Alleen vmbo'ers gezocht! Waar denk jij aan bij duurzaamheid? Vul de vragenlijst in en maak kans op een Bol.com bon van 15 euro

Meedoen

De oesters van Nam Kee door Kees van Beijnum

Beoordeling 4
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • havo/vwo | 1907 woorden
  • 19 oktober 2016
  • 3 keer beoordeeld
  • Cijfer 4
  • 3 keer beoordeeld

Eerste uitgave
2000
Pagina's
485
Geschikt voor
bovenbouw vmbo/havo/vwo
Punten
2 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Onderwerpen
Verfilmd als
Prijzen
F.Bordewijkprijs (2001 Winnaar)

Boekcover De oesters van Nam Kee
Shadow

De oesters van Nam Kee is een even geestige als ontroerende roman over hunkering. Hunkering naar waarheid en liefde. Het met grote vaart en scherpte geschreven verhaal over een achttienjarige gymnasiast en zijn obsessieve liefde voor een danseres werd bekroond met de Bordewijk-prijs. De verfilming van het boek gaat najaar 2002 in première.

De oesters van Nam Kee is een even geestige als ontroerende roman over hunkering. Hunkering naar waarheid en liefde. Het met grote vaart en scherpte geschreven verhaal over een ach…

De oesters van Nam Kee is een even geestige als ontroerende roman over hunkering. Hunkering naar waarheid en liefde. Het met grote vaart en scherpte geschreven verhaal over een achttienjarige gymnasiast en zijn obsessieve liefde voor een danseres werd bekroond met de Bordewijk-prijs. De verfilming van het boek gaat najaar 2002 in première.

De oesters van Nam Kee door Kees van Beijnum
Shadow

Titelbeschrijving



Kees van Beijnum, De oesters van Nam Kee. Uitgeverij Wolters-Noordhoff. Groningen 2000.



Samenvatting



Het boek gaat over een jongen, Berry Kooijman, die ook wel Dirty Berry wordt genoemd, die zijn tijd doorbrengt met zijn vrienden uit Osdorp, genaamd Gerrie Grolsch, Jamal, Otman en Rachid, die ook wel De Laatste Mode wordt genoemd. ’s Middags zitten ze in de snackbar Fast Eddy en ’s avonds gaan ze uit, waarbij er veel drank en drugs gebruikt wordt. Op zo’n avond, ontmoet hij een jonge vrouw, met de naam Thera Bouman. Thera heeft werk waarbij ze voor andere mannen danst en Berry zorgt ervoor dat hij haar op de volgende avond bij haar werk in de kelder weer ontmoet. Berry en Thera zien elkaar steeds vaker en uiteindelijk krijgen ze een relatie. Op de kamer van Berry krijgt Thera voor het eerst na jaren weer een epilepsieaanval. Na nog twee epilepsieaanvallen stopt Thera met haar werk en Thera en Berry komen op het idee om samen op reis te gaan. Ze doen alsof ze het huis verhuren waar Thera zelf een kamer huurt en zo verdienen ze ontzettend veel geld. Maar Thera krijgt nog een epilepsieaanval en ze besluiten om nog niet op reis te gaan, maar nog even in het Hilton Hotel te verblijven. Als Thera meerdere aanvallen krijgt, wordt ze opgenomen in het ziekenhuis. Als Berry weer op bezoek komt, ziet hij dat haar ex Ben op bezoek is geweest. Nadat Thera ontslagen wordt uit het ziekenhuis gaat ze bij haar moeder wonen en aan Berry wordt duidelijk gemaakt dat er geen plek meer voor hem is. Ook Ben maakt hem dit duidelijk als Berry Ben en Thera samen ziet. Op een morgen wordt Berry wakker en hij bedreigt Ben met een pistool. Daarna gaat hij terug naar een feestje van het nieuwe winkelcentrum. Hier wordt hij zo boos dat hij een steen gooit naar de burgemeester en hij vlucht naar het vroegere vakantiehuisje van zijn ouders in Bretteville-sur-Leize in Frankrijk. Hier breekt hij in en hij wordt opgepakt.



Verhaalanalyse



1. Waarover wordt verteld?



Gebeurtenissen:



1. Berry Kooijman verkoopt een paar hoorntjes aan Thera Bouman



2. De volgende keer wacht hij haar op bij haar werk



3. Berry en Thera eten samen oesters bij Nam Kees



4. Berry ziet Thera aan het werk en gaat na werktijd met haar mee naar huis



5. Berry en Thera krijgen een relatie



6. Thera krijgt epilepsieaanvallen en komt in het ziekenhuis terecht



7. Ben komt op bezoek bij Thera en Thera wil niks meer met Berry te maken            hebben



8. Berry gooit een steen naar de burgemeester en hij vlucht naar Frankrijk



9. Berry wordt opgepakt en komt in de Nederlandse cel terecht


 



Personages:



Berry en Thera zijn de hoofdpersonen. Gerrie Grolsch, Otman, Jamal, De Laatste Mode, de broer van Berry Rein en Ben zijn de bijpersonen.



Berry is een jongen die zich anders voordoet dan hoe hij eigenlijk is. Hij liegt veel. Bijvoorbeeld tegen zijn moeder over hoe hij Thera heeft ontmoet en wat voor werk ze doet en zijn moeder weet ook niet dat Berry zichzelf heeft uitgeschreven van school, niet geslaagd is en veel geld van haar steelt. Ook houdt hij tegenover zijn vrienden verborgen dat hij een vriendin heeft. Berry is een persoon die de werkelijkheid idealiseert. Hij denkt dingen te zien die er niet zijn en hij stelt zijn overleden vader heel anders voor dan hoe hij eigenlijk was. Hij denkt dat hij een betere relatie met zijn vader heeft gehad dan zijn broer Rein met hun vader had. Maar Rein wist dat zijn vader een alcoholist was en een verhouding had met een andere vrouw. Berry heeft veel moeite om dit te verwerken als hij dit hoort van Rein. Hij kan niet goed met verlies omgaan.



Thera is een negentien jarige vrouw die in een stripclub werkt. Thera is redelijk eigenwijs, en erg zelfstandig en zelfverzekerd. Ze heeft haar eigen mening en laat zich niet snel van de wijs brengen door anderen. Ze vindt dat iedereen een rol speelt in het leven en nooit helemaal zichzelf is.



Setting:



Dit verhaal speelt zich af in 1999 en dat is duidelijk te merken. Er komen veel dingen in voor die nu ook nog steeds gebeuren of gebruikt worden, zoals drugs. Drugs is een begrip waar tegenwoordig meer over gepraat en geschreven wordt, dus daaraan is al te merken dat dit verhaal zich rond deze tijd afspeelt. Ook hadden jongeren vroeger meer respect voor oudere mensen dan tegenwoordig en logen ze minder dan de jongeren van tegenwoordig.



Het verhaal speelt zich af in Osdorp in Amsterdam, in Frankrijk en in de gevangenis. Het grootste gedeelte van het verhaal speelt in Amsterdam, want hier wonen zijn vrienden waar hij veel mee omgaat, in Amsterdam ontmoet hij Thera en vinden de meeste gebeurtenissen plaats. Het verhaal speelt zich ook af in Brette sur Laize in Frankrijk, want hier hadden Berry’s ouders een vakantiehuisje. Een paar flashbacks wijzen weer terug naar vakanties die Berry met zijn broer en ouders hier doorbracht. Ook vlucht hij hiernaartoe als hij door de politie herkend wordt wanneer hij een steen naar de burgemeester gooit.


 



2. Hoe wordt verteld?



Tijd:



De verteltijd was bij mij bij elkaar opgeteld ongeveer rond de 4 of 5 uur. Het is een erg dik boek en soms moet je even goed opletten waar het verhaal zich nu afspeelt, omdat het boek niet in chronologische volgorde verteld wordt. De vertelde tijd waarin de gebeurtenissen plaats vinden is een paar maanden.



Volgorde:



Dit verhaal heeft een niet-chronologisch volgorde. Dit is al snel duidelijk te merken. Het verhaal begint eigenlijk met het einde en er wordt door middel van flashbacks verteld hoe het verhaal zich gevormd heeft tot dat einde. Ieder hoofdstuk vertelt weer over een andere gebeurtenis.



Motieven:



Een voorbeeld van een leidmotief zijn de hoorntjes die Berry verkoopt aan onder andere Thera. Dit leidmotief is het begin van de relatie van Berry en Thera, omdat zij elkaar hierdoor ontmoet hebben.



Ook zijn de oesters een terugkerend leidmotief, want Berry en Thera eten vaak de oesters bij restaurant Nam Kee, terwijl Berry oesters helemaal niet lekker vindt. Ook komt het woord oesters voor in de titel.



Een verhaalmotief in dit verhaal is bijvoorbeeld het gevoel haat. Berry haat zijn gedrag en hij denkt dat Rein hun vader haat. Ook haat de moeder van Thera Berry en ze wil dat Berry geen contact meer met Thera zoekt.



Verhaallijnen:



Dit verhaal heeft vier verhaallijnen. Dit zijn de momenten bij zijn vrienden, de momenten bij Thera, de momenten bij Berry thuis en de momenten bij psychiater Dhr. Meesters. Deze verhaallijnen worden per hoofdstuk weer afgewisseld.



3. Wie vertelt?



Schrijver en verteller:



De verteller in dit verhaal is een ik-vertelinstantie, namelijk Berry. Het hele verhaal wordt verteld door de gebeurtenissen die hij meemaakt, de gedachtes van hem en hoe hij bepaalde dingen opvat. Als lezer zie je alles door zijn ogen. Doordat je het verhaal meemaakt vertelt door één persoon, is het niet erg betrouwbaar. Elke persoon neemt dingen op een andere manier tot zich op dan hoe iemand anders dat zou doen.



4. Aanwijzingen van de schrijver



Titelverklaring:



Dit boek heeft een logische titel vind ik. Het boek heet ‘de oesters van Nam Kee’ en dit slaat letterlijk weer terug op het boek. Nam Kee is een Chinees restaurant op de Zeedijk in Amsterdam en in dit restaurant eten Thera en Berry vaak oesters. Berry vindt oesters eigenlijk helemaal niet zo heel erg lekker, maar Thera wel en daarom eten ze vaak oesters in dit restaurant.


 



Ondertitel:



Dit verhaal heeft geen ondertitel.



Motto:



Dit boek heeft ook geen motto.



Plaats in de literatuurgeschiedenis



Begin 2000 heeft Kees van Beijnum dit boek geschreven om de problemen van de grote stad Amsterdam, waar hij zelf ook opgegroeid is, tot onderwerp te maken. Dit boek wordt omschreven als een verhaal over hunkering naar waarheid en liefde. Dit is duidelijk te merken. Het verhaal gaat grotendeels over de relatie van Berry en Thera en over het feit dat als het uit is, dat Berry Thera niet los kan en wil laten. Ook is het drugsgebruik in Amsterdam de laatste jaren ontzettend gegroeid en dat wordt in dit boek dan ook duidelijk beschreven, want er wordt veel drugs gebruikt, waar makkelijk aan te komen is in de grote stad Amsterdam. Dit boek geeft ook uitleg wat betreft het probleem van het grote aantal hangjongeren. Berry heeft zichzelf in zijn examenjaar uitgeschreven van school en gaat met vrienden om die net zo zijn als hij: ze geven alleen maar om uitgaan, mooie vrouwen, drugs en drank.



Eindoordeel



Ik vond dit boek erg leuk om te lezen. In het begin van het verhaal vond ik het nog niet erg fantastisch, want per hoofdstuk wordt er een andere gebeurtenis verteld, wat het wel erg moeilijk en verwarrend maakt om te lezen. De personages komen op mij wel realistisch over. Ik ben wel is in Amsterdam geweest maar ik woon niet in Amsterdam. Dat bedoel ik mee dat ik niet precies weet hoe het er daar aan toe gaat en hoe iedereen zich daar gedraagt, maar wat ik daar zelf zag en wat ik hoor en lees, kloppen de karakters en het gedrag van de personages wel met mijn voorstelling. Doordat ik niet zelf in Amsterdam woon, zijn mijn visies op bepaalde situaties anders, waardoor ik op een andere manier zou reageren dat de personages in dit boek doen. Het moment dat Berry boos wordt, gooit hij meteen een steen. Niet gemikt op de burgemeester, maar hij denkt aan de gevolgen. Hij heeft later wel spijt en hij is ook wel opgelucht als de burgemeester na drie weken weer wakker wordt uit zijn coma, maar als ik zelf in die situatie zou staan, dan zou ik zelf niet eens op het idee komen om meteen te gaan gooien. Ik vond het verhaal in het begin dus niet erg leuk, maar na een paar hoofdstukken begon het steeds leuker te worden. Normaal gesproken zou ik gestopt zijn met lezen en een ander boek kiezen, maar ik was op vakantie dus ik moest wel doorlezen. Dit had wel tot gevolg dat ik het verhaal toch leuk begon te vinden. Ik vond bepaalde momenten in het boek best ontroerend, bijvoorbeeld de momenten waarin ik realiseerde hoe lief Berry eigenlijk is voor zijn vriendin. Berry en zijn vrienden zijn hangjongeren die niet naar school gaan en lichtelijk crimineel zijn. Doordat dit in de eerste hoofdstukken al te lezen is, ga je al snel een vooroordeel vormen, wat vaak niet eens overeenkomt met de werkelijkheid. Want van jongeren die op deze manier leven, verwacht je niet snel dat deze mensen ook een zachtaardige kant hebben. Toen ik me dit op een gegeven moment realiseerde, vond ik het ook best fascinerend.



Ik vind de manier van schrijven best indrukwekkend. Doordat elk hoofdstuk weer een andere gebeurtenis beschrijft, houd je wel de aandacht bij het verhaal, omdat je het anders niet meer begrijpt. En doordat je bij het lezen je volle aandacht hebt, kun je je helemaal inleven in het verhaal en in de verteller, in dit geval dus Berry. Ook schrijft hij zijn verhaal duidelijk voor jongeren. Dit is te merken aan het opvallende taalgebruik, wat jongeren ook gebruiken, bijvoorbeeld scheldwoorden. Dit is ook erg belangrijk als je de lezers in je verhaal wil laten inleven, vind ik.






REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "De oesters van Nam Kee door Kees van Beijnum"