Ik heb jou toch door Tom Bezemer

Beoordeling 9.4
Foto van Marieke
  • Boekverslag door Marieke
  • Klas onbekend | 1486 woorden
  • 25 maart 2016
  • 2 keer beoordeeld
  • Cijfer 9.4
  • 2 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
2003
Pagina's
103
Geschikt voor
bovenbouw vmbo/havo/vwo
Oorspronkelijke taal
Nederlands

Boekcover Ik heb jou toch
Shadow
Ik heb jou toch door Tom Bezemer
Shadow
ADVERTENTIE
De Galaxy Chromebook maakt je (school)leven makkelijker!

Met de Galaxy Chromebook Go kun je de hele dag huiswerk maken, series bingen en online shoppen zonder dat 'ie leeg raakt. Ook kan deze laptop wel tegen een stootje. Dus geen paniek als jij je drinken omstoot, want deze laptop heeft een morsbestendig toetsenbord!

Ontdek de Chromebook!

Verwerkingsopdracht: verander het slot   klas 2  cluster 2









1.       Zakelijke gegevens:





Titel              : Ik heb jou toch



Schrijver       : Tom Bezemer



Uitgeverij      : Leopold



Aantal blz.    : 5 t/m 101, dus 96 blz. (voor mijn doen weinig.)





2.       Waarom heb je dit boek gekozen?

         
Ik heb dit boek gekozen omdat ik eigenlijk onderhand moest beginnen met lezen. Achteraf vond ik het niet zo’n geweldig boek, ik heb betere gelezen over dit onderwerp (pesten). Maar ja, ik heb het maar gekozen omdat ik niet genoeg tijd had (bieb was laatste week van de kerstvakantie gesloten…).





3.       Samenvatting in eigen woorden (dus niet van internet! It’s Learning controleert je boekverslag!):





Om een samenvatting te maken maak je gebruik van het volgende 5- stappen schema. Per stap gebruik je ongeveer 40 woorden (200 in totaal).

 




  1. beginsituatie

  2. ontstaan van het probleem

  3. verslechtering van de situatie

  4. verbetering (of verslechtering) van de situatie

  5. einde van het verhaal





Marco is een brugger en heeft het nogal moeilijk. Zijn ouders zijn gescheiden, en zijn vader is nogal… ‘wispelturig qua vrouwen’ noemen. Zijn moeder maakt schoon bij Jeroen, een klasgenoot van Marco. Daar begint het verhaal mee.

Marco wordt gepest om zijn goede cijfers, omdat zijn moeder schoonmaakster is bij Jeroen en wordt buitengesloten. Wouter zit onder de plak bij Jeroen, maar hij is wel groot en sterk (je zou ‘m kunnen vergelijken met Kwast in Harry Potter).

Jeroen heeft een zwembad thuis, waar de jongens vaak gaan zwemmen na school, maar Marco wordt nooit gevraagd. De vriend van Marco, Victor mag wel mee, hij gaat onder druk van Jeroen (dat blijkt later) meedoen met pesten.



Op een gegeven moment komt er een schrijver, Tim van Zoelen, bij de  Nederlands les zijn nieuwe boek promoten. Hij heeft pas een klein stukje, en moet nog een einde. Dat wordt de opdracht; schrijf een einde voor T.v.Z’s boek.

Op die dag vind Marco een briefje met een telefoonnummer, en hij belt het, waarna hij een zekere Jolanda aan de telefoon krijgt. Hij denkt dat het een list is, maar al snel blijkt dat het toch wel echt een zekere Jolanda is. Hij legt al zijn gevoelens bij haar neer, en krijgt dankzij haar inspiratie voor het einde van het boek, en wint de wedstrijd.





Dit is het boek in grote lijnen. Korter kreeg ik niet voor elkaar, en er mist eigenlijk nog een groot gedeelte.







4.       Vertel in 5 zinnen hoe het boek eindigt:

          Hij gaat in een driftbui naar de tuin (moestuintje met zijn vader) en kijkt over het water, want het is net achter de dijk. Hij ziet Victor(inmiddels weer zijn vriend) en hij zegt dat alles weer helemaal goed is. Dan komt zijn moeder en zegt dat ze ongerust was. Ze heeft met de moeder van Jeroen gepraat, en heeft het poetsbaantje weer terug. Dan zegt ze dat ze zijn zusje op moeten halen.







5.       Wat vind je van dit slot?



(gebruik 3 beoordelingswoorden met argumenten)     

     Ik vind het niet echt geweldig, het is niet zo dat ik had: oeh, ik moet dat boek echt uitlezen. Dat vond ik wel jammer…L. Het is wel heel realistisch, want pesten gebeurt elke dag op iedere school. Het leidt tegenwoordig zelfs tot zelfmoord, dus het is een serieus probleem. Verder vond ik het niet zo goed geschreven, ik ben wel wat beters gewend. Ik vond het nogal saai…

 





6.       Schrijf nu zelf een ander einde aan het verhaal.



          (1x A-4, lettertype Arial, lettergrootte 12) Zie pagina 3!









7.       Waarom heb je voor dit einde gekozen?



Omdat dit meer drang geeft om verder te lezen, en omdat dit niet zo slap is, zoals het einde van het boek. (Al vond ik dit wel moeilijk, ik had totaal geen inspiratie!).











Laat je opdracht eerst aan iemand anders lezen, voordat je hem inlevert.



































Hoofdstuk 16





Hij was vlak bij huis. Zou hij doorfietsen? Mama was er toch niet. Toen zag hij Jeroen staan. Hij grijnsde. Zijn bloed begon te koken, een rode waas trok voor zijn ogen. ‘Oké Marco, trek je niks aan van die loser. Kom op. Negeer hem!’ dacht hij bij zichzelf. Marco keek nog een keer. Hij stond er nog. De rotzak. Het heilige boontje. Hij hoort het hem nog zeggen bij de mentrix. Hij was begonnen, het was allemaal Marco’s schuld. Maar de mentrix geloofde Jeroen niet, ze geloofde Marco. De rode waas trok langzaam weg. Hij draaide zijn fiets om, en fietste terug, weg hier, naar de tuin.

Toen Marco bij de tuin was, zag hij zijn vaders auto niet. Logisch, dacht hij bij zichzelf. Hij moet naar zijn werk, en dan naar zijn a-tje. Hij begon in zichzelf te lachen. Papa, met z’n a-tjes. Sandra, Lisa. Hij liep door de tuin. Alles staat in bloei.

Hij voelde in zijn jaszak. De 4 voor geschiedenis. Hij hoorde zijn geschiedenisleraar het nog zeggen; ‘dat ben ik niet van jou gewend, jongeman. Maar ik heb gehoord dat je tegenwoordig een goede vechtersbaas bent.’. Akelige vent. Als je een onvoldoende haalde, had ‘ie altijd wel een aanmerking op je. Hij voelde verder, en vond het briefje met het telefoonnummer van Jolanda. Hij dacht terug aan het eerste gesprek. Hij had zijn nummer voor de opdracht van Tim van Zoelen op een briefje geschreven. S.O.S. Marco 223345. Die middag belde ze. Jolanda. Of ze Marco kon spreken. Zijn moeder was er nog niet achter gekomen, ze dacht dat Jolanda iemand van school was. Maar dat was ze niet. Waar ze hem mee kon helpen, had ze gevraagd, en toen had hij geantwoord; met wiskunde. Daar had ze geen verstand van, en toen hadden ze even gelachen. Daarna hadden ze eigenlijk alleen over de opdracht gepraat. Eigenlijk had zij ervoor gezorgd dat hij die prijs gewonnen had. Elke keer had ze geluisterd naar wat hij al had, hoe hij dat bedacht had.



Inmiddels was hij op het schuurtje geklommen, en keek hij over de dijk heen. Daar stond Victor. Hij keek nogal angstig, alsof Marco hem elk moment aan kon vallen. Ergens in zijn achterhoofd speelde Marco met die gedachte. Maar ja, hij was de hele basisschool voor hem opgekomen. Daarom deed hij het niet. Hij liep naar Victor. ‘Sorry, ik…wilde je niet…laat maar’ stotterde Victor. Marco glimlachte naar Victor. Die keek met grote ogen naar Marco. Toen schraapte hij al zijn moed bij elkaar en zei: ‘Ze bedreigden me. Weet je nog, die keer dat ik je wiskundeschrift vroeg? Dat zagen ze, en zeiden dat als ik me niet bij hun aan zou sluiten, ze me zouden verlinken. Ik moest ze wel gehoorzamen! Ik wilde dat echt niet! Vergeef me, Marco’. Nu glimlachte Marco. ‘Goed dan, maar op één voorwaarde…’. Victors ogen werden groot. ‘Dat we  voor altijd vrienden zijn!’ zei Marco. Victors gezicht ontspande, en vormde toen een grote grijns. ‘Jezus man, ik dacht dat je me in elkaar ging slaan!’. ‘Vrienden voor altijd!’ riep Victor. ‘Echt wel’ riep Marco.



‘Marco, Marco, MARCO!’ riep zijn moeder. Marco schrok. Shit, zijn moeder! Die was hij helemaal vergeten. Hij keek snel op zijn horloge. 3 uur! Hij moest natuurlijk mee zijn zusje ophalen! Door al dat gedoe met Jeroen en Victor was hij de tijd vergeten. ‘Marco! Ben je hier? Waar zit je toch?’ hoorde hij zijn moeder roepen. ‘Ik ben hier!’ riep hij. Zijn moeder kwam aanlopen. Haar gezicht stond bezorgd. ‘Jeetje, ik was hartstikke bezorgd! Je moet voortaan gewoon even een briefje neerleggen, of een smsje sturen’. ‘Sorry, het spijt me..’ stamelde Marco. Zijn moeder was inmiddels bij hem. ‘Ik heb met de moeder van Jeroen gepraat. Ik heb mijn poetsbaantje terug, en Jeroen gaat naar een andere school, in elk geval een andere klas’. Tof, dacht Marco. ‘Maar nu gaan we eerst je zusje ophalen, die staat op ons te wachten’.


REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Ik heb jou toch door Tom Bezemer"

Ook geschreven door Marieke