Titel:Tonio Kröger Auteur:Thomas Mann Uitgeverij:S. Fischer Verlag, Berlin Jaar van uitgave:1922 Aantal bladzijden: 76

Ruimte: Het boek speelt zich niet echt af in één plaats. Het verhaal begint op het moment dat Tonio ergens met zijn ouders in het Noorden van Duitsland woont. Als zijn vader gestorven is en hij ouder is verhuist hij volgens mij naar het zuiden. Als hij dertig is zoekt hij de kunstenares Lisaweta iwanowna op in München en haar vertelt hij over zijn plannen naar het Noorden te gaan. Het Noorden is volgens hem Denemarken. Hij gaat op weg naar Denemarken, maar overnacht eerst nog in een hotel in zijn vroegere woonplaats. Daarna gaat hij naar Denemarken en daar blijft hij volgens mij tot het einde van het boek. Tijd: Het boek is al behoorlijk oud. Ik denk dat het aan het eind van de 19e eeuw speelt of aan het begin van de 20e eeuw. Ik weet dat doordat het boek is uitgegeven in 1922. Het verhaal speelt zich in ieder geval voor de eerste wereldoorlog af. Opening: Het is een opening-in-de-handeling. Het boek begint meteen met het verhaal er wordt geen informatie vooraf gegeven. Slot: Het slot is open. Het boek eindigt op het moment dat Tonio een brief schrijft aan Lisaweta Iwanowna en hij uitlegt dat nu alles snapt en hoe hij zich voelt. Er wordt niet bij verteld wat hij gaat doen nu. Nee, het boek eindigt met die brief. Chronologisch of niet-chronologisch: Het verhaal is chronologisch. Het boek begint als Tonio veertien is en eindigt als hij ongeveer vijfendertig jaar is. Steeds wordt het verhaal chronologisch verteld. Flashbacks of flash-forwards: Er zitten geen flashbacks of flash-forwards in het boek. Het boek loopt helemaal chronologisch. Versnelling of vertraging: Daar wordt wel gebruik van gemaakt in het boek. Het boek versnelt nogal. Eerst lees je een stukje over Tonio toen hij veertien jaar was en daarna springt het boek, met een kort hoofdstukje over wat er in de tussentijd allemaal is gebeurt, zo naar een gebeurtenis van twintig jaar later. Er wordt dus gebruik gemaakt van versnelling. Hoofd- en bijfiguren: Eigenlijk vind ik dat het in dit boek maar om één iemand draait en dat is Tonio zelf. Hij is de persoon waarom het hele boek draait. Tonio is de zoon van een rijke Noord-Duitse koopman en een Itiliaanse moeder. Hij voelt zich een beetje een vreemde in de wereld. Hij weet niet precies wie hij is en wie hij wil zijn. Hij merkt dat al in de puberteit. Hij is heel anders dan zijn klasgenoten. Hij schrijft gedichten en verzint verhalen en dat wordt raar gevonden. Hij probeert wel vrienden te krijgen, maar dat lukt niet. Hij gaat veel om met Hans, die alle opzichten zijn tegenpool is. Hij adoreert Hans, maar Hans hem niet. Hij wordt verliefd op Hans omdat die in alle opzichten zijn tegenpool is, Hans is zoals hij graag zou willen zijn. Ook wordt hij later, als hij op dansles zit , wordt hij verliefd op Ingeborg Holm. Maar ook zij valt niet op hem. Ik denk dat deze twee voorvallen wel een beetje zijn leven illustreren. Ze geven aan dat Tonio altijd alles wil hebben wat hij niet kan krijgen. Als Tonio ongeveer dertig is, is hij een dichter. Hij snapt niks van de wereld en de wereld snapt ook helemaal niks van hem. Hij zit nog steeds te tobben over zijn identiteit. Hij weet niet wat hij graag wil zijn. Aan de ene kant vindt hij het zuidelijke van zijn moeder wel heel erg mooi, zij liet hem altijd in zijn waarde en hij voelde zich tot haar aangetrokken, maar aan de andere kant ontdekt hij dat hij ook wel wat heeft van zijn koele noordelijke vader, die hem niet bewonderde, maar die zijn zoon een mietje vond. Tonio gaat in München op bezoek bij Lisaweta Iwanowna, ook een kunstenares, en stort zijn hart bij haar uit. Hij wordt niet begrepen door de wereld en hij begrijpt de wereld niet. Hij weet niet wat hij wil zijn, een kunstenaar of een gewone burger. Als hij Lisaweta heeft bezocht gaat weg. Hij vertrekt naar Denemarken. Onderweg komt hij langs zijn geboortestad en daar overnacht hij een paar dagen. Zijn oude huis is nu een bibliotheek geworden en de stad is veranderd. Daarna reist hij naar Denemarken waar hij Hans en Ingeborg weer ontmoet. Ze kijken nog steeds op hem neer en Tonio beseft dat er niet veel veranderd is. Het boek eindigt met een brief die hij schrijft aan Lisaweta, waarin hij vertelt dat hij nu eindelijk tot rust gekomen is en dat hij zich in geen van de twee (kunstenaars of burgers) thuisvoelt. Maar dat hij daarmee kan leven. Soort verhaal Het is een personaal verhaal. De schrijver vertelt de hele tijd met hij (Tonio) over de hoofdpersoon. Recensie: Het boek Tonio Kröger is heel erg moeilijk en zwaar. Je moet het boek goed volgen wil je er iets van begrijpen en dan nog kom je er na de tijd achter dat je de helft niet hebt meegekregen. Het boek is wel interessant, maar ook dus heel erg moeilijk. Het boek zou ik in het Nederlands leuker vinden, omdat je dan precies begrijpt wat er bedoeld wordt. In het Duits is het boek heel erg saai, omdat er niks gebeurt en je de helft niet begrijpt. Ik denk daarom dat het boek als een Duits boekje (een vreemde taal) niet aan te raden is, maar dat hij in het Nederlands wel heel erg leuk zal zijn.