Gezocht: vmbo-scholieren uit jaar 3 of 4! Vul deze vragenlijst over het mbo in, en maak kans op een cadeaubon van 25 euro.

Meedoen

Blauwe plekken door Anke de Vries

Beoordeling 6.7
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 3e klas vwo | 3129 woorden
  • 19 juli 2012
  • 18 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.7
  • 18 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
1992
Pagina's
179
Geschikt voor
onderbouw
Punten
1 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Onderwerpen
Prijzen
Kinderjury 10-12jaar (1993 Winnaar) , Kinderjury 13-16jaar (1993 Winnaar)

Boekcover Blauwe plekken
Shadow

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen haar wangen gloeiden, alsof ze koorts had.
Haar vingers gleden over haar gezicht. Haar neus viel mee; met een beetje geluk zou daar morgen niets meer van te zien zijn. Maar de striemen …

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen ha…

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen haar wangen gloeiden, alsof ze koorts had.
Haar vingers gleden over haar gezicht. Haar neus viel mee; met een beetje geluk zou daar morgen niets meer van te zien zijn. Maar de striemen in haar hals verdwenen niet zo snel.
En morgen hadden ze gym... Moest ze weer een smoes verzinnen, net als vorige keer, toen ze zoveel blauwe plekken had.
Gelukkig zat ze nog niet lang op deze school. Het zou misschien niet opvallen. Maar ze vond het vervelend om tegen de meester te liegen, hij was net zo aardig.

Op school is Judith stil en teruggetrokken. Thuis probeert ze het haar moeder zoveel mogelijk naar haar zin te maken en te helpen met de verzorging van haar kleine broertje, maar toch wordt haar moeder vaak boos. Dan slaat ze Judith, soms zo erg dat ze onder de blauwe plekken zit. Op school durft Judith niets te vertellen en niemand merkt wat er aan de hand is. Dan raakt Judith bevriend met haar klasgenootje Michiel. Bij hem thuis is het erg gezellig en Judith ziet dat het ook anders kan. Haar moeder wordt echter steeds sneller boos en slaat haar steeds vaker. Judith is wanhopig en weet niet meer wat ze moet doen.

Blauwe plekken door Anke de Vries
Shadow
ADVERTENTIE
Musical The Prom verloot een limousine naar je eindfeest!

Zit je middenin je eindexamens en wil je in stijl naar je eindfeest? Doe dan mee aan de winactie en maak kans op een limousine die jou en je vrienden naar jullie eindfeest brengt!

Ja, ik doe mee!

Titelverklaring
De hoofdpersoon in het verhaal (Judith) die wordt mishandelt door haar moeder. Dus dan zit ze altijd onder de blauwe plekken die ze wel probeert te verbergen. Dus vandaar de titel blauwe plekken.
Auteur
De autuer van het boek is Anke de Vries. Ze is geboren op 5 december 1936 in Sellingen, Groningen. Een hele tijd nadat ze de middelbare school had afgemaakt volgde ze een cursus creatief schrijven; de cursus duurde drie jaar, maar ze had hem in de helft van de tijd af. Ze heeft ook meegewerkd aan een aantal tijdschriften voor de jeugd. Ze woont met haar Franse man in Den Haag, ze hebben drie volwassen kinderen: een zoon en twee dochters. Het eerste boek dat ze heeft geschreven is: De vleugels van Wouter Pannekoek in 1972. Ze schrijft met het verhaal van: ‘Alles wat ik schrijf moet ik zelf in een zekere zin hebben meegemaakt, anders is het niet echt, en kom ik niet verder.’ Ze schrijft dus bijvoorbeeld nooit over landen waar ze niet is geweest. Anke de Vries heeft boeken geschreven voor kinderen van alle leeftijden. Ze heeft onder andere een paar prentenboeken geschreven, boeken voor beginnende lezers en voor kinderen met leesmoeilijkheden. Het meeste succes heeft ze gehad met de boeken voor kinderen van 10 tot ongeveer 12 jaar. Blauwe plekken was daar een van. Ze heeft het boek uitgegeven in 1992. Het boek werd een groot succes. Het is onderandere vertaald in 14 talen.
Genre
Het genre is mishandeling, want Judith (de hoofdpersoon) word geslagen door haar moeder. Ze probeert alles goed te doen, maar in de ogen van haar moeder is niks goed. Ze krijgt altijd briefjes mee voor school omdat ze niet mee kan doen met gym en school zwemmen omdat ze haar blauwe plekken dan zouden zien. Ik heb dit genre gekozen omdat het me een indrukwekkend boek leek. Ik ben blij dat ik het heb gelezen, want van het ene moment op het andere moment verandert de stemming. Bijvoorbeeld als ze thuis is en ze doet weer iets verkeerd en haar moeder slaat haar is het van woede naar verdriet en angst. Maar dan komt ze bij Michiel thuis en dan is ze blij en word ze vertroeteld en geliefd.
Samenvatting
Judith woont samen met haar moeder en half broertje Dennis in een appartement in Den Haag. Judith heeft haar vader nooit gekend, haar moeder en hij waren gescheiden voordat zei geboren was. Judith word vaak geslagen door haar moeder. Ze probeert zoveel goed te doen, haar broertje ophalen van de crèche, de boodschappen, het huis schoonhouden en daar komt ook haar huiswerk nog eens bij. Maar in de ogen van haar moeder doet ze niks goed, van het ene op het andere moment kan de bom weer los branden. Daardoor zit Judith vaak ook in angst. Haar broertje daar in tegen kan niks fout doen, Dennis laat iets vallen, maakt niet uit. Judith ruim jij het even op?
Ondertussen is Judith weer eens van school verandert, dat gebeurt ook erg vaak omdat haar moeder het niet eens was met de school of ze moesten hun appartement uit. Maar op haar nieuwe school leert ze een jongen kennen, Michiel. Michiel en Judith worden dikke vrienden, Judith eet tussen de middag ook bij Michiel thuis. En daar ziet ze hoe het ook kan.
Michiel woont bij zijn oom en tante, want zijn vader woont in Amerika. Zijn moeder is toen Michiel nog klein was overleden. Michiel helpt Judith ook door de zware periode heen die ze begaat, maar dat weet hij zelf niet.
Op een gegeven moment word Judith weer geslagen en haar moeder meldt haar de volgende dag ziek op school. De meester had ondertussen wel in de gaten dat Michiel en Judith dikke maatjes waren geworden, dus die vraagt of Michiel even wat huiswerk langs wil brengen. Als Michiel bij Judith is en hij ziet haar blauwe plekken vraagt hij natuurlijk wat er is gebeurt. Judith verzint snel iets van dat een aantal jongens hier in de buurt haar hebben afgetuigd toen ze naar huis fietste. Michiel wordt daar boos over en vindt het erg sneu voor Judith en hij besluit elke dag maar mee te fietsen als Judith naar huis gaat.
Michiel doet ook erg veel aan sport, hij zit op zwemmen en zijn coach vind dat hij wel iets heeft. Dus hij mag aan de top trainingen mee doen voor het zwemteam. Daardoor moet hij vaak trainen en word Judith ook een beetje aan de kant geschoven.
Opeens is daar ook zijn vader die over is gekomen uit Amerika die een hele verandering is begaan. Zijn vader moest vroeger niks van sport en nu is hij zelfs aan het joggen. Hij lecht uit aan Michiel dat het komt omdat hij een nieuwe vriendin heeft. Michiel heeft haar al eens ontmoed en vind het een knappe prestatie dat zij zijn vader zo verandert heeft. Hij vond het zelfs leuk met zijn vader.
Ondertussen heeft Judith haar moeder een nieuwe vriend genaamt Nico. Judith vertrouwd hem niet helemaal met zijn gladde praatjes en cadeautjes. Op een avond als Nico bij hun eet ziet ze hem geld uit haar moeders portemonee pakken, Judith verteld het aan haar moeder en die word weer boos en beschuldigt Judith over van alles en nog wat.
Haar meester op school is ook best bezorgt over Judith, ze ziet er niet goed uit en ze is vaak ziek. Hij gaat op onderzoek uit maar komt niet veel verder. Als Michiel in de paasvakantie naar zijn vader is in Amerika beleeft hij zoveel en bouwt een goed band op met zijn vader. Als hij terug is wil hij het gelijk allemaal aan Judith vertellen. Hij fietst naar haar huis en er doet niemand open, Judith’s buurvrouw wenkt hem om binnen te komen.
Zei verteld Michiel dat ze zijn verhuisd, en of hij het al weet. Michiel weet niet waar ze het over heeft, en de vrouw legt uit dat ze door haar moeder wordt mishandeld. Michiel schrikt daar heel erg van en wil gelijk de volgende dag aan de meester vragen of hij weet waar Judith is. De meester weet het ook niet. Michiel krijgt een telefoontje van Judith en ze verteld dat ze in Leiden woont. Via de meester die een aantal scholen in Leiden heeft gebelt, krijgt hij Judith haar adres. Michiel zoekt haar op en praat met haar over haar problemen en verteld dat hij haar wil helpen.
Als ze na dat gesprek te laat thuis komt wacht haar moeder haar al op. Het is weer mis, ze word weer geslagen en afgetuigd. De volgende ochtend als haar moeder al naar haar werk is en haar heeft ziek gemeld voor school moet Judith aan Michiels woorden denken. En ze besluit er wat aan de situatie te doen. Ze pakt haar spullen bij elkaar en stapt op de trein naar Den Haag, naar Michiel.
Thema
Het thema van het boek is mishandeling, want Judith word mishandeld door haar moeder. Judith probeert alles goed te doen maar blijkbaar is er niks goed in de ogen van haar moeder. Dus word ze geslagen, ze denkt na een verhaal van haar tante dat het ook kan komen omdat ze op haar moeders broer lijkt, Dick. Hij is vroeger door het ijs gezakt en haar oma gaf haar moeder daar de schuld van dus heeft ze alle contacten verbroken met haar moeder.
Verwerkinsopdracht
Dit is een gedicht van Judy Steffers, genaamd mijn leven weer in de hand. Ik heb het gedicht gekozen omdat dit gedicht wel eens de afloop zou kunnen zijn van dit boek. Het gaat over iemand die zijn leven weer in de hand heeft. Er staat ook: ‘Even denk ik terug aan het verdriet dat ik overwon.’ Dat geeft aan dat die persoon wat overwonnen heeft wat wel veel verdriet koste. Het zou mij ook moeilijk lijken om net als Judith weg te lopen van huis, en de mensen waar je eigenlijk het meeste van houd, ondanks alles. En op het laats bij het stukje: ‘De golven nog steeds wild en niet te bedaren, maar mezelf heb ik gelukkig weer in de hand’ Dacht ik dat de wilde golven Judith haar moeder konden zijn die nog steeds erg snel boos wordt en alles op andere mensen af reageert. Dat ze nog steeds wild en niet te bedaren is tegen over andere mensen en haar eigen wil en wet nog achter aan gaat. En het laatste stukje van die zin zou op Judith kunnen slaan. Dat haar moeder wel alles kan doen wat ze wil en ze doet het maar, maar dat het haar zorg niet meer is. Dat Judith zich zelf weer kan zijn, en blij zijn en van het leven kan genieten.
Mijn leven weer in de hand
De zeewind waait door mijn haren
eenzaam loop ik langs het strand
De golven zijn wild en niet te bedaren
mijn voetstappen laten sporen achter in het zand
Een moment sta ik even stil
adem de frisse zeelucht in
De zon gaat onder en het wordt kil
ik slenter terug naar het begin
De zon zakt verder achter de horizon
ik geniet enorm van dit tafereel
Even denk ik terug aan het verdriet dat ik overwon
mijn leven heb ik eindelijk weer op de rail
De zeewind waait stevig door mijn haren
met ferme stappen loop ik terug door het zand
De golven nog steeds wild en niet te bedaren
maar mezelf heb ik gelukkig weer in de hand
Judy Steffers
Personen
Hoofdpersoon
Judith
De hoofdpersoon in dit verhaal is Judith, Judith wordt door haar moeder geslagen. Hierdoor is ze heel stil in de klas en legt ze weinig contacten. Als ze bevriend raakt met Michiel ziet ze dat het ook anders kan. Ze ziet hoe open mensen met elkaar kunnen leven en hierdoor is ze zelf ook af en toe vrolijker. Judith is een stil en verlegen meisje met een goed hart. Ze doet alles voor haar moeder omdat ze anders geslagen wordt. Maar ze doet ook vaak dingen die niet hoeven, goede bedoelde dingen, maar die worden altijd verkeerd opgevat en dan wordt ze weer geslagen. Ze denkt dat praten niets oplost en verbergt haar blauwe plekken of verzint smoesjes. Aan weglopen heeft ze nooit gedacht, totdat Michiel er mee kwam en het weer zo ver was met haar moeder. Uiteindelijk besluit ze dus om weg te gaan, Michiel had haar al aangeboden om haar te helpen. Dus ze koopt een treinkaartje naar Den Haag.
Bijpersonen
Judith’s moeder
Judith’s moeder is een hard werkend persoon. Alles in haar ogen doet Judith fout en haar half broertje Dennis kan niks fout doen. Ze slaat Judith als ze boos is op haar, ze doet Judith geestelijk en lichamelijk pijn. Als ze begonnen is met slaan houd ze meestal niet meer zo snel op, dan lijkt ze wel een gestoorde machine, totaal onberijkbaar. Ze probeert het vaak ook weer goed te maken na zo’n aanval, om Judith in de watten te leggen. Judith kan daar niet tegen als ze zo lief doet, ze moet dan altijd huilen.
Michiel
Als Judith weer verhuisd dan komt ze bij Miciel in de klas. Ze raakt erg goed bevriend met hem, en gaat zelf tussen de middag met hem mee naar zijn huis. Michiel woont bij zijn oom en tante, want zijn vader woont in Amerika. Zijn moeder is overleden toen hij nog maar klein was. Door dat is zijn vader erg veranderd, hij vind niks goed en weet niet zo goed wat hij met Michiel moet. Hij besluit hem dus naar zijn oom en tante te sturen in Nederland. Zijn vader heeft een nieuwe vriendin en door haar is hij heel erg verandert. Daar komt Michiel ook achter als zijn vader plotseling langs komt om hem op te zoeken. Hij praat zelfs met hem over sport, en dan te bedenken dat zijn vader sport maar niks vond. Hij vond het eigenlijk best wel leuk dat zijn vader er was. Hij word uitgenodigd om in de paasvakantie bij zijn vader te komen, en hij neemt die uitnodiging aan. Hij heeft een hele leuke tijd met zijn vader en zijn nieuwe vriendin Helen. Helen kende hij al, toen hij een keertje was weggelopen van huis heeft hij die nacht bij haar in de garage geslapen. En toen zei hem die volgende ochtend vond heeft zij zijn vader gebeld. Michiel is ook degene die Judith overhaald om wegtelopen van thuis.
Verdere personen in het verhaal zijn ook:
Judith’s half broertje Dennis
Michiels tante Elly
Michiels oom Bob
Helen (de nieuwe vriendin van Michiel zijn vader)
Michiels vader
Judith’s meester Rien van de Heuvel
Judith haar tante Lies
Nico de vriend van haar moeder
David en Frank, de tweeling neefjes van Michiel
Michèle het nichtje van Michiel
Ineke van de crèche
Plaats
Het verhaal speelt het meeste in Den Haag af, daar woont Judith. Het speelt daar af op haar school, bij Michiel thuis, of op de crèche. Ook natuurlijk in haar eigen huis en ook even in de stad. Het speelt ook een tijdje af in Amerika als Michiel terug denkt aan vroeger, of als hij bij zijn vader is in de vakantie. Het laatste gedeelte speelt zich af in Leiden, want daar is Judith naar toe verhuisd.
Tijd
Ik denk dat het zich afspeeld in deze tijd, want ze hebben het al over vliegtuigen en telefoons, auto’s, stoplichten. Allemaal moderne dingen die we in deze tijd ook hebben. Ik denk wel dat ht iets eerder was misschien net voor het jaar 2000 of er iets overheen. Ze spreken er namelijk niet over dat iedereen een mobieltje heeft bijvoorbeeld als Michiel Judith opbeld bij de slager, want hj heeft geen mobiel. En tegenwoordig heeft bijna iedereen er eentje. Ze hebben het ook nog over een loket bij het treinstation, en tegenwoordig koop je meestal je kaartje bij de automaat.
Het meeste word verteld in een doorlopend verhaal, er zijn in het verhaal een aantal flashbacks waarin dingen worden verteld uit het verleden. Sommige flashbacks zijn van het verre verleden, en sommige ook maar van een paar dagen gelden. Bijvoorbeeld toen Michiel terug keek naar zijn vroegere tijd in Amerika dat was een flashback uit het verre verleden. En toen hij in het vliegtuig zat was het van erg kort geleden.
Probleem en afloop

Het grootste en belangrijkste probleem van Judith (de hoofdpersoon) is dat ze word mishandeld door haar moeder. Ze probeert alles goed te doen maar in de ogen van haar moeder is niks goed. Als het er dan op aan komt slaat en schopt haar moeder haar helemaal in elkaar. Meestal als ze Judith afgetuigd heeft is ze daarna echt heel erg lief en bezorcht om en tegen Judith. Judith kan daar meestal niet tegen als haar moeder aardig tegen haar doet, dan moet ze meestal huilen. Ze weet zelf ook niet waarom. Ze krijgt meestal ook tranen in haar ogen als andere mensen aardig tegen haar doen. Judith probeert ook haar blauwe plekken te verbergen voor haar omgeving, maar ze komen er toch achter. Uiteindelijk na veel wikken en wegen besluit Judith Michiel zijn raad op te volgen en ze loopt weg van huis.
De afloop kun je eigenlijk zelf het meeste invullen, want die staat geheel open. Het is in mijn ogen wel een goede afloop, want Judith besluit op het einde weg te lopen en naar Michiel te gaan. Ik vind dat een goede afloop omdat ze er dan met mensen over kunnen praten en dat haar moeder dan gestraft kan worden om alles wat ze Judith heeft aan gedaan. Ik ben blij dat het boek zo is afgelopen, want stelje voor als ze dat niet zou hebben gedaan, dan zou het inderdaad nog door kunnen gaan tot dat ze dood was. Of dat Dennis ook groot werd en die word dan ook geslagen. Ik vind het een afloop met veel opties die je dan zelf kunt verzinnen, maar in het boek loopt het goed af.
Beoordeling
Ik vind het een mee sleurend boek, dat als je er in begint te lezen dat je dan bijna niet meer kan stoppen. Het boek is met veel emotie’s erin geschreven. Bijvoorbeeld als Judith haar moeder Judith weer eens aan het aftuigen is, dan worden al die dingen zo beschreven dat je terplekke medelijden met Judith krijgt. Ook de emotie erbij dat Judith haar moeder smeekt om op te houden. En dat het meestal ging om dingen die ze niet had gedaan. Bijvoorbeeld toen ze tegen haar moeder zei dat ze had gezien dat Nico (haar moeders nieuwe vriend) geld uit haar moeders tas had gepakt. Toen werd ze weer inelkaar geslagen, en gooide haar moeder allemaal beschuldigingen naar haar toe van: ‘Je hebt het zelf gepikt vuile dief dat je bent!’ en allemaal van dat soort verschrikkelijke dingen. Er waren ook best wel ontroerende momenten bij, bijvoorbeeld toen Michiel helemaal naar Leiden was gereisd om Judith te zien en een knuffel beer te geven uit Amerika. Dat vond ik echt heel erg lief. En het jammere daar aan was dat Judith daarna veel te laat thuis was en haar moeder de beer zag en hem doorboorde met een mes, en Judith weer in elkaar sloeg. Dat vond ik dan weer heel erg sneu en zielig. Ook toen later toen Judith in de badkamer haar wonden aan het schoonmaken was. Toen was het zo van: ‘Au mijn ribben doen zeer, mijn beer is kapot… Aaah au mijn elleboog, mijn beer is kapot… Au mijn ribben, mijn beer is kapot.’ Dat vond ik ook erg zielig en sneu. Ik vond het daarna ook weer sneu toen Judith besloot om weg te lopen. Haar beer vond ze in de prullen bak helemaal kapot en het lag onder een lading frietjes. Ze pakte hem uit de prullenbak, stopte hem in een plastictas en liep de deur uit. Dat vond ik dan weer sneu en mooi tegelijk. Ze gaat weg met een kapotte beer, kapot of niet kapot het is en blijft haar mooiste cadeau ooit. Verder vond ik het boek erg mooi om te lezen. Ik hoop dat niemand dit hoeft mee te maken want als je het al leest klinkt het afschuwelijk. Maar toch gebeurt het blijkbaar. Ik ben erg blij dat ik het boek heb gekozen en gelezen!
Bronnen
Websites:
http://www.gedichten.nl/nedermap/hartenkreten/hartenkreet/182975.html?zoekresultaat=ja
http://www.scholieren.com/boekverslagen/6677
http://www.leesplein.nl/KB_plein.php?submenu=set_set&id=197
http://www.scholieren.com/boekverslagen/6845
http://www.scholieren.com/boekverslagen/22284

Boeken:
Blauwe plekken

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Blauwe plekken door Anke de Vries"