ADVERTENTIE

Als ik moet kiezen, dan ga ik het liefst:

Zakelijke gegevens

Auteur: Boudewijn Büch

Titel: De rekening, De Arbeiderspers, Amsterdam, 1991-8, 177 blz. (eerste druk 1989, Amsterdam)

Genre: Roman



Eerste reactie

Keuze: Ik heb voor dit boek gekozen omdat ik al heel lang een werk van Boudewijn Büch wilde lezen. Aangezien we voor Nederlands geen vertalingen mochten lezen, (die ik normaal altijd lees) had ik eindelijk een reden om een boek van deze schrijver te gaan lezen.

Inhoud: Het begin van het boek was erg aangrijpend. Een arm jongetje probeert geld te verdienen met diverse baantjes. Maar des te langer het boek duurt, des te saaier en onbegrijpelijker het wordt. Het begin las heel makkelijk, maar het wordt steeds ingewikkelder. (Qua dingen die je moet onthouden om het verhaal te begrijpen.) Maar ondanks dat vind ik Boudewijn een goede schrijver en door een of andere manier blijf je toch lezen.





Verdieping

Samenvatting: Lothar Mantoua heeft een vreemd en verwarrend leven. Op zijn negentiende jaar wordt hij vader en kiest hij voor het alternatieve vaderschap, dus dat betekent dat hij niet met de moeder trouwt. De moeder, (Mieke) is veertien jaar ouder dan Lothar. Lothar merkt een paar jaar na de geboorte van zijn zoon, (Sandor) dat hij ook homoseksuele gevoelens begint te krijgen. In de loop der tijd raak hij ook verslaafd aan de morfine. Al die zaken leiden samen tot grote armoede. Lothar gaat in behandeling bij een psychiater, (Gortzak) maar dat levert hem niet veel op. De oorzaak van zijn problemen blijkt te liggen in zijn verleden. De Tweede Wereldoorlog waardoor zijn vader volledig was geflipt. Als Sandor vijf jaar is raakt hij door een onbekende reden in coma. Het kind kan niet meer herstellen en krijgt euthanasie. Kort daarna hoort Lothar dat zijn vader zelfmoord heeft gepleegd, maar zijn vader heeft hem een groot geldbedrag nagelaten. Het geld wil hij echter niet hebben, en geeft het weg. Lothar verslijt nog een appartement, maar gaat weer failliet. Daarom reist hij naar Samoa, een eiland in de Zuidzee. Daar wordt hij heel gelukkig en denkt hij na over het leven. Uiteindelijk is het een happy end en krijgt hij ook nog eens een vrouw.



Onderzoek van de verhaaltechniek:

Het verhaal speelt zich voornamelijk af in Amsterdam en het is nog niet zo heel lang geleden dat dit verhaal zich afspeelde. Opmerkelijk aan dit verhaal is dat er maar een hoofdpersoon is. Voor de rest flitsen er hier en daar wat mensen voorbij, maar je krijgt niet echt de tijd dat je ze leert kennen. De hoofdpersoon is Lothar Mantoua, een arme sloeber van rond de dertig. Het verhaal is verteld in de ikvorm. Ik vind dit een hele prettig vorm om een boek te lezen. Je voelt je als het ware de persoon waarover het verhaal gaat.



Op zoek naar de thematiek:

De hoofdgedachte in dit boek is duidelijk dat geld in sommige gevallen wel gelukkig maakt. Steeds als Lothar geen geld heeft, gebeuren er nare dingen. Als hij wel geld heeft, gaat alles van een leien dakje. De scène waarin Lothar nog een jongeman was, die in een namaakkoffie fabriek gaat werken is erg toepasselijk voor dit thema. Hij verdient daar z’n eerste centen, en is er hartstikke blij mee. Het verband tussen titel en thema is dat de hoofdpersoon steeds rekeningen heeft. Dit kan je ook vaak lezen in zinnen zoals: “Ik lette niet op de stapel rekeningen en onbeantwoorde aanmaningen in de hoek.”



Plaats in de literatuurgeschiedenis:

Het werk van Boudewijn Büch is voor het eerst gepubliceerd in 1989, Amsterdam.



Boudewijn Büch werd geboren op 14 december 1948 in Den Haag. Hij groeide op in Wassenaar met vijf broers, waaronder zijn jongere broer Menno Büch. Met Menno bracht hij ook zijn lagere schooltijd door.

Het slechte huwelijk van zijn ouders had grote invloed op zijn ontwikkeling, iets waar hij zelf nooit een geheim van maakte. Zo werd hij op tienjarige leeftijd opgenomen in een psychiatrische instelling in Brabant en verbleef een jaar lang in een sanatorium voor onder meer de behandeling van buikvliesontsteking. Büch schreef veel autobiografische romans, waarin hij als pseudoniem de naam Lothar Mantoua gebruikte.



Bron: Vara.nl



Alle boeken die Boudewijn geschreven heeft en waarin Lothar Mantoua de hoofdpersoon is, zijn dus waargebeurde scènes uit het leven van Boudewijn. Daarom is het werk van Boudewijn erg typerend, en je herkent zijn schrijfstijl ook behoorlijk snel. Dit boek is erg typerend voor de tijd waarin het geschreven is, want in die tijd waren er veel arme mensen met geldzorgen.



Beoordeling

Ik vond het verhaal erg ontroerend, terwijl het toch op een soort platte manier is geschreven. Het ontroerendste vond ik de dood van zijn zoontje. Niet dat ik zo ontroerd was door het feit dat hij dood was, maar juist door het enorme schuldgevoel van Lothar. Het negatieve van dit verhaal vond ik het feit dat iemand zo arm is, maar toch veel reist. Hoe kan dat? Het verhaal heeft me best aan het denken gezet. Ik vond het nogal een gevoelig onderwerp om over te schrijven. Het is niet leuk als je bijna geen geld hebt. En om nou aan heel Nederland te laten lezen over je slechte thuissituatie lijkt me ook niet echt iets wat iemand graag wilt. Daarom heb ik ook nog steeds een grote bewondering voor deze schrijver. (Ondanks dat hij overleden is.) Het taalgebruik is niet erg anders, maar sommige romantische scènes worden erg ‘plat’ omschreven. Je kan qua eindoordeel niet zeggen dat het boek mooi is, want er is niks moois aan het lijden van een arm iemand. Het is een erg ontroerend verhaal, dat wel. Het enige minpuntje wat ik kan vinden in dit verhaal is over dat platte. Het is erg zonde dat hij dat zo doet, maar aan de andere kant is het wel erg Boudewijn. Zo zie ik het dan maar …

Ik raad veel mensen aan om dit eens te gaan lezen, maar de laatste keer dat ik een hevige Simone van der Vlugt – fanaat aanraadde om eens literatuur te gaan lezen, werd hij boos…


REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.