Lemniscaat 1999 Nederlandse vertaling: Marja Waterman Omslag: Bas Sebus Oorspronkelijke titel: HOLES Informatie over de schrijver. Louis Sachar (spreek uit Sekker) studeerde economie en rechten, maar zijn hart lag bij het schrijven van jeugdboeken. Gedurende acht jaar was hij deeltijdadvocaat, zodat hij genoeg tijd over had voor het schrijven. Toen zijn boeken genoeg geld gingen opbrengen werd hij voltijds schrijver. Schrijven doet Sachar op zijn kantoor, waar niemand hem mag storen behalve zijn honden Lucky en Tippy. Sachar is getrouwd en heeft een dochter. Waar en wanneer speelt het verhaal zich af? Het verhaal speelt zich af in Amerika, in een groot, opgedroogd meer, in deze tijd. Het duurt ongeveer een jaar. Er zijn ook nog stukjes die zich afspelen in Ierland, na de grote hongersnood. En aan het meer toen er nog water in zat. Hoofdpersonen en bijpersonen. Stanley Yelnats heeft altijd pech. Dan geeft hij zijn smerige-rottige-varkens-stelende-over-overgrootvader de schuld, want hij heeft een vloek laten uitspreken over hem en al zijn nazaten, door de zigeunerin Madame Zeroni. Deze keer werd hij beschuldigd voor het jatten van een paar gymschoenen. Hij werd naar het strafkamp camp Green-Lake gestuurd. Hector Zeroni, het grootste deel Zero genoemd, Zit ook bij camp Green-Lake om dezelfde reden als Stanley, die Holbewoner genoemd wordt. Hij kan niet lezen, dus denkt iedereen dat hij dom is behalve Stanley, die later zijn beste vriend wordt. Verder is er nog de Directeur van het kamp, meneer de Heer en meneer Pendanski, de waterflessen vullers. En alle kinderen van groep D met hun bijnamen; X-Ray, Inktvis, Magneet, Oksel en Zigzag.

Samenvatting. Kamp Green-lake is een grote, kale vlakte waar vroeger een meer was. Nu is er een jeugdgevangenis waar jongens elke dag een gat van anderhalve meter doorsnee en anderhalve meter hoog moeten graven. De directeur zegt dat dat is om hun karakter te vormen maar eigenlijk zijn ze op zoek naar een schat. Niemand, zelfs de jongens niet weet dat. Stanley leert Zero lezen in ruil voor dat Zero een stukje van zijn gat graaft. Op een dag na een ruzie met de directeur loopt zero weg. Stanley loopt hem achterna en vind hem onder een gezonken boot, waar hij zich met eten in leven kan houden. Samen lopen ze naar een rots waar uien in de grond zitten. Een week blijven ze daar, en komen erachter dat ze opzoek waren naar een schat en ze weten waar hij licht. Ze gingen weer terug en graafden de schat op. Het was een koffertje. Toen werden ze ontdekt door de directeur. In het meer zaten geelgevlekte hagedissen met rode ogen. Als je door een hagedis gebeten werd wist je dat je dood zou gaan. Mijn mening. Ik vind het een heel mooi boek, anders zou ik hem niet hebben uitgekozen. Het is een heel bijzonder boek, want alles wat gezegd en gedaan wordt past in andere stukjes. Er zijn geen losse flodders. Ik vind het heel knap dat een mens zo kan schrijven, ik ben er jaloers op. Ik heb het zelf wel eens geprobeerd, maar zo goed was ik niet. Ik vind het heel moeilijk te beschrijven hoe goed ik het boek vind. Het is ook alle prijzen waard dat het heeft gewonnen. Ik hoop dat er nog veel prijzen bij komen en dat er nog veel boeken van hem uitkomen. Een absolute topper. Een fragment uit GATEN Het drong tot Stanley door dat de hagedissen waarschijnlijk op de koffer hadden gezeten toen hij hem aan Zero had gegeven. \'Daar is er nog een!\' hijgde meneer Pendanski. Hij scheen met de zaklamp op de doos cornflakes, die op zijn kant lag naast Stanleys gat. Er kroop een hagedis uit. Hij probeerde heel stil te blijven staan. Er kroop iets achter in zijn nek omhoog. \'Wat zullen we doen?\' vroeg meneer Pendanski. \'Wachten,\' zei de directeur. \'Het kan nooit lang duren.\' \'Dan hebben we in ieder geval een lichaam voor dat mens,\' zie meneer Pendanski.