Titel: DE ZWAAN
Schrijver: Roald Dahl
Aantal bladzijden: 13

Korte Inhoud

Arie en Raymond zijn goede vrienden. Ze deden veel samen. Dus ook toen Arie op een dag van zijn vader een jachtgeweer kreeg - waarmee hij van zijn vader vogels en konijnen mee moet gaan schieten – ging hij naar Raymond. Samen gingen ze het jachtgeweer uitproberen, bij de vijver een eindje verderop. Daar gingen ze vogels schieten. Toen ze daarmee bezig waren zagen ze opeens, tussen een paar bomen, Peter Walters staan. Dat was hun grootste vijand. Arie en Raymond hadden zin om hem te grazen te nemen. Ze namen wel vaker mensen te grazen en daar hadden ze altijd heel erg veel lol in. Dus ze lieten hem vanachter schrikken en begonnen spottend tegen hem te praten. Ze gingen echt te ver… Ze bonden hem aan het spoor vast en lieten er een trein overheen rijden… Gelukkig leefde Peter nog. Daarna moest hij hun slaafje zijn, ze dreigden hem met de dood. En Peter kon met geen mogelijkheid wegkomen, als hij dat zou doen zou het alleen maar erger worden. Op een gegeven moment hadden Arie en Raymond een zwaan geschoten. Ze hadden zijn vleugels eraf gesneden en die aan Peter zijn armen vastgebonden. Ze hadden Peter in een boom boven het water gedreven en ze wilden dat hij eruit sprong en dan ging ‘vliegen’. Peter was doodsbang, maar op een gegeven moment voelde hij dat hij ging winnen. In de vijver onder hem zag hij een schitterend licht. Hij keek ernaar, sprong en spreidde zijn vleugels uit…… Hij kwam behoorlijk heelhuids op de grond terecht. EIND GOED, AL GOED…..

Mijn Mening

Ik vond het een behoorlijk vreemd verhaal. Erg veel fantasie. En daar hou ik niet zo van. Ik lees liever een realistisch verhaal, dan kan ik me beter inleven in het verhaal. Maar vergeleken met ander ‘fantasie-verhalen’ vond ik de zwaan toch redelijk. Het taalgebruik vond ik duidelijk en de sfeer in het verhaal was ook goed beschreven. De personen waren goed omschreven. Maar de schrijfstijl sprak me niet zo aan.