Legend door David Gemmell

Beoordeling 5.3
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 3e klas havo/vwo | 1485 woorden
  • 25 juli 2007
  • 6 keer beoordeeld
  • Cijfer 5.3
  • 6 keer beoordeeld

Boek
Vertaald als
Legende
Auteur
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
1984
Pagina's
432
Oorspronkelijke taal
Engels

Boekcover Legend
Shadow
Legend door David Gemmell
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
1 - Auteur -

De auteur van “legende’’ is David Gemmell, geboren in londen. Hij was meer dan twintig jaar werkzaam als journalist voor onder meer de Daily Mirror en Daily Mail, en heeft sinds zijn debuut “Legende’’ in 1984 een respectabel aantal fantasyromans geschreven. Het grootste deel van zijn werk is ondergebracht in een aantal series, waarvan De kronieken van de Drenai de bekendste is. Hierin weeft Gemmell in afzonderlijk leesbare boeken de gewelddadige geschiedenis van de Drenai en hun voortdurende strijd tegen de Nadir, een woest nomadenvolk dat in de verte verwant is aan de Mongoolse horden onder Djengis Kahn.

2 -uitleg van titel-

Het verband tussen de titel en het boek lijkt me heel duidelijk.

Het boek gaat een groot deel over “de Legende” daarmee bedoeld de schrijver Druss. Legende is een uitstekend pakkende titel dat ook nog eens over een van de hoofdpersonen gaat, dus dat is meer dan logisch.

3 - tijd en plaats-

De tijd en plaats is natuurlijk heel onduidelijk omdat dit een fantasieboek is. Alles wat er in dit boek is verteld is nooit gebeurd en zal waarschijnlijk ook nooit gebeuren. Daarom is er geen exact jaartal voor dit boek, en is het onbekend of het zich in het verleden, heden of toekomst heeft afgespeeld. Hetzelfde geld voor de plaats, het kan overal gebeurd zijn, het is immers allemal fantasie en de steden die genoemd worden bestaan niet eens.

4 - perspectief-

Het verhaal wordt voor een deel verteld door een verteller en door de personen zelf. soms hebben de personen gewoon gesprekken met elkaar en soms verteld de verteller wat ze gaan doen of aan het doen zijn.

5 -hoofdpersonen-

Roek de Doler
Roek is de Hoofdpersoon in het verhaal. Zijn gedachten en gevoelens worden het meest nauwkeurig beschreven en hij blijft van begin tot het eind in het boek. Roek heeft zijn ouders op jonge leeftijd verloren en is toen bij het gezin van Horeb gaan wonen. Roek is vrij lang en niet zo gespiert. Hij is wel zeer intelligent en kan goed met zijn zwaard omgaan.
Wat hij eerst niet wist is dat hij ongeweten een Berserker is, een ras dat als ze eenmaal in een strijd zijn geen angst voor pijn of dood hebben.

Roek heeft helemaal geen smaak voor kleding en loopt er dus ook een beetje nonchalant en slungelig bij. Roek die een aparte kijk op het leven heeft en vind dat als je moed en lef hebt het allemaal wel goed komt. Romantisch is roek echter niet tot dat hij Virae ontmoet en na enige onenigheden daarmee trouwt en graaf word, omdat haar vader inmiddels al is overleden

Druss
De achternaam van Druss is niet bekend maar hij heeft wel vele bijnamen waar “doodsbode” en “legendarische bijlvechter” enkellen van zijn. Druss die zijn vrouw Roweana al jaren verloren is woont in een houten hutje in de Skodabergen. Druss is zeer gespierd en een breed man die in zijn 60 jaren al heel veel wijsheid en respect heeft gekregen. Ondanks dat hij gespierd, sterk en zeer behendig met zijn bijl “snaga” is heeft hij behoorlijk last van ouderdom. Hij heeft vaak pijn in zijn linker knie en zijn onderrug. Druss is totaal niet bang voor “de dood” alleen is hij er verschrikkelijk kwaad op. Hij ziet “de dood’’ als een grote macht die hem eens komt halen, en dat wil hij nog lang niet. Als Druss in Dros Delnoch aankomt om het “leger” te trainen wordt hij zeer gewaardeerd en hoog tegen hem aangekeken, niemand wist immers nog dat hij leefde. Druss sterft in de strijd aan zijn verwondingen en zijn ouderdom. Hij krijgt een eerbiedige en respectvolle begrafenis zoals hij graag gewild had.

De “Orde van de Dertig”
De “Orde van de Dertig” speelt ook een belangrijke rol in het boek.
Het is een groep van dertig krijger magiër-monniken die in een abdij in Ventria wonen. Deze monniken hebben speciale krachten en kunnen uitstekend vechten. Vintar is de abt en de ziel van de Dertig, Arbedark is het hart van de Dertig en Menahem is de ogen van de Dertig. De monniken kunnen onderling communiceren zonder te praten en ze kunnen in ieders geest en toekomst kijken. Met deze krachten zijn ze dus bijna onverslaanbaar en dat is ook de reden waarom graaf delnoch hen gevraagd heeft om mee te strijden in de oorlog. Uiteindelijk sterven negentien van de dertig monniken waaronder abt vintar en Arbedark. De overgeblevenen gaan ieder hun weg om hun eigen tempel te stichten.

6 - samenvatting -

“Legende’’ is een verhaal over Ulric, Krijgsheer van het Noorden, aanvoerder van een immense legermacht van barbaarse stammen, genaamd: de Nadir. De ongeveer tienduizend verdedigers waar de Nadir oorlog tegen willen gaan voeren liggen op een zeer strategisch gelegen bergpas in de vestingstad Dros Delnoch, verdedigd door zes dikke en betekenisvolle muren. Deze vestingplaats is de woonplaats van de stervende graaf Delnar, die zijn dochter Virae er op uitstuurt om de "Orde van de Dertig", een groep van dertig krijger Magiër-monniken onder leiding van de abt Vintar, om hulp te vragen. Daarbij ontmoet zij Roek de Doler, een niet zo’n erg grote held en ongeweten een berserker, op wie zij na wat onenigheden echter hevig verliefd wordt. Ook de "Legende", de al lang doodgewaande legendarische held Druss, bijgenaamd de Bijlvechter en doodsbode, is door de graaf zelf om hulp gevraagd. Na veel omzwervingen en gebeurtenissen komen allen in de vestingstad Dros Delnoch aan. Onder aanvoering van de onderweg getrouwde Roek de Doler, tezamen met Druss, besluiten ze deze stad tot de laatste man te verdedigen en trainen ze het hoofdleger, dat ergens ver in de binnenlanden nog samengesteld en geoefend moet worden. Want wanneer deze pas valt, ligt het hele land open voor deze barbaarse veroveraars. De strijd is intens en heldhaftig die in het nadeel ligt van de Dros Delnoch-krijgers. Wanneer er noch weinig hoop is voor de overwinning en de helft van de krijgers al gesneuveld is door het zwaard van de Nadir geeft de inmiddels tot nieuwe graaf uitgeroepen Roek toestemming voor verlof van de overgeblevenen. Wanneer ze niet meer stand kunnen houden en stukken muren al bezweken zijn is het einde nabij. Maar, onverwacht komt het volk ‘’de Sathulie’’, een verezelijk wreed volk en tevens een vijand hen te hulp. Ook met de overgebleven krijgers van de Delnoch; Roek en een deel van de “Orde van de Dertig’’ samen met de ‘’Sathulie’’ is de strijd niet te handhaven. Het verlies aan manschappen is onoverzienlijk groot, maar vergeleken bij het verlies van de Nadir. Op de nacht wanneer volgens Roek waarschijnlijk de stad zou vallen, maar er verder net als de “Orde van de Dertig’’ kalm over bleef, omdat de hoop op een overwinning er al lang niet meer in zat, beval Ulric de groepen terug te roepen omdat de dood van zijn hoofdvrouw en zijn broer hem te zwaar werd. Deze verbijsterende maar professionele handeling als eerbetoon werd zeer gewaardeerd door Roek en de overgeblevenen. De strijd was voorbij maar het verlies groter dan ooit; duizenden mannen waren gesneuveld en de muren van de stad waren bezweken. Na vele jaren van verdriet werd de stad langzamerhand weer opgebouwd en bewoond. De daden van de Legendarische Druss, Roek de doler en zijn vrouw Virae, de “Orde van de Dertig” en de “Sathulie” zullen niet meer uit de geschiedenis van de Dros Delnoch weg te denken zijn.

7 - persoonlijke conclusie –

Ik vond dit echt een geweldig boek. Ik lees helamaal niet vaak boeken, en als ik er eens een lees vind ik hem meestal saai in tegenstelling tot dit boek. Ondanks dat dit boek wel een beetje dik was (319 blz) vond ik het jammer dat ik hem uit had. De spanning in dit boek was heel goed opgebouwd de gedachten en gevoelens van de hoofdpersonen werden ook op een zeer subtiele wijze beschreven. Het einde vond ik ook zeer professioneel, omdat het voor de hand liggend was dat dat de krijgers van Dros Delnoch toch nog zouden winnen of zo. Dat ze dus allebei hadden verloren vond ik het boek wel leuk maken dus. Ook handig is dat de schrijver een proloog en een epiloog had geschreven zodat je direct in het verhaal zat en weet hoe het met de personen verder gaat. Ondanks dat de schrijver niet christelijk was werd er niet heel veel in gevloekt en dat is op zich wel fijn. Wel een nadeel aan een volwassen boek is dat er soms wat moeilijke woorden in voor komen, maar die heb ik gewoon opgezocht in het woorden boek zodat ik het verhaal weer snapte. Ik raad dit boek zeker aan voor mensen die niet zo houden van lezen maar wel een spannend verhaal willen. Als ik een cijfer op dit boek moest geven zou dat zeker een negen zijn en ik ga zekerweten de andere boeken van David Gemmell uit zijn serie “de Kronieken van de Drenai”lezen.

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.