Wij Nederlandse jongeren zijn een verhaal apart. Waar andere kinderen in de wereld de schoenen van heel wat zakenmannen moeten poetsen om met een hongerloontje naar huis te kunnen gaan, werken wij al vanaf circa ons veertiende als echte bosses.

En we accepteren geen minimumloontje. Nee heur, die Nederlandse duidelijkheid zit er fors in: veel cash, weinig moeite.

Economische crisis? Proest. Laat me niet lachen. Wij werken al sinds we naar de middelbare school gaan. Als vakkenvuller, krantenbezorger, caissière, winkelmedewerker – bedenk het je en we doen het. Oké, behalve prostitutie, dat is illegaal voor minderjarigen. Maar als het dat niet was, zouden we het vast óók doen.

Kaching

Een 16-jarige verdient vijf euro per uur in de Albert Heijn. Als je elke week wat uurtjes werkt, kun je zo uitkomen op een bedrag van 200 euro per maand. Kaching!

Ik sprak laatst een Spaanse vriend en ik vertelde hem dat ik een nieuwe bijbaan had. Hij vroeg me vol verbazing hoe dat kon. Op die leeftijd een baan? Met dát uurloon? Wat? Blijkbaar werk je in Spanje pas als je je universiteit hebt afgemaakt. Als je geluk hebt, tenminste. De meeste mensen daar zoeken op hun veertigste nog steeds naar een baantje.

Harteloze bitch

En ontslag nemen? Absoluut niet, over their dead body. Als zij een baan vinden, grijpen ze hem vast en laten ze hem nooit meer los. Ik heb net na twee maanden m’n dienstverband in een hotel alweer beëindigd omdat ik vond dat ik te weinig verdiende. Hoppa, op naar het volgende baantje. God, Justine, wat ben je toch een harteloze bitch. Valt mee. Een euro per uur meer verdienen kan gewoon in Nederland, dus why not?

Of het zo’n goeie zaak is dat we al kneiterhard werken vanaf ons veertiende levensjaar, is soms de vraag. Ja, onafhankelijkheid, vrijheid en most importantly GELD zingen dan ons toe. Maar ja, is dat wel allemaal te combineren met een goede opleiding en een actief sociaal leven? Vooral ouders lijken zich daar druk om te maken. Zij denken dat mijn vriendinnen geen tijd meer hebben voor hun huiswerk als ze na schooltijd nog vier uur suikerklontjes/ toiletpapier/ afwasborstels moeten bijvullen.

Sociaal isolement

Maar moeten we dan kiezen tussen verschrikkelijke armoede, een sociaal isolement of een bar slecht rapport waar menig Chinees van zou overgeven? Nee joh. Vooralsnog lijken wij er supergoed in te slagen om deze drie factoren der geluk onder controle te hebben. Ik werk voorlopig nog wel even door. Mocht ik plotseling zakken voor mijn vwo en geen vrienden meer over hebben, dan horen jullie het van me.