Land of the living door Nicci French

Beoordeling 6
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 3e klas havo | 1713 woorden
  • 11 juni 2016
  • 2 keer beoordeeld
  • Cijfer 6
  • 2 keer beoordeeld

Boek
Vertaald als
De bewoonde wereld
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
2002
Pagina's
400
Oorspronkelijke taal
Engels
Prijzen
Zilveren vingerafdruk (2002 Winnaar) , NS Publieksprijs (2002 Genomineerd)

Boekcover Land of the living
Shadow
Land of the living door  Nicci French
Shadow

Boekverslag



Naam: Renske Kuijpers                                                                                                                                                      Klas: H3B






  • Zo zit het



          Het verhaal



Dit boek gaat over een vrouw die gekidnapt word door een man. Ze weet niet hoe ze door de man gekidnapt is en elke keer als ze het vraagt, geeft de man geen antwoord op haar vraag. Veel dingen weet ze niet meer, maar beetje bij beetje herinnerd ze zich steeds meer. Zoals haar naam Abbie. Ze is gevangen genomen in een kleine ruimte, waar ze alleen zit. De man die haar gevangen houd komt haar af en toe wat water geven, en een beetje eten. Dan vraagt ze ook dingen aan hem in de hoop dat hij haar vrij laat. Maar het einde is snel inzicht…



Personages



De hoofdpersoon uit mijn boek is Abigail Devereaux, maar iedereen noemt haar Abbie. In het begin weet ze niet waar ze is en niet hoe ze heet ze weet niet eens dat ze gekidnapt is. Ze komt er uiteindelijk achter dat ze gekidnapt is, maar ziet niet waar dat ze door een kap om haar hoofd. Ze is onderkoeld en ondervoed. Aan het einde van het boek zijn deze problemen wel opgelost, en nog een hoop andere problemen die ze in het boek mee maakt zijn ook op gelost. De problemen aan het begin van het boek zijn al snel opgelost omdat ze ontsnapt. De hoofdpersoon is nog steeds hetzelfde gebleven maar in vergelijking met het begin van het boek en het eind is ze wel veranderd. Omdat ze in het begin wilde opgeven, maar dat was op het einde niet meer. Ik vind dat Abbie het anders heeft aangepakt dan dat ik het zou aanpakken. Ze had op het begin heel veel geduld en bedacht hele goede plannen, later dacht ze pas aan dood gaan. Ik zou meteen schreeuwen en niet zo veel geduld hebben, en meteen denken dat ik vermoord word. Maar ik vind haar manier dus veel beter vooral omdat ze in leven is gebleven.



Perspectief



Het boek is uit de ik-vorm geschreven, je weet alleen hoe Abbie zich voelt, hoe zij het beleeft en hoe zij het meemaakt. De schrijvers schrijven ook alleen de gedachtes van Abbie en niet van anderen. Het verhaal is er spannender vind ik, want als het uit een ander perspectief geschreven was dan lijkt me het een niet zo’n spannend boek. Ik zou voor hetzelfde perspectief gekozen hebben, omdat ik van thrillers houd en hoe spannender hoe beter. En vanuit de ik-vorm vind ik het ook het leukste geschreven.



Einde  



De belangrijkste vraag is natuurlijk beantwoord, wie Abbie’s kidnapper is. Verder waren veel vragen al in het midden van mijn boek beantwoord, en ook een paar vragen waren al in het begin van het boek beantwoord. Het boek heeft geen open einden wat ik wel fijn vind omdat zo al mijn vragen beantwoord zijn. Ik had het einde wel zien aankomen want het loopt goed af en dat is meestal bij dit soort boeken. Ik vind het wel een mooi einde omdat Abbie op het laats nog dingen opsomt die ze heeft meegemaakt en nooit meer zal vergeten.



Tijd



Het verhaal zou zich in alle tijden kunnen afspelen omdat ontvoeringen ook in het verleden, heden en toekomst kunnen plaats vinden. Je merkt niet echt in welke tijd het zich afspeelt omdat dit in alle tijden zich kan afspelen, en er zijn ook geen tijdskenmerken. In het begin weet je de vertelde tijd niet goed want Abbie weet zelf ook niet hoelang ze al gevangen is. Daarna word het wel duidelijker en gaat het soms met tijd sprongen van weken en soms ook dagen. Ongeveer in het midden van het boek als Abbie in het ziekenhuis is er een vertraging, er komen dan veel mensen haar ondervragen. Ik denk dat ze voor een vertraging hebben gekozen omdat dan alles even duidelijk word. De tijd doet niet echt veel met het verhaal omdat het in alle tijden afgespeeld kan worden.



Ruimte



Het verhaal speelt zich het meeste af op een vliering in een leegstaand huis, dat huis staat in een leegstaande buurt. Maar in het begin weet je alleen dat het op een kleine vieze vliering afspeelt. De sfeer geeft zeker invloed op het verhaal want Abbie ruikt dat het erg erg vies is en dat de vloer kraakt en dat geeft een spannende sfeer. De vliering is een hele belangrijke ruimte omdat Abbie daar gevangen word gehouden en eten krijgt ze mag daar ook in een emmer plassen.



Dit vind ik!



Jouw mening



Ik vind het een heel spannend boek en ook een heel interessant boek, omdat je echt meegesleept word in het boek het lijkt net als of je zelf ook gekidnapt bent. Ik vind vooral het begin heel spannend en leuk om te lezen, in het midden vind ik het boek best saai worden omdat het dan zo langdradig word. Het einde vind ik wel weer spannend en meeslepend, maar echt op het aller laatste niet meer echt omdat ik dat al had verwacht en dat vond ik niet echt heel interessant meer. Maar de onthulling van de dader vond ik wel heel goed! Ik vond het ook heel goed dat het vanuit de ik-vorm was geschreven omdat ik vind dat dat het verhaal spannender maakt. De ruimte waar Abbie gevangen was vond ik heel goed beschreven en dat maakte de sfeer al meteen spannend. De tijd vond ik niet echt iets aan het boek toevoegen omdat je dit in alle tijden mee kan maken, je kon ook niet echt merken in welke tijd het verhaal zich afspeelde. Wat ik ook wel fijn vond aan dit boek was dat er niet te veel personen waren want als dat is word het voor mij onduidelijk, maar dat was nu niet.



Leesadvies



Ik raad dit boek aan jongens en meisjes aan, die van spannende boeken houden en die wat moeilijkere worden ook begrijpen. Het boek sleept je echt mee in het verhaal wat heel leuk is! Het is wel een erg dik boek maar het lezen is zeker de moeite waard.



Reactie 



a. Het moment dat Allie ontsnapt



b. Haar kidnapper laat haar altijd eerst naar de wc gaan en zet haar daarna weer terug op haar plek, even later doet hij pas de strop om haar hoofd. Ze is op het moment om zelfmoord te plegen, ze denkt dat ze dood is maar dan merkt ze dat ze gewoon naar beneden gevallen is. Door haar armen voor haar te krijgen doet ze haar kap af en maakt ze haar enkels los en ook haar polsen. Ze probeert in het donker een uitweg te vinden voordat hij terug komt.



c. Ze reageert opgelucht maar toch angstig omdat ze nog leeft, daarna probeert ze met al haar kracht die ze nog heeft te ontsnappen voor dat de kidnapper haar vind. Ze rent een gang in en klimt door een raampje waar ze door een bos naar een huis rent en aanbelt om te smeken om de politie te bellen.



d. Ik zou denk ik ook wel zelfmoord willen plegen, want je weet nooit op welke gruwelijke manier je vermoord kan worden. Als ik net zo als Abbie nog zou leven zou ik ook zo snel mogelijk proberen te vluchten. Maar ik zou veel banger zijn dan Abbie, en echt niet zo helder kunnen denken als zij denkt. Als ik een huis zie zou ik ook echt niet aanbellen maar op de deur bonken en schreeuwen voor politie.





Leef je uit!



Dagboek fragment:



Maandag 2 november 2005



Het is nu ongeveer twee dagen nadat ik ontsnapt ben, als ik er aan terug denk krijg ik meteen een rot maar ook een geluks gevoel omdat het veel erger had kunnen lopen. Maar gelukkig is alles goed gekomen, ik hoop alleen dat ze die engerd vinden en opsluiten tot zijn dood. Soms droom ik dat hij opeens langs mijn bed zit, ik vind het ook fijn dat ik in het ziekenhuis ben ik zou nu ook echt niet naar huis durven. Ik hoop ook dat ze wat hebben aan mijn verhaal, ik herinner me alles zo slecht het lijkt net alsof een stuk uit mijn leven gewist is. Maar als ik hem zie dan kan ik hem wel wat aan doen!! Ik zou graag willen dat Terry (de vriend van Abbie) hier nu is, hij kan me beschermen bij hem hoef ik niet bang te zijn. En dat mama en papa hier konden zijn, maar dat gaat allemaal niet. Ik moet dit alleen doen met natuurlijk alle verpleegsters hier. Ze zijn hier wel heel aardig voor me wat ik echt heel fijn vind en ook echt waardeer. Ik ruik nog steeds die muffe, rottende geur van de vliering ik hoop dat dit nog ooit weg gaat. En die ijzeren smaak in mijn mond gaat ook maar niet weg. Ik wil verder nog zeggen dat ik echt heel dankbaar ben dat ik nog leef, want nu kan ik mensen waarschuwen en ik denk dat ik ook graag mensen wil helpen die het zelfde als mij hebben mee gemaakt. Ik weet dat dit kort was maar ik weet alle dingen ook nog niet helemaal goed en ik wil eerst alles duidelijk hebben voordat ik verder ga schrijven. Dus tot de volgende keer.



Xx Abbie






REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Land of the living door Nicci French"