Verwachting vooraf

Wij hebben thuis de kleine blonde dood. En toen ik die titel las kwam hij me heel bekent voor. Dat het een boek was dat bekent was wist ik. Van veel mensen hoorde ik dat het een erg mooi boek is. Dus ik wou het wel gaan lezen, ook omdat het zo’n bekent boek is dat je bijna wel gelezen moet hebben.

Korte samenvatting

De kleine blonde dood gaat over 2 vader-zoon verhalen. Boudewijn en zijn vader en Boudewijn en zijn zoontje. Boudewijn had als kind een bijzonder goede relatie met zijn vader. Zijn vader was een moeilijke man en werd door iedereen als ‘gek’ uitgeroepen. Zijn vader had veel woede aanvallen en zat met de oorlog in zijn hoofd, wat hem gek maakte. Hij sloeg zijn kinderen en vrouw. Zijn vrouw en hij hadden nooit geen ruzie. Boudewijn had als enige van zijn 4 broers een goeie band met zijn vader.
Boudewijn was eigenlijk homoseksueel maar had een vrouw zwanger gemaakt, Mieke. Micky hun kindje is een blond heel erg nieuwsgierig jongentje. Omdat Micky bij Mieke woont slaapt Boudewijn er af en toe een paar nachtjes om bij Micky te kunnen zijn. Mieke drink veel en steeds meer, en lijkt het Boudewijn verstandiger om Micky bij hem te laten wonen. Als Boudewijn op reis gaat, gaat Micky naar een oppas, Micky mag Mieke wel zien maar ze mag hem niet mee nemen. Als Boudewijn thuis komt van zijn reis blijkt dat Micky een herseninfarct heeft gehad en daardoor van de trap af is gevallen. Hij ligt in coma en is klinisch al dood, dan Boudewijn besluit de stekkers er maar uit te trekken. Vlak voor Micky’s dood (de kleine blonde dood) sterft ook zijn vader. Toen Boudewijn klein was heeft hij in een psychiatrische inrichting gemoeten voor kinderen. Hij ging namelijk gillen als zijn ouders ruzie hadden en dat was raar, er zou iets mis zijn met zijn zenuwen. Dat verklaarde ook zijn langdurige buikpijn. Wat later een blinde darm ontsteking bleek te zijn. Boudewijn heeft met deze blinde darm ontsteking een hele tijd in het ziekenhuis gelegen.

Vier indrukwekkende gedeelten uit het boek

1. Deze maakte echt indruk op mij: Boudewijn zag een zeldzaam vlindertje die zijn vader nog niet had, zijn vader verzamelde vlinders. Hij was met school op schoolreisje vlak bij de duitse grens. Boudewijn rende het vlindertje achterna en lette niet meer op waar hij heen ging. Toen hij hem eindelijk te pakken had bleek hij op duits grond gebied te zijn. dat had zijn vader verboden. Hij was verdwaald en werd opgepakt door 2 duitsers die hem terug naar zijn klas brachten.
Thuis liet hij zijn vlindertje vol trots zien aan zijn vader, die in eerste instantie heel trots op hem was en blij was met het vlindertje. Ik vond het zo lief dat Boudewijn dat vlindertje met zo veel zorg mee nam. Maar toen zijn vader hoorde dat het uit duitsland kwam werd hij heel erg boos. Hij gooide Boudewijn op de grond en het vlindertje voor zijn neus. 
Dit stukje vond ik heel heftig, ik vond het heel erg zielig voor Boudewijn. Hij had zo zijn best gedaan maar kreeg er niets voor terug… 

2. Boudewijn zat in een atlas te kijken en zijn vader stond voor het raam en rookte. Zijn vader vroeg of Boudewijn zin had om naar het legermuseum te gaan. En zo gingen ze op de fiets naar het voormalige pesthuis. In het legermuseum brandde Boudewijn van nieuwsgierigheid maar Boudewijn werd door zijn vader door alle zalen heen gesleurd. De rede was dat hij met hem in het museum was en dat hij wel zou zeggen wat hij moet zien. De vader sleurde Boudewijn naar de zaal waar het ‘allemaal begon’.  Boudewijn vroeg van alles maar zijn  vader antwoorde niet hij vertelde een verhaal over een van de soldaten waar Boudewijn zijn interesse in toonde. Na zijn verhaal gingen ze even zitten. Na een paar minuten stond hij plotseling op en stapte over het koord en begon aan de epauletten van de bevroren soldaat te trekken. Hij werd al snel opgepakt en alle bezoekers fluisterden dingen als ‘wat vreselijk voor dat kereltje(Boudewijn)’ en ‘ze moeten zulke gekken niet toe laten in een museum’. De vader vroeg om de directeur en die kreeg hij te spreken. De epauletten zouden niet kloppen volgens hem (wat uiteindelijk wel bleek te kloppen). Hij moest het vergoeden, dat snapte vader wel en pakte 150 gulden uit zijn portemonnee.
Op de fiets naar huis maakte Boudewijn een afspraak met zijn vader als hij niets aan mama zou vertellen kreeg hij 2 speelgoed auto’s en mocht hij zo laat opblijven als hij wou.
Wat ik zo bijzonder vond aan dit stukje is dat ik wist dat hij agressief was en met de oorlog in zijn hoofd zat. En dat hij toch naar het legermuseum wilde. Ik had al het idee dat dat bijna wel mis moest gaan. En dat ging het dus ook. Ik vond het te verwachten, maar dat hij dan toe gaf dat ze gelijk hadden dat de epauletten toch klopte en dat hij het zo makkelijk vergoedde vond ik wel weer bijzonder. En dat het niet aan moeder verteld mocht worden snap ik wel maar ik vind het toch een naar idee dat hij zijn eigen kind omkoopt, al gebeurt dit misschien wel vaker. Maar ik vind dit eigenlijk iets wat moeder wel moet weten. 

3. Boudewijn nam Micky mee naar de dierentuin. Micky word in dit stukje echt neer gezet als iemand waar Boudewijn heel veel van houd. Na 10 minuten voor de tijgerkooi staan kijken kijkt Micky verschrikt naar Boudewijn en vraagt: ‘wordt onze poes ook zo groot, Boudewijn?’. Waarop boudwijn antwoord: ‘als jij haar genoeg eten geeft wel, já’. Na het bezoek aan de dierentuin heeft Micky elke dag het etensbakje van poes in de prullenbak leeg gegooid. 
Ze komen hier een paar weken later achter als Mieke tijdens het eten meer tegen Boudewijn dan tegen Micky zegt dat ze denkt dat poes dood gaat, want ze is zo’n scharminkel terwijl ze elke dag braaf haar bakje leeg eet.
Ik vind dit zo’n lief stukje. Echt heel erg schattig dat Micky zo denkt, al zullen veel kleine kinderen dit geloven. Toen ik dit las moest ik lachen omdat ik het zo lief vond, zo lief je spontaan van Micky gaat houden. Er staan meer van deze stukjes in het boek waarin Micky heel erg schattig naar voren komt, ik denk dat ik dit stukje heb gekozen omdat dit een van de eerste stukjes was waar Micky in voor kwam.

4. Ik heb nog een 4e indrukwekkende gedeelte omdat ik niet kon kiezen.
Met de psychiatrische inrichting voor kinderen gingen ze elke zondag naar de kerk. Boudewijn schreef ik was gelukkig in de kerk. Dat kon ik me helemaal niet voorstellen, want als kind is de kerk niet fijn. Of misschien vind ik de kerk gewoon niet echt fijn. Maar daarna schreef hij omdat de zusters er geen gezag konden uitoefenen. Dat snapte ik heel goed! De zusters waren even niet meer de baas over deze ‘gekke’ jongeren. Dat was god op dat moment.
Boudewijn hoorde jongens die op de fiets rondjes draaiden op het kerkplein, ze lachten en er zei een: ‘we jagen hem de kerk in’. Een minuut later rende er een soort keeshondje over het middenpad naar het altaar. Hij blafte luid, Boudewijn en alle andere op de gekkenbanken brulde het uit van het lachen. Waarop de priester brulde: ‘laat die gekken uit het huis van god verdwijnen’
Wekenlang hadden ze in het tehuis nog lol om het hondje dat de kerk in rende. ’s Nachts als ze moesten gaan slapen proestten ze tegen elkaar: ‘weet je nog dat hondje in de kerk?’. Dan kwam de zuster en die die bracht Boudewijn naar een koude douchecel, daar moest hij de hele nacht naakt in een houding staan.
Ik werd eigenlijk in het begin van dit stukje helemaal blij dat hij zich gelukkig kon voelen, al was het in de kerk. En ik werd nog blijer dat ze zo veel lol hadden om dat hondje. Maar dat werd meteen weer afgepakt door de zuster die Boudewijn mee sleurde naar de koude douchecel.

Ervaring achteraf

Ik vond het een heel mooi boek, en vroeg me eigenlijk de hele tijd af of het nou echt zijn jeugd was of dat het een verzonnen verhaal was. Het blijkt echt te zijn. ik vond het heel mooi geschreven en ik kon het ook makkelijk door lezen en ik wou ook doorlezen al snap ik niet echt waarom, want er zit nou niet echt een duidelijk verhaallijn in dat je ergens achter wil komen waardoor je door leest. Ik vind het een mooi boek en zal hem zeker aan iedereen aanraden!

Verdiepingsopdracht:
Boek en film

Ik had nooit verwacht dat ik een boek mooier zou vinden dan een film, maar bij dit boek is dat wel zo. Ik vond het boek denk ik mooier omdat er meer gebeurde, er waren meer herinneringen uit het verleden. Door die herinneringen kreeg  je echt goed beeld hoe de band met Boudewijn en zijn in elkaar zat. Ik denk dat ik het boek mooier vind omdat het langer/meer was, het boek heeft niet een echt verhaallijn en de film wel. Daardoor leek het me heel lastig dit boek te verfilmen en was ook heel nieuwsgierig hoe ze dat gedaan hadden, uiteindelijk is de film heel logische. 
Ik heb het gevoel dat de film meer gebaseerd is op het boek dan dat het verfilmd is. Het begin was hetzelfde, met het vlindertje dat is ook een bekend stuk van de kleine blonde dood denk ik, zowel in het boek als in de film. Dat is in de film eigenlijk de enige herinnering die hij heeft met zijn vader terwijl er in het boek nog zo veel meer herinneringen zijn die ik wel verfilmd zou willen zien. In de film heet Boudewijn Valentijn. Dat vond ik in het begin eigenlijk bijna storend. Later was ik eraan gewent dat het Valentijn was en niet Boudewijn. 
In het boek staat het verhaal van Boudewijn en zijn vader voorop en in de film Boudewijn (Valentijn) en zijn kind. In de film kwam Mieke ook veel meer voor, in het boek vond ik Mieke meer irritant, in de film had ik bijna medelijden met haar.
Het gesprek van de dokter met Boudewijn (Valentijn) was precies hetzelfde als in het boek. Er waren wel meer gesprekken die ik terug herkende, dat vond ik leuk want dan kon ik bijna mee praten en herkende ik dingen.
Het einde was wel anders als ik verwachte, ik had verwacht dat het precies hetzelfde zou zijn als in het boek. In het boek laat Boudewijn de stekkers (van Micky)  er uit halen door de dokters, in de film wou hij het zelf doen. Maar dat mocht niet van de dokter, toen knuffelde hij Micky en trok in een keer de stekker eruit voordat de dokters er iets aan konden doen. Eigenlijk vind ik dat heel goed gekozen want in de film is Boudewijn (Valentijn) veel stoerder en doet meer rebels. In het boek heb ik juist veel meer een heel braaf idee bij hem.
Ik heb eerst het boek gelezen en toen de film gezien. Ik ben blij met deze volgorde, want als ik eerst de film had gezien, waar minder in verteld werd, zou ik denk ik ongeduldig worden in het lezen van het boek. Ik zou als weten hoe het eindigt dus zou niet verder willen lezen. Ook zou ik dan veel minder van het boek snappen omdat er de verhaallijn van de film er niet in zat, terwijl er eigenlijk weinig valt te snappen aan het boek.
Mijn eerste indrukwekkende gedeelte was het begin van de film. Ik herkende het stukje maar in de film greep het me minder aan dan in het boek. In de film moest hij het vlindertje weggooien van de juf. Een andere juf, juf Mieke (wat later de moeder van zijn kind is), zei ik gooi hem wel  weg. In de bus terug naar huis gaf juf Mieke een dropdoosje aan Valentijn. Daar zat het vlindertje in. Dat vond ik een heel lief stukje. Dat was wel ook echt weer een verschil tussen het boek en de film, maar deze manier paste wel meer bij de film.
Het tweede en het vierde indrukwekkende gedeelte komen beide niet voor in de film. De tweede niet omdat in de film de vader van Boudewijn nauwelijks voor komt. De vierde niet omdat het niet over zijn jeugd gaat en dus niet over dat hij ziek is geweest.
De derde komt half voor. Boudewijn neem Micky wel mee naar de dierentuin maar dit gesprek komt er niet in voor, en dat was juist wat ik zo leuk vond aan dit stukje.
Bij het boek had ik me nog niet heel erg bedacht hoe Boudewijn eruit zag. Maar zeker niet zo als in de film. Maar in de film was het ook Valentijn dat maakte het wel weer goed. Deze acteur paste wel in de rol van Valentijn. Omdat Boudewijn (Valentijn) in de film toch wel echt anders is. Ik vond Micky niet goed gekozen omdat ik hem niet echt blond vond. Ik had echt een heel blond jongentje gekozen. Micky was een beetje wat donkerder en klein beetje rossig. Kleine Boudewijn was veel blonder. Dat vond ik raar

Ik had nooit verwacht dat ik een boek mooier zou vinden dan een film, maar bij dit boek is dat wel zo. Ik vond het boek denk ik mooier omdat er meer gebeurde, er waren meer herinneringen uit het verleden. Door die herinneringen kreeg  je echt goed beeld hoe de band met Boudewijn en zijn in elkaar zat. Ik denk dat ik het boek mooier vind omdat het langer/meer was, het boek heeft niet een echt verhaallijn en de film wel. Daardoor leek het me heel lastig dit boek te verfilmen en was ook heel nieuwsgierig hoe ze dat gedaan hadden, uiteindelijk is de film heel logische. 
Ik heb het gevoel dat de film meer gebaseerd is op het boek dan dat het verfilmd is. Het begin was hetzelfde, met het vlindertje dat is ook een bekend stuk van de kleine blonde dood denk ik, zowel in het boek als in de film. Dat is in de film eigenlijk de enige herinnering die hij heeft met zijn vader terwijl er in het boek nog zo veel meer herinneringen zijn die ik wel verfilmd zou willen zien. In de film heet Boudewijn Valentijn. Dat vond ik in het begin eigenlijk bijna storend. Later was ik eraan gewent dat het Valentijn was en niet Boudewijn. 
In het boek staat het verhaal van Boudewijn en zijn vader voorop en in de film Boudewijn (Valentijn) en zijn kind. In de film kwam Mieke ook veel meer voor, in het boek vond ik Mieke meer irritant, in de film had ik bijna medelijden met haar.
Het gesprek van de dokter met Boudewijn (Valentijn) was precies hetzelfde als in het boek. Er waren wel meer gesprekken die ik terug herkende, dat vond ik leuk want dan kon ik bijna mee praten en herkende ik dingen.
Het einde was wel anders als ik verwachte, ik had verwacht dat het precies hetzelfde zou zijn als in het boek. In het boek laat Boudewijn de stekkers (van Micky)  er uit halen door de dokters, in de film wou hij het zelf doen. Maar dat mocht niet van de dokter, toen knuffelde hij Micky en trok in een keer de stekker eruit voordat de dokters er iets aan konden doen. Eigenlijk vind ik dat heel goed gekozen want in de film is Boudewijn (Valentijn) veel stoerder en doet meer rebels. In het boek heb ik juist veel meer een heel braaf idee bij hem.
Ik heb eerst het boek gelezen en toen de film gezien. Ik ben blij met deze volgorde, want als ik eerst de film had gezien, waar minder in verteld werd, zou ik denk ik ongeduldig worden in het lezen van het boek. Ik zou als weten hoe het eindigt dus zou niet verder willen lezen. Ook zou ik dan veel minder van het boek snappen omdat er de verhaallijn van de film er niet in zat, terwijl er eigenlijk weinig valt te snappen aan het boek.
Mijn eerste indrukwekkende gedeelte was het begin van de film. Ik herkende het stukje maar in de film greep het me minder aan dan in het boek. In de film moest hij het vlindertje weggooien van de juf. Een andere juf, juf Mieke (wat later de moeder van zijn kind is), zei ik gooi hem wel  weg. In de bus terug naar huis gaf juf Mieke een dropdoosje aan Valentijn. Daar zat het vlindertje in. Dat vond ik een heel lief stukje. Dat was wel ook echt weer een verschil tussen het boek en de film, maar deze manier paste wel meer bij de film.
Het tweede en het vierde indrukwekkende gedeelte komen beide niet voor in de film. De tweede niet omdat in de film de vader van Boudewijn nauwelijks voor komt. De vierde niet omdat het niet over zijn jeugd gaat en dus niet over dat hij ziek is geweest.
De derde komt half voor. Boudewijn neem Micky wel mee naar de dierentuin maar dit gesprek komt er niet in voor, en dat was juist wat ik zo leuk vond aan dit stukje.
Bij het boek had ik me nog niet heel erg bedacht hoe Boudewijn eruit zag. Maar zeker niet zo als in de film. Maar in de film was het ook Valentijn dat maakte het wel weer goed. Deze acteur paste wel in de rol van Valentijn. Omdat Boudewijn (Valentijn) in de film toch wel echt anders is. Ik vond Micky niet goed gekozen omdat ik hem niet echt blond vond. Ik had echt een heel blond jongentje gekozen. Micky was een beetje wat donkerder en klein beetje rossig. Kleine Boudewijn was veel blonder. Dat vond ik raar

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.