helemaal niet waar was. Met die gevolgen bedoel ik dat haar vader weinig salaris kreeg, nooit promotie en nooit kreeg betaald voor de overuren die hij regelmatig maakte. Moeder moest werken zodat het gezin rond kon komen (dat was vroeger natuurlijk niet normaal, dat de vrouw buitenshuis moest bijklussen). Ze besluit uit te gaan zoeken wie de werkelijke moordenaar is. Ze vertrekt per trein naar Brac en logeert daar bij de verloofde van de vermoorde jachtopziener, Mathilde. Er woont ook een Maurice. Ze krijgt ook een baantje en logeert de eerste nacht bij 'tante' Theresa. Maar ze kan niet slapen. Ze denkt steeds aan een jongen die ze ontmoet had in Die, toen ze de trein uit stapte. Via een ongelukje met zijn koffer raakte ze aan de praat en Marcella is verliefd. Ze schrikt wel wanneer hij zegt dat hij Paul Bidernais heet. Ze krijgt er een raar gevoel van.
De volgende dag vertrekt ze naar Mathilde. Er blijkt een jongen te werken genaamd Daniel. Hij geeft haar een rondleiding. Ze mag hem en raken goed bevriend. Nog dezelfde middag worden er in de buurt anonieme brieven rondgestuurde met allen dezelfde zin: 'Wie is de echte moordenaar van de jachtopziener Betrand?'. Nu komen er belangrijke dingen in het verhaal dus let op. Als ze op een avond terug komt hoort ze geruzie en dat er klappen vallen, ze gooit de deur open en roept: " Laat dat!" Maurice draait zich met een ruk om en komt met opgeheven arm op Marcella af. Marcella bleef staan met opgeheven hoofd en keek hem recht in de ogen Maurice liet aarzelend zijn arm zakken en ging naar de voordeur die hij met een klap dichtsloeg toen hij weg ging. Marcella zegt dat Mathilde niet mag toestaan dat hij haar slaat en anders weg moet gaan. Mathilde lachte kort en vreugdeloos en zei en waar naar toe dan wel? Marcella vraagt of ze geen familie meer heeft. Waarop Mathilde antwoord dat die haar zien aankomen en dat ze altijd alles zelf heeft moeten doen. En dat het voor weggaan nu te laat is. " En uw zoon dan?" vraagt Marcella want ze had gehoord dat de ruzie daarover ging. Ik heb hem nog nooit gezien snikt Mathilde. Marcella vraagt waarom niet. Waarop Mathilde zegt dat ze 18 jaar was en verloofd met Bertrand de opziener van Bidernais. Mathilde was zwanger van een kind toen Bertrand doodging. Zij is weggegaan en het kind een gezonde jongen afgestaan aan een echtpaar zonder kinderen. Mithilde en de stiefouders hadden de afspraak dat zei nooit contact zou zoeken zolang zij zouden leven, dat heeft zei ook nooit gedaan al koste het haar veel moeite. Een tijdje terug kreeg ze een brief van zijn moeder, want haar man was al een paar jaar dood en zij was ernstig ziek. Mathilde kreeg Henri (de zoon) zijn adres. Maar haar man verbood haar dat ze naar haar zoon mocht. Een aantal dagen later sterft 'tante' Theresa aan een hartkwaal. Marcella wist hier niks van. Theresa Ponti zat achter haar tafeltje toen ze overleed en was bezig met een brief. Een brief waarvan ze maar twee woorden heeft kunnen neerzetten: 'Het is...'. Als Marcella later die dag terug gaat naar Mathilde wordt ze gebracht door Paul. Hij vraagt of ze erg geschrokken is ze vertelt dat ze vanavond daar zou gaan eten. Paul zegt dat ze bij hem kan komen en Marcella vindt het wel goed.
Die avond hebben ze het over de familie van Paul. Paul zegt dat hij het gevoel heeft dat het hele dorp iets met zij familie te maken heeft. Marcella kon het niet meer in voor haar houden en zegt dat zei ook iets te maken heeft met zijn familie en vertelt het hele verhaal van haar vader en wat er toen die tijd was gebeurd. Zij vertelt ook dat zij die briefen heeft rondgestuurd. Maar Paul snapt niet wat zijn familie er mee te maken heeft afgezonderd dat Bertrand hun jachtopziener was. Marcella vertelde dat zijn grootvader zoon grote beloning uitloofde en dat ze daardoor gehaast tewerk zijn gegaan en dus de eerste de beste verdachten zo hebben gemarteld tot ze bekenden. Ze vertelde alles wat ze in al die jaren te weten is gekomen en dat haar vader er nog steeds mee geconfronteerd wordt. Paul zegt dat hij alles zou doen om haar te helpen.
Als Marcella die avond bij Mathilde komt is Mathilde nog op. En ze zegt dat Marcella maar beter niet meer naar de Bidernais moet gaan omdat ze niet te vertrouwen zijn. En dat ze alleen op pleziertjes uit zijn. Waarop Marcella zegt net als bij u toen. Mathilde doet alsof ze van niets weet. Dan vertelt Marcella dat ze weet dat Mathilde's zoon een Bidernais is. Mathilde was verbijsterd en vroeg van wie ze het wist. Dan verteld Mathilde dat het een zoon van Michel is en dat ze het Bertrand de morgen van de moord het verteld heeft. En dat Michel en Bertrand een afspraak hadden voor de moord. Marcella vraagt of Mathilde, Michel soms verdenkt. Mathilde zegt alleen dat ze geen bewijzen heeft. Alleen die afspraak. Dan verteld Marcella dat ze de dochter is van Jean Fabre en dat Mathilde haar moest helpen op de waarheid boven water te krijgen.
Marcella reist de volgende dag naar Nyons om met Henri te praten. Ze vertelt hem dat hij niet de zoon is van Betrand, maar van Michel Bidarnais. Ze reizen samen terug naar Brac om met z'n allen om de tafel te gaan. Een tijdje later zitten Michel en Mathilde, Henr en Paul bij elkaar. Alleen Marcella is er niet, maar die komt er ook aan en ze roept dat ze weet wie de dader is! Theresa is er vlak voor haar dood achter gekomen, en heeft het vertelt aan een vriendin. Via die vriendin heeft Marcella het gehoord. De dader is een tweelingbroer van Michel Bidernais. Er is een bewijs en Henri vraagt een nieuw onderzoek aan. Marcella en Paul halen Marcella's ouder op van het station in Die.


Verhaalaspecten:

Spanning: Er zitten een aantal dwaalsporen in, en gigantisch veel open plekken. Dit maakt het boek wel heel erg spannend.

Personages: Marcella: Vastberaden en laat zich niet snel van haar stuk brengen.
Helpers: Theresa, Henri en Paul. Mathilde is een beetje de tegenstander, want ze laat moeilijk iets los en vetrouwt Marcella niet helemaal.

Thema: Detective met een heel klein beetje romantiek, maar dat heeft ieder boek wel.

Opbouw: Een boek met flashbacks, dus geen chronologische volgorde.

Tijd: Ik had geen idee, maar heb het opgezocht en hoogstwaarschijnlijk jaren '80.

Vertelsituatie: De verteller is aan het woord. Hij kent de mensen al en leest jou eigenlijk voor. De alwetende vertelsituatie dus.

Ruimte: Brac, en dat schijnt in de omgeving van Lyon te liggen.

Over Anke de Vries:

Sinds Anke de Vries in 1972 debuteerde met De vleugels van Wouter Pannekoek heeft ze een groot aantal boeken geschreven voor verschillende leeftijdsgroepen. Voor uitgeverij Zwijsen maakte ze boeken voor kinderen die net kunnen lezen, en lesboekjes. Bij uitgeverij Lemniscaat verschenen haar boeken voor kinderen met meer leeservaring, haar prentenboeken en haar jeugdromans.
In haar eerste boek had Anke de Vries nog ‘vleugels’ nodig om haar hoofdpersoon van alles te laten meemaken. In de boeken die daarna volgden, speelt de fantasie een minder grote rol; het zijn realistische verhalen die echt gebeurd zouden kunnen zijn. Haar prentenboeken voor kleuters hebben weer wel een fantastisch karakter.
De boeken van Anke de Vries zijn te verdelen in twee groepen: de boeken die in Nederland, en de boeken die in Frankrijk spelen. In de boeken die in Nederland zijn gesitueerd, staan vaak actuele problemen centraal: aantasting van het milieu, discriminatie, vooroordelen en kindermishandeling zijn daar enkele voorbeelden van.
De ‘Franse’ boeken hebben vaak de opbouw van een detective. Daardoor zijn ze spannend en blijf je als lezer steeds nieuwsgierig naar de afloop van het verhaal. Robert uit Belledonne kamer 16, Mark uit Weg uit het verleden, Marcella uit Medeplichtig en Patrick uit De rode handschoen komen alle vier iets op het spoor en gaan op onderzoek uit. Vaak speelt de Tweede Wereldoorlog daarbij een belangrijke rol. Alleen Opstand! vormt een uitzondering; dit verhaal geeft een sociaal tijdsbeeld van een streek in Frankrijk aan het begin van de twintigste eeuw.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Medeplichtig door Anke de Vries"