Blauwe plekken door Anke de Vries

Beoordeling 6.2
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • vmbo | 1727 woorden
  • 10 februari 2015
  • 2 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.2
  • 2 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
1992
Pagina's
179
Geschikt voor
onderbouw
Punten
1 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Onderwerpen
Prijzen
Kinderjury 10-12jaar (1993 Winnaar) , Kinderjury 13-16jaar (1993 Winnaar)

Boekcover Blauwe plekken
Shadow

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen haar wangen gloeiden, alsof ze koorts had.
Haar vingers gleden over haar gezicht. Haar neus viel mee; met een beetje geluk zou daar morgen niets meer van te zien zijn. Maar de striemen …

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen ha…

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen haar wangen gloeiden, alsof ze koorts had.
Haar vingers gleden over haar gezicht. Haar neus viel mee; met een beetje geluk zou daar morgen niets meer van te zien zijn. Maar de striemen in haar hals verdwenen niet zo snel.
En morgen hadden ze gym... Moest ze weer een smoes verzinnen, net als vorige keer, toen ze zoveel blauwe plekken had.
Gelukkig zat ze nog niet lang op deze school. Het zou misschien niet opvallen. Maar ze vond het vervelend om tegen de meester te liegen, hij was net zo aardig.

Op school is Judith stil en teruggetrokken. Thuis probeert ze het haar moeder zoveel mogelijk naar haar zin te maken en te helpen met de verzorging van haar kleine broertje, maar toch wordt haar moeder vaak boos. Dan slaat ze Judith, soms zo erg dat ze onder de blauwe plekken zit. Op school durft Judith niets te vertellen en niemand merkt wat er aan de hand is. Dan raakt Judith bevriend met haar klasgenootje Michiel. Bij hem thuis is het erg gezellig en Judith ziet dat het ook anders kan. Haar moeder wordt echter steeds sneller boos en slaat haar steeds vaker. Judith is wanhopig en weet niet meer wat ze moet doen.

Blauwe plekken door Anke de Vries
Shadow
ADVERTENTIE
De Galaxy Chromebook maakt je (school)leven makkelijker!

Met de Galaxy Chromebook Go kun je de hele dag huiswerk maken, series bingen en online shoppen zonder dat 'ie leeg raakt. Ook kan deze laptop wel tegen een stootje. Dus geen paniek als jij je drinken omstoot, want deze laptop heeft een morsbestendig toetsenbord!

Ontdek de Chromebook!

Blauwe plekken.





1. Zakelijke gegevens



Titel: Blauwe plekken.



Uitgever: Lemniscaat



Verschijning: 1992



Auteur: Anke de Vries.





2. Samenvatting van het boek 



Judith woont in Den Haag met haar moeder en haar broertje Dennis. Haar ouders zijn gescheiden en haar moeder moet in haar eentje de twee kinderen opvoeden. Dennis is de lieveling, maar als Judith iets verkeerd doet, wordt ze door haar moeder geslagen. Haar moeder verliest haar zelfbeheersing en slaat en schopt haar bont en blauw, hoewel ze wel meteen spijt heeft en Judith daarna ook verwent. Judith draagt daarom vaak coltruien, om de blauwe plekken te verbergen. Daarom doet ze ook niet mee met gym. Soms wordt ze ook in het gezicht geslagen: dan houdt haar moeder haar thuis.



Op een dag komt Michiel bij Judith in de klas en al snel worden ze vrienden. Michiel heeft zelf ook het een en ander te stellen gehad met zijn vader. Hij was met zijn vader naar de Verenigde Staten verhuisd, waar deze geen enkel begrip had voor het feit dat Michiel dyslectisch was. Eigenlijk behandelde hij Michiel, al was hij nog zo klein, als een volwassene. Michiel was weggelopen en door een vrouw gevonden en teruggebracht. Uiteindelijk kwam hij bij zijn oom en tante in Nederland wonen. Judith mag hij graag, omdat ze hem doet denken aan zijn speelkameraadje in Amerika.



Intussen krijgt Judiths moeder een nieuwe vriend, Nico. Hij steelt echter van haar. Judith wordt door haar moeder beschuldigd van de diefstallen, ook al had ze Nico zelf zien stelen. Haar eigen moeder gelooft haar niet en geeft haar opnieuw een pak slaag.



Judith gaat iedere middag bij Michiel eten. Daar, bij zijn tante Elly, ontdekt ze hoe een gezinsleven ook kan zijn. Als de blauwe plekken worden ontdekt, vertelt Judith dat ze regelmatig door een stel jongens in de buurt wordt opgewacht en in elkaar geslagen. Als Michiel met Judith meegaat naar huis omdat hij haar wil beschermen tegen die "rotjongens", en ook op bezoek komt als ze weer eens "ziek" is, verbiedt Judiths moeder haar om nog met Michiel om te gaan. Ze geeft Judith zo'n genadeloos pak slaag dat ze een hersenschudding oploopt.



Wanneer haar tante Lies langskomt, ontdekt Judith de reden waarom ze geslagen wordt door haar moeder. Haar moeder was zelf ook als kind mishandeld door haar eigen moeder, Judiths oma. Naast Lies had Judiths moeder ook een broertje, Dicky. Dicky was, net als Dennis, de lieveling. Op een dag, als Judiths moeder op Dicky moet passen, zakt Dicky door het ijs tijdens het schaatsen, en overlijdt. Judiths oma is hierna haar dochter gaan negeren, en ze werd min of meer het huis uit gekeken. Judith leek al vanaf het begin sprekend op Dicky, waardoor haar moeder elke dag aan deze pijnlijke geschiedenis wordt herinnerd. Ze kon haar eigen trauma niet verwerken, en slaat er daarom bij het minste of geringste bij Judith op los.



De schoolmeester maakt zich zorgen over Judiths veelvuldige afwezigheid en probeert contact op te nemen met haar moeder voor een gesprek. Die ontwijkt de afspraken keer op keer en verhuist uiteindelijk met Judith en Dennis naar een andere stad. Michiel gaat bij haar oude huis langs en verneemt van de buurvrouw dat Judith geslagen werd door haar moeder. Zij en haar man durfden er niets van te zeggen. Later hoort Michiel dat het gezin nu in Leiden woont. Met de meester zoekt Michiel uit waar Judith op school zit en hij gaat Judith opzoeken in Leiden.



Michiel neemt Judith mee de stad in en geeft haar een knuffelbeer die hij uit de Verenigde Staten had meegenomen. Hij waarschuwt haar dat dit niet zo kan doorgaan en dat haar moeder haar op een kwade dag misschien wel dood zal slaan. Bij thuiskomst wordt Judith direct onthaald op een pak slaag van haar moeder, omdat ze het boodschappen doen was vergeten. Haar moeder beweert dat Judith de beer van het boodschappengeld heeft gekocht en snijdt de beer stuk met een broodmes. Vervolgens bedreigt ze Judith met het mes maar stort in als ze realiseert wat ze aan het doen is. Wanneer Judiths moeder weg is, pakt ze haar spullen en vertrekt met de trein naar Michiel...



Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Blauwe_plekken_(kinderboek)





3. Over de auteur



Anke de Vries (Sellingen, 5 december 1936) is een Nederlandse kinderboekenschrijfster. Ze heeft 79 boeken en publicaties geschreven en heeft daarmee diverse prijzen gewonnen.



Het grootste deel van haar leven woonde Anke de Vries op de Veluwe. Na haar diploma op de middelbare school in Ede gehaald te hebben, ging ze reizen. Ze kwam onder andere in Griekenland en Frankrijk. In 1957 trouwde ze met de Fransman Laurent Félix-Faure en woonde met hem jaren in verschillende landen. Na onder andere in Pakistan gewoond te hebben kwamen ze in 1963 in Den Haag wonen. Sinds 2002 woont en werkt Anke de Vries in Frankrijk. Ze heeft 2 dochters en 1 zoon.



Haar man had door dat ze goed kon schrijven, waarna ze op zijn aandringen een snelcursus creatief schrijven volgde. Dit resulteerde in 1972 in haar eerste boek. Hierop volgden tientallen boeken en publicaties. Ze maakte onder andere schoolboekjes en lesboeken, maar ook leesboeken voor jeugd en volwassenen.



Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Anke_de_Vries





4. Leeservaringen



Onderwerp




  1. Spreekt het onderwerp van het verhaal je aan of niet? Hoe komt dat?



Ja het onderwerp spreek me op zich wel aan. Ik heb zelf wel eens te maken gehad met het onderwerp.




  1. Is uitgekomen wat je van tevoren van het verhaal verwachtte?



Eigenlijk wel, want over dit onderwerp valt er ook niet echt veel verschillende dingen te verwachten





Gebeurtenissen




  1. Gaat het in dit verhaal vooral om de gebeurtenissen of om de gedachten en gevoelens van de personen? Wat vind je van de nadruk daarop?



Het gaat om alles.. de gebeurtenissen, gedachtens en gevoelens. Het heeft allemaal met elkaar te maken met dit onderwerp. De gebeurtenissen (mishandeling) zorgt ervoor dat het meisje Judith gaat denken dat ze zelf iets verkeerds doet en dat ze denkt dat ze niemand meer kan vertrouwen. Haar gevoelens is zoals het hoort te zijn bij een mishandeld meisje; bang, onzeker, verdrietig. Het gaat om het geheel.




  1. Zijn de gebeurtenissen geloofwaardig en waarschijnlijk?



De gebeurtenissen zijn 100% geloofwaardig. Als je pech hebt zou het jezelf ook kunnen overkomen, het boek zelf is ook gebaseerd op en waar gebeurd verhaal.





Personages




  1. Is de hoofdpersoon iemand die voor je gaat leven? Hoe komt dat? Hoe levendig zijn de andere personages?



Ja, de hoofdpersoon komt kwa gedachtens en gevoelens heel geloofwaardig over. De andere personages komen ook geloofwaardig over. Als je het boek leest kun je alles helemaal in je hoofd laten afspelen.




  1. Kun je je goed verplaatsen in de problemen en gedachtewereld van de verhaalpersonen?



Ja dat kan ik. Het word allemaal goed beschreven, maar natuurlijk kan iedereen er anders over denken als het je zou overkomen. Je merkt nog wel aan haar dat ze een sterk persoon is. Er zijn genoeg mensen die al een zelfmoordpoging zouden hebben gepleegd of hulp zouden hebben gezocht. Het verschilt per karakter.





Bouw




  1. Is het verhaal spannend opgebouwd? Wat maakt het wel of niet spannend?



Ja best wel, als je het boek leest wil je weten wat er verder gebeurd. Bijvoorbeeld wat de moeder weer gaat doen of wat Judith gaat doen door de mishandeling.

 




  1. Heeft het verhaal een slot dat goed past bij de beschreven gebeurtenissen? Vind je dit een plezierig slot? Hoe komt dat?



Het slot vind ik wel gepast. Plezierig zou je het niet echt kunnen noemen, haar contact met haar moeder is nog steeds niet goed en dat ze weggelopen is lost niet altijd veel op.





Taalgebruik




  1. Vind je het verhaal lastig of makkelijk om te lezen? Heeft het taalgebruik hiermee te maken?



Persoonlijk vond ik het wel makkelijk. Het taalgebruik was wel normaal, het was niet zo moielijk te lezen.




  1. Zijn de zinnen makkelijk te lezen en bevat het verhaal weinig moeilijke woorden of juist niet?



Het verhaal bevat niet veel moeilijke woorden. Persoonlijk vind ik het wel makkelijk te lezen.





 



5. Verwerkingsopdracht



8    Bedenk drie andere titels voor het boek en vertel waarom dit ook de titels zouden kunnen zijn




  • minimaal 15 woorden toelichting per titel.





Mishandeld: Het hele boek gaat over een meisje die geestelijk en lichamelijk wordt mishandeld, vandaar de titelmishandeld.



Help: Het meisje voelt zich zeker niet fijn, ze voelt zich angstig, onzeker en hulpeloos. Ze is te bang om hulp te vragen, maar iemand die word mishandeld wil zeker wel hulp om uit deze situatie te komen.



Mij grootste droom:  toen Judith een keer een opstel moest schrijven op school over haar grootste droom, schrijft Judith over een moeder en een dochter die samen heel gelukkig zijn. De meester leest het opstel en hij vindt het een beetje vreemd dat Judith zoiets als haar grootste droom ziet. Hij laat het verhaal aan zijn vrouw lezen en die zegt dat Judith misschien geslagen wordt. De meester gelooft dat niet, maar hij besluit om een afspraak met Judiths moeder te maken om met haar over Judith te praten, met name over de vele keren dat Judith ziek is. Als de meester de volgende dag bij Judith thuis opbelt, weet haar moeder hem af te wimpelen door te zeggen dat ze de komende weken geen tijd heeft en nog wel eens terugbelt. De meester besluit om dan maar eens met Judith zelf te praten. Judith heeft die dag pijn aan haar enkel, en als de meester vraagt hoe dat komt zegt ze dat ze gevochten heeft met een groepje jongens omdat die haar plaagden. Hij vraagt of haar moeder dat weet en Judith zegt dat ze het niet tegen haar moeder gezegd heeft omdat die toch al zo bezorgd is. De meester vindt het allemaal maar vreemd en als Judith haar mouwen opstroopt en hij al die blauwe plekken ziet worden zijn vermoedens steeds sterker bevestigd. Hij besluit om het nog even aan te zien omdat hij niet zomaar iemand kan gaan beschuldigen. Dit is ook de reden waarom de moeder ook wou verhuizen.. omdar er vermoedens waren dat ze haar dochter mishandelde.



En omdat het het Judiths groote droom was om een goede band met haar moeder te hebben (want jammer genoeg ook wel een droom blijft) vind ik dit wel een gepaste titel.


REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Blauwe plekken door Anke de Vries"