1. Ik heb dit boek in de eerste instantie gekozen omdat het niet al te dik was en omdat de titel mij aansprak. Toen ik de titel zag dacht ik eerst aan een huis met al zijn geheimen, Vooral dat idee, van mysterie sprak mij wel aan. Ik had verwacht dat het verhaal meer om het huis zou draaien. Het boek is wel anders dan ik verwacht had, ik bijvoorbeeld niet verwacht dat het zo’n gewelddadig boek zou zijn. 2. Het verhaal gaat over een soldaat in de tweede wereld oorlog, hij vecht al meer dan 4 jaar mee en dat is te merken aan zijn gedrag en emoties. Hij is de enige Nederlander in het leger en verstaat de helft van de opdrachten die hem gegeven worden niet. Op een dag praat hij met een Spanjaard, die hij Yesero noemt. Als hij op een dag weer rondloopt wordt er op hem geschoten, hij wordt niet geraakt maar hij schiet alle Duitsers dood die uit het huis kwamen van waaruit hij beschoten is. Wanneer hij door loopt komt hij is een klein dorpje, daar komt hij de generaal tegen. Die duwt hem het dorpje in met de woorden ‘boobytrap’. De soldaat begrijp er niets van en loopt een huis binnen. Het is er warm en de soldaat voelt zich in een keer veilig en in een opwelling besluit hij te blijven, hij loopt het hele huis door en ziet dat er niemand is, hij trek zijn kleren uit en neemt een warm bad. Hij valt later in slaap en word weer wakker van een bel, hij denkt dat het de generaal is en doet open. Het blijkt een Duitse generaal te zijn die vraagt om een verblijfplaats. De soldaat besluit dat dat het beste is wat hij kan doen en zegt dat het goed is zolang ze hem maar niet storen. De soldaat neemt een heel gedeelte voor zichzelf maar in een kamer kan hij niet komen. Op een dag kan hij zijn nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en als iedereen weg is neemt hij een ladder en klimt omhoog, op dat moment komt de rechtmatige eigenaar van het huis eraan. De soldaat is bang voor zijn veiligheid en schiet de man dood, dan blijkt ook de vrouw van de eigenaar in het huis te zijn. Hij wurgt haar en dan ziet hij dat de deur van het kamertje dat hij nooit open kon krijgen open staat. Hij gaat naar binnen en ziet een oude man en allemaal aquaria met vissen. De man doet alsof hij stokdoof is en heeft alleen maar aandacht voor zijn vissen. Dan beginnen de bommengevechten, en de Duitsers zijn allemaal dood, op de kolonel na. Hij begint een verhaal over ontsnappen, maar de soldaat trek snel zijn eigen kleding weer aan en sluit hem op in kelder. Hij gaat naar de oude man en zegt tegen hem dat hij nooit meer ‘heil hitler’ mag zeggen. Deze begrijpt het niet en daarom schrijft de soldaat maar op een papier ‘Duitsland kapot. Nu komen de Sovjets. Nooit meer Heil Hitler zeggen. Denk eraan, anders maken de Russen je dood en vreten je vissen op’.Dan gaat hij weer naar het punt waar hij zijn eigen generaal voor het laast gezien heeft en daar is iedereen. Hij neemt iedereen mee naar het huis, en die maken er een dikke rotzooi van. Na een tijdje kan de soldaat dit niet meer aanzien en gaat buiten zitten totdat alles stil is. De volgende ochtend begint hij de oude man te zoeken, maar zijn medesoldaten hebben het opgehangen voor het huis met het papier op zijn buik gespeld. Als iedereen uit het huis is neemt hij een granaat en blaast het huis op, dan ligt het huis erbij zoals het echt is: een paar brokken steen, die eigenlijk helemaal niet beschermen.

3. Ik vond het boek aan het begin een beetje een vreemd, ik snapte niet waar het over ging, maar toen ik begon door te lezen vond ik het leuk worden en las ik aan een stuk door. Sommige gedeeltes snapte ik niet dat een mens zo onmenselijk kan zijn. Zolas toen hij de eigenaars gewoon vermoorde uit egoïsme. Ik herken er niet veel van mijzelf in, en kon mij ook niet goed in de hoofdpersoon verplaatsen. Ik vond het ook goed om te lezen dat alles heel eerlijk is verteld, dat alles gewoon wordt verteld. 4. Gevoel: schrik: Wanneer de rechtmatige eigenaar opeens voor de soldaat staat. ( blz: 44) Gevoel: verontwaardigd: Wanneer de partisanen in het huis alles vernielen. ( blz: 70) Gevoel: verbazing: Wanneer de soldaat de oude man niet dood maakt maar gewoon laat blijven ( blz: vanaf 55) b. Belangrijkste zin: Er vielen steeds meer bommen, ik hoorde ook mitrailleurs, maar uit het raam kon ik niet bijzonders opmerken. Dit is de belangrijkste zin, want de soldaat voelt zich veilig in het huis, tenminste dat wil hij. Maar eigenlijk is er gevaar overal om hem heen, maar hij wil het gewoon niet zien. Belangrijkste woord is: Oorlog : Het verhaal draait om de oorlog. 5. Gedrag van de hoofdpersoon: In de oorlog heeft hij al veel meegemaakt en kijkt ook niet snel meer ergens van op. Daardoor komt hij ook heel gevoelloos over. Hij denkt eigenlijk alleen nog maar aan zichzelf. Daarom schiet hij ook zomaar mensen dood die onschuldig zijn. b. De titel slaat in de eerste instantie op het huis, als de soldaat er binnenkomt is het behouden, er staat warme soep en de soldaat kan een lekker warm bad nemen. De soldaat komt uit een oorlog was geen enkele dag zeker van zijn leven, maar dit huis was er, het was behouden, hij zou er blijven. Ook slaat het op hemzelf. Ondanks de oorlog leeft hij nog, hij heeft voor zijn gevoel een thuis gevonden. Dan als hij het huis opblaast ziet hij dat het een heel ander huis is dan hij dacht, het huis heeft niets speciaals, het is gewoon een huis, net als hij is, maar hij is er nog steeds. Hij is behouden en begint een nieuw leven. Het verhaal is chronologisch verteld, er is niet een grote spanningsboog te noemen. Het verhaal is verteld vanuit de ikpersoon, de soldaat. Het speelt zich af aan het oostfront. Dat is heel belangrijk voor het verhaal, want in die buurt waren er niet veel dingen nog behouden, dus wat hij vindt is eigenlijk heel bijzonder. De motieven zijn angst en eenzaamheid. Het staat eigenlijk met elkaar in verband, de soldaat is bang om alleen te zijn, waarschijnlijk laat hij daarom de Duitsers binnen en neemt hij een kat. Het thema is hier de oorlog. c. De oorlog is verteld door middel van de soldaat die helemaal niets achterhoud. Overal merk ja aan dat het oorlog is, aan de grote hoeveelheid voedsel in de kelder, en telkens weer terugkerende bommen. Ook de aan de verscheidenheid van nationaliteiten in het leger is het te merken. Het leger is een soort bij elkaar geraapt stelletje.

6. VERWERKINGSOPDRACHT 7. SLOTEVALUATIE
a. Wat me bij het lezen van dit boek het meeste is opgevallen is dat er ook heel heftige gebeurtenissen is voorkomen. Zoals het doodschieten van de Duisters
b. Wat me bij de verwerking van het boek het meest zal bijblijven is dat het boek mij telkens duidelijker werd en dat ik absoluut niet tegen egoïstische mensen kan. c. Ik vond het verwarrend dat hij telkens weer ergens anders was, ( dat was in het begin zo) dan liep hij weer door een veld en dan opeens weer langs een sloot. d. Wat ik van dit boek geleerd heb, is dat de oorlog een mens heel erg kan veranderen. Ik had daar tot nu toen nog helemaal gaan idee van, maar door dit boek is me dat een heel stuk duidelijker geworden. EIGEN MENING Ik vond het een prettig boek om te lezen, het is niet te moeilijk geschreven en heel direct, dat vind ik erg prettig. Ik vond de hoofdpersoon wel raar, maar dat zal wel komen door de effecten uit de oorlog.