De wegen der verbeelding door Hella S. Haasse

Beoordeling 7
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 4e klas vwo | 2071 woorden
  • 22 augustus 2006
  • 9 keer beoordeeld
  • Cijfer 7
  • 9 keer beoordeeld

Eerste uitgave
1983
Pagina's
143
Geschikt voor
bovenbouw havo/vwo
Punten
2 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Literaire thema's

Boekcover De wegen der verbeelding
Shadow
De wegen der verbeelding door Hella S. Haasse
Shadow
ADVERTENTIE
Studententijd zomerspecial

Heb jij de Zomerspecial van Studententijd de podcast al geluisterd? Joes, Steie, Dienke en Pleun nemen je mee in hun zomer vol festivals, vakanties en liefde. En kijken ook alvast vooruit naar de introductietijd van het nieuwe collegejaar. Luister lekker mee vanaf je strandbedje, de camping of onderweg. 

Luister nu!
Titelbeschrijving
Titel: De wegen de verbeelding
Schrijver: Peter Schaap
Plaatsnaam: Amsterdam
Jaar van verschijning: 1983
Gelezen: Zevende druk 1993

Motivatie van mijn boekkeuze
Mijn Nederlands leraar vertelde dat we weer een leesverslag moesten gaan maken. Ik ging dus zo snel mogelijk naar de bibliotheek om een geschikt boek uit te zoeken. Samen met mijn vader had ik een hele tijd gezocht onder de afdeling romans. Maar omdat we niet eenvoudig een boek konden vinden dat aan alle eisen voldeed, ging mijn vader aan iemand achter de balie vragen welke schrijvers geschikt zouden zijn. Net op hetzelfde moment vond ik dit boek. Mijn vader en ik zochten nog wat meer boeken met de getipte schrijvers en namen enkele boeken van hen ook mee naar huis, zodat ik eventueel nog kon veranderen van boek. Dit was echter niet nodig, want ik vond het boek gewoon goed.

Korte samenvatting van de inhoud
Klaas is een schrijver voor het blad Enigma, een cultureel tijdschrift. Als hij op een dag ‘morgenliederen voor Eva’ ontdekt, geschreven door B. Mork, vindt hij deze gedichten prachtig. Hij merkt dat hij te maken heeft met een groot, maar onbekend dichter. Hij probeert uit te vogelen waar Mork woont. Maar hij komt erachter dat Mork al dood is en dat zijn huishoudster nog in zijn huis woont: ene Jardinet. Na flink aan te dringen en regelmatig terug te komen geeft zij met tegenzin nog meer gedichten. Maar daarna wil zij hélemaal niets meer met hem te maken hebben.

Dan gaat het wat minder met het tijdschrift Enigma en Klaas moet van zijn baas een ‘whodunit’ schrijven. Hij wil dit eigenlijk niet, maar als zijn baas hem dan heeft kunnen verleiden met een vakantie in een lux huis in Zuid-Frankrijk. Klaas en zijn vrouw Maja accepteren het aanbod.
Ze rijden met hun autootje naar Frankrijk, maar hebben dan autopech. Klaas blijft achter bij de auto, maar Maja en hun drie kinderen liften mee met een Nederlandse vrachtwagenchauffeur, Joop genaamd. Terwijl de kinderen achter in de cabine slapen verteld Joop allerlei verhalen aan Maja die hij en zijn vrienden als vrachtwagenchauffeur hebben meegemaakt.
Eenmaal bij het luxe huis aangekomen krijgen Maja en de kinderen een rondleiding door mevrouw Secondi. Zij en haar man wonen hier en onderhouden het huis zolang mevrouw Zavadowsky op reis is. Deze mevrouw Zavadowsky is een Russische tsarina en zou op zakenreis zijn, volgens mevrouw Secondi.
De kinderen hebben het erg naar hun zin, maar als ze een keer bij een tuinhuisje in de tuin van het luxe huis komen, wordt meneer secondi enorm boos en jaagt de kinderen weg. Wat later vinden de kinderen een jong katje in de tuin en willen ermee spelen. Nijn, de kleinste van de drie, probeert het katje als een baby’tje te behandelen en stopt het onder andere in een poppenwagen.
Na een paar dagen komt Klaas aan bij het luxe huis. Maja is zeer blij dat hij er is, want ze had zich stierlijk verveeld. Klaas moet wel gaan werken aan zijn “whodunit” en hij tracht dit verhaal te schrijven. Maar na een tijdje geeft hij het op. Maja probeert ook haar tijd te doden, want Klaas is met allerlei andere dingen bezig. Maja schrijft de verhalen die ze van Joop heeft gehoord op. Klaas filosofeert tussen ook nog eens tussen dit door. Hij probeert namelijk te ontrafelen hoe het nou met Mork zat. Na een tijdje vertelt hij aan Maja, die dacht dat hij verliefd was op iemand anders, wat zijn grote liefde nu daadwerkelijk is: namelijk de gedichten van Mork. Maja is zeer blij te horen dat Klaas niemand anders heeft gevonden, als ze de gedichten leest vindt ook zij ze zeer mooi, maar ze geeft ook haar idee van hoe het leven van Mork eruit gezien zou hebben, waardoor Klaas weer helemaal in de war is.
Plotseling horen ze een geweerschot en komen de kinderen haastig aanrennen, met meneer Secondi achter hen aan. De jongens zeggen dat Nijn weer bij het tuinhuisje was geweest. Nijn legt uit dat het poesje daar was en dat ze die ging halen.

Maja en Klaas besluiten te vertrekken, want een gek als meneer Secondi willen ze niet langer in de buurt hebben. Ze reizen richting huis, maar bezoeken hier en daar nog wat attracties. Klaas komt terwijl ze in een museum rondlopen met een verhaal dat er laatst mensen waren waarvan men had ontdekt dat de doktor die hun moeder zou verzorgen al drie jaar dood was. Het bleek dat die mensen het lijk van hun moeder in een kamer hadden verstopt en ze leefde van haar uitkering.
Dan komen ze in dat museum aan bij een mummie. Vervolgens begint Nijn allemaal te krijsen: “poesje, Mevrouw.” Maja en Klaas komen tot de conclusie dat mevrouw Zavadowsky waarschijnlijk al lang dood in het tuinhuisje ligt.
Eenmaal thuis gekomen vindt klaas een brief van mevrouw Jardinet. Het blijkt dat zij de gedichten heeft geschreven, want zij was getrouwd geweest met Mork. Daarom stond de naam Mork onder de gedichten. Zij legde uit dat ze een soort van gespleten persoonlijkheid had, want ze voelde zich soms weer Mork, dan weer Jardinet en dan weer hun vriend. Ze wisselt tijdens de gedichten tussen deze drie persoonlijkheden. Klaas komt tot de conclusie dat al zijn gefilosofeer heeft geleidt tot niks, weer alles blijkt alles niet te kloppen.

Eerste persoonlijke reactie
Het boek was zeer boeiend, want elke keer werd er weer overgesprongen naar een andere verhaallijn, waardoor je wou weten wat er verder zou gebeuren, maar dan moest je weer wachten. Het was dus ook zeer spannend, om diezelfde reden. Het boek was ook ingewikkeld er waren zoveel verhaallijnen en je sprong in een razend tempo van de ene weer op de ander. In het begin leek het boek dan ook zeer onsamenhangend, maar later viel alles op zijn plaats. Het boek was ook diepzinnig, er werd gefilosofeerd en af en toe snapte je er niet veel meer van, zo moeilijk was het dan, maar uiteindelijk begreep je dan toch wat er gebeurd was. Af en toe waren de conclusies waar men dan op kwam dan ook schokkend, zeker toen duidelijk werd wat er met Zavadowsky waarschijnlijk was gebeurd. Maar al met al vond ik het een mooi boek, want alles leek onduidelijk, tot op het eind, waar alle puzzelstukjes in elkaar vielen en er een mooi eindresultaat overbleef.

Open plekken
Er komen verschillende open plekken in het boek voor. Er zijn een paar belangrijke:
- Hoe zit het met de gedichten van Mork. Klaas probeert gedurende het hele boek erachter te komen hoe Mork tot zulke prachtige gedichten komt, uiteindelijk blijkt zelfs dat hij ze niet eens heeft geschreven.
- Waar is mevrouw Zavadowsky. De Russische tsarina zou op vakantie zijn, maar erg precies hierover zijn de secondi’s niet. Uiteindelijk komen Maja en Klaas tot de conclusie dat ze waarschijnlijk dood is.
- Waarom mogen de kinderen niet in het tuinhuisje komen? Telkens als de kinderen in de buurt van dit huisje komen worden ze weggejaagd door meneer Secondi. Het blijkt uiteindelijk dus dat daar mevrouw Zavadowsky ligt.

Personages
Klaas: werkt voor het blad Enigma. Hij vindt zijn vrouw en kinderen zeer belangrijk, maar vindt de gedichten van Mork nog belangrijker. Zijn vijand is mevrouw Jardinet, maar als blijkt dat dit de schrijver is van de gedichten, zou je dus kunnen zeggen dat het tevens een helper is. Zijn vrouw is ook een helper, samen helpen ze elkaar als ze met problemen zitten. De Secondi’s zijn ook vijanden ze doen allemaal zeer raadselachtig en werken zijn kinderen tegen.
Maja: werkte ooit voor een krant, maar is daar mee gestopt om voor de kinderen te kunnen zorgen. Haar kinderen zijn haar passie, hoewel ze het leuk vindt om te schrijven. Haar vriend zijn haar man en haar kinderen. Deze zijn tevens haar vijanden. De kinderen omdat deze zich regelmatig niet aan de regels houden, haar man omdat die een tijd lang iets verborgen houdt. Joop is een vriend van haar, want hij vertelt haar spannende verhalen die ze later gebruikt. De secondi’s zijn vijanden, heel de tijd wordt ze in de gaten gehouden door deze twee.
De kinderen: Nijn, Rutger en Koos zijn de kinderen van Klaas en Maja. Ze willen in de tuin spelen van de Secondi’s maar dat mag bij het tuinhuisje niet.
De secondi’s: meneer en mevrouw Secondi wonen in een groot landhuis vol met antieke spullen. Ze werken voor ene Zavadowsky. Ze letten constant op hun gasten en daardoor krijgen alle gasten een hekel aan ze.
Boukje Jardinet Mork: zij is de schrijver van de gedichten die klaas ontdekte. Eerst wou ze niet vertellen en is daarom dus een tegenstander en helper van Klaas
Bernard Mork: Klaas denkt heel lang dat dit de schrijver is van de gedichten, maar later blijkt dat dit niet is, het is dus een tegenstander.
Joop: dit is een vrachtwagenchauffeur. Hij is een helper want hij rijdt Maja en de kinderen naar hun bestemming, tevens helpt hij Maja aan wat verhalen.

Fabel en sujet
De fabel en sujet vallen in het begin niet samen, later wel.
Fabel: Klaas werkt bij het tijdschrift Enigma. Hij ontdekt Mork. Hij krijgt een vakantie aangeboden. Ze gaan op vakantie, maar ze krijgen autopech. Joop rijdt Maja en de kinderen naar het luxe huis. De Secondi’s geven een rondleiding. Ondertussen heeft Klaas in een hotel geslapen. De Secondi’s willen de kinderen niet bij het tuinhuisje hebben. Klaas komt aan bij het luxe huis. Klaas probeert zijn ‘whodunit’ af te maken. Ondertussen filosofeert hij over de gedichten, schrijft Maja de verhalen van Joop op en vinden de kinderen een katje waar ze heel de tijd mee spelen. Klaas geeft zijn ‘whodunit’ op. Ze reizen richting huis. Bezoeken museum met de mummie. Nijn zegt dat het katje bij zo’n zelfde mummie was en Maja en Klaas komen tot de conclusie dat in het huis waarschijnlijk een dode Zavadowsky ligt.
Sujet: Maja zit in de vrachtwagen bij Joop met de kinderen. Met terugblikken wordt duidelijk waar Klaas is. Eenmaal aangekomen geven de Secondi’s een rondleiding. Als Klaas aankomt verteld hij wat hij heeft gedaan in de tussentijd, hij heeft namelijk in een hotel geslapen. Vervolgens lopen fabel en sujet vrijwel gelijk.

Perspectief
Het perspectief is de meervoudige vertelsituatie. Er wordt regelmatig gewisseld tussen Maja en Klaas, hoewel het wel opvalt dat als Klaas en Maja bij elkaar zijn, dat het perspectief vaak vanuit Klaas is. Wat later in het boek wordt ook wel eens vanuit een persoon in een verhaal wat Maja of Klaas schrijft gekeken. Waardoor een chaotisch effect ontstaat, maar dat verdwijnt langzaam naarmate je het einde van het boek nadert.

Thematiek
Er zijn verschillende verhaallijnen in het boek, hoewel deze allemaal één ding gemeen hebben: er wordt veel in verbeeld. Maja en Klaas denken na over bepaalde dingen en komen telkens tot conclusies die toch weer niet blijken te kloppen.
Dit verklaart dan ook meteen de titel, want er wordt van alles verbeeld, maar omdat dit telkens niet blijkt te kloppen slaan Maja en Klaas weer een nieuwe weg in der verbeelding. Zo zijn er verschillende wegen: de wegen der verbeelding.
De levensles die ik uit dit boek heb geleerd is dat je je veel kunt verbeelden, maar dat het vaak niet klopt, maar het is juist leuk om uit te zoeken wat er is gebeurd, ook al klopt je conclusie lang niet altijd. Maar als je lang genoeg blijft doorgraven, dan kom je vanzelf toch bij de juiste uit.

Mijn eindoordeel
Ik vond het een mooi boek. Ik houd sowieso niet zo van dit soort boeken, ik houd meer van spannende boeken, maar deze behoren vaak niet tot de literatuur. Ondanks dat vond ik het een mooi boek.
Het is mooi geschreven. Zeker de omschrijvingen die worden gegeven zijn zeer doordacht, zeker die van Joop, ook al zijn die komisch.
Ik vond het ook leuk dat er zoveel verschillende verhaallijnen waren. Dat heb ik nog nooit eerder in een dun boek gehad. Uiteindelijk bleken ze allemaal weer met elkaar te maken te hebben, maar desondanks leverde dit een leuke afwisseling op, zodat het boek niet te snel saai werd.
Het boek ‘De wegen der verbeelding’ vond ik een mooi boek, ondanks dat het niet ‘mijn genre’ is, vond ik het boek toch mooi en ik heb het dan ook met zeer veel plezier gelezen.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "De wegen der verbeelding door Hella S. Haasse"