Mijn traumatische ervaring met de boze buurman

Door Julian

Buitenspelen is zeer gevaarlijk. Je kunt lelijk vallen, per ongeluk die ene giftige bes opeten ("hij zag er zo lekker uit"), of zelfs aangereden worden door een auto. Maar wat misschien wel het ergste is van alles: je kunt ruzie krijgen met je buren. Zij ergeren zich soms wel heel snel aan buitenspelende kinderen en het kattenkwaad dat ze – natuurlijk – graag uithalen. Deze ruzies hebben mij in ieder geval een paar zware trauma's opgeleverd.

Steen, papier, schaar! De verliezer moest de bal uit de achtertuin van een van onze buren plukken. We waren leuk aan het voetballen toen een van mijn vrienden de bal per ongeluk iets te hoog schoot en deze over de schutting in de tuin van de beruchte boze buurman belandde. Gewoon aanbellen was natuurlijk geen optie, want dat zou leiden tot een preek van de altijd chagrijnige meneer De Fries.

De bal ophalen

Wat er vervolgens gebeurde, staat voor altijd helder in mijn geheugen gegrift. De jongen die de bal uiteindelijk moest halen deed dit voor het eerst en klom daarom veel te snel over de schutting. Helaas verloor hij daarbij zijn evenwicht en viel hij van de schutting af, midden in het prachtige bloemenperkje dat onze buurman de week daarvoor nog een hele dag had verzorgd. Daar was nu dus niet zo veel meer van over.

Woest kwam onze buurman naar buiten om aan ons uit te leggen hoe erg het wel niet was wat wij gedaan hadden. Ook kwam hij die avond onze ouders verwennen met een bezoekje. Hij zei dat hij zich helaas genoodzaakt voelde om de bal minstens een week in beslag te nemen om herhaling te voorkomen. Verder – hij wilde zich natuurlijk niet te veel met de opvoeding bemoeien – moesten ze zelf maar kijken wat een passende straf was. Dat er vervolgens een lijst met tien suggesties kwam, laat ik maar even buiten beschouwing.

Belletje lellen 2.0

Het was tijd voor wraak. Onze buren moesten inzien dat met ons niet te sollen viel en daarbij kozen we voor de hardcore-aanpak. Omdat deze buurman toevallig onze bal de dag daarvoor in beslag had genomen, was hij ons makkelijk gekozen slachtoffer.

We grepen een krant, een vers gelegde hondendrol en een aansteker bij elkaar en begonnen met de uitwerking van het plan. We wikkelden de drol in de krant, die we vervolgens voor de deur van onze buurman legden en in de fik staken. We belden aan en renden snel naar een plekje waar we ons goed verborgen konden houden, klaar om te genieten van de buurman die de drol in paniek uit zou proberen te trappen. Helaas pakte het net iets anders uit. Om de een of andere reden had hij een brandblusser naast de deur liggen (???) waarmee hij moeiteloos het pakketje bluste. Resultaat: nóg een bezoekje van de buurman, twee preken (een van hem en een van onze ouders) en een weekje huisarrest.

Destijds snapte ik echt niet waarom onze buren zo gemeen waren en leek het alsof ze het leuk vonden om ons te pesten. Nu ik heel oud en wijs ben (ahum) begrijp ik wel dat ze het vervelend vonden dat er elke dag een kind over hun schutting klom om een bal op te halen. En ook al dat kattenkwaad begon ze natuurlijk een beetje te vermoeien. De kinderen van nu pakken het in ieder geval veel slimmer aan: die gaan gewoon helemaal niet meer naar buiten. Dat had mij een hoop jeugdtrauma's bespaard.

Gepubliceerd op 16 oktober 2019

REACTIES

Log in om een reactie te plaatsen of maak een profiel aan.