De lachende engel door Ida Vos

Beoordeling 5.8
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 3e klas vmbo | 639 woorden
  • 25 juni 2007
  • 13 keer beoordeeld
  • Cijfer 5.8
  • 13 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
2000
Pagina's
155
Oorspronkelijke taal
Nederlands

Boekcover De lachende engel
Shadow
De lachende engel door Ida Vos
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
1598
In een huis aan de oudedracht wonen de 2 meisjes; Maatje en Gerritje. Op een dag komt Gerritje naar Maartje toe en vertelt dat ze denkt dat Maria Mattea, ook een bewoner van het huis, een heks is. Ze doen er alles aan om te weten te komen of het waar is.

1954
Laurens zat in de bus toen er opeens een oude man naast hem kwam zitten en zichzelf voorstelde. De man bleek hem al een tijdje te zoeken, zijn naam is Maarten Schilder. Hij nodigde Laurens uit of hij op bezoek wou komen. Hij ging op bezoek met zijn moeder en ze gingen daarna door Alkmaar lopen omdat Maarten hem wat dingen over Alkmaar wilde vertellen. Die dag daarna zat Laurens met zijn moeder thuis en opeens begon Laurens vragen te stellen over zijn overleden vader. Zijn moeder smeekte daar geen vragen over te stellen. Hij vindt dat raar. Laurens gaat steeds vaker op bezoek bij Maarten en ze kunnen al aardig met elkaar opschieten. Hij komt steeds meer te weten. Maarten vertelt dat hij in de 2e wereldoorlog, toen Laurens geboren werd, joodse kindjes onder heeft laten duiken. En toen ook van een kindje een viool gekregen heeft met de taak er goed op te passen. Laurens speelde ook viool, daarom vond Maarten hem ook zo bijzonder. Als Laurens tegen zijn moeder vertelt dat Maarten in de oorlog joodse mensen heeft geholpen, wordt zijn moeder boos en zegt dat hij niet meer naar Maarten toe mag. Laurens vindt dit raar en denkt dat zijn vader vroeger misschien een nsb’er is geweest. Een paar dagen later zit laurens met zijn moeder en zijn oma aan tafel te praten omdat Laurens nu echt alles wil weten van vroeger. Zijn moeder kan het niet dus zijn oma vertelt dat hij eigenlijk geen Laurens heet maar Daniël Duarte Rodrigues. En dat Klaartje niet zijn echt moeder is. Maarten weet dit verhaal ook. Zelfs nog beter. Als Daniël (Laurens) weer bij Maarten thuis is vertelt Maarten dat hij vroeger in de oorlog hem als kind heeft overgenomen van zijn echte ouders uit amsterdam, omdat het daar te gevaarlijk werd. En hij heeft hem aan Klaartje gegeven die hem verder heeft opgevoed. Klaartje had dit nooit aan Daniël verteld. Maarten gaf hem een brief die hij in de oorlog kreeg van Daniël’s echte ouders. Die hadden ze geschreven vlak voordat ze Daniël aan Maarten moesten geven.

46 jaar later, in 2000 is Daniel nog alleen over. Klaartje, zijn oma, en maarten zijn overleden. De laatste tijd krijgt Daniël allemaal dromen waar Maria Mattea in voor komt, hij weet daar nog veel van omdat Maarten hem daar vroeger veel over heeft verteld. Daniël besluit naar de Ets Hajim bibliotheek te gaan, daar heeft Maarten hem vroeger wel eens mee naartoe genomen. Hij komt daar aan en vindt een boekje van Maria Mattea met allemaal brieven die ze schreef toen ze in het huis aan de Oudegracht was. Na een paar uur lezen weet hij veel meer over wat er allemaal aan de hand was. Daniel praat nog veel in zijn hoofd tegen Maarten.

Hij besluit op een dag naar de Laurens kerk te gaan, daar ligt zijn familie begraven, hij heeft vijf roden rozen bij zich en als hij binnenkomt legt hij er eerst een op het graf van zijn grootvader Duarte, de tweede en derde roos legt hij op het graf van zijn Oma en Frederik, de vriend van zijn oma. De vierde legt hij op het graf van Klaartje, en op het kaartje van die roos staat: ‘Je blijft altijd mijn moeder.’ En de vijfde roos zet hij op zijn bureau in zijn kamer voor Maarten. Op zijn kaartje staat: Voor Maarten, ‘Wie één mens redt, redt de hele wereld.’’
Dank! Daniël Duarte Rodrigues Beemsterboer.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "De lachende engel door Ida Vos"