Ze loopt langs Wendy van Dijk het podium op. Ze is ál tien jaar. Ze zingt haar liedje, maar de juryleden in de Grote Rode Stoelen draaien zich niet om.

Na afloop vertelt de jury haar dat ze nog maar even moet oefenen. De camera zoomt langzaam in op het gezichtje met de waterige oogjes.

Na de eerste aflevering van The Voice Kids was ik in shock. Wat gebeurt er met zo'n kind dat óf vriendelijk door de jury op die ene valse noot gewezen wordt en mag vertrekken, óf de sterren van de hemel zingt en ineens op de voorpagina van elke krant staat? Ben je dan nog wel kind?

Weg ermee

Wat mij betreft verdwijnt The Voice Kids nog vóór de eerste battle vanavond van de buis. Kinderen worden veel te snel volwassen.

Want waar Grote Helden Van Vroeger de eerste dertig jaar in armoede leefden om pas daarna door te breken in een of ander ouderwets café, doen kinderen van vijf dat nu al bij RTL 4.

Ik ben een baby

Maar dat ik dit hier typ, is eigenlijk volstrekt belachelijk: ik ben 16 jaar oud en schrijf voor Scholieren.com. Ik voel me ook een hele volwassen knul terwijl ik voor de gepensioneerde Nederlander nog maar een uit de kluiten gewassen baby ben.

Wij, scholieren, voelen ons met z'n allen al veel meer dan wat we zijn. Wij zijn net geboren en willen ons al onderscheiden door mooi te zingen, goed te DJ’en, leuke stukjes te schrijven en/of eigen bedrijven op te richten.

Naar de psychiater

Mijn opa was jaren achtereen boerenarbeider en ik heb hem daar nooit over horen klagen. Vroeger was het nog normaal om níets goed te kunnen. Nu denken we op achtjarige leeftijd al dat we iets goed kunnen en daarmee de wereld moeten veroveren.

Maar de gevolgen kunnen we niet overzien. Vóór ons heeft nog niemand op zijn tiende op een groot podium met vierendertig camera’s gestaan. En juist omdat dit zo'n nieuw fenomeen is, weten we niet wat de consequenties zijn. Misschien zitten alle kindersterretjes van nu over vijftien jaar bij de psychiater met faalangst, een ongelukkige jeugd en een laag zelfbeeld vanwege alle haters op internet.

Buiten spelen

Het kán gewoon niet goed zijn, die stormloop om zo vroeg mogelijk volwassen te worden. Gelukkig is de oplossing heel eenvoudig: vraag aan je vader of moeder wat zij deden toen ze zo oud waren als jij nu bent. Waarschijnlijk krijg je een ellenlang verhaal over buiten spelen, tijdschriften lezen en huiswerk maken.

Hoe saai het ook klinkt: probeer het eens. Ga buiten spelen en bouw een boomhut. Of ga je huiswerk eens doen. Dan word je vanzelf weer helemaal kind.