ADVERTENTIE
Zie jij op tegen het lezen van al die boeken voor je leeslijst?

Probeer dan eens een luisterboek! Wij geven je acht tips van boeken die op je leeslijst staan en die je kunt terugvinden op Storytel. Check het blog en probeer Storytel nu 30 dagen gratis! 


Check het blog!

Inleiding
Dit werkstuk gaat over Annelies Marie (Anne) Frank. Een Joods meisje uit Duitsland. Ze is bekend geworden, omdat ze in de tweede wereldoorlog een dagboek schreef toen ze was ondergedoken in Amsterdam.
Ik doe het over dit onderwerp, omdat ik altijd al nieuwsgierig ben geweest naar Anne Frank en haar leven. In mijn omgeving hoorde ik altijd verhalen over haar en pikte soms wat dingetjes op, maar nooit heb ik het hele levensverhaal geweten van Anne en was nu toch wel erg benieuwd hoe alles nou precies in elkaar zat. En aangezien er weinig mensen zijn die het boek niet gelezen hebben, vond ik het wel tijd worden om het ook te gaan lezen.
Hoofdvraag
Wie is Anne Frank en waarom is ze zo bekend?
Deelvragen
1. Wat was de tweede wereldoorlog?
2. Wie is Anne Frank en wat had zij te maken met de oorlog?
3. Wat gebeurde er allemaal in het Achterhuis en daarna in het concentratiekamp?
4. Hoe is het met Anne afgelopen?
Ik ga mijn werkstuk maken op basis van boeken uit de tweede wereldoorlog, verder haal ik ook wat informatie van internet, ik ga ook de film ’’Het achterhuis’’ kijken en het boek lezen en als het lukt ga ik naar een museum over de tweede wereldoorlog.

1. Wat was de tweede wereldoorlog?
De basis van de tweede wereldoorlog (1939-1945) begon in de eerste wereldoorlog. De Duitsers kregen de schuld van de oorlog, hier was Duitsland het natuurlijk totaal niet mee eens en de economische crisis die er toen ontstond kwam het hardst aan bij de Duitsers. Hierdoor kwam de NSDAP aan de macht, onder leiding van Adolf Hitler. Hierdoor bouwde Duitsland een groot, sterk leger en al snel gingen de Duitsers plekken veroveren. Eerst kwam Oostenrijk, toen Tsjecho-Slowakije, Polen. Toen Polen  aan de beurt was, verklaarde Frankrijk en Engeland de oorlog met Duitsland, maar Duitsland viel Polen vanaf twee kanten aan en was ook al snel veroverd. Toen kwamen Denemarken en Noorwegen ook aan de beurt, wat wel iets lastiger ging.
Veel Belgische en Nederlandse soldaten konden de Duitsers ontkomen door naar Engeland te vluchten en zo wilde Duitsland daar iets aan doen, maar Engeland was te sterk. De Russen kwamen ook nog aan de beurt en hadden het zwaar te verdragen, ook door de strenge winter die daar toen heerste.
Duitsland werd steeds machtiger en kregen steeds meer land en Italië hielp hun samen met Japan. Er werden schepen met voedsel en middelen onder water ten onder gebracht en er was weinig voedsel.
Steeds meer en meer landen gaven zich over en Duitsland was nu verwikkeld in een meer fronten oorlog.
Er kwam hulp en de oorlog leek te eindigen, maar toen er weer dingen misgingen kwam er weer een jaar bij. Uiteindelijk hadden de Russen en Amerikanen de Duitsers overwonnen en was de oorlog klaar.
Ook Nederland lijdde onder deze oorlog. Duitsland bezette Nederland en tradt sterk op tegen de Joden en de bevolking. Ze eisden veel goederen op en al snel was er steeds minder voedsel en goederen in Nederland. Met geld kon ook steeds minder worden gekocht. Ze haalden alles uit Nederland weg wat ze konden gebruiken. Ook werden alle partijen, behalve die van Hitler verboden en de Joden kregen steeds minder recht. Ze mochten niet meer studeren, niet over straat lopen, je mocht niks kopen bij een winkel van een Jood en het ging van kwaad naar erger.
Op een moment kwam ook de Hongerwinter. Er kwamen toen zeker 20.000 man om puur alleen door honger.
Op een gegeven moment kwam er een Joodse raad. Als je je kwam registreren was je veilig zeiden de Duitsers. Bijna alle Joden deden dat, maar al snel werden ze van deze droom af geholpen en alle beloften werden verbroken. Er kwam een doorvoerkamp voor Joden en 10.1800 Joden kwamen om het leven.
Daarna kwam er een regel dat als je tussen de 18 en 45 jaar was, je moest werken in de Duitse fabrieken (die elke nacht gebombardeerd werden). Als je dit niet wilde, moest je onderduiken, maar als ze je vonden werd je gelijk vermoord. Ook als je Joden hielp met onderduiken kon je de doodstraf krijgen, dus dat was ook een groot gevaar.
In Nederland was het dus ook een enorme puinhoop tijdens deze oorlog.

2. Wie is Anne Frank en wat had zij te maken met de oorlog?
Op 12 juni 1929 werd Anne Frank (Anneliese Maria Frank is haar echte naam) geboren in de Duise stad Frankfurt am Main. Ze werd geboren in het ziekenhuis en was Joods en nadat ze uit het ziekenhuis kwam woonde ze in  een huis op de Marbachweg 307. Ze woonde er samen met Otto (haar vader), Edith (haar moeder) en Margot haar zus op de eerste twee verdiepingen aan de rechterkant. Ze had hier een goed leven, want ze was slim en kon makkelijk leren, ze had veel vriendinnen waar ze mee optrok en ook was er een jongen waar ze een beetje verliefd op was en hij ook op haar. Dit kwam wel vaker voor, want veel jongens uit haar klas hadden wel een oogje op haar, dus daarin had ze ook genoeg keuze. Ook hadden haar ouders veel geld voor die tijd en het was een leuk gezin, dus ze kwam eigenlijk niks tekort.
De ouders van Anne waren op 12 mei 1925 getrouwd en toen Anne werd geboren waren ze 4 jaar getrouwd.
Otto, de vader, was ook in Frankfurt am main geboren en was directeur van de Michael Frank Bank. Edith, de moeder, was in Aken geboren. Ze begonnen met samenwonen in het huis van de moeder van Otto, maar al snel verhuisden ze naar dit huis. Toen werd Margot, de zus, ook geboren op 16 februari 1926, ze was dus 4 jaar ouder dan Anne-Frank.
Anne was een meisje wat bijna nooit klaagde, altijd zeer vrolijk was en veel grapjes maakte. Ze gedroeg zich ook als een volwassen meisje en was ook erg wijs. Toch had ze ook een serieuze kant, ze heeft namelijk twee kanten. Aan de ene kant stelde ze zich totaal niet kwetsbaar op en had ze een sterk karakter, maar aan de andere kant was ze toch wel erg kwetsbaar en werd ze snel geraakt door emoties. Die kant van haar liet ze niet graag zien, dus de meeste mensen waren daarmee onbekend.
In februari 1934 ging ze naar de Montessorischool, maar dat was niet voor lang, want in die tijd kwam de NSDAP aan de macht in Duitsland met Adolf Hitler als leider van die partij. Die partij discrimineerde de Joden en wilden ze weg hebben, want ze vonden dat het door hun kwam dat het niet goed ging met Duitsland.
Hitler wilde alle Joden vermoorden, hij liet ze in gaskamers doodgaan, maar hij begon met kleine details. Eerst mochten de Joden steeds minder, zoals fietsen, met het openbaar vervoer reizen, geen winkels hebben en op een gegeven moment mochten ze bijna niks meer en werden er steeds meer mensen vermoordt.
Anne Frank en haar familie waren dus ook Joods en hadden ook met dit probleem te maken. Ze hadden daarom besloten om onder te gaan duiken bij een vriend van Otto. Daar mochten ze verblijven in het Achterhuis en zaten met de hele familie daar.
Op de verjaardag van Anne kreeg ze veel cadeaus en ook een dagboek. Met dat dagboek was ze erg blij en schreef er gelijk in: `ik zal hoop ik aan jou alles kunnen toevertrouwen, zoals ik het nog aan niemand gekund heb, en ik hoop dat je een grote steun voor me zult zijn.` Het dagboek zelf noemde ze ‘’Kitty’’ en ze schreef er ontzettend veel in.
Toen ze stierf in een concentratiekamp van Hitler had Miep Gies, een helper met de bevrijding, dat boek aan de vader van Anne meegegeven, want hij was de enige die het overleefd had. Hij had het boek uitgegeven en nu is het een van het bekendste boek in Nederland.

3. Wat gebeurde er allemaal in het Achterhuis en het concentratiekamp?
Op 6 juli 1942 ging de familie Frank in het Achterhuis wonen, het achterste deel van het bedrijf Opekta. Dat is een bedrijf waar suiker voor jam wordt gemaakt, daar was Otto de directeur van. Samen met de familie van Pels waren ze in dit Achterhuis, die ook moesten schuilen voor de Duitsers.
De deur van het Achterhuis was een kast, wat diende als draaideur. In die kast lagen veel mappen en er hing een papier aan, zodat het leek alsof het een normale kast was. De kamer van Anne was daar vlakbij.
Ze hadden ook een kantoor, waar ze erg zacht moesten doen. Eigenlijk moesten ze overal stil doen, maar in het kantoor was het nogal gehorig dus daar moest je voorzichtig zijn. Ze mochten geen schoenen aanhebben en al helemaal niks laten vallen, want anders konden ze misschien ontdekt worden.
Anne en Margot sliepen samen op een kamer, maar later zat Anne met Albert op een kamer en Margot bij haar ouders. Niemand had een kamer voor zich alleen en alles moest gedeeld worden, maar daar hadden de meesten niet zoveel moeite mee en Anne dus ook niet.
Ze mochten natuurlijk ook niet de straat op en daarom hadden ze Miep Gies om eten, schoolboeken voor Anne en Margot en textiel te laten halen voor hun. Het was ook niet een luxe om daar te zitten, want je zat elke dag met elkaar opgescheept en had geen andere keus. Je kon je moeilijk even afzonderen met zoveel mensen in 1 huis. Anne Frank had ook vaak ruzie met haar moeder. Ze vond dat haar moeder haar onterecht beschuldigde in moeilijke situaties en daardoor was de sfeer ook niet altijd prettig. Het was ook lastig om altijd voorzichtig te moeten zijn en een kamer te delen. Anne had ook vaak problemen met dat ze niet in het kantoor kon zitten om te leren, omdat er al iemand anders zat en ze verveelde zich dus ook vaak, want er was weinig leuks te doen daar.
Op een dag was er in het huis een inbreker geweest. Otto was gaan kijken of hij er nog was, maar op dat moment kwam er net Duitse politie langs en Otto wist zich nog maar net op tijd te verstoppen. Toen hadden ze sterk het idee dat ze veilig waren, maar een tijdje daarna werden ze ontdekt. Ze waren verraden, maar weten niet door wie. Anne Frank werd naar het concentratiekamp Bergen-Belsen gebracht samen met Margot. Ze gingen met de trein vanaf Auschwitz, maar ze hadden eerst nog een tussenstop. Alle zieken, kinderen en ouden werden naar de ene kant gestuurd en alle andere naar de andere kant, alleen gezonde jonge mensen mochten naar de andere kant.
In het kamp kregen ze kleding wat je niet eens kleding kan noemen (ook in de winter), ze kregen nauwelijks te eten en het enige doel van hun was om de gevangenen het leven onmogelijk te maken. Anne werd wel eens midden in de nacht wakker gemaakt om zware vaten te tillen met uitwerpselen en toen ze weer in bed lag kon ze al gauw weer opstaan om gestraft te worden dat ze niet schoon was. Als er maar iets heel kleins gebeurde waar ze niet tevreden mee waren werden de zwaarste straffen uitgedeeld. Het kamp werd ook steeds voller en er braken steeds meer ziektes uit.
De dagen begonnen altijd vroeg, soms wel eens om vier uur al en als je niet gelijk opstond kreeg je een enorm pak slaag. Ze moesten zich dan allemaal gaan wassen, wat natuurlijk veel te weinig water was voor iedereen en de wc’s waren bakken zonder bril en wc-papier en dat terwijl bijna iedereen van het kamp last had van diaree. Daarna moesten ze hun pak weer aantrekken en kregen daarna een minimale plens koffie of thee en moesten daarna gelijk aan het werk, zonder ontbijt.
Ook werd er elke week een kapper gevraagd om alle gevangenen van top tot teen te scheren. Je moest naakt naar buiten komen, wat voor weer het ook was en al je haar werd eraf gehaald. Ook werd er gekeken of je geen luizen had.
De mensen waren zo hopeloos en hadden zo weinig, dat ze van de minste dingen wat gingen maken. Zo maakten ze van een stukje ijzer een mes en inpakpapier gebruikten ze als toilet-papier en ze bedachten ook van alles om de kleding beter te maken. Maar de meeste spullen werden afgepakt door de leiders en had je geluk als je er met een pak ransel vanaf kwam.
Het eten bestond uit een liter soep, wat uit water en een paar knolstukjes bestond. Ook kreeg je een stukje brood wat naarmate steeds minder werd voor in de ochtend, maar bijna niemand kon dat bewaren, omdat ze zo’n honger hadden, of het werd in de nacht van je gestolen. Iedereen heeft dus jarenlang honger geleden.
Als je maar iets heel kleins verkeerd deed stond daar al een grote straf op. Als je je bed bijvoorbeeld niet goed had opgemaakt kon je daar 25 stokslagen voor krijgen, die je zelf mee moest tellen en als je dat niet deed kreeg je er uiteraard nog meer. Daarna was het nog maar de vraag hoe het met je gesteld was. Veel mensen hadden na de oorlog hun hele leven de gevolgen van al die straffen moeten meemaken.
Er kwamen dus steeds meer ziektes zoals de vlektyfus en longtuberculose. Veel gevangenen leden aan beide ziektes en er stierven erg veel mensen hieraan. Zelfs de dokters stierven aan de ziektes van hun patiënten.

4. Hoe is het met Anne afgelopen?
Het kamp was overvol en er was weinig te eten. De ziektes kwamen in overvloed en Anne Frank deed haar best om in leven te blijven. Ook probeerde ze om haar dagboek zoveel mogelijk bij te houden en toch nog een beetje slaap te krijgen, maar dat was erg lastig als je zo vroeg wakker werd gemaakt en zo’n honger had.
De ziekte tyfus had bijna iedereen daar. De tyfus is een besmettelijke ziekte, die door niet genoeg hygiëne, besmet voedsel, of dranken verspreid kan worden. De bacteriën van deze ziekte verspreiden zich door je bloedbanen en je slijmvlies en ingewanden gaan erg ontsteken. In het begin krijg je een zware griep, waarop een hevige koorts volgt van rond de veertig graden. Hierdoor verzwak je steeds meer, krijg je diaree (meestal met bloed) en ook wel eens delirium. Op je buik kan je ook rode uitslag krijgen, maar dat wordt minder als de ziekte zich vordert. Als er na 2 à 3 weken verder niks meer gebeurd heb je een grote kans dat het gaat herstellen, bij deze ziekte heb je 10 tot 20% kans op overlijden (als er geen medici zou zijn).
Anne Frank werd na een tijd in het kamp te zijn dus ook besmet met deze ziekte. Er was een vrouw die Anne een beetje hielp. Ze vroeg iets meer brood aan de bewaker en liet haar niet werken overdag waardoor ze kon uitrusten.
Ze werd steeds zieker en was elke dag bang om te sterven. Dit vertelde ze aan de vrouw, maar die vertelde altijd dat ze niet zo ziek was als ze dacht en het echt wel goed zou komen. Dit deed ze express om Anne niet overstuur te maken, maar de vrouw wist allang dat Anne Frank niet lang meer te leven had, maar wilde haar tot de dood ‘’veilig’’ laten voelen (dit wilde Anne ook het liefst).
Op een dag was het dan zover, 7 maanden had ze daar gezeten en 2 weken voor de bevrijding stierf Anne Frank. Haar zus Margot was enkele dagen daarvoor ook aan de Tyfus overleden.
De vader van Anne, Otto, was de enige die nog was blijven leven. Hij kwam iemand tegen die het dagboek van zijn dochter ergens had bewaard en Otto heeft het boek toen uitgegeven en nu is het wereldberoemd.

Conclusie

Dat Anne Frank zo bekend is geworden begon dus in de tweede wereldoorlog toen er een Jodenvervolging kwam. Veel Joden werden in concentratiekampen gestopt, waaronder Anne Frank samen met haar zus Margot.
In het normale leven had ze een prima leven. Op school ging alles goed, ze had vriendinnen, ze was verliefd, haar ouders hadden genoeg geld en ze had een leuk gezin. Tot op de dag dat zij en haar gezin moesten schuilen voor de Duitsers. Ze schuilden in een achterhuis en hadden daar een redelijke kleine ruimte en zaten elke dag op elkaars lip. Het eten werd steeds minder en naar buiten konden ze ook niet. Er kwam ook nog een ander echtpaar bij wonen, dus dat maakte het nog benauwder in het achterhuisje van de familie Frank, maar gelukkig had Anne een dagboek gekregen voor haar verjaardag waar ze elke dag haar verhalen kwijt kon. Dit dagboek is ook de reden van Anne’s beroemdheid.
Tot op een dag de echte ellende begon. Ze werden opgepakt door de Duitsers en werden allemaal naar concentratiekampen gebracht. Anne en Margot zaten in hetzelfde kamp. Daar was het echt verschrikkelijk. Ze kregen nauwelijks te eten en moesten hard werken en hadden geen goede hygiëne. Daardoor ontstond de Tyfus ook in het kamp en met zoveel mensen op elkaar werd de ziekte snel verspreid. Ook Anne kreeg deze ziekte, net als haar zus Margot.
Na 7 maanden in het concentratiekamp te zitten stierf Anne Frank aan de tyfus. Het dagboek van haar werd toen gevonden en haar vader heeft het laten uitgeven en zo werd ze wereldberoemd.

Evaluatie
Productevaluatie:

De onderwerpen in mijn werkstuk heb ik speciaal uitgekozen zodat ze bij elkaar passen, er zouden dus niet meer onderwerpen in hoeven naar mijn zin. Zo kon ik mij ook goed beperken tot deze onderwerpen.
Ik heb ook een stukje verteld over hoe de tweede wereldoorlog ging, om een beetje een idee te krijgen hoe het eruit zag in die tijd van de oorlog.
Ik had al wel wat verhalen gehoord over Anne Frank, dus de conclusie die uitkwam op mijn deelvragen was niet een heel verschil met wat ik verwachtte. Ik vond het wel een interessante conclusie, want er waren natuurlijk nieuwe uitkomsten waar ik nog niet van op de hoogte was. Daarom was het ook wel erg interessant om dit werkstuk te maken.
Ik heb veel nieuwe dingen geleerd over Anne Frank en vind het wel een beetje een zielig verhaal. Er zijn natuurlijk veel meer mensen die zo zijn gestorven in de oorlog, dus ik denk niet dat je meer medelijden zou moeten hebben met Anne Frank, omdat je misschien meer van haar weet. Er hebben nog veel meer gruwelijkere gebeurtenissen plaatsgevonden dan wat je over Anne leest.
Procesevaluatie:
In het begin was ik er niet helemaal over uit welk onderwerp ik zou moeten kiezen en had ik echt geen idee, maar gelukkig kwam ik toch nog vrij snel op dit onderwerp. Toen ik hiermee begon kwam ik erachter dat ik goed moest kijken naar de volgorde van de onderwerpen, dat was hier wel belangrijk. Dit had ik nog niet eerder gehad bij een werkstuk, dus hier moest ik even aan wennen. In het begin begon ik namelijk te schrijven, maar klopte de volgorde totaal niet. Ik heb het toen snel verbeterd. Nu weet ik dat ik eerst goed moet kijken met wat voor een soort onderwerpen ik te maken heb.
Het zoeken van informatie van dit onderwerp was natuurlijk niet zo moeilijk, want overal in de bibliotheken hebben ze wel boeken over Anne Frank en de tweede wereldoorlog en internet staat er ook helemaal vol mee. Hierdoor kon ik ook snel beginnen met mijn werkstuk waardoor ik ruim op tijd klaar was voor de datum dat we het in moesten leveren.

Inhoudsopgave
1.     Inleiding
2.     Hoofdstuk 1: Wat was de tweede wereldoorlog?
3.     Hoofdstuk 2: Wie is Anne Frank en wat had zij te maken met de oorlog?
5.       Hoofdstuk 3: Wat gebeurde er allemaal in het Achterhuis en in het      concentratiekamp?
7.      Hoofdstuk 4: Hoe is het met Anne afgelopen?
8.       Conclusie
9.    Evaluatie
10.    Bronnenlijst

Bronnen

Boeken
1.    Titel: ‘Je beste vriendin Anne’
Schrijver: Jacqueline van Maarsen
ISBN: 904 51 115 51
Druk: 1
2.    Titel: De tweede wereldoorlog in vogelvlucht
3.    Titel: Het Achterhuis
Schrijver: Anne Frank
Uitgeverij: Bert Bakker
ISBN: 978 90 351 3371 6
Druk: 1
Film
The Diary of Anne Frank, een film van George Stevens
Sites
http://nl.wikipedia.org/wiki/Tweede_Wereldoorlog
http://werkstuk.freddoweb.nl/annefrank/annefrankfr.htm
http://www.go2war2.nl/artikel/1275/Anne-Frank---De-laatste-7-maanden.htm
http://www.annefrank.org/nl/Anne-Franks-historie/Personen-overzicht/Anne-Frank/
http://rusnet.nl/nl/encyclo/w/wereldoorlog.shtml

REACTIES

Er zijn nog geen reacties op dit verslag. Wees de eerste!

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.