Wij doen onze spreekbeurt over abortus, omdat het steeds vaker voorkomt dat mensen hun kind opzettelijk laten weghalen, maar er wordt haast niet over gesproken want mensen schamen zich ervoor.
Abortus is sinds 1 mei 1981 toegestaan, als het gedaan wordt door een arts in een kliniek of ziekenhuis in het bezit van een speciale vergunning van de Minister van Volksgezondheid. De behandeling kan in een ziekenhuis plaatsvinden of in een abortuskliniek. De meeste behandelingen vinden plaats in een kliniek.

WAT IS ABORTUS?
Abortus provocatus is het opzettelijk laten afbreken van een zwangerschap met het afsterven van de vrucht als gevolg, door een voor daarvoor bevoegde arts. In de volksmond heet dit abortus: spontaan miskraam, dus niet opzettelijk uitgelokt.

EEN ONBEDOELDE EN VAAK ONGEWENSTE ZWANGERSCHAP STELT JE VAAK VOOR VEEL VRAGEN:
· Wil je moeder worden?
· Hoe combineer je dat met werk of studie?
· Wat betekent het voor je relatie?
· Wat zijn de financiële consequenties, hoe gaat je toekomst er uitzien?
· Hoe is het om (jong) moeder te worden, ben je in staat je kind alleen op te voeden?
· Hoe zal dat je leven veranderen?
· En als je beslist om het kind niet te krijgen of te houden, wat moet je dan doen?
· Zul je er geen spijt van krijgen?
In Nederland worden per jaar ongeveer 18.000 zwangerschappen afgebroken door middel van abortus.

REDENEN WAAROM JE ABORTUS NEEMT
Je neemt abortus, omdat je ongewenst zwanger raakt.
1. Als je verkracht wordt, en je raakt zwanger. Je draagt immers het kind van de verkrachter.
2. Als je je te jong of te oud voelt.
3. Als je geen geld hebt om voor het kind te zorgen.
4. Als je niet weet wie de biologische vader is.
Kortom als je er nog niet aan toe bent.

PROCEDURE
Als een vrouw zwanger is en ze wil haar zwangerschap kunstmatig laten afbreken, dan krijgt ze van de huisarts of een andere arts een verwijzing naar een ziekenhuis of een abortuskliniek. Als dit niet mogelijk of gewenst is dan kan ze zich ook direct tot een abortuskliniek wenden.
Bij het maken van een afspraak met een abortuskliniek of een ziekenhuis wordt rekening gehouden met de wettelijk verplichte wachttijd van vijf dagen tussen het eerste contact met de arts en de daadwerkelijke afbreking van de zwangerschap. Het doel van deze wachttijd is om de vrouw (en eventueel haar partner) de tijd te geven de beslissing om de zwangerschap te beëindigen nogmaals te overwegen.

DE BEHANDELING
De behandeling wordt door een arts uitgevoerd en duurt enkele minuten. Een vrouw die een abortus heeft ondergaan kan later gewoon kinderen krijgen.
Op de dag van de behandeling verricht de arts allereerst een vooronderzoek. Hij onderzoekt de vrouw en stelt vast hoe lang zij zwanger is. Het merendeel van deze vrouwen - zo'n 80 procent - is op het moment van de abortus minder dan acht weken zwanger. 17,5 procent is tussen de acht en dertien weken zwanger en 2,5 procent is meer dan 13 weken zwanger. De ingreep wordt dan ingewikkelder. Als je meer dan 20 weken zwanger bent, wordt er geen abortus uitgevoerd. Ook wordt naar de medische voorgeschiedenis gevraagd. Naar aanleiding hiervan gaat de arts na of er medische bezwaren kleven aan de (poliklinische) ingreep.
Bij een abortusingreep wordt de inhoud van de baarmoeder weggehaald. Een abortus wordt uitgevoerd op verschillende manieren:

-Zuigcurettage:
Hierbij wordt via de vagina een dun buisje in de baarmoeder gebracht. Het gebied rond de baarmoedermond wordt verdoofd. De inhoud van de baarmoeder wordt daarna afgezogen - de zwangerschap is dan definitief afgebroken. De behandeling duurt enkele minuten.

· Curettage:
Door middel van een metalen curette wordt de baarmoeder leeg geschrapt waarbij de placenta en de vrucht in stukken naar buiten komen.

· Prostaglandines:
Een miskraam wordt opgewekt door het slikken van 3 abortuspillen (merknaam: Mifégyne) en de vrucht gaat met de menstruatie mee naar buiten. De menstruatiepijn kan hierdoor wel heel hevig worden. Deze methode om abortus te plegen, is ook erg veel voorkomend. Het wordt meestal gewoon ‘’de abortuspil’’ genoemd.

· Hysterotomie:
Kleine keizersnee waarbij het kind wordt weggehaald, net als een gewone keizersnee. Dit mag niet bij vrouwen die voor hun 1e keer zwanger zijn, want er kunnen complicaties optreden. De vrouw heeft dan het risico dat de baarmoeder wordt beschadigd en dat ze nooit meer zwanger kan raken. Er kunnen ook bloedbanen beschadigd worden.

· Inspuiten van een zoutoplossing:
Er wordt een bepaalde zoutoplossing in de vruchtzak gespoten. Het kind drinkt dan het vruchtwater, en wordt door de zoutoplossing vergiftigd. En de huid van het kind verbrand. Het kind komt met de menstruatie mee naar buiten.

· Embryotomie:
De moeder wordt onder narcose gebracht, en het kind wordt in stukken geknipt en verwijderd uit de baarmoeder. Deze methode moet je niet in een vroeg stadium doen, want dan is de vrucht heel erg klein, en heb je een grote kans dat ze de vrucht missen.

In het algemeen wordt een abortus niet als pijnlijk ervaren. De beleving ervan varieert van het hebben van geen pijn tot de pijn die vergelijkbaar is met een pijnlijke menstruatie.
Na de behandeling krijgt de vrouw meestal de gelegenheid om een half uur uit te rusten, daarna vindt een ontslaggesprek plaats. In dit gesprek krijgt de vrouw advies over de leefwijze gedurende de eerstkomende tijd en informatie over de mogelijke verschijnselen na deze ingreep. Na twee of drie weken vindt een nacontrole plaats in de kliniek, in het ziekenhuis of eventueel door de huisarts.

EN ALS ABORTUS NIET MEER KAN?
Soms ontdek je pas laat dat je zwanger bent; dan is de keuze voor een abortus niet meer mogelijk. Als je je niet in staat voelt om voor het kind te zorgen, kun je overwegen afstand te doen van het kind om het te laten adopteren. Ook om andere redenen kun je besluiten de zwangerschap wel uit te dragen, maar het kind niet zelf op te voeden. Een meisje of vrouw kan bijvoorbeeld vanuit haar geloofsovertuiging tegen abortus zijn, maar niet in staat zijn zelf voor het kind te zorgen.

Dus denk er eerst goed over na of je een kind wilt, want dat bespaart je een hoop moeilijke problemen!