De lachaanval door Tjibbe Veldkamp

Beoordeling 5.6
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 3e klas vmbo | 1435 woorden
  • 9 november 2006
  • 28 keer beoordeeld
  • Cijfer 5.6
  • 28 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
2002
Pagina's
124
Oorspronkelijke taal
Nederlands

Boekcover De lachaanval
Shadow
De lachaanval door Tjibbe Veldkamp
Shadow
ADVERTENTIE
Studententijd zomerspecial

Heb jij de Zomerspecial van Studententijd de podcast al geluisterd? Joes, Steie, Dienke en Pleun nemen je mee in hun zomer vol festivals, vakanties en liefde. En kijken ook alvast vooruit naar de introductietijd van het nieuwe collegejaar. Luister lekker mee vanaf je strandbedje, de camping of onderweg. 

Luister nu!
A)
De titel van het boek is: De Lachaanval
De schrijfster heet: Tjibbe Veldkamp
De naam van de uitgever is: Lijsters: uitgeverij Van Goor/Prometheus, Amsterdam. 2002

B)
-Het verhaal begint met de ikpersoon die een spreekbeurt wilt laten zien in de W.C. De leraar vond het niet goed een stuurde hem terug naar zijn plaats. iedereen vond het wel grappig, dat was ook de bedoeling van hem, want hij is een echte grappen maker.
-In de pauze daarna staat het met een paar jongens in een cirkel, zij vormen De Kring. Een groep jongens die andere treiteren. Opeens komt een jongen, Auke (een niet coole jongen van de aula), naar de ikpersoon en vraag of hij mee gaat een rondje te lopen. De andere van De Kring begonnen al te grinniken. De ikpersoon ging toch mee en begon Auke eigenlijk best aardig te vinden en zelfs grappig. Ze gingen nu voortaan elke pauze een rondje lopen en gingen niet meer terug naar De Kring of naar de aula.

- Ze gingen mee doen met de verkiezingsavond als de Rotspartij. Op de verkiezingsavond waren al heel wat mensen. Twee jongens dat de directeur naar de voorstelling zouden komen, omdat zij iets met de bijbel gingen doen. Ze hadden de naam Rots van de bijbel. Het kon hun niet schelen. Vlak voor zij op moesten kwam directeur de zaal binnen. De Jongens gingen op en Auke begon psalmen voor te lezen, terwijl de ikpersoon begon te vertellen dat Sybille de Here was. Na een tijdje kwam de man het podium op en zei dat dit kinderachtig was en pakte de bijbel af. De twee jongens stonden toen daar, zonder bijbel. Gelukkig begon Auke droog en dom te doen naar De man die weer was gaan zitten. De ikpersoon speelde mee en iedereen lachten, behalve een meisje, Sybille. Zij vond het kinderachtig. Aan het eind van hun stukje, werden ze naar het kantoor van de directeur gestuurd. Ze moesten een brief schrijven waarin ze sorry moesten zeggen. Eenmaal thuis besloot hij om Sybille een keer echt heel hard te laten lachen.
- Toen ze de volgende dag op school kwamen ging iedereen om hun heen staan om te vragen waar ze waren. De ik persoon keek naar Sybille die als enige gewoon zat met haar boeken. In de pauze zou hij proberen haar aan het lachen te maken. Hij liep in de gang op haar af en vertelde een mop over Ducham. Ze keek hem alleen stom aan.
- Auke en de ikpersoon zaten op een bagage drager van een onbekende fiets. Auke zei dat als ze nou op de grote avond iets doen dat ze dan twee dagen vrij kregen. Dat kreeg iedereen die mee deed. Ze gingen naar de leraar die van de inschrijvingen was en zeiden dat ze meededen. Eerst mocht het niet, want ze waren een hele week te laat met inschrijven, maar uiteindelijk mocht het doordat ze zeiden dat ze een stuk van Gijsbreght gingen spelen. Eerst was het ongeloofwaardig, want je kunt dat heel moeilijk spelen met zijn tweeën en al helemaal als je geen ervaring heb.
- Volgende dag moesten ze naar een cultuurcentrum om te repeteren, als ze dat wouden dan. Ze kregen een lullig zaaltje dat maar misschien 5 bij 10 was. Ze vonden het de mooiste zaal ooit. Ze gingen iets dadaïstisch doen, belachelijke voorstellingen. Ze gingen naar de kelder om spullen te pakken. Ze pakte een etalage pop, strooi hoedjes en een winkel karretje voor alle spullen. Ze hadden een heel stuk bedacht, dat eigenlijk helemaal niet meer over Gijsbreght ging.
- Op de avond van het toneelstuk, was de ikpersoon een beetje dronken. Ze deden een stukje dat ze achter coulissen zaten en de mensen lieten kijken naar rommel. Iedereen begon te praten, dus kwamen zij maar weer tevoorschijn en kuchte een paar keer voor de aandacht. Ze deden een paar liedjes van het leraren cabaret, dat echt bagger was. Een paar mensen lachten. Ze deden allebei iets heel anders opeens. De ikpersoon viel en moest kotsen. Pizza kwam tevoorschijn en wijn. Auke roerde erin, en bleef improviseren. Ze deden nog een paar dingen en toen was de voorstelling afgelopen. Ze namen een biertje voor de tweede voorstelling. Die ging beter.
- Auke ging het volgende weekend met Sybille en drie andere vriendinnen naar een vakantie huisje. zo ontdekte de ikpersoon dat Auke en Sybille verkering hadden. hij was teleurgesteld, omdat hij niks had gezegd. Auke en de ikpersoon kregen ruzie en zagen elkaar voor een lange tijd niet meer.

- De volgende schooldag zat iedereen bij Auke en Sybille. In de pauze ging de ikpersoon naar het park. Hij kwam aan bij een paar hekjes, dat fietsers hoort te stoppen. Er kwam een vrouw aanfietsen en net op het laatste moment reed ze rechts over het gras langs de bordjes. De ikpersoon vond dat wel grappig en ging het bestuderen. Hij kwam nu met het idee om meer van dat soort grappen te zoeken, hij noemt ze dan 3D grappen.
- Hij liep uit het park een café binnen. Hij wou iemand bellen, dus belde hij de gemeentelijke informatie maar op, en vroeg hij hoe de hekjes heette. De vrouw dacht dat het grap. De ikpersoon meende het en vroeg of ze anders wou komen, dan zou ze het wel begrijpen. Ze spraken af om vijf uur om de 3D grappen te bekijken.
- Toen ze het had gezien, gingen ze wat eten bij een patat zaak. Na een tijdje moest ze weg, maar de ikpersoon wou niet dat ze weg ging. Pip zij dat ze op het goed te maken haar eigen grap liet zien. Bij een brug over de trein sporen stond in de verte in neon letters: stop met lijden. Ze staarden daar naar voor een tijd. Pip liet een traan vallen. De ikpersoon legde zijn hand op haar schouders en Pip deed haar gezicht in zijn hals en begon te huilen. De ikpersoon gaf haar een kus op de wangen Pip sloeg zijn armen weg en liep snel weg.
- Toen hij de volgende dag wakker werd, snapte hij de grap van Stop met lijden. Spring voor de trein, stop met lijden. Hij dacht nu dat Pip zelfmoord zou doen. Hij ging snel naar het gemeente huis. Hij vroeg aan de bewaker of hij Pip kende, maar hij schudde nee.
- de ikpersoon fietste naar school. Waarom wist hij niet. Toen hij halverwege
het tweede uur naar binnen kwam, werd hij gelijk naar directeur gestuurd. Voor
zijn kantoor stonden een paar man in de rij.
Ze vroegen of hij ook mee deed met de actie waar je een half uur te laat zou
komen, om de raad te helpen. Hij zei nee, dat hij zich verslapen had.
- De directeur deed de deur open vroeg iedereen naar binnen. Hij zei dat hij wist wat iedereen hier deed. De ikpersoon zei dat hij zich verslapen had. Ze werden naar buiten gezet en Sybille, die er ook bij was, keek hem gemeen en vroeg of hij dat nodig was. Nikkie vond het juist een goed idee om tegen de directeur in te gaan. Auke was het er ook mee eens.
- Ze gingen naar de aula en de ikpersoon wou naar buiten gaan, totdat Nikkie voor hem stond. Ze vroeg waar hij was. Ikpersoon zei dat hij iemand wou helpen van zelfmoord. Nikkie zei dat hij moest bellen, maar vroeg of zij dat wou doen. Ze vroeg of Pip er was. Ze kreeg een adres en wapperde er mee. Ze gingen naar het adres.
- Nikkie belde daar aan en Pip deed open. Ze gingen mee naar binnen. Toen ze binnen kwamen zagen ze een jongetje met licht blond haar. Nikkie besloot met hem te spelen zodat de ikpersoon en Pip konden praten. De ikpersoon legde uit dat hij dacht dat zij er einde aan wou maken. Pip bleek niet erg geïnteresseerd te zijn. Ze keken zwijgend naar Nikkie en Tomas. Daar werd Pip wat blijer van.
- Toen ze bij school aankwamen, was het school plein helemaal vol met leerlingen. Iedereen was aan het staken, zoals de ikpersoon deed. Ze werden weg getakeld naar hun les. Nikkie naar haar les en de ikpersoon naar zijn les. Hij holde naar binnen op zoek naar Nikkie, ze had iets. Iets waar hij zich goed bij voelde. Opeens stonden ze naast elkaar. De hand van de ikpersoon pakte haar hand vast en zo stonden ze. Ze deden niks voor een tijdje. Opeens kwam er een glimlach om zijn gezicht. En zo stonden ze...

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "De lachaanval door Tjibbe Veldkamp"