Le tresor de Rommel door Jean-François Sers

Beoordeling 8.5
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 3e klas vwo | 890 woorden
  • 4 april 2007
  • 5 keer beoordeeld
  • Cijfer 8.5
  • 5 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
1991
Pagina's
206
Oorspronkelijke taal
Frans

Boekcover Le tresor de Rommel
Shadow
Le tresor de Rommel door Jean-François Sers
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
Titel: Le tresor de Rommel
Auteur: Jean-Francois Sers
Uitgeverij: Thieme
Plaats van uitgave: Zutphen

Samenvatting:
Het verhaal gaat over drie vrienden; Pierre Pujol en Andre Dutour Piere, beide journalist en Jean Vidal die studeert. De drie vrienden maken samen een trektocht door Verdon. Ze volgen de rivier. Een van hen ziet in een kloof een gehavende auto. Ze komen dichterbij om de auto beter te bekennen, daar ontdekken ze een skelet, en verderop ligt nog een hoopje beenderen in vodden gehuld. De auto lijkt wel naar beneden gevallen, maar de weg is meer dan een kilometer van de plek vandaan merkt een van de jongens op, een vage situatie dus, er wordt besloten de politie op de hoogte te stellen.
Ze nemen contact op met de plaatselijke politie, maar die vertrouwd de jongens niet en wil er verder niets van weten. De politie uit Marseille heeft wél interesse, de volgende dag komt om 7 uur een detective. Met twee auto’s reizen ze naar de plek waar het wrak ligt.


De detective en de politie onderzoeken alles rondom het wrak en de skeletten grondig. Het is zeker dat het 2 mannen zijn geweest dat is te zien aan de kleren en de schedel. Het nummerbord van de auto komt uit 1949 verteld de Detective.
Er wordt een ambulance gebeld om de skeletten op te komen halen. Al gauw is duidelijk dat de skeletten beide 2 gaten in de schedel hebben. Geen ongeluk dus, maar moord! Ze zijn vermoedelijk tegelijk vermoord in 1950 of 1951.

Bij het politiebureau wachten de drie vrienden en er komt een politie man binnen die van alles te vertellen heeft. Alles sloot op elkaar aan, een kapitein, Capitaine Leblanc, heeft in 1949 een auto gekocht met dezelfde nummerplaat als de auto bij de skeletten; 4575 RP 9. In een politierapport staat, dat in 1950 twee mensen zijn verdwenen, het gaat om de mannen Capitaine Leblanc en Luitenant Dumeril. De Politieman verteld een heel verhaal…

Capitaine Leblanc en Luitenant Dumeril werkten samen met een meneer; zijn naam is Perez. Hij is opgegroeid aan de oceaan, op het eiland Pasifica dat is een kolonie van Spanje. Perez praatte Duits en Spaans omdat zijn moeder Duits was. In 1939 is Perez bij de marine van Duitsland gegaan.
In die tijd was er oorlog tussen de Duitse, Franse & Engelse legers en Afrika. Hun baas was een hoog iemand: Dhr. Rommel.

Er zijn veel soldaten gewond geraakt in die oorlog, Duitsland stond er slecht voor. Soldaten van het Duitse leger werden afgevoerd in een Schip. Engelsen en Fransen gooiden bommen op het schip met soldaten. De soldaten waren voor Dhr. Rommel niet zo belangrijk. Er was nog iets véél belangrijkers aan boord; Dhr. Rommel had 7 zware kisten. Rommel en Hitler aasden beide op die kisten, want er zat voor 100 miljoen aan Franken in! Le trésor de Rommel! Men zegt ook dat er papieren in zaten van een baas om het land te verdelen. Zonder te denken aan de oorlog die zich afspeelde dachten Hitler en Rommel verder.
Er werden spionnen op weg gestuurd, die probeerden de schat van Dhr. Rommel te vinden dat zouden kapitein Leblanc en gouverneur Dumeril wel eens kunnen zijn.

Er komt een schip aan in Tunesië waar door 2 mariniers gecommandeerd wordt. Bij toeval kwam er een vrachtwagen en werden 7 zware kisten naar het schip gedragen. Het schip vertrok en voer ’s nachts naar Italie.

De tocht naar Italië was erg gevaarlijk, er werden bommen geschoten op de haven van Napels, omdat het daar niet veilig was vervolgde het schip zijn weg en vertrok naar Corsica. Daar zijn Capitaine Leblanc en Luitenant Dumeril ook te vinden. Het was er rustig en vredig. Dhr. Rommel heeft duikers gestuurd om de schat daar in de zee te verbergen. Een van deze duikers was toevallig Perez.
De drie vrienden zijn weer bij elkaar. ’s Nachts toen de kust veilig was werd de schat goed verborgen.

Dhr. Rommel werd vermoord door Hitler, omdat hij beweerde niet te weten waar de schat was.
Perez is slachtoffer geworden in de oorlog bij de Marine, nadat hij weer hersteld was is hij na een zekere tijd verdwenen, en is met een andere naam Frankrijk binnengekomen.
Perez had in Frankrijk alle tijd op snode plannen te maken. Hij wilde de schat hebben om de baas te worden van Pacifica. Alles was mogelijk, want niemand wist waar de schat van Dhr. Rommel verborgen was, behalve Capitaine Leblanc en Luitenant Dumeril. Die moest hij dus vermoorden, dat deed hij natuurlijk niet zelf, hij stuurde 2 spionnen. De twee sliepen in hotelletjes en trokken wat rond. Op de nacht van 14 september moet het gebeurd zijn. Ze zijn vermoord. Want ze komen niet meer aan in Nice, waar ze verwacht werden.

De van naam veranderde Perez, heeft de schat dus waarschijnlijk opgedoken.
De politie heeft een foto van hem, Pierre en Andre bekijken de foto goed en merken op dat het een bekend gezicht is. Na wat telefoontjes hebben ze een man aan de lijn die zegt dat hij lijkt op General Mariana; het hoofd van Pasifica. Maar nu heeft hij een lange baard. Dus Perez is van al dat geld de baas van Pacifica geworden! Andre en Pierre krijgen het voor elkaar met om een journalist te sturen die Mariana interviewd. Dat gebeurt, het verhaal van de oude politieman klopte dus! Alles wordt bevestigd. De moord is opgelost.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.

Andere verslagen van "Le tresor de Rommel door Jean-François Sers"