Ich liebte Hasenheide door Mechthild Winkler

Beoordeling 5.7
Foto van een scholier
  • Boekverslag door een scholier
  • 5e klas havo | 3569 woorden
  • 8 augustus 2006
  • 1 keer beoordeeld
  • Cijfer 5.7
  • 1 keer beoordeeld

Boek
Auteur
Taal
Nederlands
Vak
Eerste uitgave
1998
Pagina's
400
Oorspronkelijke taal
Duits

Boekcover Ich liebte Hasenheide
Shadow
Ich liebte Hasenheide door Mechthild Winkler
Shadow
ADVERTENTIE
Help nu jouw favoriete goede doel door jouw mening te geven!

Hoe? Heel simpel. Geef je op voor het panel van Young Impact en geef jouw mening over diverse onderwerpen zoals gelijke kansen, diversiteit of het klimaat. Voor iedere ingevulde vragenlijst (+/- 1 per maand) ontvang je een bedrag dat je direct mag doneren aan een goed doel naar keuze. Goed doen was nog nooit zo easy!

Meld je aan!
Hoofdpersoon in dit boek is Monika.

Het 1e deel speelt zich af in 1943

1e deel; Entwicklungen

Monika en Reni (haar vriendin) zitten allebei op tennis en de hele oorlog is eigenlijk een beetje langs hun heen gegaan. Wat ze op school leerden namen ze aan voor waar maar ze dachten niet verder. Monika en Reni schrijven met Karlheinz, een soldaat aan het front. Ze doen dit via de tennisvereniging. Ze zijn allebei verliefd op Karlheinz alhoewel ze hem niet echt kennen. Als Karlheinz 2 weken vakantie heeft organiseren Monika en Reni een dansfeest voor hem en ook meteen voor Monika, die haar verjaardag viert.
Vlak voor het dansfeest komt Monika Dieter tegen, de ex-vriend van haar zus (Erika). Ze nodigt Dieter ook uit. Dieter's broer, Benjamin (Benno) komt ook.

Erika komt 2 dagen voor het feest onverwachts thuis: een paar studievrienden van haar zijn opgepakt door de Gestapo en ze moet de verloofde van haar vriendin waarschuwen dat zijn verloofde is opgepakt. Monika voelt zich hier niet makkelijk onder omdat ze Dieter beloofd had dat Erika er niet zijn zou.
Ondertussen voelt ze zich ook erg ongemakkelijk omdat Karlheinz veel meer aandacht aan haar besteedt dan aan Reni, die ook verliefd is op Karlheinz.
Op Monika's aandringen gaat Karlheinz ook een keertje met Reni op pad. Reni komt er achter dat Karlheinz toch niet zo leuk is als ze dacht.
Op de avond van het dansfeest komt Karlheinz binnen en hij lijkt als door de bliksem getroffen als hij Erika ziet. Monika besluit dat het beter is als het uit is tussen haar en Karlheinz.

In de zomervakantie moeten de duitse meisjes als hulpkracht gaan helpen. Monika en Reni worden dankzij Benno samen tewerkgesteld op Hasenheide.(Benno en Reni hebben verkering)
Voor dat ze naar Hasenheide gaat komt Dieter nog naar hun huis toe en laat Monika's oma foto's van Hasenheide zien. Zij herkent dit als "Gut Buchen", waar zij als jong meisje een poos heeft gewoond. Dieter waarschuwt Monica dat ze maar niet tegen zijn vader moet zeggen dat zij Gut Buchen mooier vindt klinken dan Hasenheide, omdat Hasenheide met een onderbreking van een periode eigenlijk altijd in het bezit van de familie Wendland (Dieter heet; Dieter Wendland) is geweest. In de periode dat het niet in hun bezit was geweest heette het Gut Buchen. Het was toen in handen van een Joodse familie, iets wat de vader van Dieter niet goed kan verkroppen.

Als ze op Hasenheide aankomen worden ze ontvangen door Edith, Dieters schoonzus. Edith was getrouwd met Günter, de tweelingbroer van Dieter, en is in verwachting. Günter is gestorven aan de verwondingen die hij in de oorlog heeft opgelopen. Behalve Monika en Reni zijn ook Ruthild, de dochter van een dominee en Wanda, een dochter van Russische immigranten die voor het communisme gevlucht zijn. Wanda heeft meteen een hekel aan Edith omdat ze de kleinste kamer krijgen en ze door Edith rondgecommandeerd wordt. Reni beslist dat zij wel op de eenpersoonkamer wil. Benno komt hun halen om kennis te maken met zijn moeder.

Die avond eten ze zoals ze sinds lang niet gegeten hebben, maar Benno waarschuwt hun alvast dat dit alleen maar is omdat hun er zijn en dat het éénmalig is.
De taken worden verdeeld en het leven op Hasenheide begint. Op Hasenheide leven ook krijgsgevangenen en tewerkgestelden. Het is streng verboden om met hen om te gaan.

Op een avond stormt Wanda hun slaapkamer binnen en zegt dat hun mee moeten komen. Ze zegt dat Edith iemand gaat ontmoeten in de Zeetempel (een bijgebouw op Hasenheide). Monika en Ruthild praten op haar in en zeggen dat het geen zin heeft en dat het in deze dagen gevaarlijk is om je neus in andermans zaken te steken. Ze gaat uiteindelijk niet maar blijft alles verdacht vinden. Edith zien ze bijna niet meer, maar op een gegeven moment wordt ze door Meneer Wendland naar een kliniek gebracht omdat ze constant pijn heeft aan haar buik. Het blijkt dat Edith geen 7 maanden zwanger is maar dat ze nu al de baby krijgt. De baby wordt geboren zonder de rechteronderarm.
Dieter komt voor 2 weken thuis op vakantie, maar hij denkt dat hij niet lang mag blijven van zijn vader als hij gedaan heeft wat hij wil doen; Zijn vader confronteren met het feit dat niet Günter maar hij (Meneer Wendland dus) de vader zou zijn van het kind van Edith. Voor dat hij het kan doen krijgt zijn vader een ongeluk.
Die komt in het ziekenhuis terecht en ligt in een soort van coma. Als Dieter op een gegeven moment naar zijn slaapkamer komt is Monika die net aan het schoonmaken. Ze hebben een gesprek over Dieter en Erika. Een paar dagen later gaat Dieter weer weg.

Monika gaat op een vrije zondag met Ruthild mee naar huis. Daar maakt ze kennis met Helmut, de broer van Ruthild die op vakantie is. Als ze die zondag thuiskomen vinden ze niemand. Als ze naar buiten gaan komt net Wanda met Fedor uit een vreemde auto van een vreemde man. Het blijkt dat Dimitri een blindedarmontsteking heeft en onmiddellijk geopereerd moet worden. Wanda vertelt hen daarna dat toen zij en Fedor zaten te wachten op de dokter hij haar gezoend heeft. Wanda vindt Fedor ook leuk, maar ze weet ook heel goed dat zij en Fedor geen toekomst hebben, hij is een Rus die op Hasenheide te werk is gesteld.
Omdat Ruthild het jammer vindt dat ze Helmut na deze zondag nog maar 2 dagen zal zien (dan mogen ze weer naar huis) omdat zijn vakantie dan weer afgelopen is, komt hij elke avond naar Hasenheide toe.
Op de laatste avond. Monika blijft even wachten totdat de anderen er ook zijn. Als het haar te lang duurt wil ze de anderen gaan halen maar Helmut zegt dat het niet nodig is en dat ze vanzelf wel komen, hij pakt haar hand vast en houdt hem vast. Ze blijven zo zitten totdat de anderen komen.

Mevrouw Wendland kan zelf niet komen om haar dank te betuigen aan de meisjes; ze is in het ziekenhuis bij haar man. Daarom neemt Benno het voor haar waar en bedankt hij de meisjes hartelijk voor hun werk op Hasenheide. Ze maken er een gezellige avond van. Ze zingen samen volksliederen. De volgende ochtend worden ze met de koets naar het station gebracht, Helmut staat samen met een andere zus van Ruthild op hen te wachten.
Hij zegt dat Monika de eenzame betekent, hij zegt dat hij hoopt dat het niet zo is, maar dat hij hoopt dat Monika de enige is.
Monika en Reni zitten allebei met een vreemd gevoel in de trein naar huis; Reni is verdrietig en ze mist Benno. En Monika is blij dat ze naar huis kan en weer kan tennissen.
Maar Reni helpt haar weer uit de droom en zegt dat het bijna de winterstop is en dat ze daarna zich op het examen moeten richten en dat het daarna sowieso is afgelopen met tennissen omdat ze daarna een jaar moeten werken van de regering. Reni vraagt nog aan Monika hoe het zal zijn als ze thuis komt, want Erika is ondertussen met Karlheinz getrouwd.

Als Monika thuis komt mist ze Hasenheide, ze heeft zelfs heimwee. Ze vraagt aan haar oma wat zij van Hasenheide vindt, haar oma vertelt haar dat het niet te beschrijven is. Oma denkt dat ze gewoon een stukje in hun leven missen dat fijn was. Een stukje waar ze een goede herinnering aan hebben.
Op een gegeven moment komt Monika op weg van school Dieter tegen. Hij verontschuldigt zich over het feit dat hij eerst niet wilde dat Monika naar Hasenheide kwam, hij vindt het nu zelfs fijn dat ze geweest is, nu heeft hij iemand om samen mee te praten over Hasenheide. Als ze even op een bankje zitten komt er iemand voorbij die denkt dat ze Erika is. 's Avonds belt er iemand die vraagt naar juffrouw Kaltz. Monika komt aan de telefoon en de persoon citeert een stukje van een gedicht. Eerst denkt Monika dat het Dieter is, alhoewel de stem niet klinkt als die van Dieter. De stem reageert verontwaardigd dat het niet Dieter maar Werner is. Monika vertelt hem dat ze Monika is en niet Erika.
Als Werner Erika aan de lijn had gewild had hij naar Mevrouw Rohte moeten vragen. Werner gooit verschrikt de hoorn op de haak. Als Erika thuis komt confronteert Monika haar met het feit dat Erika Dieter en Werner het zelfde gedicht heeft gegeven. Ze praten hier nog lang over door. Monika vraagt maar door en Erika voelt zich steeds meer in het nauw gedreven.
Monika vraagt of het waar is dat Erika zich met Meneer Wendland heeft ingelaten. Erika zegt dat het niet waar is, maar omdat Monika toch al zoveel weet dan vertelt ze het hele verhaal maar.

In de herfstvakantie zouden de meisjes eigenlijk terug gaan naar Hasenheide om te helpen, maar de examenklassen moeten in de herfstvakantie al het huiswerk maken wat ze gemist hebben toen ze tewerkgesteld waren. Reni vindt het maar niks want ze had zich juist zo erop verheugd om Benno weer te zien. In de herfstvakantie komt Ruthild naar Monika toe, ze gaan zondags naar de kerk, waar een "Deutsche Christen" Dominee preekt. Als ze thuis aan het middageten zitten komt Monika er achter dat Erika zwanger is.
Monika wil eigenlijk wel vragen wanneer Erika uitgerekend is maar ze doet het maar niet. Ze denkt dat Erika en Karlheinz misschien wel moesten trouwen, maar dat wil ze niet vragen omdat Ruthild er ook nog is.

Als Dieter op een zekere avond komt heeft hij geen vriendelijk woord meer voor Monika. Zij vindt dit erg vervelend en vraagt de volgende dag recht op de man af waarom hij dat doet. Hij wrijft haar onder haar neus dat zij toch niks met de afgeschreven liefdes van Erika te doen wou hebben. Het klopt dat Monika dat gezegd heeft maar dat was in een ander perspectief, en Dieter heeft dit per ongeluk opgevangen. Monika legt alles uit en Dieter snapt 't uiteindelijk wel. Hij is blij dat Monika hem op zijn fouten heeft gewezen. Hij vindt dat hij er een vriend bijgekregen heft. Een vriend zoals hij niet meer gehad heeft sinds dat de wegen van Günter en hem uit elkaar gingen.

De laatste dag van de vakantie noemt Monika "Tag der drei Briefe": 2 van de brieven zijn voor haar, de andere voor Erika. De 1e brief is van Reni; Edith gaat weg van Hasenheide dus nu komt er een vacature vrij op Hasenheide als secretaresse. Reni vraagt of Monika misschien interesse heeft; als ze dat zou doen dan hoeft ze niet dat jaar voor de regering te gaan werken. Monika zou aan de ene kant heel graag willen maar aan de andere kant, als ze dat jaar wel gaat werken krijgt ze toegang tot een medicijnenstudie. En ondanks dat de toekomst onzeker is wil ze de optie wel open houden.
De 2e brief is van Helmut; hij schrijft dat hij regelmatig over haar droomt. Hij zou het liefst een persoonlijke verdere kennismaking maken maar dat kan niet omdat hij aan het front zit. Daarom vraagt hij haar of zij bereid is met hem te corresponderen. Nog dezelfde dag schrijft ze een brief terug: Ze zou het fijn vinden om hem beter te leren kennen, maar alleen omdat hij Ruthild's broer is.
De brief van Erika bevat minder goed nieuws: Karlheinz is gewond, de artsen hebben zijn leven kunnen redden maar zijn rechterarm is geamputeerd. Als er gegarandeerd kan worden dat er een goede verzorging is mag hij al snel naar huis komen. Erika is helemaal over haar toeren en ziet overal wolven en beren op de weg.

Als Karlheinz eenmaal thuis is trekken Erika en Karlheinz in bij Monika thuis. Karlheinz gedraagt zich als een schoft, hij commandeert Erika en verlangt dat hij van voor naar achter bediend wordt. Hij zegt alleen het nodige en komt alleen voor het eten naar beneden. Hij bemoeit zich met de correspondentie van Monika en Helmut. Haar moeder loopt haar achterna naar haar kamer waar Monika haar brief wil lezen die Monika van Helmut gehad heeft. Mevrouw Kaltz zegt dat als ze geweten had hoe karakterloos Karlheinz geweest was ze Erika had afgeraden om met hem te trouwen, ondanks het kind. Hiermee bevestigt ze onbewust de gedachte van Monika dat Erika en Karlheinz moesten trouwen vanwege de baby. Mevrouw Kaltz zegt dat ze het fijn zou vinden als Dieter en Monika wat zouden krijgen. Monika vertelt dat ze hele goede vrienden zijn en dat hij haar ziet als vervanging van Günter, zijn tweelingbroer. Mevrouw Kaltz vindt dat wel heel erg weinig, maar Monika wijst haar erop dat Dieter heel erg aan Günter hing. En dat het dus heel veel betekent.

Als op de eerste adventszondag Karlheinz alleen naar zijn moeder toe is omdat hij Erika er niet bij wil hebben vindt Monika het genoeg geweest, ze wacht hem 's avonds op en vertelt hem dan even goed de waarheid. De daarop komende week ziet niemand Karlheinz, alleen Erika ziet hem nog. 's Ochtends gaat hij vroeg weg en 's avonds komt hij laat terug. Op de tweede adventszondag is er goed nieuws; Karlheinz heeft de hele week overdag bij een architektenburo gewerkt en 's avonds bij zijn moeder gegeten en geoefend met het links schrijven (hij was rechts) omdat zijn rechterarm nu geamputeerd is. Hij heeft ook elke dag een tekening van Erika gemaakt, nog een beetje onbeholpen maar wel recht uit het hart.

Het jaar is voorbij; een nieuw jaar staat voor de deur. Een jaar waarin het vrede kan worden, maar ook een jaar waarin ook de oorlog alleen maar erger kan worden.


2e deel; Erschütterungen

De 1e dag van het jaar, Monika krijgt te horen dat ze op 1 Maart moet beginnen met het jaar dat ze moet werken voor de regering.
Ze heeft echt een hekel aan die stomme kleren waarin ze moeten werken. Op een dag wordt er een boek van haar afgepakt. Het blijkt tot de verboden lectuur te horen. Het boek heeft ze van de vrouw van een arts gekregen. Door dit boek krijgt ze niet alleen de leidsters over zich heen, maar ook de rest van de meisjes. Het huis van de arts was een geliefde werkplek.
Ze krijgt brieven van Reni, Erika, Vader en Moeder, Ruthild en Helmut, vooral de correspondentie met Helmut wordt steeds intenser. Op een dag staat hij ineens voor haar neus. Hij heeft bij de hoofdleidster vrij geregeld tot en met de volgende avond. De volgende dag verloven ze zich. Zonder ringen, maar met liefde en geluk.

Als Monika op een gegeven moment haar brief van Helmut in haar schoenendoos met brieven wil leggen merkt ze dat er weer een controle is geweest. Ook haar bijbel ontbreekt. Onder het eten maakt ze daar een opmerking over. Dit mondt uit in een discussie. Uiteindelijk komt ze erachter dat ze gecontroleerd is omdat Erika er van verdacht wordt een samenzwering beraamd te hebben. Maar zoals blijkt is Erika totaal onschuldig dus krijgt Monika toch nog de brief van Erika die ze achter hadden gehouden.

Op een dag wordt Monika midden op de dag van het werk weggehaald. Als ze bij de hoofdleidster komt is er een telegram voor haar: "Huis totaal plat gebombardeerd. Moeder in levensgevaar. Vraag zo snel mogelijk vakantie. Vader" De hoofdleidster heeft ervoor gezorgd dat ze meteen de volgende morgen naar huis kan en dat ze ook niet meer terug hoeft te komen. Zij neemt de verantwoordelijkheid op zich.
Als Monika thuiskomt is haar moeder al gestorven. Tante Elsbeth was tijdens het bombardement al gestorven. Haar oma is lichtgewond. Van Erika weten ze niet of ze nog wel of niet in leven is. Op het moment van het bombardement was zij weer terug gehaald voor verhoor. Het hele politiebureau is ingestort. Later blijkt dat er geen overlevende meer uit het puin zijn gehaald, maar tussen de doden hebben ze ook geen trouwring van Erika gevonden. Het kan dus misschien zijn dat Erika al op transport was gesteld.

Het was Erika's laatste wens dat Monika voor het kind van Karlheinz en haar (Bernhard is geboren toen Monika tewerkgesteld was) omdat ze niet wil dat het kind teveel onder de invloed komt van de moeder van Karlheinz, een kille vrouw die Erika nooit heeft gemogen. Op de dag van de begrafenis loopt deze wens uit tot een drama. Uiteindelijk besluit Monika dat ze Bernhard eerst mee naar huis neemt en dat het kind later naar Hasenheide gaat, waar Reni en Mevrouw Wendland Bernhard met liefde zullen opvoeden.

Ze schrijft een brief naar Helmut en naar zijn ouders dat haar moeder overleden is. Van Helmuts ouders komt er met de terugkerende post meteen een brief terug; Helmuts moeder vertelt haar dat ze Monika's moeder natuurlijk nooit kan vervangen maar dat ze hoopt dat ze een goede verstandhouding krijgen en dat ze van Monika zal houden als van een eigen dochter. Monika's vader vindt dit heel fijn en vertelt Monika dat hij wenste dat Erika zo'n schoonmoeder had. 2 Weken later komt ook het antwoord van Helmut, dit antwoord ontroert Monika zo erg dat ze voor het eerst eens even flink uithuilt.

Er gebeurt veel in een hele korte tijd; Karlheinz gaat op visite bij zijn moeder en zijn zus en krijgt daar een woedeaanval waarbij hij zijn moeder probeert te wurgen. Hierdoor komt hij in een psychiatrische inrichting terecht. Als Monika vakantie heeft gaat ze eerst naar de familie van Helmut toe en daarna naar Hasenheide.
Als ze naar de trein wil gaan komt iemand haar achterna met 2 brieven. Ze moet rennen om de trein te halen dus ze kijkt pas in de trein van wie ze zijn. Het is een brief van Ruthild en een brief van haarzelf, een brief die ze aan Helmut heeft geschreven: "Ontvanger niet teruggekeerd van vlucht" staat erop. Het lijkt alsof haar wereld in elkaar zakt.

Als ze van de familie van Helmut vertrekt, samen met Wanda, Leonid, Jana en Jana's kind worden ze onderweg beschoten. Jana's kind is, naar later blijkt, dodelijk geraakt, ondanks dat Leonid zo hard met het kind naar het ziekenhuis gereden is. Jana is ook in haar schouder geraakt, maar ze staat ook nog op het punt van bevallen. Zo goed als mogelijk verbindt Monika Jana's schouder en geeft Wanda de opdracht zo snel mogelijk naar Hasenheide te lopen om hulp te halen. Even later komen Mevrouw Wendland, Wanda en Fedor terug. Eerst wordt de schouder van Jana fatsoenlijk verbonden. En op het moment dat Jana gaat bevallen komt de dokter aangereden. Hij brengt moeder en kind gauw naar het ziekenhuis. Dit zorgt er uiteindelijk voor dat ze allebei blijven leven.

Als Monika weer thuis is hoort ze van haar vader dat Karlheinz terugkomt en dat hij samen met Dieter in het huis van de moeder van Karlheinz gaat wonen.
Als Monika, die al een hele poos geleden beloofd heeft de gordijnen te herstellen, dat op haar vrije dag gaat doen, komt Karlheinz in 1 keer de kamer binnen en zegt dat zijn moeder dood is.
Vervolgens verkracht hij haar. Als Monika uiteindelijk weg weet te komen komt net Dieter binnen. Hij gaat naar Karlheinz toe en Karlheinz vertelt hem lachend dat Monika nog maagd was. Dieter slaat Karlheinz in elkaar en gaat naar Monika toe. Hij moet haar beloven dat hij niemand iets zegt.
Nog dezelfde dag komt Dieter een brief aan Monika brengen. De brief is van Karlheinz, hij vertelt haar dat het hem spijt en dat hij fout zat. En dat hij zo niet meer verder kan leven.
Drie dagen later vinden ze Karlheinz, hij heeft zich opgehangen. Iedereen neemt aan hij zichzelf heeft opgehangen omdat zijn moeder gestorven was. Alleen Monika en Dieter weten waarom hij zich echt opgehangen heeft.

In haar volgende vakantie gaat Monika eerst naar de familie Rullman, waar Waltraud is gestorven omdat er niet snel genoeg medische hulp bij haar blindedarmontsteking was.
Als Monika vervolgens naar Hasenheide gaat blijkt dat Elfriede haar verwacht. Jana heeft bij Elfriede een icoon achtergelaten, omdat Monika tijdens de luchtaanval haar leven heeft gered en met haar heeft gebeden. Op de terugweg (Dieter is meegelopen) praten ze over Dieters praktijk. Hoe moeilijk het is om een goede doktersassistente te krijgen. Nu heeft Dieter nog de beschikking over de vrouw van de vorige dokter maar die gaat een Apotheek overnemen. Uiteindelijk wordt besloten dat Monika bij Dieter als doktersassistente gaat werken en dat ze op Hasenheide bij haar oma en Bernhard gaat wonen. Dan komt het er op een gegeven moment toch van en gaan Monika en Dieter trouwen. Op een gegeven moment krijgt Monika polio maar ze zijn er net op tijd bij. Monika gaat herstellen op Hasenheide. Ondertussen is de oude eigenaar van Hasenheide, toen het nog Gut Buchen heette teruggekomen en eist zijn deel van het geld wat nog betaald moet worden op. Uiteindelijk gaat het alleen om het huis zelf en zal het landgoed van de familie Wendland blijven. Van het huis wordt een rusthuis gemaakt. Monika heeft beloofd aan mevrouw Rosenbuch dat ze haar levensverhaal, een Duits meisje in oorlogstijd, op zal schrijven om de mensen in Amerika een beter beeld te geven van het Duitse volk, die denken dat iedereen het met Hitler eens was. Ze heeft haar woord gehouden…

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.