Edgar Allan Poe,
The Mystert of Marie Roget

Opdracht 1

Zondag; Twee jongens hebben in het bos kledingstukken van een meisje gevonden. Ze vonden ook een sleepspoor naar de rivier en een zakdoek met de naam Marie Roget erop.
Mevrouw Deluc heeft een herberg niet ver van de zandbank van de rivier, op een zondag rond drie uur arriveeerde een jong meisje samen met een jonge donkere man in de herberg. Ze verbleven hier enige tijd en bij hun vertrek namen ze weg door het dikke beboste bos.
De aandacht van mevrouw Deluc was gericht op de jurk van het meisje want die kwam overeen met de jurk die ze gevonden hadden in het bos.
Toen verscheen er een steeletje tuig in de herberg, ze gedroegen zich luidruchtig en dronken en gingen zonder te betalen weg. Ze namen dezelfde route als die van het stelletje. Voor de schemer kwam het tuig terug en ging snel de rivier weer over.
Een buschauffeur verklaarde dat hij Marie Roget de Seine had zien oversteken met de veerboot samen met de donkere man.
De kledingstukken die gevonden waren in het struikgewas waren geïdentificeerd door haar familie. Het lichaam van haar verloofde werd gevonden in de omgeving van de schending. Er was bij hem een leeg buisje Laudanum gevonden, z’n adem gaf bewijs van gif.
Dupin zei:’Het is een vreselijk ingewikkelde zaak, een afschuwelijk en ordinair voorbeeld van een misdrijf.

Robert Coover,
The magic Poker

Opdracht 3

A:
1. Het verhaal spelt zich af in de twintigste eeuw. Dit is duidelijk te herkennen aan het elektrische licht, de motorboot en aan de kleding van de twee meisjes. Ze dragen allebei een strakke broek. De plaats waar het verhaal zich afspeelt is een verlaten eiland, er zijn ruïnes die vies zijn en in het verhaal wordt verteld over de verlaten kusten.
2. De personen die een rol in het verhaal spelen zijn:
- de schrijver
- de conciërge
- de zoon van de conciërge
- Karen
- Een meisje waar de naam niet bekend van is
3. Dingen die een belangrijke rol in het verhaal spelen zijn: De pook die neergelegd wordt, het gastenverblijf dat heel erg vies is en dat wordt duidelijk weergegeven door ‘shit on the floor’.

B:

Het verhaal is een ik-verhaal, de verteller van het verhaal speelt zelf ook een rol in het verhaal. Op een dag verbeeldt de verteller van het verhaal een eiland, hij fantaseert en verzint dit. ‘ I wander the island, invernting it’.
Hij ontwerpt een eiland. Hij zet er bomen, struiken, bosjes, dokken, boothuizen en ruïnes neer. Wat hij ook op het eiland neerlegt is een magische pook, maar waarom deze magisch is en wat de functie ervan is wordt in het verhaal niet duidelijk gemaakt.
Het eiland lijkt onbewoond totdat de verteller vertelt over de achtergebleven zoon van de conciërge. De jongen leeft er alleen, helemaal alleen op een verlaten eiland. Maar dan komen er twee meisjes met een motorboot naar het eiland, ze varende baai in en gaan aan land.
Terwijl de meisjes aan land komen, maakt de zoon zijn gastenverblijf klaar, hij gooit van alles neer en gooit hier en daar wat poep op de grond. Als de meisjes terug komen, zien ze de jongen die nog steeds bezig is met zijn gastenverblijf, ze lachen hem een beetje uit. De jongen kijkt hen verontwaardigt aan, maar hij lacht toch maar terug omdat zij misschien zijn redding zijn. Dan haalt het ene meisje Karen iets te voorschijn. Ze heeft iets in haar hand maar laat niet precies zien wat. Het ziet eruit als een soort knikker, een doorzichtige met een rookwolkje erin. Ze lacht naar de jongen en zegt een magische zin op, dan verdwijnen ze met z’n drieën. Ze vliegen door de lucht over zee naar een mooi plekje op aarde. Karen vraagt aan de zoon van de concierge of hij terug wil naar z’n vroegere leven of hij dat voor altijd met Karen en haar vriendin op een mooie plek op aarde wil verblijven. Hij kiest ervoor om terug te gaan naar z’n familie en vrienden omdat hij al zo lang alleen is. De meisjes hebben er begrip voor en toveren hem terug naar waar hij vandaan komt, waar hij hoort.

Raymond Carver,
Little Things

Opdracht 4

De ik-verteller van het verhaal blijft op de achtergrond en vertelt het verhaal op een sombere manier. Soms lijkt er zelfs geen verteller te zijn en lijkt het of alle gebeurtenissen geregistreerd zijn. Deze verhalen noemt men ook wel: dirty realism.
Minder leuke dingen van de samenleving, economische teruggang, armoede, uitzichtloosheid en geweld worden ook duidelijk beschreven in het verhaal, het is realistisch en dat is goed.

Het taalgebruik in dit verhaal is kort en vooral eenvoudig waardoor je het verhaal makkelijk en snel door kan lezen. Sommige vertelsituaties zijn een beetje ingewikkeld, dit komt omdat de verteller op de achtergrond probeert te blijven.

De sfeer in het verhaal is erg gespannen omdat de ouders van de baby boos op elkaar zijn en erg ruzie maken en schelden op elkaar over wie de baby mee mag nemen, ze trekken de baby uit elkaar. Er is een benauwde sfeer dit komt vooral door de kleine ruimte waar het verhaal zich afspeelt. De kou en het gebrek aan lucht.

De spanning in het verhaal is matig. Er zijn wel vormen van spanning, dat zijn de krachttermen die veel in het verhaal voorkomen, zoals: sonofabitch en go to hell.
De spanning wordt dus gemaakt door het schelden en ook door het gehuil van de baby. Hierdoor wordt de indruk gewekt dat de ruzie die aan de gang is uit de hand gaat lopen, maar je weet tot aan het eind niet hoe het verhaal afloopt. Ik vind het verhaal niet echt spannend en het boeit me niet zo, dit komt denk ik omdat het verhaal te kort is om je goed in te kunnen leven.

De zeggingskracht in dit verhaal is dat ik het aan de ene kant helemaal niet realistisch vindt, omdat ouders in werkelijkheid ook niet aan hun kinderen staan te trekken zoor hun eigen belangen, omdat het verhaal niet echt realistisch was heeft het ook geen indruk op mij gemaakt. Aan de andere kant was het best wel schrikbarend om te lezen, omdat het niet normaal is om zo met je kinderen om te gaan. Het verhaal vind ik meer fantasie dan realistisch.

Ian McEwan,
The baby

Opdracht 6


A: Hoe het verhaal volgens mij afloopt;

Als zijn tante Laura op bezoek komt met haar baby Kenneth gaat er iets mis. Peter vindt de baby maar niks omdat hij alleen maar herrie maakt en hij maakt ook veel troep. Hij is ook jaloers op Kenneth omdat hij zoveel aandacht krijgt. En daarom wordt hij gestraft door middel van een persoonswisseling. Ik denk dat Peter het op den duur dan helemaal zat wordt en op zoek gaat naar een goede oplossing om weer gewoon de echte Peter te worden. Hij kan het niet langer meer aanzien hoe dat vreselijke monster in zijn lichaam leeft. Als hij dan toegeeft dat hij baby Kenneth geen monster meer vindt en altijd lief en aardig voor hem zal zijn voor zijn neefje., dan wordt hij weer gewoon de Peter die hij altijd was. Dit moet hij wel voor altijd beloven en niet om er zelf beter van te worden.

B: Hoe het verhaal in werkelijkheid afloopt;

Ik had het einde van het verhaal wel goed voorspelt. Het liep zo ongeveer af als dat ik had gedacht. Het verhaal was wel redelijk voorspelbaar omdat op het einde van een verhaal alles toch weer goed afloopt en dat was hier ook zo. Peter werd gewoon weer de Peter zoals hij was en me baby Kenneth kwam ook alles weer goed.

Raymond Carver, Ian McEwan,
Little Things
The Baby

Opdracht 8

A: Welk verhaal vond jij het beste? Waarom?

Ik vond de ‘The Baby’het best. Ik vond dit wel leuk en er gebeurde vanalles in, waardoor er tenminste spanning in kwam in ‘Little Things’ had je haast geen spanning. Er was alleen een ruzie tussen ouders om een baby, waardoor er een nare sfeer in het verhaal kwam. In ‘The Baby’ kwam er een persoonsverwisseling waardoor er allerlei dingen gebeurden in het verhaal, waardoor het ook een leuk verhaal werd om te lezen.

B: Schema van de overeenkomsten en verschillen in verhaaltechniek
Little Things The Baby
Overeenkomsten -plaats: in huis-makkelijk taalgebruik-situaties: haat van de ouders tegenover elkaar-vertelwijze: personaal -plaats: in huis-makkelijk taalgebruik-situaties: haat van Peter tegenover de baby-vertelwijze: personaal
Verschillen Ruimte: kleine ruimte, benauwde sfeerVerhaalfiguren: vader, moeder, babySituaties: veel ruzie en gehuil van de baby, het schelden van de ouders. Ruimte: gewone ruimte leuke sfeer- verhaalfiguren: moeder,vader,Peter, Kate. Laura en haar baby Kenneth- situaties: veel grappige momenten door Peter die als baby leeft.

William Boyd,
Killing Lizzards

Opdracht 12

Een overzicht van de belangrijkste verhaalgegevens en de motieven in het verhaal.

De belangrijkste gegevens in het verhaal zijn:

-De bijzondere liefde van Gavin voor zijn moeder
-het uiterlijk van zijn moeder
-de steeds slechter wordende relatie tussen Gavin en zijn zus
-de dood van de hagedissen

De motieven in het verhaal zijn:

Motief 1
Gavin droomt dat zijn zus en vader omkomen bij een ongeluk
Ook droomt hij dat hij dan voor zijn moeder kan zorgen omdat zijn vader dat niet kan.

Motief 2
Gavin kan helemaal niet meer opschieten met zijn zus sinds ze meer met moeder optrekt, ze gedraagt zich veel volwassener.
Hij vindt het fijn als zijn moeder meegaat naar het zwembad maar die is hier niet erg op gekleed en trekt de aandacht van veel mannen. Gavin heeft geen hekel aan zijn vader en voelt zich dus schuldig.
Hij plaagt vrienden en liegt tegen ze, en voelt zich dus ook erg opgelucht als hij hiermee kan stoppen.

Motief 3
Gavin geneert zich als hij zijn ouders in bed ziet.
En hij voelt zich niet op zijn gemak als zijn moeder met hem praat in haar ondergoed.
Gavin weet onbewust dat zijn moeder een hele mooie vrouw is.
Gavin weet(zonder het gezien te hebben) dat zijn moeder vreemd is gegaan met Ian

Motief 4
Hij voelt zich schuldig en praat het doden van hagedissen goed.
Gavin wil moeder chanteren door te zeggen wat zijn moeder heeft gedaan.

Motief 5
Gavin voelt zich opgewonden als hij de hagedissen niet doodt wanneer hij wel de kans krijgt.
Hij voelt zich winnaar als hij weet hoe hij zijn moeder kan chanteren

Thema

Verwarring aan het begin van de puberteit.
De liefde van zoon voor zijn moeder( Odipus complex)
Odipus is een Griekse mythe. De kleur rood is erg belangrijk.
Het haar van zijn moeder en de kleur van een mannetjes hagedis.
Rood staat voor bloed, passie en emotie.

William Boyd,
Ian McEwan,
Killing Lizzards
The Baby

Opdracht 13

Killing Lizzards The Baby
Verhaalfiguren -jongen van 12-zus die zich meer volwassen opstelt-vader en moeder-Ian -jongen van 10-zus die zich meer volwassen opstelt-een tante-een baby
Tijdsverloop Een dag in de zomer 2 dagen in de zomer
Invloed van dromen op het handelen van de verhaalfiguren Gavin droomt dat hij zijn moeder helemaal voor zichzelf heeft Peter droomt dat hij de baby wordt
Spanning Spanning is aan het eind als zijn vrienden Gavin’s moeder denken te herkennen De spanning zit al in het begin van het verhaal

De vertelwijze is in beide verhalen een personale verteller.

Angela Carter,
The Werewolf

Keuzeopdracht 10

De specialiteit van de schrijfster is om vormen van sprookjes te veranderen tot nieuwe verhalen met nieuwe wendingen. Haar verhalen zijn dan ook meestal gebaseers op bekende sprookjes. Het verhaal The Werewolf is ook gebaseerd op een bekend sprookje namelijk het sprookje Roodkapje

De oorspronkelijke versie is het verhaal over Roodkapje.
De volgende verhaalgegevens zijn terug te vinden in boeken van Angela carter.
- Hoofdpersoon is een goed/braaf meisje.
- Ze gaat naar haar zieke grootmoeder om haar eten te geven
- Dan ontmoet ze de wolf
- Daar ontsnapt ze vandaan
- Grootmoeder blijkt de vermomde wolf te zijn.
- De wolf wordt gedood.

Verhaaltechniek:

De opening van het verhaal (cold weather, cold hearts) lijkt niet voor te bereiden op een versie van Roodkapje, maar blijkt voorspellend voor het “harde” einde.
-De spanning wordt in het 1e deel van het verhaal opgebouwd door enge verhalen over wilde dieren + bijgeloof.
-Ruimte in verhaal vrij beperkt: dorp, bos, grootmoeders huis.

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.