Door Scholieren.com te bezoeken geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Ben je onder de 16? Zorg dan dat je toestemming van je ouders hebt om onze site te bezoeken. Lees meer over je privacy (voor het laatst bijgewerkt op 25 mei 2018). Akkoord Instellingen aanpassen
We doen onderzoek naar wedden op voetbalwedstrijden. Wil je ons helpen door deze korte enquête in te vullen? Duurt maar een minuutje. 

Depressiedagboek: 11. Mijn laatste gesprek met de psycholoog

Depressiedagboek: 11. Mijn laatste gesprek met de psycholoog

Vandaag is de eerste keer dat ik naar mijn psycholoog wandel zonder dat ik problemen heb die ik graag met hem wil bespreken. Het gaat de laatste tijd hartstikke goed met mij. Ik geniet van de warme zon en de helderblauwe lucht. Zelfverzekerd stap ik de wachtkamer binnen waar dezelfde vertrouwde eucalyptus geur de ruimte vult. 

Nadat ik de trap heb beklommen schud ik mijn psycholoog de hand. Ik ga zitten op de bruine bank waar ik de afgelopen maanden regelmatig op heb gezeten. Ik weet nog steeds niet of het komt door de lente of simpelweg door mijn instelling, maar alles ziet er mooier uit. De huiskamer van de psycholoog zag er voorheen altijd donker en grijs uit, maar is nu gezellig ingericht en is gehuld in de prachtige gloed van de zon die door grote ramen de kamer in schijnt. 

Wat ik heb geleerd

De psycholoog gaat in zijn stoel zitten en steekt zijn sigaretje op. Hij vraagt hoe het met mij gaat, waarop ik enthousiast antwoord dat ik mij nog nooit zo goed heb gevoeld. Ik praat nog even met hem door over wat ik de afgelopen tijd allemaal heb gedaan en wat de psycholoog van zijn werk vindt, voordat het gesprek weer over mij gaat. 

"Wat heb je geleerd de afgelopen tijd?" 

Op dit moment weet ik nog niet zo goed wat ik precies heb geleerd de afgelopen tijd. Wel heb ik het gevoel dat ik een heel ander mens ben geworden, een die op een andere manier naar het leven kijkt. 

"Ik heb het gevoel dat ik veel meer controle over mijn leven heb." 

Mijn psycholoog knikt tevreden . "Ik denk dat je mij niet meer nodig hebt." Het blijft even stil, want van die opmerking schrik ik even. De afgelopen maanden heb ik heel mijn leven aan hem toevertrouwd en kon ik altijd bij hem aankloppen als ik even niet meer wist wat te doen. 

Trots op mij

"Zullen wij afspreken dat je altijd terug mag komen als je het gevoel hebt dat dat nodig is?" Dat voelt goed. We schudden elkaar voor waarschijnlijk de laatste keer de hand; wanneer ik de praktijk uit loop heb ik een tevreden gevoel. Een paar maanden geleden dacht ik dat het nooit meer goed zou komen en nu ben ik gelukkiger dan ooit. Even ben ik ontzettend trots op mijzelf.