Vandaag beginnen de schoolonderzoeken en ik had dit weekend nog maar tijd voor twee dingen: leren en eten. Ik had geen zin in leren maar wel in pannenkoeken. Met een flinke duw schoof ik de stapel vaat aan de kant, zodat er een strookje aanrecht vrijkwam. De beslagkom en het bord voor de pannenkoeken pasten er precies op.

Vrolijk aan de slag dus, ondertussen hard meezingend met de ‘She’s not me’ van Madonna en de rest van haar ‘Sticky & Sweet tour live’ dvd. Intussen proberend geen al te grote vlekken op mijn kleding te maken. De eerste pannenkoek ging goed tegen alle tradities in. De tweede al wat minder, en toen ik de derde via zo’n zwierige vlucht door de lucht omgekeerd in mijn pan terecht wilde laten komen (in films kan het ook), ging het mis.

Mijn poging drie dingen tegelijk te doen resulteerde in resten halfgare pannenkoek over het hele fornuis, de keukenvloer, de keukentafel en mijn kleding. (Andijviestampot aan het plafond was een eerdere topper.) Toch wat geleerd, dacht ik toen ik de kleffe pannenkoek van mijn broek aan het plukken was. Namelijk:

1. Als je gaat koken moet je een schort voordoen.
2. Schoolonderzoeken zijn eigenlijk net pannenkoeken.

Bij schoolonderzoeken en bij pannenkoeken gelden tenslotte de volgende stelregels: 1. Als je ze goed voorbereidt, zijn ze helemaal niet zo moeilijk te maken. 2. Als je gaat haasten (en stressen) gaat alles fout, ook als je probeert te multi-tasken trouwens. 3. Het werkt het makkelijkst met een opgeruimd bureau & opgeruimd aanrecht én, last but not least: 4. Als ze mislukt zijn kun je ze beter overdoen.