Scholieren.com is soms net Discovery Channel. Huisbioloog Evalinde gaat op expeditie naar een pas herontdekte woestenij in haar buurt. Zichzelf een weg banend door het ruige landschap bestudeert ze één van de bijzonderste organismen die de mensenwereld rijk is.

Tijdens dit veldwerk stuit ik op een bijzondere traditie in het ecosysteem van de middelbare school. Elk jaar in september betreedt een groep nieuwe leerlingen het territorium. Angstig verkennen zij hun nieuwe omgeving. Overal dreigt gevaar. Hun grootste vijand is het op één na jongste dier: de tweedeklasser.

Tweedeklassers hebben namelijk net een explosieve ontwikkeling doorgemaakt. Zij voelen zich ineens groot en machtig en zoeken een prooi.

Prooi gespot

Het angstige jonkie loopt voorzichtig door de school. Kenmerkend voor zijn soort is zijn grote rugzak. De tweedeklasser rent rond, speurend naar een slachtoffer. Als hij er eentje gevonden heeft, besluipt hij deze zachtjes.

Hij tikt het ukkie op de schouder. De onwetende brugger draait zich om en staat oog in oog met zijn één jaar oudere vijand. Nog geen halve kop groter. Maar het zit een klas hoger, dus boezemt angst in.

Met een duwtje brengt de aanvaller zijn prooi uit balans. Daar ligt het, spartelend op de grond. Een groepje puisterige tweedeklassers cirkelt er lachend omheen. Het brugkaboutertje doet verwoede pogingen om overeind te komen. Onmogelijk, zijn tas is namelijk twee keer zo zwaar als hijzelf.

Soortgenoten

Huilend geeft hij het op. De tweedeklasser heeft gewonnen. En dat laat-'ie merken ook. Hij haalt nog meer soortgenoten erbij. Stuk voor stuk roepen zij iets naars naar de brugger die nog steeds op de grond ligt.

Deze traditie is al decennia oud, maar de beweegredenen van de tweedeklassers zijn nog altijd onbekend. Want deze brute monsters waren vlak voor de zomervakantie zelf nog zielige bange brugpiepers. Maar dat zijn ze ineens vergeten.