Titel: In \'De ergste treitertrends\' staan een verzameling van verhalen die gekozen zijn uit \'Treitertrends\', \'Treitertrends 2\' en \'De laatste treitertrends\'. Het boek bevat veel kleine verhaaltjes waarin de spot wordt gedreven met bijvoorbeeld lijnen, hororscopen, liefde en andere alledaagse zaken. Daarom zijn het treitertrends, waarvan de schrijver de ergste in dit boek verzameld heeft. Er is geen ondertitel en ook geen motto. Verhalen: Er staan precies 50 korte verhalen in het boek. Ze zijn gerangschikt in 6 delen; \'dames en heren\', \'geestelijk leven\', \'de spelende mens\', \'diverse consumpties\', \'zeggen en schrijven\' en \'malle gevallen.\' De titels van de verhalen geven het onderwerp van het verhaaltje aan. Het zijn korte titels van meestal 1 woord. Onderwerpen: De verschillende delen geven aan waarover de verhaaltjes die daarin staan gaan. Het zijn bijna altijd korte dialogen, waarin iemand zichzelf belachelijk maakt of waarin een prototype van een bepaald soort mens wordt beschreven. (zoals in het verhaaltje \'homo\', waarin een man er prat op gaat geen homo\'s te discrimineren, maar uiteindelijk toch een gigantisch vooroordeel tegen ze blijkt te hebben.) Het zijn situaties die in het dagelijks leven voorkomen en van het soort mensen die erin beschreven worden, ken je vaak zelf ook wel een voorbeeld. Terwijl je het boek leest, lees je ook verhalen waarin situaties waarin je zelf ook wel eens zit of kan komen, belachelijk worden gemaakt. De verhalen staan dus dicht bij je. Neem bijvoorbeeld het verhaaltje \'huis\'. Deze gaat over een persoon die veel design in zijn huis heeft staan en allerlei antieke dingen of spullen die hij uit een of ander ver land heeft gehaald. Hij houdt er maar niet over op hoe mooi hij alles wel niet vindt en hoe trots hij wel niet is. Het confronterende van dat verhaal is dat ik zelf, als ik op vakantie ben, ook allerlei leuke souveniertjes koop om thuis te laten zien. Ik denk dat bijna iedereen die het boek gelezen heeft wel een personage tegen is gekomen waar hij zelf op lijkt in sommige situaties. Verbanden tussen de verhalen: In de verhalen komen telkens andere personages naar voren, het zijn niet dezelfde. Ook in de ruimte zit geen overeenkomst. De verhaaltjes zijn wel voor het overgrote deel dialogen die maar een paar minuten duren. Het is dus een bundeling van verhalen. Kunstgrepen: Het taalgebruik is heel typerend voor elk verhaal. Als in een verhaal een persoon naar voren wordt gebracht die graag wil laten merken dat hij van een bepaald onderwerp veel verstand heeft, dan gebruikt de schrijver allerlei specialistische termen, waarvan een gedeelte mij volslagen onbekend in de oren klinkt. Bijvoorbeeld in het verhaaltje \'stereo\': \"Dat heb je met T-padregelaars he? Dat is zo\'n ongeloofelijke constante impedantie, wat je daarmee krijgt. Nou zal ik er voor de aardigheid nog wat meer hoge tonen ingooien. Hij staat nu misschien op driekwart van z\'n volume; hóór je ook maar iets wat je rondzingen zou kunnen noemen?\' Het taalgebruik hangt dus af van wie of wat belachelijk gemaakt wordt in het verhaal. In veel verhalen wordt populaire taal gebruikt of taal die geen goed nederlands is. Bijvoorbeeld in het verhaaltje \'doorgezakt\': \" Nou bedankt, ik wist het niet nee, maar het slaat natuurlijk zo nergens op als het maar kan, want ik moet door. Ja verrek, als ik kon gaan pitten dan zat ik hier geen pils te drinken.\' Kees van Kooten maakt ook veel gebruik van de zogenaamde hyperbool. (overdrijving) Door te overdrijven, komen de personen of de situaties die hij belachelijk wil maken, beter naar voren en hij creërt zo een komisch effect. Analyse van \'homo\': Dit is een monoloog van een man die een goede vriend heeft, genaamd Bert. Bert is een homo. Nou vinden de man en zijn vrouw Shirley dat iedereen recht heeft om te voelen en te vinden wat ze willen vinden. Ze gaan er zelfs overdreven prat op. Op een dag zitten de man, Bert en een andere vriend, Peter, met elkaar te praten. De man vraagt aan Bert met wie hij het liefst naar bed zou willen. Bert klapt dicht en wil het niet zeggen, maar de man dringt zo aan dat hij het uiteindelijk wel zegt. Het is Peter. De man wordt boos, want hij vindt zichzelf mooier dan Peter en hij vraagt zich af wat er mis met hem is. De dag erna was Shirley jarig en de man heeft expres veel mannen uitgenodigd, maar Bert komt niet opdagen. Shirley en haar man vinden dat dan een typische nichtenstreek. De man en Shirley gaan er zo prat op dat ze zo ontzettend tolerant zijn, maar als het erop aankomt zijn ze dat dus helemaal niet. De man is hetero, maar hij kan het niet hebben dat Peter beter in de smaak valt bij Bert. Dit is een komische situatie en daarom vond ik dit ook een van de leukste verhaaltjes in het boek. De man is het prototype van de zogenaamde tolerante, moderne man, die vindt dat alles maar moet kunnen en veel burgerlijke dingen afwijst. Kijk je echter wat verder dan je neus lang is, dan blijkt hij helemaal niet zo tolerant te zijn en is hij zelf nog wel het burgerlijkst. Zulke mensen zijn er vrij veel. Analyse van \'liefde\': Dit verhaaltje is een dialoog tussen een man en zijn geliefde. Zij wil dat hij tegen haar zegt dat hij van haar houdt, maar hij durft niet zo goed. Ze zitten eerst ontzettend omslachtig te doen over wat de betekenis van \'Ik hou van jou\' is en waarom je dat tegen iemand zegt. Dit is zo overdreven gedaan dat je soms moet lachen om de omslachtigheid van de personen. Uiteindelijk zegt de man het wel, na veel gepraat. De vrouw is helemaal blij, maar het laatste wat ze zegt is: \"Zeg het nog eens, alsjeblieft?\" Het verhaal stopt hier, maar het komische ervan is dat het zo lang geduurd heeft, voordat de man eindelijk gezegd heeft dat hij van haar houdt en als hij dat dan gezegd heeft, dan vraagt zij om dat nog een keer te doen! Je kunt dan verwachten dat er weer zo\'n lange discussie vooraf moet gaan, voordat hij het nog een keer zegt. In dit vehaal wordt de spot gedreven met de overdreven beladen betekenis die mensen geven aan het zeggen van de woorden: \'Ik hou van jou\'. Als je die woorden tegen iemand zegt, dan is dat heel emotioneel en je zegt het dus ook niet zomaar, terwijl het eigenlijk maar vier woordjes zijn.