Samenvatting

India is een jonge vrouw van 34 jaar. Ze heeft nog maar een paar maanden te leven, 6 maanden ongeveer. Een van haar laatste wens is het oplaten van valken. Ze gaat op zoek naar een valkenier. Een meneer in een winkel blijkt er een te kennen. Zo ontmoet zij de valkenier Rhodri McNeal. De rest van het verhaal gaat over die twee mensen. India is het hoofdpersoon uit het boek. Zij begint de valkenier langzaam te kennen. Rhodri heeft in Vietnam Oorlog gevochten; hij was een piloot. Na de oorlog heeft hij zich gevestigd in North Carolina in VS. Hij heeft een hutje buiten de stad waar hij voor zijn valken zorgt. India is geïnteresseerd in zijn valken en komt regelmatig naar hem om valken in de bergen te oplaten. Ze wil alles weten over valken en een eigen valk hebben. Maar na een tijdje merkt India dat zij meer gevoelens heeft voor de valkenier. Haar man, Dougie weet dat ze met een andere man omgaat. Maar verbiedt haar niets want hij is al te weten gekomen dat India niet lang meer te leven heeft, dat zij kanker heeft. India wist allang dat zij niet meer van haar man hield. Zij kent Dougie van haar school. Hij was toen naar bed geweest met een andere meisje uit de school. India en Rhodri gaan samen valken oplaten. Ze gaan samen naar verschillende plekken. Soms blijft ze bij hem een paar dagen. Rhodri vertelt haar alles over zijn leven ook dat hij een dochter heeft. India vertelt hem over haar kanker. Aan het einde blijkt dat de valkenier ook dood is gegaan. Wat onduidelijk is waarom. Hij laat een brief achter voor India waarop staat: ‘ik wacht op je’. En India gaat aan haar kanker dood. En na haar dood en na haar ontmoet ze de valkenier die op haar wachtte.

Leesdossieropdracht
Opdracht E India is het hoofdpersonage uit het boek dus het perspectief ligt bij haar. In dit boek zijn sommige hoofdstukken geschreven in ik-perspectief (India vertelt alles) en sommige hoofdstukken in hij-perspectief (de schrijver vertelt het verhaal. Ik heb een passage gekozen waarin India het vertelt. Het hoofdstuk ‘Parting’ is mijn keuze. Hieronder een kopie daarvan:

Parting

He helped me gather up my stuff. I put on the white pants and white shirt I’d been wearing the first morning I came up, but left the fox’s vertebra behind, hidden under his pillow for him to find. We stood beside the jeep for a long time, silent. The birds in their mews clamored, for once ignored but urging me on my way. “Think me as dead already,” I said. “don’t picture the rest of it. Promise.” “I promise.” He helped me into the jeep, and followed in his truck all the way down the Oneida Road, down the paved potholed Vreeland Road, down the Arbuckle Road, just to edge of the town. Stopped by the Baptist Church and watched me out of sight, as I watched him, tiny in the rearview mirror that said across his chest “objects in mirror are closer than they look,” until the turn of Main Street broke the thread. Ik ga dit gedeelte nu vanuit het perspectief van Rhodri McNeal (de valkenier) schrijven. Hij is het tweedepersonage van dat gedeelte en hij is tweede hoofdpersonage uit het verhaal. De titel van het boek is ook eigenlijk naar hem genoemd; hij wordt soms ‘The Falconer’ (de valkenier) genoemd. India verbleef een tijdje bij hem maar het is tijd voor afscheid want India wil niet dat hij zorgen om haar maakt en dat ze hem niet lastig valt met haar ziekte:

Parting

I helped her gather up her stuff. Though I told her so many times to stay and that I will take care of her. Nor she want me to take care of her neither worry about her. She put on the white pants and the white shirt she’d been wearing the firs rime I saw her. We stood beside the jeep for a long time, silent, didn’t know what to say. The birds in their mews clamored, for once ignored. “Think me as dead already,” she said. “don’t picture the rest of it. Promise.” “I promise.” I lied. I helped her into the jeep. As she drove away I got into my truck and followed her all the way down the Oneida Road, down the paved potholed Vreeland road, down the Arbuckle Road, just to the edge of the town. I didn’t want to lose her but I stopped by the Baptist Church and watched her out of sight. Until the turn of Main street broke the thread. I was going to see her again. Didn’t know how and when.