Blauwe plekken door Anke de Vries

Beoordeling 6.6
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • Klas onbekend | 580 woorden
  • 8 augustus 2006
  • 7 keer beoordeeld
  • Cijfer 6.6
  • 7 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Genre
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
1992
Pagina's
179
Geschikt voor
onderbouw
Punten
1 uit 5
Oorspronkelijke taal
Nederlands
Literaire thema's
Prijzen
Kinderjury 10-12jaar (1993 Winnaar) , Kinderjury 13-16jaar (1993 Winnaar)

Boekcover Blauwe plekken
Shadow

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen haar wangen gloeiden, alsof ze koorts had.
Haar vingers gleden over haar gezicht. Haar neus viel mee; met een beetje geluk zou daar morgen niets meer van te zien zijn. Maar de striemen …

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen ha…

Judith luisterde naar de regen die neersijpelde op de dakpannen. Het eentonige geruis stelde haar enigszins gerust. Ze rilde. Het was koud en vochtig op haar zolderkamer. Alleen haar wangen gloeiden, alsof ze koorts had.
Haar vingers gleden over haar gezicht. Haar neus viel mee; met een beetje geluk zou daar morgen niets meer van te zien zijn. Maar de striemen in haar hals verdwenen niet zo snel.
En morgen hadden ze gym... Moest ze weer een smoes verzinnen, net als vorige keer, toen ze zoveel blauwe plekken had.
Gelukkig zat ze nog niet lang op deze school. Het zou misschien niet opvallen. Maar ze vond het vervelend om tegen de meester te liegen, hij was net zo aardig.

Op school is Judith stil en teruggetrokken. Thuis probeert ze het haar moeder zoveel mogelijk naar haar zin te maken en te helpen met de verzorging van haar kleine broertje, maar toch wordt haar moeder vaak boos. Dan slaat ze Judith, soms zo erg dat ze onder de blauwe plekken zit. Op school durft Judith niets te vertellen en niemand merkt wat er aan de hand is. Dan raakt Judith bevriend met haar klasgenootje Michiel. Bij hem thuis is het erg gezellig en Judith ziet dat het ook anders kan. Haar moeder wordt echter steeds sneller boos en slaat haar steeds vaker. Judith is wanhopig en weet niet meer wat ze moet doen.

Blauwe plekken door Anke de Vries
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
Titel: Blauwe Plekken
Schrijfster: Anke de Vries

Samenvatting:
Judith wordt vaak door haar moeder geslagen, maar ze doet heel veel voor haar moeder. Als ze op school is doet ze nooit mee met gym, omdat ze onder de blauwe plekken zit, deze komen door het slaan van haar moeder. Daarom moet ze ook vaak thuis blijven, want dan kan ze door de mishandeling van haar moeder niet meer lopen. Op een dag komt de tante van Judith die haar vertelt waarom haar moeder zo agressief is. Het blijkt dat Judith op een broertje lijkt die haar moeder heeft gehad. Hij is vroeger door het ijs gezakt, maar haar moeder heeft hem net niet kunnen redden, hierdoor is ze erg boos op zichzelf, want ze had eigenlijk op haar broertje moeten letten. Toen Judith op een dag weer niet op school was ging Michiel naar haar toe. Toen hij bij de straat van Judith was aangekomen hoorde hij van een buurvrouw dat Judith en haar moeder waren verhuisd naar Leiden, omdat haar moeder een andere baan had. Michiel zoekt Judith op en geeft haar een teddybeer. Judith’s moeder vindt de teddybeer en denkt dat Judith die heeft gekocht van het boodschappen geld. Haar moeder pakt een mes en steekt de beer helemaal kapot. Toen kwam ze op Judith af, maar plotseling laat ze haar hand zakken en slaat haar handen voor haar ogen en daar stond haar broertje in de kamer met ogen groot van angst.Toen ging Judith twijfelen of ze wel of niet bij haar moeder en Dennis zou weggaan. Michiel had haar ook al eerder gevraagd of ze misschien bij hem wou komen wonen maar toen had ze getwijfeld. Wie moest er dan zorgen voor Dennis? Ze besloot toch om weg te gaan. En zo liep ze de dag erna weg, weg van haar moeder, richting het station.
Enkele reis Den Haag. Zei ze toen ze voor het loket stond.


Hoofdpersoon en belangrijkste bijpersonen.
Judith
Michiel
Judith’s moeder

uiterlijk en karakter.
Judith heeft lang blond haar. Ze houdt zich altijd aan haar beloftes. Ze is heel aardig en ook heel erg rustig.

Michiel heeft bruin haar. Hij is aardig, hij komt voor Judith op.

Judith’s moeder heeft ook lang blond haar. Ze heeft problemen met zichzelf, want ze is nog steeds niet over de dood van haar broertje heen. Ze is ook gewelddadig.

Zitten er types in dit boek?
Nee

Wat is het probleem?
Judith wordt mishandeld en weet eigenlijk niet hoe ze daar mee om moet gaan.


Wat is het gevolg van dat probleem.
Ze heeft vaak pijn soms zo erg dat ze niet naar school kan. Ze doet vaak niet mee met gym.

Hoe wordt het probleem opgelost?
Uiteindelijk wordt het zo erg dat ze terug naar Den Haag gaat en bij Michiel gaat wonen.

Het thema:
Is kindermishandeling. Omdat Judith helemaal bont en blauw geslagen en geschopt wordt door haar moeder.

Eigen mening:
De hoofdpersonen lijken me wel aardig.
Ik lijk wel een beetje op Michiel want ik kom ook voor andere kinderen op.
Ik zou Michiel wel willen kennen want hij lijkt mij een hele aardige jongen.
Ik vind het van de ene kant wel goed maar aan de andere kant wat minder goed. Ze hadden naar de kinderbescherming moeten gaan. Maar ik vind het wel goed dat ze uiteindelijk bij Michiel gaat wonen.
Ik zou het zelfde hebben gedaan, maar ik zou denk ik ook naar de kinderbescherming zijn gegaan.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Blauwe plekken door Anke de Vries"