De grot door Tim Krabbé

Beoordeling 5
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 4e klas havo | 2522 woorden
  • 11 augustus 2006
  • 8 keer beoordeeld
  • Cijfer 5
  • 8 keer beoordeeld

Eerste uitgave
1997
Pagina's
182
Geschikt voor
bovenbouw vmbo/havo/vwo
Punten
2 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Literaire thema's
Verfilmd als

Boekcover De grot
Shadow

Oké, dacht hij, daar gaan we. Let goed op. Dit is hoe Egon Wagter zijn kamer verliet om naar de parkeerplaats te gaan.

Oké, dacht hij, daar gaan we. Let goed op. Dit is hoe Egon Wagter zijn kamer verliet om naar de parkeerplaats te gaan.

Oké, dacht hij, daar gaan we. Let goed op. Dit is hoe Egon Wagter zijn kamer verliet om naar de parkeerplaats te gaan.

De grot door Tim Krabbé
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
Titel: De Grot
Auteur: Tim Krabbe
Uitgever: Bert Bakker
Jaar van uitgave: 2001
Druk: Achtste druk
Eerste druk: 1997
Genre: Psychologische thriller.
Verteltijd: 181 bladzijdes.
Vertelde tijd: Bijna het hele leven van Egon, dus ongeveer 30 jaar.
Motto: Je hoeft maar op een bepaalde plek op een bepaalde tijd te zijn en het kan je hele leven beïnvloeden.

Samenvatting:
Een koffer naar Ratanak brengen.
Egon Wagter moet een koffer met heroïne naar Ratanak, de hoofdstad van Ratanakiri, brengen. Hij moet het daar om elf uur op een parkeerplaats overhandigen aan een voor hem onbekende koerier. De tien uur voor de overhandiging probeert hij zich als toerist voor te doen. Met in gedachte dat dit zijn laatste uren kunnen zijn loopt hij langs bezienswaardigheden, restaurants en een disco. Wanneer hij vertrekt uit de disco geeft hij een manke jongen $20,- voor het passen op zijn auto. Hij komt ook langs de gevangenis waar de Nederlander Herbert Doornenbosch wegens drugssmokkel onthoofd is. Die avond haalt Egon de koffer uit zijn hotel om vervolgens te vertrekken naar de parkeerplaats. Tegen een honorarium van f 40.000,- moet hij daar in opdracht van Axel de koffer afleveren. Op de plaats aangekomen blijkt de koerier een blanke vrouw te zijn, die hij die dag al eerder heeft gezien. De vrouw valt flauw en ze vallen elkaar van de spanning in de armen. Na veel gepraat en gezoen gaan ze uit elkaar, zonder hun naam te noemen. De vrouw neemt de koffer mee en Egon wacht tot zij de motor start.

Vrienden.
Dit deel speelt zich dertig jaar eerder af. Egon is veertien en hij gaat op zomerkamp naar de Ardennen. Al op het station leert hij Axel v/d Graaf kennen, even oud als hem en iemand die alles durft en veel succes bij de meisjes heeft. Egon wordt in stilte verliefd op Marjoke Heffels, maar Axel koppelt hem aan Vera als ze gaan bessenplukken. Voor die nacht regelt Axel voor zichzelf en voor Egon een vrijpartij met Vera en haar zus Florrie. Ze worden gesnapt door de leiding en Egon voelt zich voor eeuwig van iets beroofd, terwijl het Axel helemaal niets doet.

Als Egon derdejaars student geologie is, ontmoet hij Axel weer. Axel is eerstejaars student rechten en is het middelpunt van het beruchte dispuut ‘de Grim’, waar het altijd feest is met drank, drugs en vrouwen. Egon gaat er regelmatig heen en hoort dat Axel niet allen bij drugssmokkel betrokken is, maar ook bij mensensmokkel. Hij maakt daarbij misbruik van studenten, van wie er al velen in het buitenland gevangen zitten. Michiel Polak, een jonge journalist, schrijft er een artikel over, zonder daarbij namen te noemen.
Wanneer Egon een onderzoek doet in Zuid-Amerika voor zijn doctoraalscriptie, raakt Axel uit beeld. Als hij als begeleider van een groepje studenten naar de Ardennen moet, ontmoet hij Axel weer en deze brengt hem vervolgens weg. Ze hebben lange gesprekken, waarin Axel indirect toegeeft te handelen in heroïne. Axel verdwijnt hierna weer uit zijn leven.
Tien jaar later ontmoet Egon tijdens zijn promotieonderzoek in de Andes zijn toekomstige vrouw, Adrienne. Al snel blijkt dat Adrienne ooit seks heeft gehad met Axel, dit maakt de relatie niet wat het zou moeten zijn. Ondanks dit trouwen ze. Egon moet leraar aardrijkskunde worden om in zijn levensonderhoud te voorzien.
Enkele jaren later ontmoet hij Axel opnieuw, die inmiddels maffiabaas is. Kort na die ontmoeting is Axel betrokken bij een dodelijke schietpartij, waarbij hij ook zelf gewond raakt. Hij wordt veroordeeld tot negen jaar cel, uiteindelijk heeft hij slechts anderhalf jaar gezeten. Michiel Polak schrijft opnieuw een artikel over Alex’ praktijken, dit keer met namen.
Na veertien jaar huwelijk scheiden Egon en Adrienne, waarna Egon een flatje koopt. Dan leest hij in de krant over een expeditie naar een geologisch interessant gebied. Voor f 40.000,- kan hij mee, dat heeft hij niet. Hij vraagt zich af hoeveel een koerier krijgt voor het smokkelen van heroïne.

Oum Phen.
Nadat er twee lijken gevonden zijn op een parkeerplaats in Ratanak, vertrekt journalist Michiel Polak naar Ratanakiri. Het ene slachtoffer is Egon Wagter, de ander een onbekende vrouw in het bezit van een gestolen Nederlands paspoort. Samen met secretaris van de Ned. ambassade bezoekt hij de moeder van Oum Phen, een invalide jongen die op de auto van Egon heeft gepast en tot dader is gemaakt. Het enige bewijs is een 20 dollar biljet dat hij op zak had. Michiel Polak heeft een gesprek met generaal Sophal, de dictator van Ratanakiri. De generaal wil de verhoudingen met Nederland na de executie van Doornenbosch niet nog meer verstoren en wijst daarom Oum Phen als dader aan. Hij maakt van Egon geen drugssmokkelaar maar een slachtoffer. Polak beseft dat Oum Phen te zwak is om een dubbele moord te plegen en dat de generaal hem als een gemakkelijke dader ziet. Polak krijgt de kans de executie bij te wonen. Vlak voor zijn vertrek uit Nederland had hij een gesprek met Axel van de Graaf waarin deze toegaf Egon opdracht gegeven te hebben om de drugs te smokkelen. Hij vertelt aan Polak echter niet wie de vrouw is. Polak besluit niet naar de executie te gaan.

Marcie’s Gems.
Arthur, de zoon van David en Marcie en broer van Jason, denkt terug aan de periode voordat zijn moeder verdween. Waar had hij haar het laatst gezien en gesproken? Hij beseft dat er signalen waren in het laatste gesprek die hij genegeerd had. Marcie was alleen geïnteresseerd in haar stenencollectie en had ook een winkeltje waar zij stenen verkocht. Haar echtgenoot vergat ze als ze met haar collectie bezig was, hij geloofde niet dat het winkeltje zou gaan lopen, wat ook zo was. Toen hij weigerde nog tienduizenden dollars voor te schieten, besloot Marcie dat geld ergens anders vandaan te halen. Ze verdween en na twee jaar wist nog niemand waar ze was. David verkoopt het huis en vindt een boekje met namen van kinderen met wie Marcie tijdens een kamp in de Ardennen omging. Arthur krijgt dit boekje samen met de steen waar haar collectie mee begonnen is, een stuk olivijnbasalt.


De grot.
Tijdens het Ardennenkamp hebben Egon en Marjoke zich afgescheiden van de rest. Marjoke kent Axel allang, maar ze wil niet over hem praten. Ze bouwen een dam in de Ourthe en fantaseren erbij. Ze worden opgehaald en gaan naar de grotten van Hurennes. Ze zien daar het Venster: een breukvlak tussen twee geologische tijdperken die honderd miljoen jaar uit elkaar liggen. Het breukvlak bestaat uit kalkzandsteen en olivijnbasalt. Het maakt een diepe indruk op ze.

Hoofdpersonen:
Egon Wagter: is een ernstige, zachtaardige en meegaande jongen. Hij sterft op zijn 43ste. Hij weet al vroeg dat hij geoloog wil worden, maar het lukt hem niet het hoofddocentschap te verkrijgen dat hij graag wil. Zijn huwelijk met Adrienne loopt op de klippen, doordat Axel vroeger met haar naar bed is geweest. Axel intimideert Egon op belangrijke momenten in diens leven. Egon bewondert en verafschuwt hem tegelijkertijd. Om geld te verdienen zodat hij een droom kan verwezenlijken, besluit Egon voor een keer drugs te smokkelen.

Marcie Nussbaum: (Marjoke Heffels was haar oorspronkelijke naam) Een vrouw van 42 jaar. Ze is van Nederlandse oorsprong en getrouwd met een Amerikaan. Ze is als kind geëmigreerd en is sinds haar jeugd helemaal gek van mineralen. Ze heeft ook een winkeltje met stenen. Heeft 2 zonen en een niet zo goed huwelijk. Wanneer haar stenenwinkeltje (‘Marcie’s Gems’) failliet dreigt te gaan, verdwijnt ze om haar droom te redden. Evenals Egon sterft zij op de parkeerplaats.

Bijfiguren zijn:
Axel van de Graaf: vanaf zijn 14de vriend van Egon. Steeds weer duikt hij in diens leven op. Hij raakt op het verkeerde pad, legt iedereen zijn wil op. Later is hij een belangrijke maffiabaas die van iedereen misbruik maakt, ook van Egon.

Michiel Polak: een journalist. Hij heeft Egon en Axel enigszins gekend. Hij schrijft enkele malen over Axels duistere praktijken. Hij onderzoekt de moord op Egon en de rol van Axel hierin.

Arthur Nussbaum: jongste zoon van Marcie. Hij kan zich niet neerleggen bij de verdwijning van zijn moeder. Hij probeert zich haar leven voor de geest te halen.

Relaties:
Er is een driehoeksverhouding tussen Egon, Axel en Marjoke. Dit is de ruggengraat van de roman. Vanaf het begin heeft Axel zich tussen de relatie van Egon en Marjoke gedrongen. Hij verpest van beide het leven. Uiteindelijk blijkt dat de twee geliefden elkaar hebben gevonden terwijl ze stierven. Zowel Egon als Marjoke hadden een voorliefde voor geologie, ontstaan in de Ardennen. Van beide personen is het huwelijk vastgelopen. Waarschijnlijk zullen ze vlak voor ze stierven beseft hebben wie ze waren. Egon en Axel zijn elkaar’s spiegelbeeld: goed en kwaad. Axel gebruikt Egon als proefkonijn voor zijn durf. Axel ziet Egon als afgevaardigde van wat hij noemt ‘de lafbekken’.

Verklaring van de titel:
In de grot ontstonden de dromen en de liefde tussen de hoofdpersonen. De grot bevindt zich in La Roche (de Ardennen). In La Roche hadden Egon en Marcie (toen nog Marjoke) elkaar ontmoet en vielen ze op elkaar. In de grot kreeg Marcie haar passie voor stenen en Egon kreeg zijn passie voor geografie. Omdat ze die passie hebben hadden ze allebei geld nodig en besloten ze allebei om voor de drugssmokkel te gaan, zonder dat ze het van elkaar wisten. Door de drugssmokkel ontmoetten ze elkaar weer op dezelfde plek en betekent het ook voor hun allebei de dood. Dus door de grot is er veel verandert in hun leven.

Thema:
Het thema van dit boek is ‘noodlot’: hoe zaken in het leven juist net wel of juist net niet gebeuren en de gevolgen ervan. Een ander thema is: ieder mens is zelf verantwoordelijk voor zijn eigen daden.

Schrijfstijl:
Het taalgebruik is eenvoudig en direct, ook in sfeerbeschrijvingen en dialogen. Er worden geen lange zinnen gebruikt en de schrijver gebruikte bijna geen moeilijke woorden. In hoofdstuk 4 komt af en toe beeldspraak voor, verder weinig. Er waren niet opvallend veel of weinig dialogen. Er waren niet zo veel ruimtebeschrijvingen, in ieder geval niet veel details. Het is een redelijk recent boek en er worden daarom ook weinig archaïsmen gebruikt. Het boek was voor mij goed te volgen.

Gebeurtenissen:
De gebeurtenissen zijn realistisch. Er zijn vaak mensen die in de drugshandel terecht komen door middel van vrienden of dat ze het geld zo graag willen voor het bereiken van een doel. Maar het komt niet vaak voor dat twee mensen door dezelfde oorzaak drugs gaan smokkelen en dat ze toevallig elkaar dan weer tegenkomen. Ik heb zelf nog nooit iets meegemaakt zoals een vriend die in mensen en drugs handelt of zelf drugs handelen.Ik ken ook niemand uit mijn omgeving die dat wel eens heeft meegemaakt. Er zijn wel eens films waarin drugssmokkel voorkomt die ik heb gezien, maar ik zou er niet een kunnen noemen, dat kan ik me niet meer herinneren. Dit is wel mijn eerste boek dat ik gelezen heb dat hier over gaat. Ik heb bijna alle gebeurtenissen uit het boek als schokkend ervaren, bijv: de bedelaars die in Ratanak voorkomen, de moorden op Egon Wagter en Marcie Nussbaum, de criminele ervaring van Axel, etc. Dit boek heeft me wel aan het denken gezet, want het is een beetje ingewikkeld af en toe en moet je er goed over nadenken. Toen ik het boek uit had en ik erover nadacht snapte ik pas echt dat Egon en Marcie elkaar dus kende en omdat ze allebei in die grot waren, nu vermoord zijn.

Personen:
Er waren veel personen van “vlees en bloed”. Steeds veranderde de hoofdpersoon (maar voornamelijk was Egon de hoofdpersoon) en daardoor werden van veel personages de gevoelens en gedachtes beschreven. Dus er waren niet te veel types. Ik vond Egon wel sympathiek, maar Axel helemaal niet. Hij was erg onbeschoft en dacht alleen maar aan zichzelf. Hij deed alsof hij zo’n goede vriend van Egon was, maar tegelijkertijd liet hij Egon van alles doen die hij niet wou, bijvoorbeeld de drugsmokkel en de vrijpartij in kamp La Roche. Egon maakte ook hele andere beslissingen dat ik had genomen. Als Axel mij voor het blok had gezet had ik het dus niet gedaan wat Axel zou willen, Egon dus wel en hij doet gewoon tegen zijn zin in dingen voor Axel. Ik kan me wel een beetje inleven in Egon, omdat hij zo graag een goede vriendschap wou, dacht hij dat hij het moest doen. Ik kan dat ergens wel begrijpen, maar ik vind het niet slim, maar eerder nogal stom van de hoofdpersoon.

Opbouw:
Ik vond het verhaal niet moeilijk om te lezen, het is af en toe wel nadenken omdat ze steeds per hoofdstuk naar een totaal andere ruimte en tijd gaan. En dan moet je even goed nadenken over wat je aan het lezen bent. Dus het was niet moeilijk qua schrijfstijl, maar wel een beetje omdat het niet-chronologisch geschreven is. Ik vond het verhaal best wel spannend, omdat je soms niet snapt waar het nu over gaat en dan lees je door zodat je het te weten komt. Dat komt een beetje door de aard van de gebeurtenissen. Je bent in spanning of hij wel of niet uit de auto stapt om naar het meisje te gaan, en je wilt weten hoe de drugssmokkel verloopt, maar de spanning komt denk ik meer door de opbouw, omdat je heel lang moet wachten hoe het afloopt. In het eerste hoofdstuk vraag je je allemaal dingen af (Hoe verloopt de drugssmokkel? Wie is die vrouw? Waarom smokkelt hij drugs? Waarom wordt hij meteen verliefd op de vrouw? Etc.). Ik heb geen stukken overgeslagen, omdat je er dan niets van snapt en het was geen saai verhaal. Ik hou helemaal niet van verhalen met een open einde, en ik dit boek was dat wel een klein beetje het geval. Maar je weet toch nog wel veel over hoe het is afgelopen, want uit de gebeurtenissen kan je opmaken dat Egon uiteindelijk toch uit de auto is gestapt en is doodgeschoten. Dus je blijft niet zitten met allemaal vragen als het boek afgelopen is. Ik heb je niet gestoord aan het wisselend perspectief. Dat was in dit verhaal juist erg goed. Je komt er via andere personages achter hoe het leven van de hoofdpersonen Egon en Marcie nou eigenlijk verlopen is.

Taalgebruik:
Het boek is makkelijk te lezen. Er komen amper moeilijke woorden of te lange zinnen in voor. Maar er zijn eigenlijk ook geen zinnen die echt indruk op me hebben gemaakt . De schrijver beschreef eigenlijk alleen de gebeurtenissen, hij gebruikte geen mooie zinnen of gedichten. Het taalgebruik was beeldend genoeg, want er waren genoeg bijvoeglijke voornaamwoorden. Ik kon me dus goed voorstellen hoe een ruimte eruit zag, waar een personage zich bevond en omdat de schrijver goed beschreef hoe Egon dacht en wat hij voelde, was dat ook erg duidelijk. Er waren genoeg dialogen, maar er waren wel minder dialogen dan beschrijvingen. Voornamelijk omdat er veel geschiedenis van Egon’s leven wordt beschreven en omdat Egon een tijd alleen is. Dus (vooral in het eerste hoofdstuk) voert hij geen gesprekken met andere personages.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "De grot door Tim Krabbé"