Titel en genre
• Ik heb het boek KID kind van Caja Cazemier gekozen.
• Ik heb hiervoor gekozen omdat ik het ongeveer 2 jaar geleden heb gelezen en ik herinnerde het me nog. Het had indruk op me gemaakt door het aangrijpende onderwerp.
• Het genre van dit boek is een dramatische tienerroman.
• De titel is goed gekozen, het is gewoon het onderwerp van het boek.
Vorm
• Het verhaal wordt verteld in de ik-vorm. ‘Ik had veel tijd om na te denken, te veel.’ (pagina 84).
• Er wordt geen spot in dit boek gebruikt.


Personen
• De hoofdpersoon is Emma Vrieseling. Zij is in het begin van het boek 15, later is zij 16 jaar. Ze woont bij haar vader en moeder. Ze heeft een halfbroer en een halfzus, die zijn al uit huis. Ze komen uit een eerder huwelijk van haar vader. Aan het eind van het boek heeft ze ook een nichtje.
• Emma vindt dat ze heel anders is dan haar ouders. In een opwelling vraagt ze of ze soms geadopteerd is. Dan blijkt dat haar vader niet haar biologische vader is. Dat vindt ze heel moeilijk om te accepteren. Ze wil weten wie dan wel haar échte vader is. Het lukt haar niet om haar biologische vader te vinden, maar aan het eind van het boek kan ze beter omgaan met het feit dat ze jarenlang heeft gedacht dat haar vader gewoon haar vader was. En dat dat niet zo is, maar weinig hoeft te veranderen aan hoe ze met hem omgaat.
• Ik zou niet graag Emma’s vader willen zijn. Hij heeft het er erg moeilijk mee, dat Emma hem niet meer ziet als haar vader. Ze weigert hem zelfs nog haar vader te noemen, ze spreekt hem gewoon bij zijn voornaam aan, alsof het een wildvreemde is voor haar. Dat lijkt me afschuwelijk.
• Emma reageerde heel boos, toen haar moeder haar vertelde dat ze een KID kind was en dat haar vader dus niet haar biologische vader was. Ik had, denk ik, niet echt boos gereageerd. Eerder verbaasd en geschrokken, maar niet woedend. Ze wil niks meer met haar vader te maken hebben, ik had wel een goed gesprek gewild.
Plaats en tijd
• Het boek speelt zich af in het heden. Wanneer precies is niet duidelijk. In ieder geval na het begin van de jaren ’90. Dat wordt duidelijk door het volgende:
‘‘Een tijd terug,’ zei hij, ‘was er in de Tweede Kamer een debat over een wetsvoorstel dat moet regelen dat de anonimiteit van donoren wordt opgeheven.’’ (pagina 116).


Dat debat was begin jaren ’90. Verder staan er ook nog dingen over moderne technische apparaten:
‘Ik stapte uit de rij. De kaartjesautomaat dan?’ (pagina 89).
• De vertelde tijd is ongeveer 3 maanden.
• Dit boek is chronologisch geschreven. Het begint gewoon in een dag uit het leven van Emma. En eindigt op een andere dag uit haar leven, 3 maanden later. Af en toe wordt er van tevoren gezegd wat er gaat worden beschreven in het hoofdstuk. Er staat een soort korte samenvatting. Verder in het hoofdstuk wordt het verhaal helemaal verteld, met de dialogen en gedachten erbij. Soms worden een of twee weken overgeslagen omdat er in die tijd niks interessants gebeurde. Dat maakt het boek minder langdradig en duidelijker, vind ik. Een chronologisch geschreven verhaal vind ik sowieso makkelijker te lezen, omdat het bij flashbacks en flashforwards vaak ingewikkeld is. Je moet dan zelf alle stukjes in de goede volgorde zetten.
• Waar het boek zich afspeelt is niet duidelijk. Er staat alleen dat het in Nederland is.
• Dit boek heeft een gesloten einde. De enige vraag die er nog over blijft is wie de biologische vader van Emma is, maar aan het eind van het boek vind ze dat zelf niet meer belangrijk.
Mening
• KID kind van Caja Cazemier gaat over de bijna zestienjarige Emma. Ze komt er achter dat ze is verwekt door kunstmatige inseminatie en dat haar vader niet haar biologische ouder is. Ze heeft daar veel problemen mee en weet zelf niet meer goed wie ze is, omdat ze niet weet wie de donor is. Uiteindelijk lukt het haar wel om een hechte band met haar familie te krijgen en leert ze haar situatie te accepteren.
Het is een makkelijk geschreven boek, met modern taalgebruik. Het onderwerp is boeiend en het is niet moeilijk om je te verplaatsen in de hoofdpersoon, omdat er veel herkenbare situaties inzitten. ‘’s Middags na school, om precies twintig over drie, maakte ik het uit met Ben. In plaats van een van de volzinnen die ik dagenlang had geoefend zei ik: ‘Ik maak het uit.’’ (pagina 5).
€10,99, Uitgeverij Van Holkema & Warendorf, Houten.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.