Blauwe plekken door Anke de Vries

Beoordeling 6.2
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 3e klas vmbo | 1579 woorden
  • 8 augustus 2006
  • 28 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.2
  • 28 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
1992
Pagina's
179
Geschikt voor
onderbouw
Punten
1 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Literaire thema's
Prijzen
Kinderjury 10-12jaar (1993 Winnaar) , Kinderjury 13-16jaar (1993 Winnaar)

Boekcover Blauwe plekken
Shadow

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen haar wangen gloeiden, alsof ze koorts had.
Haar vingers gleden over haar gezicht. Haar neus viel mee; met een beetje geluk zou daar morgen niets meer van te zien zijn. Maar de striemen …

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen ha…

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen haar wangen gloeiden, alsof ze koorts had.
Haar vingers gleden over haar gezicht. Haar neus viel mee; met een beetje geluk zou daar morgen niets meer van te zien zijn. Maar de striemen in haar hals verdwenen niet zo snel.
En morgen hadden ze gym... Moest ze weer een smoes verzinnen, net als vorige keer, toen ze zoveel blauwe plekken had.
Gelukkig zat ze nog niet lang op deze school. Het zou misschien niet opvallen. Maar ze vond het vervelend om tegen de meester te liegen, hij was net zo aardig.

Op school is Judith stil en teruggetrokken. Thuis probeert ze het haar moeder zoveel mogelijk naar haar zin te maken en te helpen met de verzorging van haar kleine broertje, maar toch wordt haar moeder vaak boos. Dan slaat ze Judith, soms zo erg dat ze onder de blauwe plekken zit. Op school durft Judith niets te vertellen en niemand merkt wat er aan de hand is. Dan raakt Judith bevriend met haar klasgenootje Michiel. Bij hem thuis is het erg gezellig en Judith ziet dat het ook anders kan. Haar moeder wordt echter steeds sneller boos en slaat haar steeds vaker. Judith is wanhopig en weet niet meer wat ze moet doen.

Blauwe plekken door Anke de Vries
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
Titel: Blauwe plekken
Auteur: Anke de Vries
Uitgeverij: Lemniscaat
Omslagillustratie: Dirk van der Maat
Genre: Mishandeling, drama

Titelverklaring:
Judith wordt veel geslagen door haar moeder en zit hierdoor onder de blauwe plekken.

Wat vind ik van het boek:
Ik vind het een ontzettend goed boek dat heel aangrijpend is. Ik had het boek al een keer eerder gelezen en was er toen al van onder de indruk. Het is in makkelijke lijnen geschreven en in een duidelijk lettertype. Je gaat je heel erg in het verhaal verdiepen en het liefst zou je in het boek willen springen als Judith weer een mishandeld werd en voor haar opkomen. Als je midden in het boek zit dan denk je ook; Je moet hulp halen! Maar zo gaat het in het begin helaas niet. Judith kan niet voor zichzelf opkomen en is doodsbang voor haar moeder. Zodra haar moeder in huis is wil ze zo min mogelijk opvallen en alles doen wat goed lijkt. Ik vind het wel een heel goed boek, maar het idee dat het echt voor komt in de wereld en er werkelijk meisjes zijn als Judith die toegetakeld worden is wel naar. Het boek is aan te raden aan mensen die houden van dit soort verhalen.

Wie zijn de hoofdpersonen?
De hoofdpersonen in het boek zijn Judith, haar moeder en Michiel.

Judith: Woont samen met haar moeder en broertje Dennis. Thuis doet ze nooit iets goed en wordt geslagen door haar moeder. Judith weet niet waarom haar moeder dit doet en probeert het daarom haar moeder nog meer naar de zin te maken.

Moeder: Heeft vroeger haar broertje verloren, toen ze op hem paste is hij door het ijs gezakt. Haar moeder heeft dit haar nooit vergeven en sinds dat moment ziet ze haar moeder niet meer. Haar broertje Dickie, dat is gestorven lijkt veel op haar eigen dochter Judith.

Michiel: Kan niet goed overweg met zijn vader en woont daarom bij zijn tante, oom en neefjes. Zijn vader woont nog in America. Hij had vroeger een vriendinnetje in America die uiterlijk op Judith lijkt. Hij komt in contact met Judith omdat ze hem doet denken aan Steffie uit America.

Waarom zijn dit de hoofdpersonen?
Judith? Omdat zij thuis mishandeld wordt en dit verzwijgt op school. Judith zit steeds vaker onder de blauwe plekken en is hierdoor vaak afwezig van school.

Haar moeder? Zij slaat Judith en weet zelf eigenlijk niet waarom. Judith doet haar veel aan haar broer Dickie herinneren en reageert dit op haar af door te mishandelen.

Michiel? Hij komt in contact met Judith en help haar uiteindelijk. Judith voelt zich bij Michiel thuis heel erg op haar gemak en ziet daar dat het ook anders kan.

Samenvatting:
Thuis probeert Judith haar moeder het zoveel mogelijk naar de zin te maken. Judith doet in haar ogen alles fout en probeert de slagen van haar moeder te ontwijken. Ze helpt haar moeder veel met de verzorging van haar broertje Dennis. Om de kleinste dingen is het raak. Judith heeft de radio te hard gezet en vervolgens krijgt ze ervan langs. Door de angst die Judith voor haar moeder heeft, is haar bed regelmatig nat. Zodra haar moeder dit merkt zit Judith de volgende dag onder de striemen.


Op school probeert ze de blauwe plekken zorgvuldig te verbergen. Ze is hier erg stil en teruggetrokken. In de klas is een nieuwe jongen gekomen (Michiel). Hij heeft gewoond in America en is heel opgewekt. Judith heeft een lekke band en Michiel neemt haar mee naar zijn huis om de band te plakken. Michiel woont bij zijn tante, oom en twee neefjes. Het is Michiel opgevallen dat Judith op Steffie lijkt, zijn vriendinnetje van vroeger uit America. Zijn vader woont nog in America, daar kan hij slecht mee overweg. Zijn vader heeft het hem altijd kwalijk genomen dat hij dyslectisch is.

De volgende dag als Judith in de pauze zit komt Michiel op haar af en vraagt of ze haar brood bij hem thuis wil opeten. Judith kan dit niet geloven en gaat vrolijk met hem mee naar zijn huis. Bij hem thuis wordt ze hartelijk ontvangen door zijn tante en neefjes. Ze voelt zich hier meteen op haar gemak en ziet dat het hier heel anders gaat dan bij haar thuis.

Thuis ligt alles overhoop, Judith snapt dit niet. Haar moeder stormt op Judith af op en schud haar door elkaar. Ze probeert de slagen te ontwijken. De stofzuigerslang glijdt over haar rug en zij. Judith blijft schreeuwen maar het lijkt eeuwen te duren. Ze denkt dat Judith 50 euro uit haar tasje heeft gestolen. Judith kan niet meer huilen iedere beweging doet haar pijn.

De dagen daarop blijft Judith thuis en probeert haar moeder lief voor haar te zijn. Michiel is teleurgesteld als hij ziet dat de plek van Judith leeg is.Hij gaat na school bij haar op bezoek.

Judith mag de deur van haar moeder niet open doen als haar moeder er niet is. Michiel belde en zei dat hij eraan kwam, ze kon moeilijk weigeren. Michiel schrikt als hij ziet hoe Judith onder de blauwe plekken zit. Ze zegt hem dat ze is aangevallen door een stel jongens.

De vader van Michiel staat tijdens zijn zwemles plotseling voor zijn neus. Hij is speciaal uit America gekomen om zijn zoon op te zoeken. Michiel voelt zich bij zijn vader ongemakkelijk, maar al snel ziet hij dat zijn vader enorm is verandert. Michiel kan het dan ook niet geloven als hij continue complimentjes van zijn vader krijgt. Hij krijgt te horen dat zijn vader een vriendin heeft die hem aan het sporten zet. Zijn vader vond het vroeger altijd stom dat Michiel alleen goed kon sporten en niet kon lezen, nu sport hij zelf!

Michiel ziet dat Judith de volgende dag weer afwezig is. Michiel staat s, middags voor Judith’s huis maar wordt niet binnengelaten door haar moeder. Michiel snapt er niets van dat hij een geheim van Judith is en dat haar moeder hem niet eens kent.

De meester belt verschillende scholen op waar Judith voorheen op heeft gezeten om wat meer over haar te weten te komen.

Een warme en hartelijke ontvangst van tante Lies uit Canada staat op Judith te wachten als ze thuis komt. Tante Lies is de zus van Judith’s moeder en blijft een week logeren.

Tante Lies slaapt deze week bij Judith op de kamer en verteld haar veel verhalen over vroeger. Judith krijgt te horen dat ze op Dickie lijkt, de broer van Lies en Judith’s moeder. Judith’s moeder had vroeger erg veel ruzie met haar eigen moeder en Dickie was het lievelingetje. Toen Judith’s moeder vroeger op Dick moest passen, zijn ze gaan schaatsen en is hij door het ijs gezakt. De moeder van Judith’s moeder heeft haar hiervan altijd de schuld gegeven en vanaf dat moment hebben ze elkaar nooit weer gezien.

Judith is blij dat tante Lies haar al deze verhalen van vroeger heeft verteld, ze denkt dat haar moeder snel boos op haar is omdat ze op Dickie lijkt. Tot Judith’s spijt vertrekt tante Lies na deze week weer terug naar Canada

De meester belt de moeder van Judith vaak om een afspraak te maken voor de vele afwezigheid van Judith, maar daar wil ze niets van weten. Nadat tante Lies vertrokken is krijgt Judith er flink van langs als of alles eruit kwam van de afgelopen week.

De dag erop loopt ze erg mank en spreekt de meester haar hier op aan, ze zegt dat haar enkel verstuikt is. Nadat Michiel zijn vakantie heeft doorgebracht bij zijn vader in America, is Judith weer afwezig. Michiel ziet die middag dat er niemand bij haar thuis is, de buurvrouw wenkt hem.

Volgens de buurvrouw zijn ze verhuisd, Michiel is hierdoor totaal uit het veldgeslagen. Ook krijgt hij te horen dat de moeder van Judith haar regelmatig de hoeken van de kamer laat zien. Michiel schrikt enorm en kan niet geloven dat ze mishandeld wordt door haar eigen moeder.

Op school vertelt hij alles aan de meester. Judith belt Michiel hopeloos op vanuit een telefooncel dat ze in Leiden op school zit en verhuisd is. De meester belt alle scholen in Leiden om na te gaan of Judith hier zit. Michiel krijgt van de meester een dag vrij om langs de school te gaan waar Judith nu op zit. Hij heeft in zijn hand een teddybeer uit America voor haar meegenomen.

Hij loopt Judith te gemoed als ze de school uit loopt, ze is heel verrast hem te zien. Op een terrasje verteld hij haar dat hij weet dat ze mishandeld wordt. Ze durft Michiel niet aan te kijken en schrikt erg. Michiel raad haar aan er snel wat aan te doen anders voor het te laat is.

Judith komt thuis, haar moeder stormt op haar af en rukt de teddybeer uit haar handen. Ze schreeuwt dat Judith de beer van het boodschappengeld heeft gekocht. Judith kan niet op tijd afweren. Haar moeder steekt een mes door de teddybeer en gooit hem in de prullenbak. Judith hoort steeds de stem van Michiel ‘’ Je moet iets doen….’’.

De volgende dag meldt de moeder van Judith haar ziek en gaat zelf naar haar werk. Judith haalt de vernielde beer uit de vuilnisbak en stopt die in een zak. Ze pakten de spulletjes die ze nodig heeft en loopt naar de bushalte. ‘’enkele reis Den Haag,’’ zegt ze als ze voor het loket staat.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Blauwe plekken door Anke de Vries"