De eerste schoolweken zijn altijd een chaos. Je weet niet in welke klas je zit of waar je les hebt, en dan heb je ook nog dat verdomde huiswerk. Gelukkig zijn er leraren, een oase van rust: ze weten waar ze les moeten geven, hoeveel leerlingen er zijn en wat die moeten doen.

Maar wat gebeurt er als zelfs je leraren ook geen idee meer hebben? Ik mocht de totale puinhoop ervaren. Heerlijk.

Dinsdag

Het begint al lekker: verwacht je van een eerste schooldag dat je docenten je juichend met feestmutsen op hun nu al overwerkte hoofd staan op te wachten, wordt je verwelkomd door acht karren met boeken die de buitendeur van het gebouw volledig blokkeren. Omlopen dus.

Omdat zesdeklassers altijd van die moeilijke vakkenpaketten hebben, liggen al hun boeken op grote stapels op tafels in de gang. Je hoopt maar dat de langslopende bruggers een beetje uitkijken. "Brugger geplet door boekenlawine," zou hier best eens waarheid kunnen worden. Maar ach, daar zijn er toch al teveel van...

Woensdag

De eerste barstjes in de altijd zo strak geregelde roosters worden zichtbaar. Of eigenlijk is het gewoon chaos. Gisteravond is het rooster namelijk totaal omgegooid: iedereen loopt naar een lokaal waar ook twee andere klassen beweren les te hebben.

"Maar meneer, we kunnen toch ook gewoon in de aula les krijgen, dat werkt vast goed!" "Een uur niks, euh, zelfstudie doen, sluit heel goed aan bij die DRIE UUR zelfstudie die we hierna hebben volgens het rooster."

Ondertussen overleggen de leraren in de gang voor een lokaal: "Ik moet hier les geven volgens mijn rooster." "Nee, kijk maar hier, het nieuwe rooster: ik moet hier les geven," zegt de ander enigzins geërgerd. Als we eindelijk in een lokaal zitten en de kan beginnen, gaat de bel alweer. We treuren allemaal diep om onze eerste gemiste les scheikunde.

Donderdag

Vandaag lijkt de rust een beetje teruggekeerd. De nieuwe bel doet het weer niet. Extra voordeel: lessen zijn dus sowieso een minuut of vijf korter. "Jullie zijn te laat." zegt de docent streng "Heeft u de bel dan wel gehoord?" "Euh, nee. Ga ook gewoon maar zitten."

In de pauze spreek ik wat oud-klasgenoten: sommigen hebben wel een beetje een krap rooster. Volgens de roostermaker kan je Geschiedenis en Latijn namelijk makkelijk tegelijk volgen. Interessant: dat betekent eigenlijk dus drie uur minder les per week!

Vrijdag

De verantwoordelijke ligt nu waarschijnlijk als een dooie in een plas koffie op de grond zijn slaaptekort in te halen, maar het is wel gelukt: mijn rooster heeft nog maar drie tussenuren.

En dat ik door alle veranderingen een paar eerste lessen van docenten heb gemist? Ach ja, soms kan het niet anders. Ik zal met mijn hand over mijn hart strijken en 't hem vergeven.

Nog een weekje Frankrijk dan maar?

Kortom: niet echt een soepele start van het schooljaar dus. Ik snap het ook wel, want acht weken vakantie is gewoon te weinig. Die docenten en directeuren hebben het echt niet makkelijk.

Wat zouden ze denken van een extra weekje vakantie? Kunnen zij het allemaal lekker uitzoeken met een glaasje water en de compleet lege aula om roosters op de vloer te tekenen. En dan hoeven wij niet de hele tijd aan hun kop te zeuren, want wij zitten nog even in Frankrijk.