Kathy's dochter door Tim Krabbé

Beoordeling 6.7
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 4e klas vwo | 2423 woorden
  • 19 juni 2007
  • 7 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.7
  • 7 keer beoordeeld

Eerste uitgave
2002
Pagina's
271
Geschikt voor
bovenbouw havo/vwo
Punten
2 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Literaire thema's

Boekcover Kathy's dochter
Shadow
Kathy's dochter door Tim Krabbé
Shadow
Boekbeschrijving
Tim Krabbé, Kathy’s dochter, Groningen 2004 (eerste druk: 2002) (druk van dit boek, dat tot de Grote lijsters 2004 behoort, is niet in het boek weergegeven.)

Motivatie
Ik heb dit boek uitgekozen om te gaan lezen, omdat ik dit boek eerder dit schooljaar had besteld bij Lijsters. Nadat ik een kleine samenvatting van dit boek had gelezen, heb ik deze besteld. De inhoud vond ik wel leuk. Uiteindelijk ben ik het boek ook daadwerkelijk gaan lezen. Ook speelde mee dat het boek niet zo dik is.

Samenvatting
I. Iemand vertelt zijn gevoelens nadat hij het heeft uitgemaakt met zijn vriendin.

II. Tim Krabbé, 56 en de hoofdpersoon, krijgt een e-mail van Laura Westerdijk, wiens moeder, die net overleden is, een oude liefde van Tim was. Haar naam was Tineke, Teuntje, maar noemde zichzelf toen Kathy. Tim mailt terug en zo begint er een uitwisseling van e-mailtjes over en weer. Tim stuurt Laura stukken van een roman over Kathy, die hijzelf heeft geschreven.
Tijdens een ontmoeting, tussen Tim en Laura merkt Tim, ondanks 30 jaar leeftijdsverschil, dat hij op Laura begint te vallen. Laura gaat weg bij haar vriend Lex en komt soms bij Tim logeren. Uiteindelijk krijgen ze een relatie
III. -1962- Tim, 19 jaar, krijgt een baantje bij een fotowinkel. Daar ontmoet hij Kathy. Ze spreken af om uit te gaan. Uiteindelijk krijgen ze een relatie. Onder invloed van zijn tante besluit Tim om toch te gaan studeren. Op deze beslissing volgt een andere: Tim beseft dat hij niet meer van Kathy houdt, en dat hij het uit wil maken. En dat doet hij ook.
IV. -1999- Tim en Laura hebben een relatie van 201 dagen. Die relatie staat in het teken van uit elkaar gaan, doordat het leeftijdsverschil zo groot is. Laura wil kinderen, maar niet met Tim. De eerste keer dat ze het uitmaakt is ook na een kraambezoek.
Tim merkt dat hij Kathy niet meer goed voor de geest kan halen. Tim schrijft het laatste deel van zijn roman opnieuw en stuurt het naar Laura. Tim gaat met Laura naar het jongere zusje van Kathy, Louise. Die vertelt dingen die Tim niet wist.
Tim en Laura gaan apart op vakantie. Bij de terugkomst weten ze allebei dat het over is, Laura is verliefd geworden op een ander.
V. Tim’s fantasie over hoe het was gegaan als hij het niet had uitgemaakt met Kathy.

Eerste persoonlijke reactie
Ik ben door het boek niet aan het denken gezet. Het verhaal is een beetje nieuwsgierigmakend, niet herkenbaar, niet lastig en vreemd.


Uitgebreide persoonlijke reactie
Het onderwerp van dit boek is ‘liefde in herhaling’. Tim heeft in 1962 een relatie met Kathy, en heeft in 1999 een relatie met Kathy’s dochter.

Toen ik de titel zag, had ik gedacht dat de hoofdpersoon Kathy’s dochter zou zijn. Dat is dus niet zo, maar ze speelt wel een belangrijke rol.

Het onderwerp van dit boek is niet iets waar ik ooit over na heb gedacht. Ook tijdens en na het lezen van dit boek ben ik er niet over na gaan denken. Het is niet iets wat in mijn leven en omgeving voor komt.
Ik heb ook nog nooit een boek of een film gezien over dit onderwerp.

De gebeurtenissen hebben een vrij belangrijke rol. Maar de gedachten en gevoelens van Tim zijn belangrijker. Het boek is in de ik-perspectief geschreven, daardoor zijn de gedachten van de ik-figuur vaak beschreven.
De gebeurtenissen zijn de aanleiding tot die gedachten en gevoelens, daardoor zijn de gebeurtenissen ook enigszins belangrijk. Ook zijn de gebeurtenissen belangrijk doordat daardoor nieuwe relaties, gevoelens en andere gebeurtenissen voortvloeien.

De gebeurtenissen in het verhaal vind ik vooral verrassend. De grote lijnen van de volgende gebeurtenis zijn voorspelbaar, maar hoe het uitpakt is niet voorspelbaar. Daarom vind ik de gebeurtenissen verrassend.
Ook de reacties op de gebeurtenis en de gevolgen ervan vind ik verrassend, niet voorspelbaar.
Doordat de gebeurtenissen niet voorspelbaar uitpakken bleven de gebeurtenissen mij boeien.

Ik kon me niet goed inleven in de hoofdpersoon ook al zijn veel gedachten en gevoelens van hem beschreven. Waarschijnlijk komt het doordat hij te ver van mij weg staat. Ik vond de gebeurtenissen ook niet herkenbaar, het kan ook daardoor komen.
Op zich vond ik het niet erg dat ik me niet goed kon inleven.

Ik vond het wel begrijpelijk dat Tim een relatie met Laura wilde hebben. Laura lijkt op Kathy,
(Blz. 34 Tim en Laura hebben een ontmoetingsplek afgesproken. Ik keek naar haar. Even stond ze in hetzelfde profiel als Kathy op de foto bij Foto Linneman. ‘Je lijkt op haar,’zei ik. Ze had prachtige blauwe ogen, waarschijnlijk de ogen van Kathy die ik in mijn boek ook steeds zo mooi vond.) Laura heeft dezelfde leeftijd als Kathy toen Tim iets met Kathy kreeg. Tim had al eerder een relatie met een jongere vrouw. (Blz. 40 Ik zei dat ik toen achtenveertig was en Sonja zesentwintig (..))
Ik vond het niet begrijpelijk dat iemand in de twintig iets met een 56-jarige man wilde, maar toen ik haar reactie op het fragment van blz. 40 las, wist ik dat er iets zou komen.
(Blz. 40 Onzin, vond Laura; waarom zou een man van bijvoorbeeld zesenvijftig geen verhouding kunnen hebben met een vrouw van een jaar of dertig?)

Ik denk niet dat ik hetzelfde zou reageren als de personages op sommige situaties. Ik zou waarschijnlijk niet zoals Laura een e-mail sturen naar een oude liefde van mijn moeder, als die is overleden. Ik zou wel weer een e-mail terugsturen, zoals Tim deed, als iemand mij een e-mail zou sturen zoals Laura.
Ik zou niet als 28-jarige graag een relatie willen met iemand die twee keer zo oud is.

Ik vind niet dat de personages voorspelbaar reageren. Ik had wel sommige dingen verwacht, maar dan lopen ze nèt iets anders.

De opbouw van het verhaal vind ik niet lastig. Er zitten vijf delen in het verhaal. Het eerste deel is een proloog. Er wordt steeds in het begin van een deel goed aangegeven in welke tijd de volgende tekst zich afspeelt, dmv. titel (Blz. 7 1 oktober 1962) (Blz. 11 4 november 1999) of door de personages. Je weet dat Laura in 1999 is en Kathy in 1962.

In de stukken die zich later afspelen, zitten flashbacks en terugverwijzingen naar de tijd van Kathy en Tim. Als de tekst zich in de tijd van Kathy en Tim afspeelt, zitten er geen flashbacks in.
Ik vind dat de flashbacks en verwijzingen goed bij het onderwerp en de inhoud passen. Het gaat tenslotte over een liefde van vroeger.
Blz. 41 (II)
Een meisje half zo oud als ik, dat in rouw was, dat samenwoonde, samen met haar vriend een huis had gekocht – dat, als ik haar naar haar auto had gebracht, ging eten bij iemand die ze haar schoonmoeder noemde?
Kathy had altijd gezongen en gefloten, net als toen ik haar kende, maar de laatste maanden niet meer. Ze had toen ook niet meer kunnen lopen, op het laatst niet meer kunnen staan. Toen de pijn ondanks de pijnstillers en haar dapperheid ondraaglijk was geworden had Laura gezegd: ‘Voor ons hoef je niet te blijven leven.’Het was heel raar geweest, een dergelijk gesprek te voeren met je moeder die je nooit zou willen missen. De euthanasie werd geregeld; op een zondag zei Kathy dat het niet meer ging; dinsdag zou (…)

Blz. 49 (II)
De laatste maand van Kathy’s ziekte had Laura vrij genomen om zo veel mogelijk bij haar te kunnen zijn en nu, een paar dagen na Leiden, ging ze voor het eerst weer naar haar werk.

Ik vind de flashbacks en terugverwijzingen handig. Dan weet je waarom er dingen gebeuren en waarom de personen reageren. De flashbacks en terugverwijzingen voegen dingen toe aan het verhaal, en daardoor snap ik het verhaal ook beter. Ook kun je je daardoor beter inleven in de personen en hun gevoelens, maar ondanks dit lukte mij dat niet goed.

De gebeurtenissen zie je door de ogen van één personage, de hoofdpersoon Tim Krabbé.
Ik vind het goed dat de gebeurtenissen door de ogen van één personage zijn beschreven. Het boek gaat ook vooral om de gevoelens en gedachten van die ene persoon. Verder vond ik het niet vervelend dat je niet wist wat andere denken en voelen. Uiteindelijk kom je er soms achter. Soms ook niet, maar dan zijn die gevoelens niet belangrijk

Blz. 42 (II)
Ik moest bellen en naar de wc, en ging de Holiday Inn weer in. De leegte daarvan nu! Ober, congresgangers, hotelgasten; wezens van andere planeet. Wat een leuke vrouw, die Laura. Ik zou haar nooit krijgen, maar de vreugde te weten dat er zoiets leuks bestond als zij, iets dat een voortzetting was van Kathy, was genoeg.

Blz. 136 (III)
Kathy zat op m’n schoot en ik dacht: een experiment, kijken of ik dat kan. Kijken of ik dat gruwelijke volbrengen kan zonder de rest van mijn leven vals uit mijn ogen te moeten kijken

Het boek begon me te boeien vanaf de eerste brief die Laura naar Tim stuurde (blz. 11 (II)).
Ik vroeg me af wat er dan allemaal vroeger had afgespeeld en wat de relatie tussen iedereen was. Ik vind het wel fijn als ik bijna meteen in het begin word geboeid. Dan heb ik zin om het boek te lezen. Als ik niet meteen in het begin word geboeid, dan leg ik het boek weg.

Het verhaal is spannend gemaakt door informatie achter te houden. Pas aan het einde van het boek kom je erachter waarom Tim het precies met Kathy heeft uitgemaakt. De andere manipulatietechniek, die is gebruikt om spanning in dit boek op te wekken, is het overschakelen naar een andere verhaallijn. Je hebt de verhaallijn in 1999 en die in 1962.

Er zitten vrij veel directe dialogen in de tekst. Soms zijn de dialogen niet compleet uitgeschreven, maar alleen de belangrijkste stukjes worden geciteerd. Ik vind het aantal dialogen in het boek fijn. Het is ook fijn dat niet álle dialogen zijn uitgeschreven, daardoor zou namelijk het boek voornamelijk uit dialogen bestaan.
Blz. 40 (II)
‘Wat zou je moeder ervan zeggen als ze ons zo zag zitten?’
‘Ik denk dat ze wel wist dat ik zoiets van plan was.’

Blz. 136 ( III)
Ze zei: ‘Je had me zoveel te vertellen.’
‘Ja,’zei ik, ik wilde alles met haar bespreken en zij ging op de grond zitten, tegen mijn knieën. Maar het was alsof er een domper over mijn mond lag.
‘Verdomme,’zei ik, ‘Ik wil je gezicht kunnen zien als ik met je praat.’Zij ging anders zitten, haar lieve gezicht naar mij toe gedraaid. Het hielp niet, maar ik ging verder. Nee. Ik stopte. Het ging niet. ‘Ik kan niet praten,’zei ik, ‘alles is ook zo nieuw.’
‘Hindert niet je moet er ook nog aan wennen.’
‘Ja, maar het moet ook (…)

Blz. 79 (II)
‘Wanneer wist je dat dit zou gebeuren?’vroeg ik.
‘Toen ik je zag in Leiden. En jij?’
‘Toen ik je eerste mailtje kreeg.’
‘Ondeugd.’
‘Hoe moet dit verder?’
‘Genieten, niet over praten.’

Er zitten ook indirecte dialogen in het boek.
Blz. 39 (II)
Ze zat op een kookcursus vertelde ze, en het gesprek kwam op eten, drinken, gezelligheid, begon weg te gaan van haar moeder. Ik vroeg of ze wel van alcohol hield en ja, soms dronk ze graag een paar glaasjes.

De e-mailtjes zijn eigenlijk ook een dialoog. Het antwoordend mailtje staat vaak meteen na het eerste mailtje, of anders er dicht in de buurt. Dat is erg fijn, want zo ben je niet vergeten wat er precies in het eerste mailtje stond, waarop het andere mailtje slaat.
Blz. 44 (II)
Lieve Laura,
Het was een heel bijzondere middag. Als ik zelf had mogen bedenken wat voor een vrouw ik daar zou ontmoeten, dan zou ik jou nog niet hebben durven bedenken.

Ha Tim,
Ik vond het ook een bijzondere middag. Het komt steeds terug in mijn gedachten.
We moeten zoiets maar vlug weer doen.

In het boek worden dingen en personen niet uitgebreid beschreven. Dat vind ik minder aan het boek. Ik vind het fijn als er een wat langere beschrijving is. Bij een langere beschrijving kan ik het me beter voorstellen. In het boek kan je uiteindelijk toch een beeld vormen.
Blz. 86 (III)
Het leuke meisje heette Kathy, ze was niet blond maar licht kastanjebruin, aan de rode kant. Ze had prachtige ogen en grote borsten. Een leuk geheel, dat meisje. Ze had iets teers en sterks tegelijk over zich.

Het taalgebruik in het boek vind ik makkelijk. Er zitten geen moeilijke woorden in en het leest vlot door.
Wat mij is opgevallen is dat er in vrij veel zinnen veel komma’s worden gebruikt. Dat is helemaal niet erg. Door die komma’s begrijp ik de zin sneller. Daardoor vind ik komma’s, vooral in langere zinnen, fijn.
De lengte van de zinnen zijn afwisselend gebruikt. Dat vind ik makkelijk om te lezen. Daardoor wordt het niet te langdradig en is het afwisselend.
Blz. 176 (VI)
Laura gaf me een kleine bruine steen, met een paar simpele kerfjes erin, waardoor het een kikker was. ‘Een moeraskikker. Die is voor jou. Dat dacht ik gisteren meteen, toen ik hem zag.’

Blz. 53 (II)
Het gesprek stokte een paar keer. Lex werd niet genoemd. Als hij meelas zou ze dat nu gezegd hebben; hij deed het dus niet. Die stem van haar, die lag, die mooie ogen, hoe zou het zijn om dat iedere dag naast je hebben alsof het zo hoorde?
Het was duidelijk dat we elkaar niet machteloos van verliefdheid in de armen zouden vallen. Maar ik had met me zó sterk voorgesteld dat ik, met de moed der verlegenen, na een tijdje toch mijn hang in haar nek legde.

Secundaire literatuur
Tim Krabbé is de schrijver van dit boek. De hoofdpersoon heet ook zo, maar het is geen autobiografie. Je zou dat kunnen denken bv. doordat Tim Krabbé een zoontje Esra heeft, en de hoofdpersoon ook.

Tim Krabbé is geboren op 13 april 1943 in Amsterdam, waar hij nog steeds woont. In 1960 deed hij eindexamen HBS-B en sinds 1967 schrijft hij fulltime.
Hij heeft tot nu toe in totaal 15 boeken, 3 schaakboeken, 2 bloemlezingen, 2 scenario’s (voor verfilmingen van zijn eigen boeken) en talloze artikelen geschreven.
Er zijn 6 verfilmingen van 4 boeken van hem gemaakt. Waaronder 'Spoorloos' (naar Het Gouden Ei) waar ik zelf het scenario voor schreef, won het Gouden Kalf 1988 voor de beste Nederlandse film.
Hij heeft ook een aantal prijzen ontvangen voor het schrijven van boeken, waaronder ‘De Diepzeeprijs’ in 1993 voor ‘Het Gouden Ei’.
(Bron: internet:

- http://www.xs4all.nl/~timkr/tim.html
- http://huiswerk.scholieren.com/uittreksels/verslag.php?verslagid=9847)

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Kathy's dochter door Tim Krabbé"