Geschreven door: | debje_0126 (4 havo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 24 januari 2003 |
Taal: |  |
Woorden: | 850 |
Bekeken: | 15412 keer (38 deze maand) |
Waardering: |
|
Deel op: |
|
Wat is een bacterie?
Een bacterie is een micro-organisme. Organisme zijn levende wezens, en mikros betekent klein in het Grieks, vandaar dus de naam micro-organisme. Bacteriën zijn zo klein dat er op 1mm wel 10duizend bacteriën kunnen zitten. Bacteriën zijn kleine levende deeltjes, ze bewegen, groeien, eten en planten zich voor, maar toch zijn het geen planten of dieren. Bacteriën kan je alleen maar met een microscoop zien. Het zijnd e oudste wezens op aarde, ze bestaan al zo’n 3,5 miljard jaar. De naam bacteriën komt van het Griekse woord bakterion, dat staafje betekend. Bacteriën hebben namelijk de vorm van een staafje.
Waar heb je bacteriën en hoe planten ze zich voort?
Overal op de aarde zijn bacteriën. Om je lichaam, in je lichaam, om de grond, in het water, in de lucht, echt overal. Ze zweven ook in grote aantallen in de lucht rond. Waardoor de bacteriën zich makkelijk verspreiden. Bacteriën groeien het best op in vochtige en warme gebieden. Daar kunnen ze zich snel vermenigvuldigen. In 24 uur kan één exemplaar bij goede omstandigheden 16 miljoen nakomelingen krijgen.
Bacteriën planten zich voort door zichzelf te delen. Dus als je in het begin 1 bacterie hebt. Deelt die zich en heb je er 2, die delen zich allebei dan heb je er 4, dan 8 dan 16 dan 32 enz… om te kunnen leven hebben bacteriën stoffen nodig, maar ze maken ook stoffen. Verschillende soorten bacteriën gebruiken licht en zuurstof als voedingsmiddel. Andere haken de voedingstoffen weer uit de lucht, uit de bodem of uit het water.
Hoe zien bacteriën eruit?
Bacteriën bestaan maar uit één cel. Maar er zijn wel heel veel verschillende vormen van. De staafvormige heten bacillen en de bolvormige coccen. ER zijn ook bacteriën met de vorm van draden of spiraaltjes.
Bacteriën als ziekteverwekkers.
Onder de vele soorten bacteriën is er ook een aantal dat je ziek kan maken. Deze bacteriën noemen we ziektekiemen. Om niet ziek te worden van deze ziektekiemen heeft de mens een afweersysteem. Als je ziek bent maakt je lichaam antistoffen. Hierdoor kan je lichaam op een gegeven moment tegen de bacterie. En vaak als de bacterie dan terug komt dan heb je er geen last meer van.
Als je een open wond hebt, bijvoorbeeld een schaafwond, dan kunnen de bacteriën makkelijk in de wond gaan zitten. Daarom heb je in je bloed, witte bloedlichaampjes, zitten. Deze bloedlichaampjes gaan zodra er een wond is opgetreden naar de wond toe. En zoeken dan de bacteriën en eten ze daarna op. Hierbij sterft het witte bloedlichaampje ook. Als er teveel bacteriën zijn , krijg je een ontsteking. Er komen dan ook dus te veel dood bloedlichaampjes bij de wond. Er komt bij een ontsteking dan vocht uit de wond, dit is geelwit. Dit vocht heet etter.
Als je er ziek word door de giftige stoffen van de bacterie krijg je antibioticum toegediend. Artsen geven dit niet te snel want er ebstaat een kans dan de bacteriën resistent ( immuun ) worden voor de antibioticum. Dit betekent dat de bacteriën niet dood gaan van de antibiotica.
Onderzoeken naar bacteriën
Pas in de 19e eeuw werd er weer onderzoek gedaan naar micro-organismen. Bekende wetenschappers zijn Louis Pasteur (hij leefde van 1822 t/m 1895) en Robert Koch (hij leefde van 1843 t/m 1910).
Deinococcus Radiodurans
Deinococcus radiodurans is een bacterie die op aarde is gevonden. Het is wel een erge bacterie want de bacterie kan een enorme doses radioactieve straling weerstaan. Voor mensen kan duizenden keren de hoeveelheid van die straling dodelijk zijn. Russische geleerden beweren dat het op mars is ontstaan. Ze wilden erachter komen hoe deze bijzondere eigenschap is ontstaan. Dus probeerde Anatoli Pavlov en zijn collega’s van het Physicotechnisch instituut een andere bacterie, E. coli, net zo stralingsresistent te maken. Maar de poging mislukte. De Russische wetenschappers bestookten een kweek van E.coli, met een hoeveelheid gammastraling die genoeg was om 99.9 procent van de bacteriën te doden. De bacteriën die het overleefden kregen wel de kans om zich te herstellen. Dit proces werd nog een keer herhaald. Nadat ze 44 generaties hadden de onderzoekers 50 maal de oorspronkelijke hoeveelheid straling nodig om nog eens hetzelfde percentage bacteriën te doden. De onderzoekers berekenden aan de hand van dit onderzoek dat het in de praktijk vele miljarden jaren zou duren voordat een aardse bacterie de stralingsongevoeligheid van deinococcus radiodurans zou kunnen verwerven. Het lijkt nu uitgesloten dat de geharde bacterie deze eigenschap op aarde zou hebben kunnen ontwikkelen. Omdat het leven slechts 3,8 miljard jaar is ontstaan.
Louis Pasteur
Louis Pasteur toonde aan dat levenskiemen door water en lucht verspreid werden. Het pasteuriseren (verhitten tot 720C) is naar Pasteur genoemd.
Hij vond ook de inenting uit zoals we die nu kennen.
Hij leerde dit naar aanleiding van het inspuiten van verzwakte kipcholera bij kippen die later resistent bleken.
Robert Koch
Robert Koch was kraamarts, hij bestudeerde miltvuur bij schapen.
Hij nam het bloed van zieke schapen en ontdekte staafjes in het bloed.
Toen hij dit bloed met staafjes bij gezonde schapen inspoot werden deze ook ziek, dit leverde het bewijs dat de staafjes het miltvuur veroorzaakten. Miltvuur vormt sporen zodat de bacterie in rust door water en lucht vervoerd kan worden
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen.
Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten.
Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons weten door een reactie te geven.